یک نفر بغض شعرهایش را با طناب ستاره بالا برد یک نفر قطره های اشکش را از دل ابر پاره بالا برد رفت بالا و آن طرف پشت سرزمین روایت خورشید آب شد در خود و خود ِخود را تا خدا بی شماره بالا برد روی دستش ستاره ای روشن ،روی دستش سه ساله ای زیبا صورتش یاس نیلی و با او جفتی از گوشواره بالا برد گوشواره به خون شناور بود گوشواره غمی مصور بود گوشواره حد یث دختر بود شعر من چهار پاره بالا برد چهار پاره شبیه عباس و چهار پاره تماما احساس و دشتی از آیه های پاشیده سوره را پاره پاره بالا برد یک طرف سروهای افتاده ،یک طرف غنچه ای که گل داده یک جماعت به غارت آماده ،واژه ها استعاره بالابرد هق هق اشک های شاعر هم روی گونه به عشق گل می کرد تو بخوان خواهری لب گودال دست را بی اراده بالا برد مثل وقتی حسین در میدان ،رو به روی سپاه دشمن بود مثل وقتی حسین بر دستش قامت ماهپاره بالا برد روی نیزه ستاره می تابیید ،روبه رویش شکوفه می بارید روی نیزه بلند شد خورشید ،نیزه سر را دوباره بالا برد نیزه سر را دوباره بالا برد خواهری در سکوت خود می مرد خواهری بغض شد به محمل زد ،چوب محمل اشاره بالا برد ... زینب-حسامی

ابر می‌بارید بر آینده‌ ی دلگیرِ من خنده می‌زد کاتبِ تقدیر بر تدبیرِ من..! اشک می‌آمد به استقبالِ ما وقتِ وداع سخت می‌لرزید در چشمانِ او تصویر من... شرم اگر مانع نمی‌شد، بیشتر می‌دیدمت بگذرند ای‌کاش چشمانِ من از تقصیر من... با سخن‌چینی مرا از چشمِ او انداختند ساده‌لوحان غافلند از آهِ پر تأثیر من... مُصحفی هستم میانِ مکتبِ کج فهم‌ها هرچه می‌خواهند می‌گویند در تفسیر من... هیچ ابری موجبِ خاموشیِ خورشید نیست روسیاه است آن‌که کوشیده‌ست در تحقیرِ من... #حسین_دهلوی ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

کس پی تعظیم ما از اهل مجلس برنخواست بهر پاس عزت آخر خود ز جا برخواستیم #غنی_کشمیری

•🍃🌙🍀🧿❣🧿🍀🌙🍃• من امشب صحبتی با ماه دارم سری از گریه‌‌ها در چاه دارم... شکوهی از غم و لبخند و اشکم بساطِ جمعه‌ای با شاه دارم... جدائی عالمی پر سوز و ساز است کجا من طاقتِ این راه دارم... ز هجرانش ، خدا داند ز غصّه به پشتِ هر نفس صد آه دارم... دلم آشوب ازین هجرست و سودا به عشقی که به دل همراه دارم... گنه‌کارم ! اماما کن شفاعت امیدی که از این درگاه دارم... مقامِ شاه، چون کوهی بزرگ‌است به‌ حیث‌القصّه حکمِ کاه دارم... اگرچه وصلِ او ای‌دل محال‌است من این را از خدا دل‌خواه دارم... ندیم و مطرب و ساقی بهانه! ندای... قـــربةً... لِلّٰه... دارم... نه‌مستم‌من،نه‌هوشیارم،چه‌حال‌است همه، از لطفِ عـشقِ شاه دارم... سیه‌ مستم ز فیضِ جـام و ساقی سری مست و دلی آگـاه دارم... تبِ شعرست و صبحِ جمعه و عشق خوش‌ این حالت که‌من گه‌گاه دارم... به راهِ منتَظر چشمم به راه‌است عزیزی. نازنین.. در.. راه... دارم... •🍃🌙🍀🧿❣🧿🍀🌙🍃• ✍حسن_کریم‌زاده 📓ندای_قربت #منتظر ✓

#حضرت_زینب_س_مدح_و_مصائب گفتیم آسمانی و دیدیم برتری گفتیم آفتابی و دیدیم بهتری گفتیم دختر اسد الله غالبی ایام کوفه آمد و دیدیم حیدری تو از زمان کودکی‌ات تا بزرگی‌ات شیواترین مُفسّر الله اکبری تو از کدام طایفه هستی که مستقیم فیض از حضور علم خداوند می‌بری؟! ای آفتاب روشن شب‌های کربلا ای زینب مدینه و زهرای کربلا ای ماورای حد تصور، کمال تو بالاتر از پریدن جبریل بال تو غیر از حسین فاطمه، چیزی ندیده‌ایم در انعکاس آینه‌های زلال تو نزدیک سایه‌های عبورت نمی‌شویم نامحرمان عشق کجا و خیال تو ؟ گیرم که خیمۀ تو به تاراج رفته است گنجینه‌های باغ بهشت است مال تو از گوشه‌های چشم تو ساحل درست شد محض رضای پای تو محمل درست شد تو زینبی و شیر زن بعد کربلا تفسیر نفس مطمئن بعد کربلا زهرا، نبی ،حسین و علی و حسن تویی بانو تویی تو «پنج تن » بعد کربلا گاهی که طعنه می‌شنوی صبر می‌کنی یعنی تویی همان حسن بعد کربلا ای گریه‌ی غریبی عریان بی کفن حالا تویی و پیرهن بعد کربلا قلبت تپید و سوره مریم شروع شد غمگین‌ترین غروب محرم شروع شد ای سایه‌ی بلند اباالفضل بر سرت ای بال جبرئیل گلستان معبرت مهتاب هم رشیدی قد تو را ندید از بس که چون هلال گذشت از برابرت شب‌زنده‌دار شام غریبان کربلا دل بسته‌ی نماز شب تو برادرت ای خطبه رسای تو نهج البلاغه‌ات وی محمل بدون جهاز تو منبرت هجده سربریده به دنبال چشم تو هجده سر بریده نگهبان معجرت ای قله‌ی نجابت توحید، جای تو عطر حضور فاطمه دارد حیای تو ✍ #علی_اکبر_لطیفیان

پیرمردی که میگفت شعر«شهریار» یه بیتش ناقص هست آیت‌الله‌جوادی‌آملی