🔴 اینها اگر فیلم بود وسطش سالن سینما را ترک می‌کردم! 🔺چند وقت پیش در لابلای یک یادداشت دیگری نوشتم «اگر پنج سال قبل پای یک فیلم سینمایی می‌نشستم که نشان می‌داد از سوی آمریکا به ایران حمله نظامی می‌شود و در ساعت صفر جنگ رهبری و تمام فرماندهان اصلی نظامی کشور یک جا ترور می‌شوند، به همه مراکز و تاسیسات نظامی ایران تا حد کلانتری محلات حمله می‌شد و کشور در کمتر از ۲۴ساعت به مرحله اداره زیرزمینی امور می‌رسد، در حدی که احتمالا یک بخشدار هم در ساختمان بخشداری نتوان پیدا کرد؛ اما ایران تنها ۲ساعت بعد از شروع چنین جنگی به ۷پایتخت در منطقه حمله گسترده موشکی می‌کرد، تنگه هرمز را مسدود می‌کرد و تا ۱۰۰روز بزرگترین ارتش جهان نه توان آن را پیدا می‌کرد که این تنگه را باز کند و نه قدرت آفندی و موشکی ایران را از کار بیاندازد و در این فضای اداره زیرزمینی کشور که کلانتری‌ها هم تخلیه شده‌اند حتی یک شهر کوچک مرزی سقوط نکند و دست آخر ایران زمان آتش‌بس را تعیین کند و...» قطعا همان اواسط فیلم، سالن سینما را ترک می‌کردم و می‌گفتم این فیلم بیش از حد پروپاگاندایی و اگزجره است و درصدی به شعور مخاطبانش احترام نگذاشته است.  🔹اما خب چه می‌شود گفت؟ ما این فیلم غیرقابل باور را در این صد و چند روز زندگی کردیم. در یک نبردی که بسیار از هجوم اسکندر مقدونی و چنگیز مغول و ارتش متفقین هم بزرگتر بود ما تاریخی‌ترین مقاومت میهنی را از خودمان نشان دادیم. 🔸حجاب معاصرت چندان اجازه نمی‌دهد که بفهمیم تمام اینها یعنی چه، اما خب بعدها هرکه در کتاب تاریخ به این جنگ و داستان دفاع ما می‌رسد با حیرت و غرور و افتخار، آن را می‌خواند. گوارای وجود آیندگان باد افتخار به این تاریخ و نقطه پایانی که بر قرن‌ها اضطراب برای بقا ایران و حفظ تمامیت سرزمینی‌اش گذاشتیم. 🔹یکصد و چند روز پیش اهریمنان زمانه از پایان جنگ در چند روز الا چند هفته گفتند. اهدافشان هم مشخص کردند. 1️⃣ نابودی توان موشکی ایران 2️⃣ نابودی قدرت دریایی ایران 3️⃣ نابودی و خارج کردن مواد غنی‌سازی‌شدن ایران 4️⃣ تغییر نظام سیاسی ایران 5️⃣ مالکیت بر جزایر جنوبی و منابع نفتی ایران و به پیوست تمام اینها: تسلیم بی قید و شرط ◽️ما تا ساعت آخر این جنگ موشک‌هایمان به هر تعداد و با هر هدفی که انتخاب خودمان بود شلیک شد. ◾️ما تا ساعت آخر جنگ تعیین کردیم که کدام کشتی از تنگه عبور کند و کدام پشت دروازه بماند. ◽️ما سرنوشت اورانیوم‌ها را حتی از شروط پایان جنگ خارج کردیم. ◾️و آن دو مورد آخر هم که ارزش پاسخگویی ندارد و لفظش هم به دهان نجس دشمنان بزرگ بود. ✅ ایران با تنی زخمی و با داغی ابدی از فقدان نیکوترین فرزندانش این جنگ را به انتها رساند. آنان تن به تن برای اقتدار و استقلال وطن ذبح شدند اما حالا خلیج، از هر زمانی فارس‌تر است. تهدید ایران علیه دشمنانش از هر زمانی معتبرتر است، ایمان به توان دفاعی‌مان از هر زمانی بالاتر است. و ایران برای ما وارثان این ایام سخت از هر زمانی ایران‌تر و عزیزتر است. ✍️ محمدصادق فرامرزی 🇮🇷 @world_order

