وقتی میگم فیلم ایرانی میبینم فکر می‌کنن فیلم‌های صدا و سیما و ماجرای عاشق شدن دو تا بسیجی رو نگاه می‌کنم حالا فیلم‌های ایرانی: هامون–فیلم سورئالیستی فلسفی و اجتماعی، محصول سال ۶۸ طعم گیلاس–فیلم مینیمالیستی با مفاهیمی مثل «ارزش زیستن» محصول ۷۶ باد ما را با خود خواهد برد–با مفاهیمی مثل «مرگ و زندگی» محصول ۷۸ خانه دوست کجاست–«سرکشی و قانون شکنی برای مسئولیت پذیری» (لیست خیلی طولانی تره در حال حاضر یادم نمیاد)

مرگ چقدر عجیبه دوستان در حالی که آینده همه‌س؛ و شاید آینده مهم ترین چیز باشه، مبهم ترین نقطه زندگی مرگ هست و با کلی روایت و دین و حدس و گمان براش. چیزی که همه یه روزی بهش می‌رسیم، ولی هیچکس نمی‌دونه واقعا چیه مرگ پایان تمام رنج‌ها و خوشی ها و شاید ها و باید ها یا شروع ماجرای نو یا درک وسیع تر از تمام جهان یا تماماً توهم

اما خلاصه که عمر دگر بباید بعد از فراق ما را کین عمر طی نمودیم اندر امیدواری

چقدز خواب روز افتضاحهه ۸ شب بیدار شدم

-

شما یک لوزر هستید شما حتی جایی برای ماندن ندارید شما کوچک هستید

تو سکرت منم حرف بزنید قول میدم‌گرم باشم

وایان و نمیشناسم ولی ارن یه همچین وایبی بهم‌ میده

💭 : چرا نصف ادمینا پسرن ادم احساس راحتی نمیکنه - ارن : چون این جا دختر و پسر نداریم، توی تلگرام نصف ادمینا دختر و نصفشون پسرن. هیچ کس هیچ فکر بدی راجع به اون یکی نمیکنه. با هم دوستیم چت میکنیم درد و دل میکنیم، حتی اگر حضوری باشه بیرونم میریم؛ مقاله مینویسیم و پروژهای کوچیک رو تکمیل می‌کنیم، ولی اون مزخرفاتی که تو بعضی گپها هست اینجا نیست خیالتون تخت وایان :