﹙فراموش نکن ﹚
گاهی در مسیر بلند و پرپیچوخم تاریخ، انسانهایی بودهاند که زندگیشان را صرف ساختن، نجات دادن، بخشیدن یا دفاع از چیزی کردهاند که ما امروز بیدغدغه از آن بهره میبریم. بسیاری از آنان قرنهاست در خاک آرام گرفتهاند، اما امروز افراد زیادی برای آزادی جان دادهاند.
فداکارترین فرزندان این سرزمین، با آنکه فاصلهشان تا رؤیاهایشان کوتاه بود، انتخاب کردند میان خود و وطن، طرف وطن را بگیرند؛ میان زندگیِ شخصی و زندگیِ مردم، زندگی مردم را برگزیدند.
﹙ فراموش نکن﹚
پس بیایید نگذاریم نام کسانی که با بزرگواری و ازخودگذشتگی، راهی برای ما ساختهاند، در غبار فراموشی محو شود. بیایید قصههایشان را روایت کنیم، از روزهایشان بنویسیم، از رنجها و ایمانشان یاد کنیم.
هر بار که نامشان را بر زبان میآوریم، هر بار که یادشان را زنده میکنیم، در حقیقت، جان تازهای به آنان میبخشیم. حافظهی جمعیِ ما قدرت احیا دارد؛ و نامشان همیشه جاوید