صدای فریاد ساعت‌ها دوباره سر می‌گیرد و تو محو می‌شوی؛ چنان‌که گویی هرگز وجود نداشته‌ای، جز در خیال. و مگر خیال از جنس بودن نیست؟ از جنس دلتنگی نیست؟ من بر این باورم که خیال، آخرین مأمن تمام بودن‌ها و نبودن‌ها، رفتن‌ها و ماندن‌هاست. پس تو اینجایی. اینجا بودی. اینجا خواهی ماند. برای همیشه.

هممون نفرین شدیم،این بار نفرین‌ رو بشکن.