ترامپ: آمریکا امشب هم به ایران حمله خواهد کرد 🔹در آینده‌ای نه‌چندان دور، جزیرهٔ خارک و سایر نقاط زیرساختی نفت ایران را تصرف خواهیم کرد و کنترل کامل بازارهای نفت و گاز آن‌ها را به دست خواهیم گرفت. درست مانند کاری که با ونزوئلا انجام داده‌ایم. @Farsna - Link

آیا ایران مانند چین ابرقدرت می‌شود؟ بشنوید از دکتر احسان فرزانه برنامه کامل در آدرس زیر: aparat.com/v/nzhc869 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

دولت عاملِ مداخله‌گر، متصدی، مسئولیت‌پذیر و برنامه‌ریز #نظریه‌ی_دولت #دولت_چین #فریب_نئولیبرالیسم‌

فرزندانتان را به جای اینکه صبح تا شب کلاس تست‌زنی بفرستید و از آنها ربات بی‌روح تست‌زن بسازید. فرزندنتان را به جای اینکه صبح تا شب کلاس زبان انگلیسی و امریکایی و فرانسوی بفرستید. فرزندانتان را به جای اینکه صبح تا شب پای رسانه‌های اسرائیلی بنشانید... به جای آنها شاهنامه و تاریخ و ادبیات و فلسفه و اندیشیدن یاد بدهید تا کمی غرور و عزت نفس داشته باشند تا چکمه لیس هر جنایتکاری نشوند، تا در رویای زندگی به جای گوسفندان سوسیس و امریکا رشد نکنند، تا از دیدن تصاویر فرودگاه و ورزشگاه و توالت‌های غرب به وجد نیایند و در آخر اینکه به خاطر چندغاز پول کثیف وطن و همه چیز خود را نفروشند. #خرمگس 🆔@world_order

" کسی که آزادی را از دیگران صدقه می‌گیرد، همچنان برده و بنده باقی خواهد ماند." آزادی یا مرگ - نیکوس کازانتزاکیس #خرمگس 🆔@world_order

🔹مهدی خراتیان: ادامه حمایت قاطع چین و روسیه از ایران با ایحاد اختلال در فرایند احیای کمیته تحریمها ذیل قطعنامه ۱۷۳۷ و نکاتی در مورد ائتلاف چین، روسیه و ایران. پیش از این گفته بودیم که چین و روسیه پس از اعلام موضع حقوقی بیسابقه خود در مورد غیرقانونی بودن فرایند اسنپ بک، اگرچه نمیتوانند مانع به جریان افتادن فرایندهای رسمی دیوانسالاری و دفتری بازگشت تحریمها در سازمان ملل متحد شوند، اما میتوانند از طریق ایجاد اختلال در انتخاب رییس کمیته قطعنامه ۱۷۳۷ و همچنین تشکیل پنل کارشناسان (POE) باعث شوند که فرایند اعمال قطعنامه های هسته ای به ایران عملا فلج شود و اکنون این پیش بینی نیز در حال محقق شدن است. در جلسه دیروز شورای امنیت هم چین و روسیه با تکرار موضع قبلی خود اعلام داشتند که قطعنامه ۲۲۳۱ در اکتبر ۲۰۲۵ منقضی شده و هیچیک از قطعنامه های ذیل آن من جمله ۱۷۳۷ دیگر وجود خارجی ندارند. روسیه و چین ابتدائا به دستور جلسه اعتراض کرده و خواهان رای گیری رویه ای شدند و به آن رای منفی دادند. این رای گیری اگرچه ظاهرا به نفع امریکا و متحداتش تمام شد اما به عنوان موضع رسمی چین و روسیه پیرامون این مساله مهم ثبت شد و از آنجا فرایندهای کمیته‌های تحریم در سازمان ملل با اجماع پیش میرود، چین و روسیه با مخالفتهای خود کمیته ۱۷۳۷ را عملا از انتفاع ساقط میسازند‌. بررسی مواضع آمریکا و کشورهای اروپایی من جمله دانمارک نشان میدهد که آنها از فلج شدن مکانیزم اعمال تحریمها به ایران توسط چین و روسیه بشدت ناراحت و مستاصل هستند. نکته دیگری که در بررسی مذاکرات این جلسه جلب توجه میکرد، این بود که طرف غربی مساله هسته‌ای را بخشی از پازل کلان جنگ منطقه‌ای اخیر، تنگه هرمز، تحدید توان موشکی ایران و ... میداند و این مساله در سخنان تمام حامیان تحریم ایران در این جلسه نمود داشت. یکی از دلایلی که نگارنده بارها و بارها وبارها بر لزوم تشکیل سریع مذاکرات جامع و راهبری دو جانبه و سه جانبه میان ایران و چین و روسیه جهت حل و فصل موضوع جنگ و تنگه هرمز اصرار داشته و دارد، همین مساله بوده است: پرونده هسته‌ای را نمیتوان از سایر اضلاع طرح غرب برای مهار ایران جدا کرد و این پیچیدگی بیحد و حصر توسط قدرتهای کوچک و متوسط قابل هضم نیست. همچنین ادامه حمایت قاطع چین و روسیه از ایران آنهم با اقدامی خلاف عرف و ایستادگی انها در کنار ایران در شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی، بطلان مهملاتی است که سالها توسط جریان غربگرا به خورد مردم و مسئولان کشور داده شده است: "چین و روسیه (خصوصا چین) به دلیل منافع مشترک فراوان با غرب هیچ کاری برای ایران نخواهند کرد." این در حالیست که پکن و مسکو نه فقط در فرایند طولانی و نفس گیر اسنپ بک، بلکه در دو قطعنامه اخیر ناظر به بازگشایی تنگه هرمز در کنار ایران قرار گرفتند. (که یکی وتو شد و دیگری به دلیل تهدید وتوی ایندو معطل مانده است). البته نگارنده اینها را به معنای "ائتلاف راهبردی" تهران، پکن و مسکو نمیداند و این حمایتها را نیز مشزوط و نه مطلق میداند، چون اساسا تهران در جهت ایجاد چنین ائتلافی هنوز کار چندانی نکرده است. این رویدادهای مهم و بیسابقه نشانگر آن است که در عصر رقابت قدرتهای بزرگ منافع ایران، چین و روسیه دارای چه همپوشانی قابل توجهی است و هنوز ظرفیتهای بالقوه فراوانی در گسترش همکاریها وجود دارد که هنوز بالفعل نشده و میتوان آنها را در قالب گفتگوهای راهبردی دوجانبه و سه جانبه محقق کرد. البته با وجود تمام شواهد آشکار و بطلان پیش بینیهای نادرست برخی، باز کسانی پیدا میشوند که چین و روسیه را دشمن درجه یک ایران دانسته و به هر طرحی که بخواهد تعمیق روابط ایران با ایندو را تئوریزه کند، در خلوت و جلوت حمله ور شده و خنجرهای رسانه‌ای خود را از یمین و یسار روانه حامیان توسعه روابط با شرق نمایند. https://x.com/i/status/2064809621706133546 🆔@world_order

