گاهی آدم واقعا می‌مونه... دو تا مذاکره‌ی جنگ اخیر رو داشتیم؛ همون‌هایی که خودشون عملا اعتراف کردن مذاکرات فقط پوشش بوده تا ایران رو گول بزنن تا حمله‌ی غافلگیرانه‌ی نظامی رو شروع کنن .. یا اون مذاکرات قبل از جنگ ۴۰ روزه که آخرش باز هم شد فریب دادن ایران، حمله‌ی نظامی، ترور رهبر و فرمانده‌ها، و اون همه ویرانی و کشتار مردم بی‌گناه... واقعا اینا کجا بودن؟ نمی‌دیدن؟ نمی‌شنیدن؟ نفهمیدن با ما چی کار کردن؟ پس چطور باز مثل بچه‌ اردک‌های تازه سر از تخم‌درآورده، دنبال آمریکا کوآک کوآک میکنن و هنوز این‌قدر با ذوق از مذاکره حرف می‌زنن؟ انگار هیچ‌چی ندیدن، انگار هیچ‌چی یادشون نمیاد، انگار هنوز نفهمیدن که طرف مقابل قبلا چه بازی‌ای راه انداخته...

ترامپ ی مشت چرت و پرت میگه این داخلی‌ها هم بدتر رو اعصاب مردمند...

ترامپ : جمله اول پیشنهاد ایران رو خوندم و خوشم نیومد و بقیه نامه رو هم انداختم دور من صبرم داره تموم میشه دیگه زودباشید امضا کنید توافقو..

هر چی دشمن بیشتر ما رو تهدید میکنه بیشتر به کرامت انسانی ما حمله میکنه مسئولان ایرانی بیشتر تمایل نشون میدن به مذاکرات... شما تمایل دارید عزت‌تون لگدمال بشه ملت دوست ندارن..

این صدا با این حجم سبیل خدایا توبه😂

❤️

_عمیق‌ترین قسمتِ تنهایی آدم‌ها آن‌جاست که فقط می‌توانند به خود پناه ببرند؛ و چقدر درد،در این پناه است.../ ‌

دلم خیلی برای شما تنگ شده 💔

آخرین باری که مذاکرات خوب پیش رفت رهبرمون رو شهید کردن..‼️

سلام بر تو زمانی که یادتُ تو دلم میندازی:) #یا‌‌‌‌ابـٰاعبــد‌اللّٰھ

«یه سری آدم‌ها هستن که هر چقدر هم بخوای باهاشون صمیمی بشی،تهش فقط به سلام و احوالپرسیِ خشک و خالی میرسی، هیچ‌وقت نمی‌تونی باهاشون ارتباط قلبی بگیری.. یه سری‌ها هم هستن که حتی با یه نگاهِ ساده یا با یه لبخند رو لبشون یا گذشتن از کنارت، یه حس خوب و آشنا بهت می‌دن، انگار که از قبل می‌شناختیشون...»