حال و هوای امروز حرم رو تا عمر دارم فراموش نمیکنم...

رندانِ تشنه‌لب را آبی نمی‌دهد کس... گویا ولی شناسان رفتند از این ولایت💔! در زلفِ چون کمندش ای دل مپیچ کانجا سرها بریده بینی... بی‌جرم و بی‌جنایت😭

حالم مثلِ حالِ اون جوونِ بسیجی که ۶ صبح کف صحن انقلاب رو به رو گنبد نشسته بود و داد میزد امام رضا من خودم دیشب به جون جوادت قسمت دادم مراقب سیدمون باشی، مگه نمیگن امام رضارو که به جون جوادش قسم بدی امکان نداره دست رد به سینت بزنه؟ قرار بود برم امشب اردو جهادی. الان با چه امیدی برم؟ دست رد به سینم زدی. خیلی بدی امام رضا، خیلی بدی...

اشهد انك جاهدت فی الله حق جهاده........ 😭😭😭

مگه نمی‌گفتیم خونی که در رگِ ماست، هدیه به رهبرِ ماست؟ مگه قرار نبود ما فدایِ تو بشیم؟ تو چرا فدای ما شدی قربونت برم...... 😭

میگن یه پیرمردی بود دم گودال، فلج بود نمیتونست راه بره. داد میزد میگفت بیاید بلندم کنید منم چندتا بزنم بهش😭😭😭😭

آخه حسین چه بدی در حق شما کرده بود.......

خدایا ما از این دنیا خسته‌ایم. مارا به سیدعلی خامنه‌ای و آقایِ شهیدِ او برسان.

این آستین ریش‌ریش را خوب ببینید. و این دست پیر و پر چین را. دوربین‌های جهان را صدا بزنید. چشم‌ها را فرابخوانید. همه را بیاورید. که آن آستین سپید ساده و آن پیرهن کهنه مندرس را که نخ‌هایش بیرون زده، مقایسه کنند با کت‌وشلوارهای کلاسیک رنگ‌رنگ بر تن سیاستمداران جهان. با تحقیر یک رئیس‌‌جمهور مقابل دوربین‌ها بخاطر یک دست کت‌و‌شلوار. با آن اتاق بیضی مطلّا در کاخ سفید. با آن میز طویل و درب‌های بزرگ طلاکوب در کرملین. رداهای زربافت ریاض. نگاه‌کنید. لنزهایتان را خوب قاب ببندید. این همان آستینی‌است که علی با شمشیر کوتاه کرد و میلی به بازدوختن‌اش نداشت. آستینی که نم‌دار می‌پوشید و از جیفه دنیا لباس دیگری برنگرفته‌ بود. صاحب این لباس، یاور مستضعفان ستم‌دیده است. این تصویری از ملاقات اوست با کارگزاران‌اش. می‌بنید؟ او از دنیای شما به پیرهنی سپید و انگشتری سرخ به‌ذکر «العزه‌ لله» بسنده کرده. بگویید که عزت و قدرت، دست خداست. عزت از آستین این پیرهن بیرون آمده. تا شما مشغول دنیای پرزرق و آلات طلاکوبتان‌اید، این دست پیر بیرون زده‌ از آستین، بیرق توحید را به تارک رسانده. ولو کره الکافرون! «مهدی مولایی»