⁠ 🔴 تحریم‌های جدید آمریکا علیه ایران وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا: امروز، وزارت امور خارجه چندین نهاد، فرد و کشتی را تحریم می‌کند تا جریان درآمدی که رژیم تهران برای حمایت از تروریسم در خارج از کشور و سرکوب شهروندان خود استفاده می‌کند، قطع شود. در چارچوب این اقدام، وزارت امور خارجه ۱۴ کشتی از ناوگان سایه را به عنوان دارایی متعلق به نهادهایی که در حمل‌ونقل نفت، فرآورده‌های نفتی و محصولات پتروشیمی ایران دخیل هستند، شناسایی می‌کند. علاوه بر این، وزارت امور خارجه ۱۵ نهاد را که در تجارت نفت خام، فرآورده‌های نفتی یا محصولات پتروشیمی با منشأ ایرانی فعالیت داشته‌اند، و همچنین دو فرد مرتبط با آنها را تحریم می‌کند. دولت ایران بارها و بارها رفتارهای بی‌ثبات‌کننده خود را بر ایمنی و امنیت شهروندانش ترجیح داده است، همان‌طور که با قتل‌عام معترضان صلح‌جو نشان داده شده. ایالات متحده به اقدامات خود علیه شبکه حمل‌کنندگان و معامله‌گرانی که در انتقال و خرید نفت خام، فرآورده‌های نفتی و محصولات پتروشیمی ایران دخیل هستند، ادامه خواهد داد؛ این شبکه منبع اصلی درآمد رژیم است. تمام اهداف وزارت امور خارجه بر اساس دستور اجرایی (E.O.) ۱۳۸۴۶ تحریم می‌شوند که برخی تحریم‌ها در رابطه با ایران را مجاز و دوباره اعمال می‌کند. شرکت‌ها و نهادها (۱۵ مورد): آل وین شیپینگ منیجمنت لیمیتد (آل وین) منارت الخلیج مارین سرویسز اف‌زی‌ای چینگدائو اوشن کیمو شیپ منیجمنت ویسنس مارین شانگهای کی‌ژانگ شیپ منیجمنت الیزیان هورایزن فلوکسوس مارین امفاسیس مارین سولوشنز اف‌زی‌ای ام‌اچ‌کی شیپینگ مارس اوشن‌وی الویت مارین منیجمنت پرایویت لیمیتد دیاکو آی‌سی و دیس تجارت استارکس دیس تجارت کیمیا بخت الازهار تریدینگ آمون کیمیا و ماشین‌سازی افراد تحریم‌شده (۲ نفر): آکاش آنانت شین‌ده محمد اوزسورن کشتی‌ها (۱۴ کشتی - فقط نام): ویک‌سین اوشن گاردین ال صفا بن‌لای آکوا لایو یونگهنگ اوشن زئوس وتر ریان گس گاز کریستال فورچون گس گاز ریور وایت شارک بندیکت 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

⁠ احوالپرسی دیپلماتیک عراقچی با ویتکاف و کوشنر ایسنا:«سید عباس عراقچی» وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران و «استیو ویتکاف» نماینده ویژه «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا و «جرد کوشنر» داماد ترامپ در جریان گفت‌وگوهای هسته‌ای غیرمستقیم در مسقط، یک احوالپرسی معمول دیپلماتیک داشتند 🔸لازم به یادآوری است که مشابه این احوالپرسی معمول دیپلماتیک در دوره‌های پیشین نیز انجام می‌شده است. این احوالپرسی دیپلماتیک بدون حضور «برد کوپر» فرمانده سنتکام انجام شده است. کوپر در دیدار ویتکاف و کوشنر با البوسعیدی، مذاکره‌کنندگان آمریکایی را همراهی می‌کرده است 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

⁠ 🔺️🔻ترامپ فرمانی برای وضع تعرفه بر کشورهای تعامل‌کننده با ایران امضا کرد 🔹️ کاخ سفید بامداد شنبه فرمان اجرایی جدیدی از سوی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ منتشر کرد که بر اساس آن، ایالات متحده می‌تواند تعرفه اضافی بر کالاهای وارداتی از کشورهایی اعمال کند که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم از ایران کالا یا خدمات خریداری می‌کنند. 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

⁠ 🔴 ترامپ گفت به خاطر انتشار ویدیوی نژادپرستانه از خانواده اوباما عذرخواهی نخواهد کرد و افزود: «من اشتباهی مرتکب نشده‌ام.» 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

