خانۀانتهایخیابان۲۴۵؛
مردم از ماتم من شاد و من از غم خشنود شادمانم کن و اندوه مکرر برسان
مرگ یا خواب؟ چقدر این دو برادر دورند
مژده ی وصل برادر به برادر برسان..
هدایت شده از فردایروزنبودنم.
میدونی چرا؟ چون با تو هیچکس جز من، بیسپر نمیجنگه.
زیارتت قبول عَلیاخانوم،
ممنونم به یادِ این بندهی حقیر و اینجا هم بودی:)🩵