ولی ذاتِ بارون طراوت و تازگیه، نمیشه دوستش نداشت :)))

بادی سرد ولی خوشایند، حالم را به جا می آورد و مرا با شوقِ آمدنِ باران تنها می‌گذارد. تمامِ حالِ خوبم در آن لحظه، ایستادن در وسط کوچه و بوییدن بوی خوش باران است ولاغیر...

خمیازه ای میکشی و صدای اتمام شارژ مغزت را میشنوی. از ته مانده هایش برای تجزیه و تحلیل اینکه وسطِ کلاسِ درس خواب معنایی ندارد، استفاده میکنی. برای بیدار نگه داشتنِ مغز بیچاره ات، چشمانت را چنان محکم میمالی که بی گمان اگر این زبان بسته ها زبانِ سخن داشتند، بی شک هفت نسلت را آباد میکردند. نوبت به گاز گرفتن انگشتت می رسد. دلت نمی آید ولی با فکر اینکه ردیفِ اول، درست مقابل چشمانِ دبیر نشسته ای، اوضاع فرق می‌کند. جالب اینجاست که مالیدنِ چشم و گاز گرفتنِ انگشت، جوابِ خواسته ات را نمی‌دهند. در آن لحظه اگر مغزت نایی برای صحبت داشت، مطمئنا با حالی بی رمق میگفت: هر کاری از دستت بر می آید انجام بده؛ برای مغزِ بیچاره ای که دیگر توانِ ادامه دادن ندارد، فرقی نمی‌کند.

اندراحوالات یک دانش آموزِ خسته، سرِ کلاس!

خواستارِ انتقاد و نظراتِ شما برای پله ای پیشرفت! بفرما؟! https://daigo.ir/secret/51064864731

ممنون میشم به سوال های داخلِ سایت پاسخ بدید:))

در سیاهی مطلق به جلو رفتم. دستم را روی آرامگاهش گذاشتم و با نفس عمیقی، آرامش را سبد سبد به خودم هدیه دادم. شکرِ خدا که رفتنِ برق باعث شده بود سیاهی مطلق فضا را پر کند و من هم گمان کنم در آن فضای پر از عطر فقط من و شهید حضور داریم. سرم را گذاشتم به روی آرامگاهش و چشمانم را بستم؛ تصمیم بر این بود که روز اول دیدارمان را به یاد آورم... پارک حسن آباد_ شهید گمنام

ورودِ هنرِ زیبایِ شماره دوزی رو به زندگیم تبریک عرض میکنم:))) باشد که از دنیای پر از استرسِ بیرون فرار کرده، کمی با نخ و سوزن خود را سرگرم کنیم... پ.ن: وی برای اولین تجربه اش ذوقِ فراوان دارد!

ولی من آرامشی که در شنیدنِ صدای قرآن هست رو هیچ کجا پیدا نکردم>>>

در جلسه ای قرآنی نشسته ایم و صحبت از قرآن و تاثیراتش، شیرینی مراسم است. خودمانیم تأثیر قرآن بر زندگی گفته نشده واضحِ واضح است. حداقل به عنوان کسی که خودش را مدیونِ قرآن می‌داند باید بگویم که زیبا ترین وصف برای کسی که قرآن در تربیتش تاثیری غیر قابل توصیف داشته را تنها جناب حافظ بیان می‌کند. درست همانجایی که می‌فرماید: هرچه کردم همه از دولت قرآن کردم.