⁠ 🔴کاخ سفید: تحریم های جدید علیه دولت ایران کاخ سفید: ۶ فوریه ۲۰۲۶ امروز، رئیس جمهور دونالد جی. ترامپ یک فرمان اجرایی امضا کرد که وضعیت اضطراری ملی جاری در رابطه با ایران را مجدداً تأیید می‌کند و فرآیندی را برای اعمال تعرفه بر کشورهایی که هرگونه کالا یا خدماتی را از ایران خریداری می‌کنند، برای محافظت از امنیت ملی، سیاست خارجی و اقتصاد ایالات متحده ایجاد می‌کند. این فرمان سیستمی را اعمال می‌کند که به ایالات متحده اجازه می‌دهد تعرفه‌های اضافی را بر واردات از هر کشوری که به طور مستقیم یا غیرمستقیم هرگونه کالا یا خدماتی را از ایران خریداری، وارد یا به دست می‌آورد، اعمال کند. رئیس جمهور می‌تواند در صورت تغییر شرایط، در پاسخ به اقدامات تلافی‌جویانه، یا اگر ایران یا یک کشور آسیب‌دیده گام‌های مهمی برای رسیدگی به وضعیت اضطراری ملی و همسویی با ایالات متحده در زمینه امنیت ملی، سیاست خارجی و مسائل اقتصادی بردارد، این دستور را اصلاح کند. این دستور به وزیر امور خارجه، وزیر بازرگانی و نماینده تجاری ایالات متحده اجازه می‌دهد تا تمام اقدامات لازم، از جمله صدور قوانین و دستورالعمل‌ها، را برای اجرای سیستم تعرفه و اقدامات مرتبط انجام دهند. مقابله با نفوذ بدخواهانه ایران: رئیس جمهور ایران را به دلیل پیگیری قابلیت‌های هسته‌ای، حمایت از تروریسم، توسعه موشک‌های بالستیک و بی‌ثبات‌سازی منطقه‌ای که امنیت، متحدان و منافع آمریکا را به خطر می‌اندازد، پاسخگو می‌داند. ایران - حامی اصلی تروریسم دولتی در جهان - از گروه‌های تروریستی نیابتی و شبه‌نظامیان در سراسر خاورمیانه، از جمله کسانی که آمریکایی‌ها را کشته و زخمی کرده‌اند و به طور فعال نیروهای آمریکایی، شرکای منطقه‌ای و متحدان را هدف قرار می‌دهند، حمایت می‌کند. سوء مدیریت منابع ایران واضح است: رژیم تصمیم گرفته است که آنها را صرف برنامه‌های هسته‌ای و موشکی کند در حالی که زیرساخت‌ها و مردم آن در حال مبارزه هستند. این رژیم به طرز وحشیانه‌ای مردم خود را سرکوب می‌کند، هزاران معترض را می‌کشد، حقوق بشر را نقض می‌کند و برای حفظ قدرت از خشونت استفاده می‌کند، در حالی که افراط‌گرایی را گسترش می‌دهد و تلاش‌های ایالات متحده برای صلح و ثبات را تضعیف می‌کند. این اقدامات یک تهدید غیرمعمول و فوق‌العاده مداوم برای ایالات متحده است که نیازمند پاسخی پایدار و شدید برای محافظت از شهروندان، متحدان و منافع آمریکایی است. اولویت دادن به آمریکا: رئیس جمهور ترامپ هرگز در موضع خود مبنی بر اینکه ایران نمی‌تواند اجازه داشتن سلاح هسته‌ای داشته باشد، تردید نکرده است - تعهدی که او بارها، چه در دوران ریاست جمهوری و چه در مبارزات انتخاباتی، مطرح کرده است. رئیس جمهور ترامپ در حال تقویت سابقه قوی خود از دوره اول ریاست جمهوری خود است، زمانی که از توافق هسته‌ای ناقص ایران خارج شد، فشار حداکثری را اعمال کرد و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (IRGC) را به عنوان یک سازمان تروریستی خارجی معرفی کرد. پس از بازگشت به قدرت، رئیس جمهور ترامپ فشار حداکثری را بر ایران بازگرداند تا تمام مسیرهای دستیابی آن به سلاح هسته‌ای را مسدود کند و با نفوذ مخرب آن در خارج از کشور مقابله کند. در ماه ژوئن، پس از آنکه ایران از رسیدن به توافق با ایالات متحده خودداری کرد، رئیس جمهور ترامپ عملیات «چکش نیمه‌شب» را تصویب کرد که تأسیسات هسته‌ای ایران را نابود کرد و جاه‌طلبی‌های هسته‌ای تهران را به طور قابل توجهی به عقب راند. رئیس جمهور ترامپ اخیراً ناوگان عظیمی را به منطقه اعزام کرده و از ایران خواسته است که به میز مذاکره بیاید و برای یک توافق عادلانه و منصفانه بدون سلاح هسته‌ای مذاکره کند، در غیر این صورت با عواقب حتی شدیدتری روبرو خواهد شد. این اولین باری نیست که رئیس جمهور ترامپ موضع سختی علیه رژیم‌هایی که با منافع اصلی امنیت ملی ایالات متحده دشمنی دارند، اتخاذ کرده است. تنها در همین ماه گذشته، او عملیات‌هایی را برای برکناری نیکولاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا، از قدرت تصویب کرد و تعرفه‌هایی را برای کشورهایی که نفت به کوبا صادر می‌کنند، اعمال کرد و روشن ساخت که دیکتاتورها و حامیان دولتی تروریسم پاسخگو خواهند بود. 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

