حقیقتِ نور
خدافظ دیوونه ها دلم تنگ میشه برای پاسگاه کانگ لیم خیلی باهاتون بهم خوش گذشت انگار خودمم اونجا بودم _
به معنای واقعی قهقهه میزدم وقتی این سریالو میدیدم
واقعا کاش تعداد قسمتاش بیشتر بود
در کل ایده ی خیلی جالبی رو تصویر کرده بود روندش خسته کننده نبود و از یه جایی به بعد تو با هیجان دنبال خلاقیت جدید نویسنده بودی اینکه حالا این قسمت قراره چیو برامون رو کنه
طنزش خیلی خوب بود چیزی که الان کمتر توی سریالای جدید این صنعت پیدا میشه
حس گرم و صمیمی داشت دور از زرق و برق دنیای واقعی ای که تو سریالای دیگه اشون نشون میدن
حس خوبی بهم داد
اینکه عجله ای برای خوب شدن وجود نداره
با آرامش و صبر میتونی ادامه بدی مثلا الان میتونی فقط روی اینکه چجوری نفس بکشی تمرکز کنی و آروم آروم بری سراغ چیز های دیگه
کاش برین فقط از ایران
برین و ما رو با این کشور تنها بزارین
وقتی قدرشو نمیدونین بهتره برین به همون بهشت گوگولی مگولی که تو ذهنتون از جوامع دیگه ساختین
وقتی طرف نزدیک ۳۰ سالشه دیگه نمیتونی بگی وای چمیدونم تحت تاثیر رسانه اس وای نمیدونم فریب خورده
رسما طرف انتخاب کرده احمق باشه
بعد خیلیم خنده دارن🤣
برو بابا
برا من ادعای تفکر مستقل داره
نیه بیبین مین فیکر میکینم سیوال میپیرسم و ذیهن فیعالی دارم
شرایط و وقایع حقیقتو کبوندن تو صورتت ولی تو بازم رو چرت و پرتای تو ذهنت اصرار داری