⭕️ ۱۲ نکته درباره ‌سفر ترامپ به چین ✍ دکتر حامد وفایی: ۱. سفر ترامپ به چین که به دعوت شی جین پینگ انجام شد را باید یکی از مهم ترین تحولات روزهای اخیر نظام بین الملل و از منظر ژئوپلیتیک به مثابه تلاش دو قدرت جهانی برای مدیریت رقابت استراتژیک در آستانه درافتادن به «تله توسیدید» بدانیم. ۲. نکته مهم در انجام این سفر در میانه بحران های پیچیده جهانی و «حوادث بی سابقه یک قرن اخیر»، ضرورتی است که طرفین را به سوی تعریف و تثبیت فضایی جدید در مناسبات شان سوق داده که می توان از آن با عنوان «ثبات سازی در رقابت» در چارچوب نظام نوظهور چندقطبی یاد کرد. ۳. این سفر در شرایطی انجام شد که مناسبات چین و آمریکا با «پارادایم شیفتی» مهم که از قضا با ایران ارتباط می یابد مواجه شده که در آن بر خلاف انتظارات و اسناد امنیتی آمریکا، «‌غرب آسیا» و نه «‌جنوب شرق آسیا» هنوز بعنوان هارتلند و نقطه کانونی بازیگری واشنگتن و رقابت قدرت ها مطرح است. ۴. در جریان این سفر تمرکز آمریکا بر سه B شامل: بویینگ، ‌سویا، گوشت گاو؛ و تمرکز چین بر سه T شامل: تایوان، تکنولوژی، تعرفه بوده و بر خلاف مطالبی که در رسانه های ایران مطرح می شود به‌نظر‌ می‌رسد ترامپ و شی در هر شش حوزه یاد شده به پیشرفت‌های قابل‌توجهی دست‌یافته‌اند. ۵. موضوع بسیار مهمی که در جریان این سفر‌ و با راهبری چین انجام شد، تعیین چارچوبی جدید در مناسبات پکن و واشنگتن بود که شی با عنوان «رابطه سازنده استراتژیک و پایدار» از آن یاد کرد و از توافق با ترامپ درباره‌اش سخن گفت. مناسبات چین و آمریکا ازین پس باید در این قالب فهم و تحلیل شود. ۶. مفهوم «رابطه سازنده استراتژیک و پایدار» بین دو قدرت جهانی این است که پکن و واشنگتن نیازی به دوست بودن با هم ندارند اما باید از خارج شدن تنش‌هایشان از کنترل پیش‌گیری نمایند. شی در حضور ترامپ این چارچوب را راهنمای استراتژیک روابط دو‌ کشور در سال‌های آتی توصیف کرد. ۷. از این پس مناسبات چین و آمریکا در سایه چهار اصل زیر قابل تعریف و تحلیل خواهد بود: – همکاری به عنوان قلب روابط – محدود سازی رقابت ها – قابل کنترل سازی اختلافات – و نهایتا چشم‌‌ انداز صلح در مقابل این ۴ اصل می‌کوشد چارچوب یک «رقابت قابل‌کنترل» را بین چین و آمریکا ایجاد نماید. ۸. از نکات مهم در مواضع ترامپ در پکن اعلام علنی و مکرر دعوت از شی برای سفر به آمریکا در ماه سپتامبر بود که با توجه به انقضای آتش بس جنگ تجاری در آن ایام، احتمال توافقات بزرگ مکتوب با چین و نزدیکی به انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، حرکتی هوشمندانه بود که نهایتا تایید پکن را نیز گرفت. ۹. اما مسئله ایران و این مذاکرات؛ در حالی که ترامپ سعی داشت نوعی اجماع با پکن در مسئله ‌تنگه، ‌هسته‌ای و فروش تجهیزات نظامی به ایران را القا کند، چین به حمایت بیشتر از ‌مذاکرات صلح (ترغیب ایران به میز مذاکره) و مقابله با بسته شدن پنجره صلح (تحذیر آمریکا از تجاوز مجدد) بسنده کرد. ‌۱۰. برخلاف مطالب منابع داخلی در خصوص احتمال معامله آمریکا و چین بر سر ‌تایوان و ایران، آنچه در این خصوص مدنظر پکن است، نه معامله این دو عامل غیرهم‌وزن با آمریکا که مذاکره در باب «مدیریت بحران منطقه‌ای» و تلاش برای اجماع بر سر مدیریت هم‌زمان دو حوزه ‌غرب آسیا و ‌جنوب شرق آسیا است. ‌۱۱. در جریان این سفر بر خلاف عرف سفرهای این‌چنینی هیچ‌گونه بیانیه مشترکی صادر نشد که از دوجهت قابل توجه است: نخست، ابهام در روزهای پیش رو و دیگر عدم حصول توافق نهایی دو قدرت و همچنان باقی بودن فرصت برای تهران جهت ارائه بسته و چارچوب مورد نظرش درباره «نظم جدید در منطقه» به پکن. ۱۲. و در آخر اینکه هرچند روابط ایران و چین ریشه‌دار و مهم است اما در ژئوپلیتیک امروز نظام بین‌الملل، منافع پایدار در سایه ‌زنجیره‌های تولید و ارزش حرف آخر‌ را می زند و کشورها به میزان اتصال به این زنجیره ها به بازدارندگی دست می‌یابند. تهران باید کار با چین را از این منظر ببیند. #ژئوپلتیک #پرونده_چین 🆔@world_order