فرانسیس فوکویاما: توافق با ایران نشانه پایان جنگ است، نه تحقق اهداف آن فرانسیس فوکویاما، استاد دانشگاه استنفورد و از شناخته‌شده‌ترین اندیشمندان علوم سیاسی آمریکا، در یادداشتی با عنوان «هنر بی‌توافقی» استدلال می‌کند که توافق در حال شکل‌گیری میان واشنگتن و تهران بیش از آنکه یک دستاورد دیپلماتیک باشد، نشان‌دهنده عقب‌نشینی آمریکا از اهدافی است که در آغاز جنگ مطرح کرده بود. از نگاه او، اگرچه ترامپ این توافق را به عنوان یک پیروزی معرفی می‌کند، اما نتیجه عملی آن بازگشت به شرایطی است که پیش از آغاز جنگ وجود داشت. فوکویاما یادآوری می‌کند که دولت ترامپ جنگ را با مجموعه‌ای از اهداف بلندپروازانه آغاز کرد: تغییر رفتار بنیادین جمهوری اسلامی، پایان برنامه هسته‌ای، توقف حمایت ایران از نیروهای نیابتی منطقه‌ای و حتی در مقاطعی طرح ایده تغییر رژیم. اما اکنون، پس از ماه‌ها درگیری، هیچ‌یک از این اهداف محقق نشده‌اند. جمهوری اسلامی همچنان بر سر کار است، سپاه پاسداران نقش مسلط خود را حفظ کرده، برنامه هسته‌ای ایران متوقف نشده و هیچ توافقی درباره پایان حمایت تهران از حزب‌الله، حوثی‌ها یا سایر گروه‌های متحدش حاصل نشده است. به اعتقاد او، مهم‌ترین ضعف توافق این است که تقریباً همه مسائل اصلی به مذاکرات آینده موکول شده‌اند. موضوعاتی مانند سرنوشت اورانیوم غنی‌شده، ادامه غنی‌سازی، نظارت‌های بین‌المللی و سایر اختلافات اساسی قرار است در طول آتش‌بس ۶۰ روزه مورد مذاکره قرار گیرند. فوکویاما معتقد است اگر ایران واقعاً آماده پذیرش این مطالبات بود، باید این تعهدات در متن توافق اولیه گنجانده می‌شد. از این رو، او احتمال دستیابی به توافقی جامع در آینده نزدیک را پایین ارزیابی می‌کند. او همچنین توافق فعلی را با برجام مقایسه می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که توافقی که ترامپ اکنون از آن دفاع می‌کند، در برخی زمینه‌ها حتی ضعیف‌تر از توافق سال ۲۰۱۵ است؛ توافقی که خود ترامپ سال‌ها آن را «فاجعه‌بار» توصیف می‌کرد. از نگاه فوکویاما، برجام محدودیت‌های مشخص و قابل راستی‌آزمایی بر برنامه هسته‌ای ایران اعمال می‌کرد، در حالی که چارچوب فعلی فاقد چنین ضمانت‌هایی است. فوکویاما علت اصلی این تغییر موضع را فشارهای اقتصادی و سیاسی داخلی بر دولت آمریکا می‌داند. افزایش قیمت انرژی، نگرانی از تورم و تأثیر جنگ بر بازارهای جهانی باعث شده که کاخ سفید بیش از هر چیز به دنبال بازگشایی تنگه هرمز و پایان دادن به بحران باشد. به باور او، از آنجا که ترامپ تمایلی به گسترش جنگ و استفاده از نیروی زمینی نداشت، در نهایت ناچار شد به توافقی رضایت دهد که بخش بزرگی از مطالبات اولیه واشنگتن را کنار می‌گذارد. او در پایان تأکید می‌کند که بازگشایی تنگه هرمز و کاهش تنش‌ها بدون شک به سود اقتصاد جهانی خواهد بود، اما این موضوع نباید با موفقیت راهبردی آمریکا اشتباه گرفته شود. فوکویاما می‌نویسد شاید حامیان سرسخت ترامپ این توافق را یک پیروزی بزرگ بدانند، اما برای بسیاری از ناظران، نتیجه