با‌صدای‌نقاره‌خونه‌فهمیدم‌که‌عید‌شده، یه‌حس‌خوشحالی‌توأمان‌با‌غم‌توی‌قلبمه. خوشحالم‌چون‌‌‌‌عیده‌و‌پیش‌ِ‌آقا‌رضام. ناراحتم‌چون‌ماهِ‌مهربون‌و‌خوشگل‌خدا ‌داره‌تموم‌میشه. خداحافظ‌‌‌یک‌ماه‌روزه‌داری خداحافظ‌افطار‌های‌‌حرم. خداحافظ‌سحر‌های‌‌‌دل‌انگیز. خداحافظ‌‌مناجات‌های‌شبونه. خداحافظ‌‌شب‌بیدار‌ی‌ها.‌ خداحافظ‌شبای‌ِ‌قدر‌ِ‌سرنوشت‌ساز‌. خداحافظ‌‌لحظه‌شماری‌برایِ‌اذان. خداحافظ‌‌قران‌به‌سر‌گرفتنا. خداحافظ‌ماهی‌که‌حتی‌خوابم‌توش‌ عبادته. خداحافظ‌بهترین‌لحظات‌و‌ساعات‌زندگی. خداحافظ‌ضیافت‌الله، خداحافظ‌‌‌قند‌و‌نبات‌ترین‌ماه. خلاصه‌که‌خداحافظ‌تمام‌خوبی‌ها* قدرتو‌ندونستیم، ولی‌اگه‌سال‌بعد‌نبودیم‌و‌ندیدیمت‌ ‌تو‌فراموشمون‌نکن، فراموش‌نکن‌که‌ هر‌سحر‌اومدیم‌دم‌در‌خونه‌خدا‌و‌ الهی‌العفو‌گفتیم. اگه‌نبودیم‌سلامِ‌مارو‌به‌ماه‌رمضون‌بعدی ‌برسون .

[ با‌تاخیر، به‌جا‌مونده‌از‌نماز‌عید‌فطر ]

تصدیق‌میکنم.‌ امروز‌ظهر‌‌هوا‌گرم‌و‌بود‌‌و‌آفتاب‌‌وسط‌آسمون‌و‌‌ سوزناک. و‌الان‌داره‌‌بارون‌شلاقی‌میاد. هیچی‌دیگه، موش‌آبکشیده‌شدم.

به قول مامان چای که همیشه هست، ولی آدم تا نبات زندگیشو پیدا نکنه دردش خوب نمیشه.

سلام من فردا کنکور دارم واسم دعا کنید لطفا

+

فکر‌نمیکردم‌‌یه‌روزی‌انقدر‌‌دلم‌برای‌اینجا‌و‌ آدماش‌تنگ‌بشه*

میدونم‌بچه‌ها‌، میدونم من‌کلی‌حرف‌نگفته‌براتون‌دارم‌که‌باید‌بگم‌ و‌شماهم‌کلی‌حرف‌نگفته‌دارید‌که‌باید ‌بگید. میدونم‌که‌باید‌برای‌بقاء‌باهم‌حرف‌بزنیم. پس‌‌، حتما‌یه‌تایمی‌رو‌تنظیم‌میکنم‌که‌ هممون‌دور‌هم‌باشیم‌و‌به‌اندازه‌ی‌تموم‌‌ این‌مدت‌از‌زمین‌و‌آسمون‌حرف‌بزنیم. نگران‌نباشید✨