صدای فریاد ساعتها دوباره سر میگیرد و تو محو میشوی؛ چنانکه گویی هرگز وجود نداشتهای، جز در خیال.
و مگر خیال از جنس بودن نیست؟ از جنس دلتنگی نیست؟
من بر این باورم که خیال، آخرین مأمن تمام بودنها و نبودنها، رفتنها و ماندنهاست.
پس تو اینجایی. اینجا بودی. اینجا خواهی ماند.
برای همیشه.