چیز دیگری است: آمریکا پس از ماه‌ها جنگ و صرف هزینه‌های سنگین، بدون دستیابی به اهداف اصلی خود به نقطه‌ای نزدیک به وضعیت پیش از جنگ بازگشته است. او در تندترین بخش مقاله، ترامپ را «رئیس‌جمهوری ناتوان و ناآگاه» (*feckless and ignorant president*) می‌نامد و استدلال می‌کند که توافق فعلی بیش از آنکه نماد قدرت آمریکا باشد، نشان‌دهنده محدودیت‌های سیاستی است که جنگ را آغاز کرد اما نتوانست اهداف اعلام‌شده خود را محقق سازد. از نگاه فوکویاما، در شرایط کنونی این ایران است که با حفظ رژیم، حفظ بخش عمده‌ای از برنامه هسته‌ای و نگه داشتن اهرم‌های منطقه‌ای خود، دستاورد سیاسی بیشتری از این توافق کسب کرده است. https://www.persuasion.community/p/the-art-of-the-non-deal 🇮🇷@world_order

شرمن: ترامپ هر آنچه را علیه برجام می‌گفت، امروز در توافق خودش پذیرفته است 🟠 مذاکره‌کننده پیشین آمریکا به سی‌ان‌ان گفت: اینکه مفاد یادداشت‌تفاهم ایران و آمریکا هنوز هم در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، نشان می‌دهد که آنها نسبت به محتوای آن و اینکه چگونه توسط دیگران دیده خواهد شد، بسیار نگران هستند. 🟠 برداشت شخصی من این است که رئیس‌جمهور می‌خواهد روز جمعه یک پیروزی سیاسی را جشن بگیرد، در طول هفته نیز بازارها آرام شوند و قیمت نفت کاهش یابد و سپس شاید از جمعه شب تا صبح شنبه، سرانجام متن توافق را ببینیم. 🟠 آنچه تاکنون به عنوان متن توافق منتشر شده، بسیار کلی، مبهم و صرفاً مفهومی است. نکته جالب این است که من دوباره سخنرانی رئیس‌جمهور را زمانی که از برجام خارج شد، خواندم. او آن زمان چند نکته بسیار مهم را مطرح کرد که اکنون نیز معیار قضاوت درباره این توافق خواهد بود. 🟠 او گفت که ما تحریم‌ها را خیلی زود لغو کردیم، در حالی که اکنون به نظر می‌رسد برخی تحریم‌ها، به‌ویژه تحریم‌های نفتی، فوراً برداشته خواهند شد تا ایران بتواند نفت صادر کند. 🟠 او گفته بود که ایران باید همه فعالیت‌هایش در خاورمیانه را متوقف کند، اما من فکر نمی‌کنم چنین چیزی واقعاً بخشی از این توافق باشد. 🟠 او ادعا کرده بود که ما میلیاردها دلار به ایران داده‌ایم، در حالی که این ادعا درست نبود. اما اکنون ظاهراً قرار است بخشی از دارایی‌های مسدودشده آزاد شود و حتی یک صندوق سرمایه‌گذاری ۳۰۰ میلیارد دلاری نیز در نظر گرفته شده است. 🟠 ترامپ همچنین گفته بود که برجام هیچ ارتباطی با موشک‌ها یا مبارزه با تروریسم ندارد، البته همه تحریم‌های مربوط به این موضوعات در دوران رئیس‌جمهور اوباما همچنان برقرار بودند. 🟠 او همچنین مدعی شده بود که بازرسی‌ها کافی نیستند، در حالی که در واقع، این بازرسی‌ها سخت‌گیرانه‌ترین نظام نظارتی در جهان بودند. 🟠 اما مهم‌تر از همه، این موضوع به مردم ایران مربوط می‌شود. ترامپ وارد جنگی ویرانگر شد؛ جنگی که به اعتبار آمریکا آسیب زد و من فکر نمی‌کنم مردم ایران هم دستاورد چندانی از آن داشته باشند. 