نشستن کنارت به اندازه کشیدن ناخن روی تخته گچی عذاب آوره.

خیلیی قشنگهه

می‌دونم‌.. چقدر درک نشدی، چقدر ناامیدت کردن، چقدر تحمل کردی، چقدر زمان برد، چقدر اشک ریختی، چند بار بلند شدی و چقدر جنگیدی و چقدر همه‌چی سخت‌تر شد؛ و بازم ادامه دادی.. خسته نشو! هنوز مونده تا به جاهای خوبش برسی، تو لیاقتش رو داری!:)

اگه زندگی همینه من می‌رم کام تا لام ببینم👋🏻

ازم فرسنگ ها دوری و حتی اسمم هم به گوشت نخورده و اصلا خبر نداری چقدرر دوست دارم.. اما من تا ابد عاشقت می‌مونم و تا آخر عمرم ازت ممونم بابت لحظه هایی که زندگیم به مو بند شد و حتی پاره شد اما تو بازم برام گرهش زدی و باعث ادامه دادنم شدی:)♡

تمام بدیای جنگ یه طرف، اینکه هوش مصنوعیم قطع شده یه طرف::(

_دلم تنگه پرتقال من؛)!

خانه‌ام ابری‌ست اما در خیال روزهای روشنم..! هوشنگ ابتهاج*

شب بخیر🌝