-

ما دوام آوردیم، عجیب دوام آوردیم. اما فرق بود میان دوام آوردن ما و دوام آوردن آدم‌های دیگر. فرق بود میان رسیدن ما و رسیدن آدم‌های دیگر. که جایی که آنان راه می رفتند، ما می‌دویدیم. جایی که آن‌ها می‌دویدند، ما سینه‌خیز می‌رفتیم. آنان برای رشد و رفاه می‌جنگیدند و ما برای بقا! تمام مردم جهان زندگی می‌کردند و ما، فقط داشتیم زنده می‌ماندیم. -عباس‌معروفی

خاموشم اما؛ دارم به آواز غم خود می‌دهم گوش.. وقتی کسی آواز می‌خواند، خاموش باید بود! غم، داستانی تازه‌سر‌کرده‌ست. این‌جا سراپا گوش باید بود. درد از نهاد آدمیزاد است! -هوشنگ‌ابتهاج

-

من در آن لحظه که چشم تو به من می‌نگرد، برگ خشکیده‌ی ایمان را در پنجه‌ی باد؛ رقص شیـ‌طانی خواهش را در آتش سبز؛ نور پنهانی بخشش را در چشمه‌ی مهر؛ اهتزاز ابدیت را می‌بينم! بیش از این، سوی نگاهت نتوانم نگریست.. اهتزاز ابدیت را یارای تماشایم نیست. کاش می‌گفتی چیست آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاری‌ست.. -فریدون‌مشیری

-تقدیمی- سلام و درود. برای دریافت این تقدیمی، این پیغام+یک پست رندوم از تینار رو در چنل‌هاتون بازارسال کنید تا یک عکس مثل عکس بالا متناسب با وایبتون دریافت کنید و همچنین اسم یک کتاب به همراه بخشی از متنش به شما تعلق بگیره. لینک‌هاتون رو این‌جا بگذارید و به انتظار بنشینید.💞

+کی پیام تقدیمی رو پاک کنیم +یکم صبوری کنید خانومیا=) اگر ایجاد مزاحمت می‌کنه، فردا پاکش کنید لطفاََ.🤍

دسته‌ای از غم‌ها، لال می‌کنند آدمیزاد را. نه سخن گفتن از آن‌ها ممکن است و نه سوگواری برایشان مفید. آدمی می‌ماند بر سر زندگی؛ چه کند؟ چین کند یا چون؟ زاری کند یا بگذرد؟ اگر بگذرد چگونه و اگر زاری کند چه‌فایده؟ بیچاره آدمیزاد، بیچاره این بشرِ دوپا.. -وارش