نمیدونم چرا این روزا همه اش ذهنم درگیر ۳۰ سالگیمه و براش استرس دارم
احساس میکنم سن وحشتناک و عجیبیه
و البته پیری
به کهن سالی هم خیلی فکر میکنم
اونموقع چه احساسی دارم؟ اصلا احساسی دارم؟ امید دارم؟
اونموقع هیچ کدوم از خوشگلیای این سنمو ندارم و این ناراحت کننده اس
دیروز پیش خودم گفتم ما حتی تو غذا خوردنم محدودیم، یعنی چی که سریع سیر میشم خب؟ 😭
اومدم بگم فلان جای خیاطی پیچیده ترین قسمتشه دیدم یه عالمه جا هست که خیلی پیچیده اس و نتونستم بینشون بگم کجا پیچیده ترینشونه