دور از چاک گریبان تو آموخت به من گل من! غنچه صفت،سر به گریبانی را #حسین_منزوی @TAMASHAGAH

بدون شرح..... @TAMASHAGAH

قریباً یقتلني التحنان الیك. به زودی دلتنگیِ بسیارم به تو مرا خواهد کشت... #محمود_درویش @TAMASHAGAH

...جدایی پلی ست درمیان ما برّنده تر ازشمشیر #غادة_السمان @TAMASHAGAH

از ازل تا به ابد پرسش آدم این است دست بر میوه حوا بزنم یا نزنم؟ #قیصر_امین_پور @TAMASHAGAH

پا بر صراط عشق نهادند بی‌رهان زاهد هنوز در کشش حرف ضال بود! #ارفع_کرمانی @TAMASHAGAH

زلفت به دستِ شانه و مشّاطه مبتلاست ما را چه سود از این که شبِ دیگران خوش‌ست! #رفیع_مشهدی @TAMASHAGAH

هوالمحبوب🌱 کی رفته ای زدل که تمنا کنم تو را کی بوده ای نهفته که پیدا کنم تو را غیبت نکرده ای که شوم طالب حضور پنهان نگشته ای که هویدا کنم تو را با صد هزار جلوه برون آمدی که من با صد هزار دیده تماشا کنم تو را چشمم به صد مجاهده آیینه ساز شد تا من به یک مشاهده شیدا کنم تو را بالای خود در آینه چشم من ببین تا با خبر زعالم بالا کنم تو را مستانه کاش در حرم و دیر بگذری تا قبله گاه مومن و ترسا کنم تو را خواهم شبی نقاب ز رویت بر افکنم خورشید کعبه، ماه کلیسا کنم تو را گر افتد آن دو زلف چلیپا به چنگ من چندین هزار سلسله در پا کنم تو را طوبی و سدره گر به قیامت به من دهند یک جا فدای قامت رعنا کنم تو را زیبا شود به کارگه عشق کار من هر گه نظر به صورت زیبا کنم تو را رسوای عالمی شدم از شور عاشقی ترسم خدا نخواسته رسوا کنم تو را با خیل غمزه گر به وثاقم گذر کنی میر سپاه شاه صف آرا کنم تو را جم دستگاه ناصردین شاه تاجور کز خدمتش سکندر و دارا کنم تو را شعرت ز نام شاه، فروغی شرف گرفت زیبد که تاج تارک شعرا کنم تو را 📚 #فروغی بسطامی - دیوان اشعار - غزلیات - غزل شماره ۹ @TAMASHAGAH

کار جنون ما به تماشا کشیده است جانا تو هم بیا که تماشای ما کنی #فروغی_بسطامی🌱 @TAMASHAGAH

چون دید عاجزم غمِ هجران دلیر شد محنت ضعیف یافت مرا، شیرگیر شد نامد به فعل راحت بالقوه‌ام دريغ کین طفل در مشیمه‌ی تقدیر پیر شد پهلو به خاك بس‌که فشردم شبِ فراق پیراهنِ حصير قماشم حریر شد در باغ جلوه کردی و از عکس عارضت هر برگ گل چو آینه صورت‌پذیر شد امشب که چشمه‌سار دل و دیده خشک بود قرصِ مه از رطوبتِ اشکم خمیر شد فال سفر از آن سر کویش نداد راه چندان بماند پای به دامن که پیر شد طالب_آملی @TAMASHAGAH

هوالنور🌱 جان جانان من ! گنجشکها و درختان صبور مانده در طوفان و هر آنچه اینجا بوی امید و پایداری دارد مرا هر دم یاد تو می اندازند . زلالی مهرت را سپاس که در همه جا جاریست، در جرعه آبی که می نوشم و نوری که در ظلمات می بینم. جان من ! امروز می خواهم واژه ای باشم برای پاشیدن رنگ امید به زندگی این رنگ را در وجودم تا همیشه پررنگ گردان، تا خلوص و یکرنگی ات فراموشم نشود. سپاسگزارم ای عشق سپاسگزارم🙏