این یکسال به شدت سال سختی واسم بود
درکنار خستگی های اصلا اجازه ناراحتی جا زدن نمیدادم به خودم
فقط دوییدم
امسال بدون هیچ کاری فقط دوییدم
خیلی خیلی دوییدم یه یچیزی فراتر از تصور
امسال با خیلیا بد تا کردم با خیلیام زیاد تر از حدشون
نمیدونم واقعا نه ناراحتم نه خوشحالم هیچ حس خاصی تاکید میکنم هبچ حسی نداشنم امروز
در خنثی ترین حالت ممکن گذروندم
اصلا دلم نمیخواد برم تو ۱۷ سال
من تو ۱۵ سخت ترین لحظات رو گذروندم تو ۱۶ معلوم نیست چه چیزایی رو قرار بگذرونم
امیدوارم نرسم به جایی که خسته شم...
پشیمون شم خیلی سخته..