⁠ آتلانتیک همزمان با فروپاشی رژیمش، بشار اسد غرق در سکس و بازی‌های ویدیویی شده بود و هر راه نجاتی را که به او پیشنهاد می‌شد، رد می‌کرد. افراد نزدیک به کاخ به رابرت‌فورث گفتند که اگر اسد اینقدر لجباز و مغرور نبود، می‌توانست رژیمش را نجات دهد. 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

زهران ممدانی فرمان اجرایی جدیدی را امضا کرده است که اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) را ملزم می‌کند قبل از ورود به املاک شهر نیویورک، حکم قضایی دریافت کند. 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

⁠ https://youtu.be/q20EbKxOfSA?si=NrptWp-20KjYknv9 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

⁠ ‌۱/۲ 🔵قدرت فراتر از صلح: ونزوئلا، ایران و سیاست‌های مخاطره‌آمیز مداخله نظامی ✍️جفری ای. فریدمن 🔻 ۵ فوریه ۲۰۲۶ ▪️فارین افیرز(Foreign Affairs) دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، می‌خواهد به عنوان رهبری شناخته شود که به جنگ‌ها پایان می‌دهد؛ یا همان‌طور که خودش می‌گوید: «رئیس‌جمهور صلح». او در سال ۲۰۱۶ با شعار پایان دادن به درگیری‌های بی‌پایان فرامرزی وارد میدان شد و در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴ خود را به عنوان یکی از معدود رهبران مدرن آمریکا معرفی کرد که جنگی را آغاز نکرده است. اما رفتار ترامپ در سال گذشته به طرز قابل توجهی جنگ‌طلبانه (Hawkish) بوده است. تنها در دو ماه گذشته، او دو کشور را بمباران کرده و چندین کشتی را در دریای کارائیب غرق کرده است. او اکنون در حال تجمیع نیروهای دریایی آمریکا در نزدیکی ایران است، کشوری که در ماه ژوئن به آن حمله کرده بود. و در ۳ ژانویه، او به نیروهای آمریکایی دستور داد تا در دل شب به کاراکاس پرواز کنند، نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا و همسرش را دستگیر کرده و برای مواجهه با اتهامات کیفری به نیویورک منتقل کنند. پیامدهای سیاسی داخلی این چرخش جنگ‌طلبانه ترامپ هنوز روشن نیست. برای مثال، اقدامات او در ونزوئلا با محکومیت دموکرات‌ها و همچنین برخی جمهوری‌خواهانی روبرو شد که وعده ترامپ مبنی بر دوری از جنگ‌های خارجی را باور کرده بودند. نظرسنجی‌های انجام شده اندکی قبل و بعد از حمله به ونزوئلا نشان می‌دهد که کمتر از ۴۰ درصد آمریکایی‌ها فکر می‌کردند این اقدام ایده خوبی باشد. اما این لزوماً به این معنا نیست که رای‌دهندگان به شدت منتقد این تصمیم هستند؛ برای مثال، نظرسنجی رویترز نشان داد که افکار عمومی تقریباً به طور مساوی میان حامیان حمله، مخالفان و کسانی که هنوز مردد هستند، تقسیم