وصفِ احوالِ من افتاد به دستانِ قلم . .
من نوشتم که غمی نیست ،
تو بخوان سخت گذشت . . !(:
صبح یعنی ،
پرواز قد کشیدن در باد .
چه کسی میگوید ،
پشت ِاین ثانیهها تاریک است؟
گام اگر برداریم ،
روشنی نزدیک است .
_سهراب ِسپهری :>
مرا هرگز نباشد خواب و دارم آرزو گاهی
که خواب آید به چشمم بلکه جانانم به خواب آید
انسان دو نوع معلم دارد:
آموزگار و روزگار
هرچه با شیرینی از اولی نیاموزی
دومی با تلخی به تو می آموزد
اولی به قیمت جانش،
دومی به قیمت جانت