دکتر حامد وفایی‌نژاد، استاد مطالعات چین در دانشگاه تهران است و از بهترین کارشناسان ایرانی در حوزه‌ی چین‌‌شناسی.

☝️☝️ البته در دوران جنگ تحمیلی سوم، با نگارش لیستی به معرفی کارشناسان زبده و مطرح در حوزه‌های مختلف سیاسی پرداخته بودم، تا از فضای زرد و پوپولیستی ایتایی فاصله گرفته شه. امروزه دیگه با پیچیده‌‌شدن موضوعات و چندوجهی شدن آن‌ها و گستردگی علوم، علامه‌ی ذوفنون شدن شدنی نبوده، و بر فرض امکان، کارگشا نخواهد بود. تخصص داشتن ضروری است. علامه‌ی ذوفنون شدن کارگشا نیست؛ اقیانوسی است به عمق یک سانت. عمق ندارد.

سال‌ها پیش در جلسه‌ای یکی از اساتید حوزوی دارای اجتهاد و کرسی درس خارج، و دارای قدرت تأثیر در ساختار تصمیم‌گیری جمهوری اسلامی حضور داشت. آن‌جا حاصل نگرشش به چین چنین بود که به چین به‌عنوان یک تهدید امنیتی می‌نگریست. بنده در مقام نقد این بزرگوار - که سیاست بین‌الملل را هنوز از زاویه‌ی برخورد تمدن‌های هانتینگتون می‌نگرد- نمی‌نویسم. و به‌لحاظ علمی به ایشان وامدار و ارادتمندم. اما مشکل بزرگ‌تر از این حرفهاست. مشکل این است که ما ایرانی‌ها در فهم امر بین‌المللی و دقیق تحولات جهانی گاهی دچار پروستات فکری و تأخیر در درکیم. همچنین دچار یک ساده‌انگاری و سهل‌انگاری و آسان‌گیری که نتیجه‌اش همین تقلیل‌گرایی ها است که چین را تنها یک تهدید امنیتی ببینیم. این نگاه اگر چه تا حدی درست، اما همه ماجرا نیست. بلکه خود این نگاه یک تهدید امنیتی است. همان مشکلی که محصولش در دوران عباس میرزا بروز می‌کند و به‌ناگاه می‌فهمیم که غرب دارای قدرت شده است. آن‌ هم قدرتی که نمی‌دانیم چیست. برگردم به بحث چین. خب چرا پرداختن به چین برای نخبگان ضروری است و چرا در کانال «معماری قدرت، نظم و امنیت ایران» گهگاه به آن پرداخته می‌شود؟ 1. در نزاع با قدرت بزرگی چون آمریکا، ما باید به اتحاد و ائتلاف با قدرتهای بزرگ مانند چین و روسیه (که هردو بازیگران ضد هژمونی آمریکایی بوده و چه‌بسا بازیگرانی ضد نظم آمریکایی هم باشند- روی بیاوریم. 2. در جهان چندقطبی آینده، چین یکی از قطب‌های قدرت است. ایران که دعوی ارتقا قدرت دارد و به «ایران قوی» می‌اندیشد، باید با چین، تعیین تکلیف کند. 3. در نزاع بر سر نظم جهانی آینده، ایران رقیبی به نام چین دارد که باید آن را و ایده‌‌اش را درباره نظم جهانی بشناسد. 4. قدرت‌یابی چین در نظم جهانی با هژمونی آمریکا به مثابه یک الگو برای ایران است که نیازمند مواجهه‌ای انتقادی است. پس پرداختن به چین ضروری است. خب، برخی چین را یک تهدید امنیتی می‌دانند که اشاره شد. راستش نحوه وام‌دادن چین به کشورهای آسیایی و به‌نحوی استثمار بیش از اندازه‌ی این کشورها، این گمانه یا ادعا را تقویت می‌کند. و چه بسا علت احتیاط و تأخیر تصمیم‌گیری درباره رابطه اقتصادی با چین توسط برخی این باشد. و بماند علت مهم‌تر دیگر که آن نفوذ و قدرت لابی غربگرای پشت پرده. اما شرایط پیش‌آمده کنونی، هم ایران و هم چین (یعنی اینطور نیست که فقط ایران محتاج چین باشد) را محتاج به ارتباط‌گرفتن با یک‌دیگر کرده. اگر چه شاید ضریب این نیاز برای هریک متفاوت باشد. اما چگونه می‌توان طرحی طراحی کرد برای ارتباط با قدرت بزرگی چون چین؟ طرحی که در آن، ایران مستعمره چین نشود. بلکه تبدیل به یک قدرت بزرگ حداقل درجه دو شود. بی‌شک پیش‌نیاز دستیابی به این امر در مرحله اول شناخت چین است. همه این‌ها مقدمه بود تا بگم این صوت از دکتر وفایی نژاد که سیاست خارجی چین را شرح می‌دهد را گوش کنید. در ایتا بارگزاری نشد، در بله به نشانی زیر می‌توانید آن را بارگزاری کنید:👇 «معماری قدرت، نظم و امنیت ایران» 🆔 شناسه: https://ble.ir/World_Order1979 ✍تفرشی 🆔@world_order

