بنـده دو مرتبه واقعاً شرمنده شدم، یکی بعد از شهادت آقـای سیـد ابراهیـم رئیسی، یکی هم الآن و بعد از شهـادت بنده‌ٔخـدا، آقـای لاریجانی. إلهي که مارو حلال کنیـد.. خلاصـه که «شهداء شرمنده‌ایـم.»

از ۱۳ دی ۹۸ تا حالا عزیـزانی رو از دست دادیم که حسرت یك‌لحظه دیـدارشون به دلم موند ولی مطمئنـم الآن که دست‌شون باز تره، دعامـون می‌کنن، بیش از پیـش هستنـد، هوامونو دارن و حضـورشون هم حس می‌شه..

هربـار «حکایت، حکایـت دست است و انگشتـر.» حکایتی که نـه دفترش به پایـان می‌آید و نـه تمام می‌شود. عزیـزمان درست می‌گفت.. آدمی رنگ معشـوق را به خود می‌گیرد و نهایـت شبیه معشوقـش می‌شود.

رفیقـان می‌روند، نوبت بـه نوبت..

گله‌مندیم؟ بلـه. شهیـد زیاد دادیم؟ بلـه. غـم داریم؟ بازهم بلـه. توکل‌مون به خـدا و توسل‌مـون به آل‌اللـه مخصوصاً ولی‌عصـر -عجـل‌اللـه تعالـیٰ فرجه الشریـف و ارواحناه فداه.- پابرجاست؛ ولی وطـن‌فروش نیستیم و در زمیـن دشمن بازی نمی‌کنیم.. چه با سکوت، چه با جهت‌گیری بی‌جا، قضـاوت و حرف‌های اشتبـاه.

وطـن هایی، و تـن‌‌هایی، و تنهـایی..

خدایا تو می‌دانی... تو می‌دانی و آنها نمی‌دانند...

می‌گفتن اگر درس نخونید، نمی‌تونید تأثیـرگذارِ خوبی باشید! -آقـای شهیدمون، آیت اللـه سیدعلی حسینی خامنـه‌ای.-

با هر موفقیـت، صلواتی هدیـه می‌کنیم به روح شهـدای والامقام به‌ویژه حسـن آقـای تهـرانی مقـدم.

دلـم هوای شبِ جمعـه‌ی حرم دارد..

عاشقـانی که مدام از فرجـت می‌گفتند، عکسشـان قاب شد و از تـو‌ نیامد خبری..

سین هشتم امسـال عکس آسیدعلی حسینی خامنـه‌ای بود، شایـد هم پرچم ایـران.