وقتی میگم لوزر، منظور من کسی نیست که پول نداره، یا کسی که مدرک‌های تحصیلی و مدال ورزشی نداره. منظور من کسیه که شخصیتی بی قدر و ناقابل داره، پشیزی ارزش نداره و وجودش جز زوال نیست چند وقتِ پیش یه زباله‌گردی رو دیدم که خودکاری میون زباله ها پیدا کرده بود و شعر می‌خوند؛ شعر حفظ بود. شعری اجتماعی که این‌جا نمیتونم بفرستم، به نظر میومد خودکار باعث شده بود این شعر رو یادش بیاد.

خلاصه این که با خودم گفتم ترجیح میدم با اون زباله گرد رفیق باشم تا یه نوجوون جوگیری که کله‌ش رو آبی کرده تا دوست پسر استقلالیش خوشش بیاد و تنها دلیل علاقه‌ش به موسیقی، ترندِ و سگدو می‌زنه تا خفن به نظر بیاد و تو مدرسه و..جامعه فاز برمی‌داره

دورت بگردم که اینقدر خوبی تو

یه روز دیگه دور دنیا رو می‌زنیم. #روز_هفتاد_و_نهم

بچها به فنا رفتم

کمک

امیدوارم یه شوخی بیش نباشه

چون این چند وقته زیاد کارای جالب انگیزی نکردم