مهدی محمدی مشاور راهبردی رییس مجلس:« از اول درست‌ش این بود که آتش را حفظ می‌کردیم، به دشمن ضربه می‌زدیم. و اگر لازم بود در کنارش مذاکره هم می‌کردیم.» https://x.com/i/status/2064817249219649994 @world_order

پرفسور میرشایمر از همان ابتدای جنگ تأکید داشت که ایران در طول نبرد به اهرم‌های فشار (Leverage) بیشتری دست پیدا می‌کند. ​ایران می‌توانست مانند تجربه ویتنام در برابر آمریکا یا روسیه در مواجهه با اوکراین، استراتژی «جنگ و مذاکره هم‌زمان» را پیش ببرد. این رویکرد مانع از تخلیه زودهنگام فشارهای ایجادشده می‌شد و احتمال پایان سریع‌تر جنگ را افزایش می‌داد. ​با این حال، ترامپ به شدت نگران وضعیت تنگه هرمز است. از سوی دیگر، نرخ تورم اعلام‌شده در آمارهای امروز، او را کلافه کرده و تمایل دارد هرچه سریع‌تر به یک دستاورد ظاهری در مورد باز شدن تنگه برسد؛ چرا که نمیتواند منتظر شود تا ماه جولای که وضعیت ذخایر نفت بطور کیفی تغییر میکند، برسد. #بین_دوگانگی‌ها 🆔@world_order

🔰قاعدتا بعد جنگ رمضان تا امروز دست جوانان بحرینی به جای کوکتل مولوتف می‌بایست دوش پرتاب و کلاش و آر پی جی بود تا پایگاه آمریکا را هدف قرار بدهند! در دور جدید جنگ بحرین را مسلح نکردی، گویا نظم جدید منطقه را خودت جدی نگرفتی! #جواد_میرگلوی‌بیات 🆔@world_order