به دلیل محدودیت‌های ایتا، کانال «معماری قدرت، نظم و امنیت ایران» در پلتفرم بله راه‌اندازی گردید. 🆔 شناسه: https://ble.ir/World_Order1979

دکتر حامد وفایی‌نژاد، استاد مطالعات چین در دانشگاه تهران هستند. ایشان در این صوت، سیاست خارجی چین را شرح می‌دهند. سیاست خارجی‌ای تا حدی عجیب‌، اما به نظر متناقض؛ چین همزمان شریک تجاری اول دو کشور در حال مناقشه (کره شمالی و کره جنوبی) و دو کشور رقیب (ایران و عربستان) است. حتی بین چین و آمریکا هم همین وضعیت برقرار است. صوت در بله بارگزاری شد. در ایتا مقدور نبود.

پوتین: سه‌گانه هسته‌ای باید ضامن حاکمیت روسیه و بلاروس باشد 🔹پوتین تاکید کرد: سه‌گانه هسته‌ای باید به عنوان ضامن حاکمیت دولت اتحادیه روسیه و بلاروس در بحبوحه افزایش تنش‌های جهانی و تهدیدهای جدید عمل کند. @TasnimNews

پوتین: موشک سارمات می‌تواند از همه سامانه‌های دفاعی عبور می‌کند رئیس‌جمهور روسیه: 🔹موشک بالستیک «سارمات» قادر است در تمام سامانه‌های دفاع هوایی مدرن و آینده نفوذ کند. 🔹ارتش روسیه بر اساس تجربه‌های به‌دست‌آمده از عملیات نظامی در اوکراین آموزش‌های رزمی خود را به‌روز می‌کند. 🔹روسیه به ورود زیردریایی‌های هسته‌ای جدید به ناوگان دریایی و بمب‌افکن‌های مدرن به نیروی هوایی ادامه خواهد داد. @TasnimNews

