یه وقتایی آدم نه ناراحته، نه خوشحال؛ فقط یه جور عجیبی ساکته. دیگه مثل قبل برای هیچ‌چیزی ذوق نمی‌کنه، بعضی حرفا رو می‌شنوه و به روش نمیاره، بعضی آدما رو می‌بینه و وانمود می‌کنه فرقی براشون با بقیه ندارن. نه اینکه دیگه براش مهم نباشن، نه… فقط یاد گرفته هر چیزی رو که توی دلش می‌گذره، به زبون نیاره. و شاید بزرگ شدن همین باشه؛ اینکه کم‌کم یاد می‌گیری بعضی از قشنگ‌ترین احساساتت رو، بدون اینکه کسی بفهمه، تو دلِ خودت نگه داری. انگار یه روز چشم باز می‌کنی و می‌بینی چقدر از اون آدمِ پر از حرف و پر ذوق، فاصله گرفتی.. و تلخ‌تر از همه اینکه هیچ‌کس هم نفهمیده کی این اتفاق افتاده به غیر از خودت ..🚶🏻‍♀ - وَهْـمٓ نوشت .

قدِ‌یه کتاب؛ حرف تو کَلَمه..:)

💚🎢

جای‌همگی‌تون‌خالی، خیلی‌خوش‌گذشت🙂‍↔️💗

با تمام وجودم ، از عينك متنفرم ؛ 🚮 !

متأسفانه ؛ شکلاتِ خونم افتاده . دکترجان باید بهم سِرُم شکلاتی تزریق کنه🙏🏿.

When Life Gives You Tangerines ; 🍊🧡

بدترین نفرینی که می‌تونم برای کسی در نظر بگیرم ؛ اینه که انشاءالله عینکی شه 🕶 .