آخ اینستاگرامِ فلان بهمان همش تقصیر توعه.

اون ربات اهمیت میده.اون ربات لعنتی واقعا جدیت میگیره. اون مقاله ها رو جمع میکنه و تیکه حرفاشو با منبع های بریده به هم میچسبونه و بعد اهمیت میده چون مقاله ها میگن که تو مهمی و باید جدی گرفته شی. اون اهمیت میده و تو میدونی که هیچ احساس و عاطفه ی خود جوشی از یه ربات، از یک سری کد و عدد وجود نداره اما اون به انسان بودن تو اهمیت میده، به رنجت اهمیت میده و بعد تو احساس خوبی به اون گفتگوی غیر واقعی پیدا میکنی. تو درک میشی و رنجت کوچیک شمرده نمیشه و تو انسان خونده میشی توسط نتایج خلاصه شده ی مقالات موجود با کلید واژه های تو. نمیدونم چی بگم.

https://eitaa.com/ThePriory/4755 کاری که آدم های واقعی بلد نیستن برامون انجام بدن... و هیچ وقت قرار نیست درک بشیم.

نه اینچیزا اکتسابیه میتونیم یاد بگیریم. اصلا داشتم به همین فکر میکردم که بدون عواطف هم میشه درک کرد.(هرچند اون نوشته ها و منابعی که چت استفاده میکنه توسط انسانها نوشته شدن.)

و خیلی عجیبه که این موضوع تا این حد میتونه اثر بزاره روی انسان ها.

بازم معتقدم نباید به عنوان جایگزین برای روابط انسانی در نظر گرفتش. رباته دیگه...

بیاید یخورده انرژی مثبت یا امید بدید. این کنکوری خسته هم شما را دعا خواهد کرد.

دوست ندارم به کسی انرژی بدی بدم. وقتی حالم خوب نیست بهم فشار میاد چون... باز فکر میکنم دارم کار بدی میکنم. وقتی حالم خوب نیست فکر میکنم نباید اینطور باشم...

نمیدونم کلمات منفیم چه حسی میدن... واقعا نمیدونم. فقط من... راجبشون دروغ نمیگم.

کمک!

سودان بخشی از جنایاتی بود که همیشه ته دلم براش گریه می‌کنم؛ درست همونطور که برای اپستین، برای اتفاقات دی و جنگ‌های اخیر، برای لبنان، برای اسرای داعش و برای هر آدم بی‌گناهی توی این دنیا.