مولانا علی میفرماید : الصَّبْرُ صَبْرَانِ ، صَبْرٌ عَلَى مَا تَكْرَهُ ، وَ صَبْرٌ عَمَّا تُحِبُّ .
- صبر بر دو قسم است صبر در برابر انجام كار خوبى كه دوست ندارى و صبر بر ترك كار بدى كه دوست دارى .
|حکمت ۵۵ نهج البلاغه |
میگویند یکشنبه ها برای علیست !
مادرم یاد داد هر روز ، روز علیست از شنبه تا جمعه : ) .
مولانا علی میفرماید : الْغِنَى فِي الْغُرْبَةِ وَطَنٌ ، وَ الْفَقْرُ فِي الْوَطَنِ غُرْبَةٌ .
- بى نيازى در غربت وطن است و نيازمندى در وطن غربت !
| حکمت ۵۶ نهج البلاغه |