🟠 من معتقدم عملکرد نیروهای نظامی آمریکا فوق‌العاده بود، اما همه دولت‌ها همیشه می‌دانستند که بستن تنگه هرمز، حمله به پایگاه‌های آمریکا و حمله به شرکای ما در خلیج فارس، همواره از خطرات جدی بوده است. 🟠 به همین دلیل است که هیچ رئیس‌جمهور دیگری وارد چنین جنگ بی‌محابایی نشد. این جنگی فاجعه‌بار بود و آنچه تاکنون به عنوان صلح از آن بیرون آمده، به نظر من توافقی بسیار ضعیف و ناامیدکننده است. 🟠 نمی‌دانم سرنوشت نهایی برنامه هسته‌ای ایران چه خواهد شد؟ بسیار قابل توجه بود که رئیس‌جمهور گفت «خب، این چیزی که به آن "گرد اورانیوم" می‌گویند، واقعاً نیازی نیست با آن کاری داشته باشیم؛ چون زیر زمین قرار دارد.» این دقیقاً برخلاف شعاری است که او در تمام این مدت تکرار می‌کرد. 🇮🇷@world_order

🔴 «عاشورا در ملاءِ عام جهانی؛ هویت، حکمت و مسئولیت» ✍️ ابوالفضل فاتح ⬅️ در زمانه ای که با «استعمار ذهن‌» و «محاصره ی معانی»،  فضیلت و رذیلت  از دریچه هژمون اموی تفسیر می‌شد، حسین(ع) عزیزترین جان‌ها را به صحنه آورد تا پرده از انحطاط زمانه بردارد و حقیقت را از اسارت روایت رسمی قدرت فاسد رهایی بخشد. ⬅️ عاشورا «الگوی ابدی شرافت» و «زبان مشترک انسانیت و آزادگی» است. از این منظر، اندیشه و سوگواری بر مصائب قتیل العبرات، تکلیفی انسانی، ضرورتی هویتی و رسالتی تمدنی است. هر کس خود را حامل پیام چنین نهضتی می‌داند، پرچم مسئولیتی سنگین در قبال همه نسل‌ها را بر دوش گرفته است. ⬅️ اینک که به لطف خداوند و در سایه ی مهاجرت گسترده ی شیعیان،  پرچم عزاداری سید الشهدا (ع) عالم‌گیر شده و از سوی دیگر مخالفان تیغ تحریف بر کشیده‌اند، در خصوص بازنمایی این میراث بزرگ به‌ویژه در جوامع غربی، تاملاتی تقدیم می‌شود: ⬅️ نخست؛ «ملأ عام جهانی» و «رسانه‌ای شدن دین»: تحول فناوری اطلاعات به مفهومِ «ملأ عام جهانی» عینیت بخشیده است؛ جهانی که در آن هیچ کنش عمومی در حصار زمان و مکان خود باقی نمی‌ماند و در معرض داوری ملت ها قرار می‌گیرد. از یک سو با «رسانه‌ای شدن دین» و گسترش پیام از منبر و مناره تا کهکشان مجازی مواجهیم و از سوی دیگر، در عصر شبکه و هوش مصنوعی و مواهب پر شمارش، سیل شبهه، تحریف و جعل واقعیت ها ابعادی کم‌سابقه یافته و عبور از الگوریتم‌های پیچیده، تلاشی دقیق و هوشمندانه می‌طلبد ⬅️ دوم؛ «اقلیت‌بودگی»: اقلیت‌ها بیش از اکثریت با پدیده «تعمیم هویتی» مواجه‌اند؛ جایی که یک رفتار فردی می‌تواند بر قضاوت نسبت به یک هویت جمعی اثر بگذارد. جامعه شیعیان، در مقیاس منطقه‌ای و جهانی در موقعیت اقلیت قرار دارد. بنابراین، کاربست حکمت در بازنمایی مناسک در عرصه ی عمومی، ضرورتی هویتی و راهبردی است؛ به‌ویژه در جهان معاصر که با تشدید امواج اسلام‌هراسی و تلاش‌های سازمان‌یافته برای مخدوش ساختن چهره شیعیان مواجهیم ⬅️ سوم؛ «هویت به‌هم‌پیوسته». برای اقلیت‌ها، هویت و منزلت دو روی یک سکه و تفکیک‌ناپذیرند؛ هویت بدون منزلت به انزوا می‌انجامد و منزلت بدون هویت، خطر استحاله را در پیش دارد. شیعه امروز یک «هویت به‌هم‌پیوسته» است و رعایت اصولی چون چون اصالت، عقلانیت، مصلحت جمعی و منزلت تشیع ضرورتی