شده است. با این حال، تاریخ راهنماهایی برای پیش‌بینی چگونگی تأثیر عملیات ونزوئلا و دیگر ماجراجویی‌های خارجی ترامپ بر سیاست آمریکا و میراث او ارائه می‌دهد. مداخله‌هایی که باعث می‌شود رؤسای‌جمهور آمریکا «قوی» به نظر برسند، معمولاً محبوبیت داخلی دولت را افزایش می‌دهند؛ حتی در مواردی که رای‌دهندگان نسبت به ارزش واقعی آن اقدامات تردید دارند. در مقابل، زمانی که مداخله‌های نظامی باعث شود کاخ سفید «ضعیف و بی‌پروا» به نظر برسد، معمولاً به محبوبیت آن‌ها لطمه می‌زنند. این بدان معناست که عملیات‌های موثر، نسبتاً کوتاه و از نظر فنی تحسین‌برانگیز، دارایی‌های سیاسی محسوب می‌شوند، در حالی که عملیات‌های فرسایشی و هزینه‌بر که بدون تحقق اهداف کلیدی ادامه می‌یابند، به موانعی بزرگ تبدیل خواهند شد. بنابراین، برای ترامپ پیامدهای داخلی اقداماتش بستگی به این دارد که در آینده در ونزوئلا و فراتر از آن چه رخ دهد. اگر حمله کاخ سفید به کاراکاس پایان یابد و دولت جدید ونزوئلا مطابق خواست واشینگتن عمل کند، دستگیری مادورو ممکن است از نظر سیاسی سودمند باشد. اما تهاجم‌ها و حملات، قمار‌های خطرناکی برای رؤسای‌جمهور هستند. ترامپ که شاید با موفقیت در کاراکاس جسورتر شده باشد، ممکن است به سراغ عملیات‌های بزرگتر، پیچیده‌تر و در نتیجه پرمخاطره‌تر برود. اگر چنین شود، ممکن است نظر آمریکایی‌ها نسبت به این اقدامات و خودِ او برگردد؛ حقیقتی که اکثر رؤسای‌جمهور اخیر آمریکا در مقطعی آن را کشف کرده‌اند. شوک و بهت (Shock and Awe) تحلیلگران سیاسی ایالات متحده اغلب ادعا می‌کنند که رای‌دهندگان عادی اهمیت چندانی به سیاست خارجی نمی‌دهند. اما پژوهشگران دریافته‌اند که آمریکایی‌ها درباره درگیری‌های نظامی دیدگاه‌های مشخصی دارند و افکار عمومی تمایل دارد از روندهای ثابتی پیروی کند. برای مثال، آمریکایی‌ها زمانی که استفاده از زور برای توقف تجاوزگری بین‌المللی طراحی شده باشد (مانند جنگ خلیج فارس در سال‌های ۱۹۹۰-۹۱)، تمایل بیشتری به حمایت از آن دارند. در مقابل، رای‌دهندگان نسبت به جنگ‌هایی که هدفشان تغییر سیستم‌های سیاسی کشورهای دیگر است، بدبین‌تر هستند. آن‌ها از مداخله‌هایی که واشینگتن به تنهایی و بدون همکاری یا تایید بین‌المللی آغاز می‌کند، کمتر حمایت می‌کنند و زمانی که رئیس‌جمهور بدون مجوز کنگره وارد درگیری می‌شود، با سوءظن بیشتری به موضوع می‌نگرند. 🔸جفری ای. فریدمن دانشیار علوم سیاسی در کالج دارتموث و نویسنده کتاب «آزمون فرمانده کل قوا: افکار عمومی و سیاست‌های تصویرسازی در سیاست خارجی ایالات متحده» است. 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

