ساعتها تو صف وایمیسن، فقط برای یه عکس با دکورِ کریسمس توی کافه‌ای در تهران… اما نوبت که به سنت‌های خودمون می‌رسه، نه حوصله دارن، نه وقت دارن، نه پول...! مشکل اینا اینه که هویت ندارن.. و دنبالش میگردن پشت ویترینِ فرهنگِ بیگانه... وقتی ارزش‌های خودت به چشمت نمیاد و تحقیرشون می‌کنی، ناچار می‌شی دنبال نداشته‌های دیگران صف بکشی... هویت رو نمی‌شه با یک عکس، یک استوری یا دکور قشنگ قرض گرفت؛ چون هویت اجاره‌ای نیست، از درونِ یه جامعه و ملت می‌جوشه و مال خودته.‌.

از آدم‌هایی خوشم میاد که واقعا احترام گذاشتن رو بلدن... نه فقط تو حرف، تو رفتار، تو نگاه، تو صداشون… آدم‌هایی که حتی اسمتو ناقص یا سبک صدا نمی‌کنن، با احترام گذاشتن به همین جزئیاتِ کوچک، آرامش و اعتماد بهت هدیه میکنن... کنار همچین آدمایی بودن، مثل نفس کشیدن تو یه جای امنه...

برای گرفتن لایک و فالور ببینید چه کارهایی میکنن...!!

یه نفر رو می‌شناسم که خونه‌ش چند میلیاردیه، ماشین خارجی زیر پاشه، چند تا مغازه اجاره میده،تا اونجایی که خودم میدونم از دو جا حقوق و مزایا می‌گیره… حساب بانکی‌ش هم که نگو توپ … لباس‌های میلیونی می‌پوشه، خورد و خوراکش لاکچریه… ولی وقتی میاد تو جمع، فقط میگه: ندارم…همش هم دهنش بازه... یه غریبه تو جمع باشه طرف رو نشناسه دلش براش کباب میشه...انقد که غر میزنه.. این ادما واقعا نباید داشته باشن تا بفهمن وقتی از نداری حرف می‌زنن یعنی چی…!!

سال ۱۳٤۰۳😐 جنگ ۱۱ روزه😐 بعد مملکت رو دادیم دست اینا یکی از یکی خرفت‌تر...

یه روز کسی رو پیدا میکنی که واقعا دوستت داره؛ ولی الان بهتره که تو حال زندگی کنی..

منم همینطور جناب سیدی منم همینطور...