-

چای ِ آن شب، بی‌آنکه کسی صدایش کند، از دل بخار آمد؛ معجزهای کوچک در فنجان، و من به بخار پناه بردم تا کسی اشک‌هایم را نبیند. بویش که بلند شد، دستی نامرئی موهای به‌هم‌ریختهٔ دلم را نوازش کرد؛ و میان تلخی و گرما، بغضی که ماهها در گلویم زندانی بود، شکست و روی گونه‌هایم دوید. و آن لحظه که همه چیز فرو ریخته بود، همین چای کنارم نشست و بیصدا گفت: گریه کن؛ من تا آخرِ این شب، تا آخرِ همهٔ شب‌ها، هستم... -نوشته‌هام

مدرسه امروز واقعا🛐🛐

شعرایی‌که امروز بازهرا گفتیم، پدرادبیات رو توگور لَرزوند🤣🤣.

"شنبه‌هاو سه‌شنبه‌هاو چهارشنبه‌ها" جزو بهترین روزهای هفته‌ان. چون با اون دبیر خفن‌،مهربون‌وپایه کلاس داریمم😭✨.

-