من ثانیه به ثانیه دارم به جای خالی‌ت فکر می‌کنم. نمی‌دونم تا کی. ولی اگه ادامه پیدا کنه دیگه هیچی ازم نمی‌مونه.

همونطور که کشتی‌ منو، زنده‌م کن. تو قدرت‌ش رو داری مگه نه؟ پس زنده کن این لعنتی رو تا بیشتر از این گند نزده به زندگی، آینده، خانواده و همه چیزش.

صدام کن آینی، چون چشم‌هام نگفته‌های قلبم رو داد میزنه.

چشمام خیلی وقته آب‌وهواشون بارونیه. یکم آفتاب گاهی اوقات بد به‌نظر نمی‌رسه.

یه‌چیزی بچه‌ها. حقیقت‌ش من واقعا آدم جالبی برای پرایوت صحبت کردن نیستم. کاهی اوقات میشه سین می‌کنم جواب نمی‌دم، یا اصلا سین نمی‌کنم، یا اون ری‌اکتی که باید رو نمی‌دم. پرتوقع یا خودخواه نیستم که بگم با همین شرایط گند بازم پیام بدین و و و. صرفا دارم میگم من همینم. نمی‌تونم مثل بقیه بیام ری‌اکت الکی بدم. که متاسفانه اخیرا برای خشک‌نبودن حرفام مجبورم انجام‌ش بدم چون حوصله‌ی خیلی چیزا رو ندارم. خلاصه بگم. اگر کسی تو این جمع پیوی من رو داره، لطف کنه بلاکم کنه و بیخیال شه. ارتباط‌ش رو در حد همین سکرت نگه داره‌. اگر هم مشکلی با شخصیت و طرز برخورد من نداره کنچانا اوکیه می‌تونه ادامه بده.