خسته ام.
هرروز. حتی هردقیقه.
چند ماهه که هیچ ثانیه ای نبوده برام که بدون درد گذشته باشه. حالا این درد یا سر درد بوده یا کمر درد یا اندوهی که سبب شده قلبم به درد بیاد و چشمام رو بارونی کنه.
امروز خیلی غصه خوردم. دلم میخواست بشینم کنج خونه، رو به کتابخونه، یه صوت از سخنرانی های قشنگ استاد پناهیان گوش بدم و بعد با صدای بلند اشعار فاضل نظری رو بخونم و برای خودم شب شعری بسازم که شنونده اول و آخرش فقط خودم باشم. بعد از اون با یک حال خوب و انرژی مضاعف شروع کنم کتاب خوندن، خوندن، خوندن، خوندن و خوندن... تا جایی که دیگه همهی وجودم پر بشه از کلمات و جملات و احساساتی که نویسنده سعی داشته بهم منتقل کنه..
اما رشد و پیشرفت و خودسازی
همیشه مسیر مشخصی نداره. شاید سال هزار و چهارصد، باید برای خودسازی، چلّه زیارت عاشورا ميگرفتم، یا چند ساعتِ پیاپی کتابهای اخلاقی میخوندم. اما الان صبر در برابر سختی های بچهداری و درسخوندن و کارهای خونه، و مدیریت همه ی اینها باهم، خودش سبب رشد میشه.
البته.. ممکنه آدم سالها در شرایطی قرار بگیره که بتونه خودش رو بسازه و عبد صالح خدا بشه اما قدر لحظاتش رو ندونه و یک فرصت ناب خودسازی رو از دست بده..
منکه بنده نالایق خدا هستم. اما به نظرم رشد وقتی اتفاق میوفته که آدم یادبگیره لابهلای همهی این روزمرگی ها و سرشلوغیها و دردها، یاد خدا رو فراموش نکنه و از زندگی چیزی جز رضایت معبود نخواد.
شاید مادر بودن قرار باشه تا سالها کنج دنج هام رو ازم بگیره و نتونم مثل قبل کارهایی رو بکنم که قبلا بهم انرژی میداده و باعث میشده بتونم با اعتماد به نفس بیشتری وارد جامعه بشم اما یه لبخند فاطمه کوچولو و دیدن قد کشیدن و بزرگ شدنش، به همه دستاوردهای دنیایی میارزه.
خدایا
خودت کمک کن
همه آدمها، قدر روزها و ساعتها و دقایقشون رو بدونن. و از هر ثانیه، برای نزدیک شدن بیشتر به تو، استفاده کنن.
او که سالهای عمر خویش را فدای علم و اجتهاد نمود و با بیان و شرح آنچه که خدا حکم نموده است جمع کثیری از مردم را از جهالت رهایی بخشید، حالا چشم خویش را برای همیشه فرو بسته است.
سالهای بسیاری را در نجف اشرف گذراند. و دوری از خویشان و وطن، یقینا روح او را برای جهاد در راه علم الهی، صیقل داده بود.
چگونه باید غروب چنین ستارهی درخشانی را باور کرد؟ ... این ذاتِ دنیای فانی است. همه روزی به آغوش خداوند عزوجل بازخواهند گشت. او که رفت، به آغوش معشوق خود پناه برد و ما در این تاریکی های دنیا، باید با غمِ فقدان چنین انسان وارستهای چه کنیم؟
روح ملکوتی حضرت آیت الله العظمی وحید خراسانی به ملکوت اعلی پیوست
#زینب_شهسوار
جوونِ مومن و انقلابی، از تلاش کردن خسته نشو. امشب محسن برمهانی رو توی تجمعات شبانه قم دیدم. سخنرانی عجیب و عمیقی که داشتن، حال دلمو خوب کرد (: