یه‌جوری اعصابم از حماقتِ بعضیا خُرد میشه که قبرستون برام فضای امن‌تریه...

مقصر خودمونیم،گاهی حریم خودمون رو با کسانی قسمت میکنیم که امانت‌دار خوبی نیستن... هر کسی یک «پناهِ بی‌قضاوت» لازم داره؛ جایی که فکرا، حرفا، دل‌بستگیا و تصمیماش از دسترسِ دنیا دور بمونه و کسی نتوونه آرامششو خط‌خطی کنه...

سایت خامنه‌ای‌دات‌آی‌آر تصویری از دختری جوان منتشر کرده که در جنگ ۱۲ روزه به شهادت رسیده و برخی از مذهبی‌ها به دلیل کم‌حجابی او انتقاد کردن. اما واقعیت اینه: این دختر هم در جنگ ۱۲ روزه به شهادت رسیده، و لزوماً همه شهدا قشر مذهبی، دانشمند یا موافق نظام نبودن. بی‌شک میان شهدا کسانی بودن که کم‌حجاب بودن، یا هیچ دلبستگی به نظام نداشتن. اما وقتی دشمن مشترکی حمله می‌کنه، براش فرقی نداره که چادری باشی یا بی‌حجاب، مذهبی باشی یا غیرمذهبی. انتخاب این تصویر دقیقاً همان روشن‌گری و تبیینه.. دشمنی اسرائیل و آمریکا محدود به یک گروه خاص نیست. این یادآوری تلخ و واقعیه که حمله و ظلم،مرز نمی‌شناسه...

نگاه آقا با خیلیا فرق داره، حتی با کسایی که خودشون رو مذهبی و انقلابی می‌دونن. صابر کاظمی تو فتنه‌ی ۴۰۱ علیه نظام فعالیت می‌کرد، اما وقتی فوت کرد، آقا پیام تسلیت برا خانواده‌ش فرستادن. حتی وقتی گفتن «فلانی تو فتنه بود»، توجه نکردن و گفتن: «پیام منو برسونید.»...

خروجی تعطیلات...!!🤡 #موقت

خواهرزادم، آنفلوآنزا گرفته،ریه‌هاش شدیدا درگیر شده.. بیمارستان بستریه،یه صلوات میفرستید نازدونه‌ی دایی،زودتر حالش خوب بشه..؟

وقتی اسم شهدای جنگ ۱۲ روزه میاد، خیلی‌ها تو ذهنشون فقط چادری‌ها، مذهبی‌ها، ریشوها یا نیروهای نظامی رو می‌بینن. باور اینکه اسرائیل همون‌قدر آدمای بی‌حجاب و معمولی رو هم به شهادت رسونده براشون سخته... جالب‌ترش اینکه یکی از آشناهای ما، قبل از جنگ اصلاً دل‌بستگی به نظام نداشت و هیچ‌وقت از رهبر دفاع نمی‌کرد. همیشه سر همین طرز فکرش باهاش اختلاف داشتم. اما باور کنید این جنگ ۱۲ روزه چنان تکونش داد که حالا شده جزو پر و پا قرص‌ترین طرفدارهای نظام و رهبری… گاهی واقعاً یک حادثه نگاه آدم رو از ریشه عوض می‌کنه.

خیلی وقت‌ها ما بلد نیستیم امر به معروف و نهی از منکر رو درست و قشنگ انجام بدیم. اگر بلد باشیم، می‌فهمیم خیلی از همین آدم‌های بی‌حجاب یا کم‌حجاب فقط یک تلنگر کم دارن… یک نشونه، یک رفتار خوب، یک حرفِ به‌موقع. اطراف خودتون هم حتما آدم‌هایی هستن که تغییر کردن. همه‌ی کسانی که امروز سمت دین، خدا، چادر یا اعتقادات رفتن، از روز اول مومن و مقید نبودن… خیلی‌هاشون از دلِ یک اتفاق، یک برخورد، یا یک ماجرای تکان‌دهنده مسیرشون عوض شده. گاهی یک جرقه… تمام راه رو روشن می‌کنه.