- عتیقه‌هایِ‌خاک‌خورده‌یِ‌ته‌گالری -

آقا‌روح‌الله‌ ؛ آدمایِ‌اینجا‌یادشون‌رفته‌ .. یادشون‌رفته‌اگه‌‌شما‌ُ‌نهضتتون‌نبود‌‌ معلوم‌نبود‌ایران‌خانوم‌‌ ؛ چند‌تیکه‌میشد اینجاییا‌یادشون‌رفته‌ ؛ رسمِ‌شما‌مهربانی‌ با‌کوخ‌نشینانُ‌‌ ؛ سر‌سختی‌با‌کاخ‌نشینانه‌ یادشون‌رفته‌ ، اشداءُ‌علی‌الکفار‌ ؛ رحماءُ‌بینهم‌ ‌پشت‌میز‌نشینامون‌ ، یادشون‌رفته‌ ؛ که‌ اگه‌همین‌مردم‌نبودن‌‌‌ ، ‌‌نمیشدن‌رئیس‌ فلان‌جاُ‌دست‌ِ‌آخر‌ ؛ پشت‌نمیکردن‌به‌همین‌مردم‌ یادشون‌رفته‌مقامشونُ‌ مدیونِ‌شماُ‌ ؛ همین‌مردم‌ن‌‌ آقا‌روح‌الله‌ ؛ بچه‌هاتون‌‌‌دارن‌میجنگن‌ داریم‌خون‌میدیم‌ .. همون‌بچه‌هایی‌که‌گفتین‌تویِ‌گهواره‌ن‌ حالا‌بزرگ‌‌شدنُ‌‌‌‌قد‌علم‌کردن‌جلویِ‌هر‌کی‌ که‌چپ‌نگاه‌کنه‌به‌ایران‌خانومِ‌ما آقا‌روح‌الله‌ ؛ ما‌داریم‌از‌جبهه‌ی‌خودی‌میخوریم‌ همونایی‌که‌نونِ‌این‌انقلابُ‌خوردنُ‌ حالا‌که‌فربه‌شدن‌پشت‌کردن‌به‌آرمان‌هاش حرف‌برایِ‌گفتن‌زیاده‌‌ ؛ خیلی‌زیاد ..‌ ولی‌آقا‌روح‌الله‌ .. بچه‌هاتُ‌تنها‌نزارُ ، دعامون‌کن ‌‌که‌بیشتر‌از‌هر‌وقتی‌محتاجِ‌ دعاتونیم‌ .

تو‌حالِ‌بدِ‌آدما‌ ؛ کنارشون‌باشین‌ .

شجاعتم‌در‌برابر‌سوسک‌اینطوریه‌که‌ ..‌ اگه‌سوسک‌تو‌خونه‌ببینم‌ ؛ و‌کسی‌نباشه‌بکشتش‌‌ ، کوله‌مُ‌بر‌میدارم‌ُ‌ وسایل‌ضروری‌مُ‌میریزم‌‌توش ، و‌برایِ‌همیشه‌از‌خونه‌میرم😂 .

- این‌ماشین‌مسابقه‌ای‌ها‌رو‌دیدی‌دستی‌ میکشن‌دورِ‌خودشون‌میچرخن؟ + خب . - عینِ‌اونا‌ ؛ دورت‌بگردم!

شیمیُ‌بگذرونم‌ ؛ میتونم‌لم‌بدم‌رو‌کاناپهُ‌ قاچِ‌هندونه‌مُ‌گاز‌بزنمُ‌‌ ؛ لذت‌ببرم‌از‌زندگی‌ ..

همینطور‌که‌‌‌شربتِ‌سکنجبینتُ‌قُلپ‌قُلپ‌ سر‌میکشیُ‌ ؛ از‌لایِ‌پنجره‌به‌نورِ‌ آفتاب‌چشم‌دوختیُ‌ ؛ با‌افکارت‌‌‌جدل‌داری‌ هنذفریتُ‌‌بیارُ‌ ؛ چشماتُ‌ببندُ‌ پلی‌کن‌ ؛ گوشِ‌جان‌بسپارُ‌ ؛ غرق‌شو‌در‌‌نُت‌به‌نُت‌ش‌

زیباییِ‌بعضی‌آدما‌رو‌نمیتونم(((((((((((:*

از‌زیبا‌سازیِ‌شهر‌حرف‌زده‌بودید؟‌ - یحتمل‌همینُ‌داشته‌باشین‌ .

دارم‌درس‌میخونم‌ ؛ یک‌ساعت‌بعدبه‌خودم‌‌ میام‌میبینم‌هنوز‌رویِ‌یه‌خط‌گیر‌کردم‌ُ‌ دارم‌تو‌دلتنگی‌دستُ‌پا‌میزنم‌ ..

امشب‌ ؛ ‌خیلی‌شبه‌ .. غمِ‌نهفته‌تویِ‌امشب‌ ؛ مثل‌ِغمِ‌پسر‌بچه‌ایِ‌که‌‌ تو‌خیابونایِ‌شهر‌گم‌شده‌ُ‌هوا‌داره‌تاریک ‌میشه .. مثل‌دختر‌بچه‌ای‌که‌‌موهایِ‌عروسکش‌ کنده‌شده مثل‌مادری‌که‌‌بچه‌ش‌جلویِ‌چشماش‌‌‌داره ‌جون‌میده‌ یا‌پدری‌که‌پسرش‌‌بی‌گناه‌افتاده‌زندان غمِ‌امشب‌برابری‌میکنه‌با‌غمِ‌‌‌‌‌عاشقی‌که‌ معشوقه‌ش‌جلویِ‌چشماش‌‌‌با‌یکی‌دیگه‌ میخندهُ‌ دلبری‌که‌‌‌محبوبش‌تویِ‌جنگ‌کشته‌شده‌ یا‌‌بچه‌یِ‌پرورشگاهی‌ای‌که‌‌۱۸‌سالش‌ شدهُ‌فردا‌باید‌از‌‌پرورشگاه‌بره‌ ، اما‌نه‌جاییُ‌ داره‌ ؛ نه‌کسی‌‌ . تاریکیِ‌آسمونِ‌امشب‌‌قلبمُ‌مچاله‌میکنهُ‌ غمِ‌‌گمشده‌میونِ‌ستاره‌هاش‌‌ ؛ روحمُ‌رنجور‌ البته‌ ؛ دلِ‌زنگار‌گرفته‌یِ‌ما‌ ، عادت‌داره‌‌به‌ ‌این‌شبایِ‌غم‌آلود‌‌ ..‌ این‌یکیم‌میگذره‌ ، اره‌بابا‌میگذره‌ .