یادی از حسین_منزوی  #پاییز_کوچک_من پاییز کوچک من، گنجایش هزار بهار، گنجایش هزار شکفتن دارد وقتی به باغچه می­ نگرم روح عظیم «مولانا» را می ­بینم که با قبای افشان و دفتر کبیرش زیر درخت­های گلابی                                     قدم می ­زند و برگ­های خشک                         زیر قدم­هایش شاعر می­ شوند وقتی به باغچه می ­نگرم #بودا حلول می­ کند در قامت تمام نیلوفرها وقتی به باغچه می ­نگرم پاییز #نیروانا ست پاییز نی زنی است که سحر ساده­ ی نفسش را در ذره ­های باغ                         دمیده است و می­ زند             که سرو                         به رقص آید ... #حسین_منزوی

بازآ که از جان خبری نیست من مردم و از خود اثری نیست مرا خواهم که به جانب تو پرواز کنم لیکن چه کنم بال و پری نیست مرا ☺️😊

ز جام عشق سرمستم دو عالم رفته از دستم بجز رندی و قلاشی نباشد هیچ سامانم

حیف‌ ایرج‌ میرزاست‌ که‌ مُـ...ـرده‌ باشه حتی‌ روی‌ شعر‌ سنگ‌ قبـ...ـرش یک شوخی‌ و یک‌ ظرافتی‌ داره...

«همه چیز برای کسی که می‌داند چگونه صبر کند، به موقع اتفاق می‌افتد.» https://eitaa.com/TAMASHAGAH

ای جان شکسته در میان آتش سرمست درآ و باده عشق بکش چون مست شدی تو با خیال معشوق پروانه صفت رقص همی کن سرخوش عین القضات همدانی

از سوزش عشق او اگر آب شوی از خاک تو مردگان بسی زنده بود عین القضات همدانی

شاگرد باش عشق تو را خود بس اوستاد عین القضات همدانی

آن بت که مراد داد به هجران مالش دل گم کردم میان زلف و خالش پرسند رفیقان من از حال دلم آن دل مرا نیست چه دانم حالش عین القضات همدانی

عاشق چون در خود نگرد،معشوق را بیند و چون در معشوق نگرد، خود را بیند عین القضات همدانی