و من هرگز در پیشگاه تو پلید نبودم ، ولیکن چنان از من ستایش کردی گویی هیولایی در درون من نهان است.
گفتنی ها را نهادم در حریری از سکوت
که آنچه میدانم نمیآید به فهم ِواژه ها.
میشوی از رفتنت روزی پشیمان، منتهیٰ؛
اگر بازگردی، خانهات خالی است ، زیرا موقع ِ برگشتنت، دیگر من آن من نیستم.