⁠ ‌۲/۲ اما چگونگی ارزیابی شایستگی‌های یک مداخله نظامی توسط مردم، تنها بخشی از نحوه شکل‌گیری سیاست‌های ریاست‌جمهوری است. پرسش مهم‌تر در بسیاری از موقعیت‌ها این است که مداخلات نظامی چگونه بر تصویر شخصی رؤسای‌جمهور تأثیر می‌گذارد و به طور مشخص، آیا آن‌ها را مانند «رهبرانی مقتدر» نشان می‌دهد یا خیر. مداخله بیل کلینتون در سال ۱۹۹۵ در بوسنی یک مثال بارز است. نظرسنجی‌ها همواره نشان می‌داد که اقلیتی از رای‌دهندگان با استفاده از نیروی نظامی برای توقف جنایات صرب‌ها موافق بودند. اما مشاور کلینتون، دیک موریس، معتقد بود که این کار در هر صورت به رئیس‌جمهور کمک می‌کند چون او را «سرسخت» نشان می‌دهد. موریس صراحتاً به کلینتون گفته بود: «بمب‌ها را بر سر صربستان بریز تا قوی به نظر برسی.» کلینتون گوش داد و با اعزام هزاران نیروی آمریکایی به صربستان حمله کرد. حق با موریس بود: میزان محبوبیت رئیس‌جمهور افزایش یافت. کلینتون بعدها به این نتیجه رسید که «سرسختی و قاطعیت مورد تحسین قرار می‌گیرند، حتی اگر مردم با اصل انتخاب‌های او مخالف باشند.» با این حال، برای اینکه رؤسای‌جمهور قدرتمند به نظر برسند، صرفِ حمله کافی نیست؛ حمله باید به اهدافش برسد. برای کلینتون، حملات به بوسنی موفق بود و نیروهای صرب را مجبور به عقب‌نشینی کرد. رونالد ریگان نیز در حمله به گرانادا در سال ۱۹۸۳ موفقیت مشابهی داشت. اگرچه این مأموریت از نظر اجرایی شلخته بود، اما چون ارتش گرانادا هدف کوچک و ضعیفی بود، ایالات متحده به راحتی پیروز شد و محبوبیت ریگان جهش کرد. نشئگیِ شکری (Sugar High) سیاستِ مداخلات نظامی به مرور زمان تغییر می‌کند. رؤسای‌جمهور معمولاً بهترین برگ‌های برنده خود را در ابتدای جنگ‌ها در اختیار دارند، یعنی زمانی که آمریکایی‌های میهن‌پرست گردِ پرچم جمع می‌شوند. همچنین در آغاز جنگ، کاخ سفید بیشترین توانایی را برای شکل دادن به افکار عمومی دارد، زیرا خبرنگاران و گروه‌های مخالف به زمان نیاز دارند تا اطلاعات مستقل جمع‌آوری کرده و روایت‌های انتقادی بسازند. آمریکایی‌ها همچنین در روزهای اول عملیات، مبهوت قدرت عظیم ارتش ایالات متحده می‌شوند. اما با گذشت زمان، این مزایا کمرنگ شده و حمایت‌های عمومی نیز به دنبال آن کاهش می‌یابد. به عبارت دیگر، تأثیر مداخلات نظامی بر سیاست ریاست‌جمهوری شبیه به «نوشابه‌های انرژی‌زای پر‌شکر» است. در کوتاه‌مدت، آن‌ها یک تکانه‌ی مفید و انرژی‌بخش (Jolt) ایجاد می‌کنند، اما در بلندمدت منجر به «سقوط و فروپاشی» (Crash) می‌شوند. برای مثال، جورج دبلیو بوش از حمله سال ۲۰۰۳ به عراق برای انتخاب مجدد در سال ۲۰۰۴ بهره برد، اما در اواسط دوره دوم ریاست‌جمهوری او، زمانی که مشخص شد جنگ به سمت مثبتی نمی‌رود، محبوبیت او به شدت کاهش یافت و جایگاه سیاسی‌اش هرگز بهبود نیافت. بنابراین، استفاده از قدرت نظامی برای نمایش اقتدار هم مزایا و هم خطراتی دارد و موفقیت نهایی آن بستگی به این دارد که آیا مداخله به اهداف اعلام شده‌اش می‌رسد یا خیر. در مورد ونزوئلا، هنوز مشخص نیست که آیا این شرایط برآورده می‌شود یا نه. ترامپ وعده داده بود که مادورو را حذف کند و این کار را با نمایش خیره‌کننده‌ای از قدرت نظامی انجام داد. اما او به اهداف گسترده‌تری مانند بازسازی دولت ونزوئلا و استخراج درآمدهای نفتی نیز اشاره کرده است که موفقیت در آن‌ها کمتر محتمل به نظر می‌رسد. اگر او وارد یک درگیری پیچیده و طولانی شود، ضعیف به نظر خواهد رسید. با این حال، در حال حاضر ترامپ نگران به نظر نمی‌رسد و حتی جسورتر شده است. او علاوه بر تهدید دیگر دولت‌های آمریکای لاتین، آنچه را که «ناوگان عظیم» می‌نامد در خلیج فارس مستقر کرده و تهدید کرده است که اگر ایران غنی‌سازی هسته‌ای را متوقف نکند، برنامه‌های موشکی خود را رها نکند و حمایت از گروه‌های شبه‌نظامی را پایان ندهد، به آن حمله خواهد کرد. ترامپ در طول پنج سال حضور خود، سوابقی از استفاده از قدرت ویرانگر برای دستیابی به اهداف محدود ایجاد کرده است: ترور قاسم سلیمانی در سال ۲۰۲۰، آسیب رساندن به رآکتورهای هسته‌ای تهران در سال ۲۰۲۵ و اکنون سرنگونی دولت ونزوئلا. او ممکن است هم‌اکنون در حال تجربه آن «نشئگیِ شکری» ناشی از موفقیت عملیات ونزوئلا باشد. اما هیچ تضمینی وجود ندارد که مداخلات نظامی آینده با همین سرعت و هزینه‌ی کم پیش بروند. اگر چنین نشود، ترامپ نه تنها ادعای خود مبنی بر مخالفت با جنگ‌های انتخابی را از دست می‌دهد، بلکه اعتبار خود را به عنوان یک «رهبر مقتدر» — که یکی از اصلی‌ترین دارایی‌های سیاسی او بوده است — قربانی خواهد کرد. 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

