اما این‌بار انقدر زیاد و دردناک‌تره که دلم می‌خواد کله‌مو بکنم بندازم دور

درود بر مسافران آسمان☝🏻. این پیام حامل تقدیمی‌ای از سوی <صدای آسمان> و <انتشارات لیمو> است. ما تصمیم گرفته‌ایم آسمان هر خانه را رصد کنیم و از میان نورها، ستاره‌ی پنهان آن را بیابیم✨؛ - اگر مایلید در این تقدیمی شرکت کنید؛ °حتماً به هر دو چنل سر بزنید و عضو بشید ! °این پیام را به گوشه کوچکی از خانه خود منتقل کنید؛ ° لینک خانه‌ی خود را برای صندوق پستی ما ارسال کنید؛ تا ما بر اساس وایب و فضای آن، بگوییم اگر خانه‌ی شما ستاره‌ای در پهنه‌ی کیهان بود، چه ستاره‌ای می‌شد🪐! و سپس، از رنگ نورش؛ از سکوت یا هیاهویش؛ از جایگاهش در آسمان؛ از احساسی که در دل رهگذران بیدار می‌کند، برای شما خواهیم نوشت🕯🔏. 🪽- شاید خانه‌ی شما ستاره‌ای آبی و دوردست باشد، شاید کوتوله‌ای سرخ و آرام، یا شاید نوری که سال‌هاست بی‌صدا بر آسمان دیگران می‌تابد✨. در پناه روشنایی ستارگان.

یکی لطفا هر روز بهم یاداوری کنه برم یه تکست اونجا بزارم. فعلا بیشتر از این حوصله‌ش رو ندارم

دارم زیر بار شدت‌ش خفه میشم.

صدای رعدوبرق فقط برای من تسکین‌دهنده‌ست؟

این موضوع که آستانه‌ی تحمل‌م واقعا کم شده و بابت‌ش قرص خوردم اصلا جالب به نظر نمیاد.