نظریه‌های قدرت جمهوری اسلامی، بعد از جنگ‌های اخیر با آمریکا و اسرائیل، باید بازنویسی شوند و در آن تسلیحات نظامی جدی گرفته شوند. دنیا شبیه‌تر به آن‌چیزی است که رئالیست‌ها می‌گفتند و گفته‌های لیبرال‌ها، نه علمی، که توهماتی بیش نبودند. سازه‌انگاری ایرانی و حتی گفتمان‌های انقلابی هم باید از انگاره‌گرایی افراطی و نگرش‌های رمانتیک‌ فاصله بگیرند. دنیا همان چیزی بود که آیت‌الله خامنه‌ای می‌گفت و باید توسعه‌ی نظامی را دنبال کرد. https://khl.ink/f/49769

🔴 سپاه پاسداران: با تکرار تجاوز دشمن، جنگ را فرامنطقه‌ای می‌کنیم 🔹بیانیه سپاه پاسداران: دشمن آمریکایی‌صهیونی که از شکست‌های بزرگ و راهبردی مکرر از انقلاب اسلامی درس نگرفته و بار دیگر زبان به تهدید گشوده بداند، اگرچه آنها با تمام توانایی‌های دو ارتش که پرهزینه‌ترین ارتش‌های جهان هستند به ما حمله کردند اما ما همهٔ ظرفیت‌های انقلاب اسلامی را علیه آنان وارد عمل نکردیم. 🔹اما اینک اگر تجاوز به ایران تکرار شود جنگ منطقه‌ای که وعده داده شده بود، این‌بار به فراتر از منطقه کشیده خواهد شد و ضربات کوبندهٔ ما در جاهایی که تصور آن را ندارید شما را به خاک سیاه خواهد نشاند. 🔹ما مرد جنگیم و قدرت ما را در میدان نبرد خواهید دید و نه در بیانیه‌های توخالی و صفحات مجازی. @Farsna