⁠ 🎥 آخرین خبرها ازمذاکرات ایران و آمریکا: اسرائیل و مزدوران ایرانی اش به دنبال بمباران ایران 👇👇 👈«در جریان دور مذاکرات امروز در عمان، یک دیدار مستقیم بین مشاوران ترامپ — ویتکاف و کوشنر — و وزیر امور خارجه ایران برگزار شد، به نقل از دو منبع آگاه از موضوع.» «دور مذاکرات بین ایالات متحده و ایران در عمان به پایان رسید. یک دور مذاکره اضافی دیگر در روزهای آینده برگزار خواهد شد، به نقل از منبعی آگاه از جزئیات.» ✅ آدیدار مستقیم تأیید شد، اما نتیجه‌ای نداشت: باراک راوید خبرنگار اسرائیلی و جنیفر گريفین (Fox News) هر دو گزارش دادند که امروز برای اولین بار از زمان بمباران تأسیسات هسته‌ای ایران در ژوئن ۲۰۲۵، یک دیدار رو در رو (face-to-face) بین مشاوران ترامپ (استیو ویتکاف و جرد کوشنر) و وزیر امور خارجه ایران در عمان برگزار شد. این دیدار بخشی از مذاکرات غیرمستقیم بود و حدود ۸ ساعت طول کشید. 🔹هیچ پیشرفت یا توافقی اعلام نشد 🔺رویترز: مذاکرات بدون پیشرفت ملموس یا شکست به پایان رسید. 🔺آسوشیتد پرس: یک مقام آمریکایی ناشناس گفت: «گفت‌وگوها مفید بود اما فاصله‌ها هنوز زیاد است». 🔺الجزیره: عمان اعلام کرد فضای مذاکره «مثبت» بود، اما هیچ بیانیه مشترکی صادر نشد. 🔹دور بعدی مذاکرات: باراک راوید گزارش داد که دور اضافی مذاکرات در روزهای آینده (احتمالاً ۷ یا ۸ فوریه) برگزار خواهد شد. هنوز مکان یا سطح مقامات مشخص نیست، اما فرمت غیرمستقیم ادامه دارد. 🔹مواضع دو طرف تکرار شد: 🔺آمریکا: توقف کامل غنی‌سازی بالای ۳.۶۷ درصد به عنوان شرط اول. 🔺ایران: لغو تحریم‌های غیرقانونی و بازگشت به تعهدات برجامی پیش‌شرط هر توافقی است. 🔺وال‌استریت ژورنال: منابع آمریکایی می‌گویند ترامپ به دنبال «توافق بزرگ» است، اما فعلاً هیچ نشانه‌ای از نرمش جدی دیده نمی‌شود. 🇺🇸 @US_REVIEW 📍پایش آمریکا 📍

"I am still learning." - Michelangelo