سیما شاین، رئیس برنامه ایران و محور شیعی در مؤسسه مطالعات امنیت ملی در گفتگو با رادیو 103FM اسرائیل در اظهاراتی که در آن به وضعیت مذاکرات هسته‌ای با ایران اشاره نمود، عنوان کرد که تهران در این مرحله از رویارویی دیپلماتیک، دست بالا را داشته و احتمال برنده شدن آن در این درگیری بالاست. او در همین راستا افزود: واشنگتن فاقد استراتژی روشن و منسجم برای رسیدن به توافق است. وی توضیح داد که ترامپ عملاً رویکرد دو مرحله‌ای ایران را پذیرفته یعنی نخست رفع تنش در تنگه هرمز و توقف درگیری‌ها، و سپس ورود به مذاکرات بی‌پایان درباره پرونده هسته‌ای؛ او این مسیر را در صورت تحقق، شکستی استراتژیک برای آمریکا ارزیابی کرد. شاین همچنین اشاره کرد که بی‌ثباتی در تصمیم‌گیری‌های ترامپ که طی دو هفته گذشته مدام موضعش را تغییر داده، نه‌تنها قدرت بازدارندگی آمریکا را تضعیف کرده، بلکه اعتماد طرف ایرانی را نیز به‌کلی از بین برده است. شاین در ادامه به نقش اروپا پرداخت؛ بازیگری که از همان ابتدا پشت در مانده و کسی با او مشورت نکرده است. او اروپایی‌ها را «واقعاً ناتوان» توصیف کرد؛ ناتوان همیشگی، که حالا از همیشه ناتوان‌ترند. از دیدگاه وی، ایران با موفقیت پرونده هسته‌ای را به حاشیه رانده و آن را به جایگاه دوم اولویت‌های خود تنزل داده، در حالی که آمریکا ابزار فشار کافی برای تغییر این معادله را در اختیار ندارد. وی در پایان هشدار داد که ایران پس از جنگ، قصد بازگشت به وضعیت پیشین در تنگه هرمز را ندارد و به دنبال دریافت نوعی عوارض عبور از این آبراه است؛ نتیجه‌ای که شاین آن را با این جمله خلاصه کرد: «احتمال دارد هرگز توافق هسته‌ای‌ای منعقد نشود.» منبع: https://www.maariv.co.il/news/world/article-1331474 #مشکات_اندیشه 🆔@world_order

دنی سیترینوویچ، تحلیلگر موسسه مطالعات امنیت ملی و رئیس سابق میز ایران در نهاد اطلاعاتی نظامی اسرائیل در خصوص اظهارات اخیر ترامپ مبنی بر حمله مجدد به ایران در تحلیلی در حساب کاربری‌اش در ایکس نوشت: نه تهدیدها و نه حتی حمله نظامی آمریکا به‌احتمال زیاد ایران را از موضع فعلی خود عقب نخواهد راند؛ به‌ویژه زمانی که تهران، واشنگتن را بازیگری متناقض و غیرقابل اعتماد در پایبندی به تعهداتش می‌داند. بازگشت به یک رویارویی نظامی گسترده‌تر، احتمال دستیابی به توافق دیپلماتیک را کاهش می‌دهد، نه افزایش. از نگاه ایران، تحولات اخیر در حوزه دریایی نیز از هم‌اکنون به‌عنوان نقض چارچوب آتش‌بس تلقی می‌شوند. ممکن است بسیاری از مواضع ایران را ناامیدکننده بدانند، اما اگر هدف رسیدن به توافق بود، منطقی‌تر آن بود که افرادی مانند آقای خامنه‌ای، به‌عنوان تصمیم‌گیر نهایی و علی لاریجانی، که در گذشته نقشی مهم در پر کردن شکاف‌های میان طرف‌ها ایفا کرده بود، همچنان در معادله حفظ می‌شدند. اگر هدف اصلی سرنگونی نظام بود، اساساً مذاکره با آن چه توجیهی داشت؟ وضعیت کنونی نتیجه مستقیم بی‌اعتمادی عمیق دو طرف به یکدیگر و در عین حال درک فزاینده این واقعیت است که ادامه وضع موجود پایدار نیست. در صورت عدم دستیابی به توافق در آینده نزدیک، احتمال تشدید تنش‌ها افزایش خواهد یافت؛ هرچند تشدید تنش به‌تنهایی بعید است ایران را به ارائه امتیازات معنادار وادار کند. جمع‌بندی ماجرا این است که هیچ عملیات نظامی، چه محدود و چه گسترده، چه کوتاه‌مدت و چه طولانی‌مدت، احتمالاً قادر نخواهد بود ایران را وادار کند توافقی را بر اساس شروط آمریکا بپذیرد. محتمل‌تر آن است که واکنش ایران، طرفین را بیش از پیش از مسیر دیپلماسی دور کند. این واقعیتی است که دولت آمریکا امروز با آن روبه‌روست. اگر دونالدترامپ واقعاً خواهان توافق باشد، ناگزیر باید دست‌کم بخشی از مطالبات بنیادین ایران را در نظر بگیرد. در غیر این صورت، باید خود را برای یک تقابل طولانی‌مدت آماده کند، نه یک راه‌حل مبتنی بر مذاکره. منبع: https://x.com/i/status/2064804731177079125 #مشکات_اندیشه 🆔@world_order

🔹مجید شاکری: تنها راه دفاع از توليد و صادرات نفت ايران، حمله پيش دستانه به ظرفيت توليد نفت در منطقه است. خصوصا نقطه آغاز دستكم به چهار دليل فجيره است. https://x.com/Majidshakeri8/status/2065051802261725583?s=20 🆔@world_order