دیروز‌داشتم‌با‌یه‌بنده‌خدایی‌حرف‌میزدم‌ .. ۲۶‌بار‌رفته‌بود‌کربلا‌ ؛ اردیبهشت‌هم‌میخواست‌بره‌ .. از‌حسُ‌حال ِ ‌کربلا‌که‌میگفت‌ ؛ یه‌برقی‌تو‌چشماش‌بود‌ تو‌صداش‌یه‌عشقی‌موج‌میزد‌ خیلی‌‌غبطه‌خوردم‌ ؛ خودمونیم‌ولی‌‌یک‌لحظه‌دلم‌خواست‌جاش‌ باشم‌ بعضیا‌اینطوریُ ؛ بعضیام‌مثل‌من‌ ؛ حتی‌یکبارم‌ندیدن‌بهشت‌تُ‌ آقای ِ امام‌حسین‌ ؛ ما‌معمولیا‌که‌دلمون‌ خوش ِ ‌به‌‌شب‌های ِ جمعه‌ت ؛ دلمون‌خوش ِ ‌به‌محرمت‌ُ‌کتیبه‌های ِ توی‌صندوقچه‌ی ِ خانجون‌ ما‌دلمون‌خوش ِ ‌به‌قیمه‌های ِ نذریت ما‌دلمون‌‌خوش ِ به‌گریه‌کردن‌تو‌هیئتت‌ کاش‌به‌دل‌خوشیامون‌ ؛ دیدن ِ بین‌الحرمینت‌اضافه‌بشه‌ ؛ کاش(: ! آقای ِ امام‌حسین‌ ؛ بیخیال ِ حرفای‌کلیشه‌ای‌‌ ولی‌ما‌معمولیا‌ ؛ جز‌شما‌هیچکسُ‌نداریم‌ ما‌معمولیا‌ ؛ انقدر‌دوستون‌داریم‌که‌غیر‌قابل‌وصف ِ اُحبك‌یا‌مولای‌‌ .. بِا‌َبی‌‌انتَ‌و‌اُمی‌‌‌‌ ؛ یا‌ابا‌عبدالله

گل ها همه عزیز ولی در مرام من هرگز گلی به رتبه نرگس نمی‌رسد!

حسرت؟ دهه هشتادی ها دارن شهید میشن و ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم‌ و فقط حرف شهادتو میزنیم حسرت یعنی در حسرت شهادتیم

این‌حجم‌از‌کلافگی‌ ؛ در‌من‌نمیگنجد ..

نمیدانم چه میخواهم؛غمی در استخوانم میگدازد...!(:

بوی ِ ‌ورقه‌های ِ کتاب‌؟‌ امید‌به‌ادامه‌ی ِ زندگی‌ ..

- عتیقه‌هایِ‌خاک‌خورده‌ی‌ِته‌گالری -

آری‌ ؛ آغاز‌دوست‌داشتن‌است‌! گرچه‌پایان ِ راه‌ناپیداست‌ .. من‌ ؛ به‌پایان‌دگر‌نیاندیشم‌ که‌همین‌‌دوست‌داشتن‌ ؛ زیباست -! - فروغ‌فرخزاد‌ -

اشکالی‌در‌کار‌دنیا‌ست‌ ؛ ‌که‌گریه‌رفعش‌نمیکند‌ ..

همیشه‌ورژن‌دسته‌جمعی ِ آهنگا ؛ مطلوب‌تر‌از‌ورژن‌اصلی ِ ؛ خیلی‌مطلوب‌تر‌ ..

-

* غرق‌شده‌در‌‌فرمول‌های ِ فیزیک‌ .