⭕️ماجرای جابجایی مدار ▪️آیا آماده ابرقدرت شدن هستیم؟ 🔹مصطفی غفاری مدیر عامل کانون اندیشه جوان در یادداشتی برای فرهیختگان نوشت: 🔻این روزها این صدا از درون و بیرون کشور زیاد به گوش می‌رسد که ایران پس از جنگ ۴۰ روزه در حال ابرقدرت شدن است. طنین این صدا برای ما ایرانی‌ها خوشایند است؛ شاید پیش از تجربه زیسته همین جنگ، بیشترمان «سودای جمعی / ملی» خود را گم کرده بودیم؛ ولی حالا نه فقط چنین شوری در جان‌مان به پا شده بلکه آواهایی از دوردست ـ حتا از جبهه ناخودی ـ به گوش‌مان می‌رسد که بازی عوض شده یا در آستانه عوض شدن است. 🔻اما فراتر از این روایت‌های دل‌پذیر یا سودایی‌کننده قلب‌های گرم، باید با محک عقل سرد هم سخت‌گیرانه خودمان را ورانداز کنیم تا ببینیم آیا آمادگی ورود به مدارهای قدرت بالاتر در منطقه و جهان را داریم؟ دقت کنیم؛ مسئله این نیست که آیا این حق ما ایرانی‌هاست که برایش هزینه‌ها داده و انتظارها کشیده‌ایم، مسئله این است که چقدر برای این تغییر مدار بازی آمادگی ذهنی ـ عینی داریم. این را هم می‌دانم که در دنیای واقع، برخی از ابعاد آمادگی پس از ورود به مدار صورت می‌گیرد و اساساً در ظرف تاریخی مدارهای پیشین و پایین، قابل تحقق نیست؛ بلکه در فاصله و تعلیق یا در بدو ورود خودبه‌خود یا بنا به سازوکارهایی نه‌چندان از پیش‌سنجیده رخ خواهد داد. اما ... بگذارید مسئله‌ام را ـ که هنوز پاسخی درخور برایش نیافته‌ام بی‌پرده بیان کنم: در همین زمانه جنگ شنیده‌ایم و گفته‌ایم که خیابان (مردم پای‌کار) و تنگه (هرمز) دو ضلع مهم از سه ضلعی قدرت ملی ما (در کنار آتش آفندی) برای برون‌رفت از شرایط و رقم خوردن وضع جدید هستند. مردم حس می‌کنند از نخبگان و حتی از رهبران خود پیش افتاده‌اند و به اوج عاملیت رسیده‌اند. تنگه نیز کارت بازی راهبردی ما در مقیاس جهانی است که نفس بازارها را در سینه حبس کرده است؛ تا جایی که هدف طرف مقابل در مذاکرات، بازگشایی رایگان تنگه هرمز در کنار برچیدن برنامه هسته‌ای ایران اعلام می‌شود. 🔻پس چه چالشی پیش روی ماست؟ به نظر من چالش حکمرانی در همین شرایط گذار است که آمادگی ما برای تغییر مدار بازی در سطح جهانی را تعیین می‌کند. آیا دستگاه و شیوه حکمرانی ما توان محاسباتی ـ عملیاتی حکومت بر مردمی چنین عاملیت‌یافته و حاکمیت بر تنگه‌ای چنین تعیین‌کننده را دارد؟ هنگامی که آتش صحنه نبرد چند روزی خاموش شد، در هر دو زمینه تنگه و خیابان، تکانه‌هایی رخ داد که به سررشته‌های سیاست خارجی و اقتصاد سیاسی در الگوی حکمرانی ما برمی‌گردد. وضعیت به‌نحوی رقم خورده که برخی تحلیل‌گران بازدهی نظام سیاسی در متن جنگ و تاب‌آوری جامعه در حین جنگ را بهتر ارزیابی می‌کنند. 🔻نظر نامحبوب من این است که ما در این مسیر دچار «خطای شناختی شهادت» هستیم؛ یعنی شهادت را هدف می‌بینیم، نه نتیجه؛ چون گاهی توان درست زندگی کردن و درست سامان دادن به زیست عمومی (بخوانید سیاست و حکمرانی) را نداریم. برای همین است که جای خالی سیاست‌مداری مانند علی لاریجانی را درست نمی‌فهمیم و قدر او را درست محاسبه نمی‌کنیم. 🔻از قضا، نگاه آیت‌الله خامنه‌ای شهید و سرنوشت ایشان از این منظر بسیار درس‌آموز است. ایشان به‌ویژه در قلمرو سیاست و حکمرانی در عالی‌ترین سطوح کشور ـ دست‌کم در مقام ریاست‌جمهوری و رهبری ـ تلاش فراوانی کرد تا آنکه پس از سال‌ها طراحی و عملیات برای پیشرفت ایران، سرانجام در ۸۶ سالگی به‌دست دشمن به شهادت رسید؛ عمدتاً به خاطر همین نقش سازنده که سد راه بلعیدن ایران شده بود. در پرده‌ای دیگر، ایشان در مقام تفقد از کودکی که از ایشان تمنای دعا برای شهادت کرده، پاسخی رندانه می‌دهد: «شما اول بزرگ بشوید، ان‌شاءالله قدتان بلند بشود، درس بخوانید و عالم بشوید؛ و ان‌شاءالله برای اسلام مفید باشید. هشتاد نود سال هم عمر کنید، بعد هم شهید بشوید.» و در جای دیگر به جوانان می‌گوید: «در پیری اشکالی ندارد؛ هفتاد هشتاد سالتان شد، آن‌وقت شهید بشوید. اما فعلاً تا جوانید کارتان داریم. مثل شهیدها زندگی کنید.» 🔻این یعنی ماندن و زندگی ساختن هدف است و شهادت، اجر و نتیجه‌ای است که به طفیلی آن به‌دست می‌آید. حال سودای خودمان را وارسی کنیم: چه اندازه آماده کشته‌شدن هستیم و چه اندازه آماده شهیدانه‌زیستن؟ اگر برای شهادت «صبر و احتساب» لازم است، برای سیاست و حکومت، رشد «حکمت و محاسبه» ضروری است. ابرقدرت شدن ما تابع تغییر مدار عقلانیت ما و جهش در توانمندی ما برای طرح و حل مسئله‌هایی در قواره ابرقدرت است. 🆔@world_order

🔺ما باید با قدرت‌های بزرگ بر سر تغییر دکترین هسته‌ای خودمان صحبت کنیم! ✍🏻خراتیان: مجلس و شعام باید قانونی بگذارند و بگویند در صورت تهدید مجدد از طرف دشمن، ما از NPT خارج می‌شویم! 👤 مهدی خراتیان؛ مدیر اندیشکده احیای سیاست 🔹برنامه به وقت ایران - شبکه خبر 🔸 هرشب حوالی ساعت ۱۹:۳۰ #ریلز 🔻🔻🔻 کانال رسمی برنامه به وقت ایران شبکه خبر @bevaqteiran