ننگ بر آتش‌بس مردم‌فریب...

در غلاف‌ها ماندند،تیغ‌های برنده؛ در لحاف‌ها ماندند،مردهای آماده؛ آن‌که بیرق جنگ است،باد می‌خورد پشتش؛ آن‌که پرچم صلح است،مست کرده از باده...

علی‌الظاهر و طبق صحبت‌های آقای قالیباف و اطرافیان،مذاکره طی روزهای آینده به دلایلی نامشخص متوقف خواهدشد و به شرایط نه‌جنگ‌نه‌صلح بازخواهیم‌گشت... (لحظه‌ای هم فکر نکنید فشار مردم و رهبری و عدم امکان دست‌آوردسازی از چنین مذاکراتی در این شرایط،علتش باشد.)

طی چندروز آینده،تبادل آتش سنگین‌تر از پیش ادامه خواهدیافت،با این وجود،بعید است به شرایط جنگ برگردیم...

مردم رشد کرده‌اند،فتنه‌ها هم؛ پیش از این فتنه‌،دوراهی تبعیت/عدم‌تبعیت از امام جامعه بود،اما زین پس چندراهی شناخت مصداق تبعیت است...

این شرایط،یعنی دیگر نمی‌توان با ادبیات فتنه‌های پیشین صحبت کرد. می‌توان گفت چنین‌فتنه‌هایی در تاریخ اسلام بی‌سابقه اند. کسی که هنوز با ادبیات گذشته عده‌ای از «مردم» در صحنه را خوارج یا منافق می‌خواند هنوز تغییر را درک نکرده‌است.

«ما پیوسته در معرض گزینش‌های خطیر میان نیک و بد؛زشت و زیبا،سپید و سیاه نیستیم؛بلکه دمادم در معرض آنیم که کدام‌یک از این دو راه بهتر از دیگری است یا بدتر؛کدام‌یک از این دو راه به منزل نزدیک‌‌تر است؟کدام‌یک از این دو راه،سه راه،چهار راه،و هزار راه... ما را به هدف‌مان می‌رساند یا زودتر می‌رساند.» سه دیدار با مردی که از فراسوی باور ما می‌آمد؛صفحه‌ی ۴۲

هم‌زمانی غدیر با رحلت امام و انتصاب آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای به رهبری،قطعاً پیامی دارد...

حمله به بیروت و صحبت‌های اخیر ترامپ،یعنی ورود به مرحله‌ی جدید اقدامات(احتمالاً مرحله‌ی نهایی) طی روزهای آینده،سطح تنش‌ها به شدت بالا می‌رود؛ منطقاً مذاکره و تبادل پیام کاملاً متوقف می‌شود؛ فشارهای اقتصادی بر مردم از طریق خائنین داخلی افزایش می‌یابد؛ جنگ روانی و رسانه‌ای با قدرت بسیار بیش‌تر ادامه پیدا می‌کند؛ و.... راه حل؟ به آتش بکشید! پاسخ‌تان به این دو عمل باید فراتر از هر آن‌چه در طول جنگ بوده،باشد...

ظاهراً پاسخ داده‌می‌شود،ولی محدود و قابل پیش‌بینی...

چه بسا آمریکا برای نجات خود اسرائیل را رها کرده‌باشد...

این گزاره احتمالی است،با این وجود اگر در ازای هر حرکت اسرائیل،آمریکا ضربه دریافت کند،آمریکا چاره‌ای جز رهاکردن اسرائیل نخواهدداشت...