امروز ب محض وارد شدن به آزمایشگاه ، یه بوی خیلی بدی خورد به دماغم و تا آخرِکلاس بو داشت همینطور تو کل وجودم می‌پیچید. نمی‌دونم تو کلاس قبلی چه ماده ای استفاده کرده بودن که همچین بوی غلیظ و افتضاحی داشت. وسط کلاس انگار داشتم غش میکردم حالم یجوری بود. بعدش که با همکلاسیم تا خوابگاه پیاده می‌رفتیم دیدم اونم همین حالو داره. الآنم رو تخت مثل جنازه پخش شدم و انگار رو ابرام.

دیشب هیئت دانشگاه قسمتم شد ؛ با وجود اینکه گزارشکار فیزیکم رو‌ ننوشته بودم و خسته و بی‌خواب بودم ولی اگه نمی‌رفتم قلبم آروم نمی‌گرفت. واقعا خوب بود ، روحم که این چند روز تو تلاطم بود ، آروم گرفت. فقط جای نرگس خالی بود.

اینکه با استادم هم خوابگاهی‌ام ، چیز خوبی نیست. دارم روانی میشم.

من متخصص « اهمیت دادن بیش از حد به چیزایی که نباید اهمیت بدم » هستم

😭✨✨✨✨

با رقیه نزدیک سه ساعته کف نماز خونه خوابگاه ولو شدیم و داریم درس می‌خونیم. نمی‌دونم والا این زن چی فکر کرده به ما این نمونه سوالاتو داده حل کنیم. خدا بخیر بگذرونه

یازده آذرماهِ چهارصدوچهار. از هفت صبح تا الان فقط همین الانه که رو تختم دراز کشیدم. در له‌ترین حالت ممکنم. هرروز به دروغ و شایعه بودنِ اون جمله که بری دانشگاه راحت میشی ، بیشتر پی میبرم 😔✨ ولی از اینکه امروز رفتم حموم و الان بویِ گل میدم خوشحالم ، از اینکه فردا میرم خونه مادربزرگم خوشحالم ، از اینکه امروز با همکلاسیام کلی گفتیم خندیدیم و بین کلاسا فیلم دیدیم خوشحالم ، از اینکه امشب با رقیه باهم شام خوردیم و حرف زدیم و خندیدیم و کلی درس خوندیم خوشحالم ، از اینکه بعد تموم شدن درسمون ، ساعت ده و نیم شب با رقیه تو خلوتی و سکوتِ نمازخونه ، با صدای میثم مطیعی دعای‌توسل خوندیم و حالمون جا اومد خوشحالم ، از اینکه اومدم اتاق و بیتا برام چای گذاشته خوشحالم. #بداهه

باورم نمیشه💔

‌ما شرقی شادیم فقط اگه آخر ویدیوها تو اینستاگرام اون مرده که داره هندونه می‌خوره رو نذارن.

به رفتن به یه کتاب‌فروشی بزرگ نیازمندم.

سیزده آذرماه چهارصدوچهار. امروز هم گذشت. با تمام شلوغی‌هاش. امروز به مناسبت وفات خانم‌ام‌البنین ، خونمون روضه بود و من اونجا نبودم. جسمم اینجا بود و روحم اونجا. امروز تا ده و نیم خوابیدم بعد از پنج روز سحرخیزی و بدوبدو و خستگی. اما هنوز خستگی از وجودم نرفته بیرون. امروز مشغولِ مهمونی و خرید و کلی درس بودم. بهترین قسمت امروز برام خرید روپوش سفیدم با نوارهای صورتیِ ملیح بود و وقتی که از مغازه اومدیم بیرون و هوای خنک پاییزی پرید تو بغلم و صورتمو ماچ کرد و بوی لبو پیچید تو دماغم. امروز بهم یادآوری شد که صبورتر باشم و با حال خوب بگذرونم ایامو. بخندم و به نیمه پر لیوان توجه کنم. به قول رقیه ، بخندی هم میگذره نخندی هم میگذره ؛ پس بخند که خوش بگذره. #بداهه