انکارناپذیر است. حضرت آیت‌الله سیستانی در سال 1391 خطاب به شیعیان غرب فرمودند: «باید شیعیان مراقب باشند؛ اولا هویت خودشان را حفظ کنند، ثانیاً سعی کنند جایگاه مناسبی داشته باشند و حرمت شیعه محفوظ بماند، و ثالثاً به گونه‌ای زیست کنند که نتوانند همچون عضوی عاریتی هر وقت خواستند آنان را منقطع کنند» ⬅️ چهارم؛ تناسب فرم و محتوا: فرم، زیست‌بومِ معناست و ساختار، حافظِ مفاهیم است. با تأمل در کاروان عاشورا، گویی جزء‌به‌جزء مکان ها، زمان ها، گفتارها و رفتارها؛ از بیانات امام (ع) تا آرایش لشکر و وفاداری علمدار و شهادت طفل شش ماهه و ... در نهایت حکمت شکل گرفته است. عزاداری، خود نوعی رسانه است  و هر مدیومی که برای سوگواری و انتقال معنا انتخاب می‌شود، باید بتواند این منظومه عمیق معرفتی را با زبانی فاخر و رفتاری حکیمانه و وفادار به حقیقت واقعه بازنمایی کند.  هر شیوه‌ای که ذهن‌ها را از حقیقت پیام دور سازد، خواه گرفتار افراط، تفریط، جعل و غلو شود، خواه به نام سنت‌گرایی از ارتباط مؤثر با مخاطب بازبماند، و خواه به بهانه روزآمدی از اصالت تهی گردد، با فلسفه عزاداری ناسازگار خواهد بود ⬅️ پنجم؛ بومی‌سازی عزاداری: انتقال پیام عاشورا نیازمند درک مقتضیات زمانه و ویژگی‌های محیط پیرامون است. ممکن است آنچه در عراق مانوس است در ایران مانوس نباشد و یا آنچه در ایران مانوس است در اروپا مانوس نباشد. انتظار می‌رود مضامین و شیوه‌ها ضمن تعهد به جوهر سنت‌ها، فرهنگ عمومی و ادراک جامعه میزبان را مد نظر قرار دهد. به‌ویژه آنکه در جوامع غربی، بسیاری از شهروندان تجربه روزمره‌ای از آیین‌های مذهبی خیابانی ندارند. علاوه، تعامل حکیمانه، مجال را از «شیعه هراسان» می ستاند ⬅️ سخن آخر، عاشورا آن‌چنان عظیم، ژرف و پرمعناست که نیازمند به افراط در نمایش و اغراق در روایت نیست. عظمت آن در حقیقتی نهفته است که طی قرن‌ها می تواند «شورش‌ها در خلق آدم» بیافریند.  کافی است در قامت یک «هویت به‌هم‌پیوسته» هر جا که هستیم در «عزای اشرف اولاد آدم»  حضور یابیم، و همزمان در این «غوغای رسانه ای» و «ملاء عام جهانی»، «فرزند زمان خویشتن» باشیم و با هر «نفخه ی صور» عزاداری به خود یادآوری کنیم، عاشورا تنها یک میراث تاریخی یا مناسک مذهبی نیست؛ سرمایه‌ای توحیدی، معنوی، تمدنی و ابدی است که تعهد به بازنمایی دقیق، حکیمانه و انسانی آن در مقیاس جهانی، از والاترین افتخارات و البته مسئولیت‌های تشیع در جهان معاصر است متن کامل 👇 https://fa.shafaqna.com/?p=2290471

‌جنگ دوازده‌روزه و چهل‌روزه، ورای همه روایت‌ها و داوری‌ها، یک واقعیت سیاسی بنیادین را آشکار کرد: در لحظه خطر، مرز اصلی سیاست نه میان اصلاح‌طلب و اصولگراست، نه میان انقلابی و غیرانقلابی، بلکه میان آنان است که در کنار ایران ایستادند و آنان که با سکوت، تردید، توجیه یا همراهی، به متجاوز میدان دادند. ‌بازگشت به شکاف‌های پیشین، با هر نام و نشانی، بازتولید همان وضعیتی است که جامعه را فرسوده و سیاست را از مسئله اصلی دور می‌کند. امروز ایران در برابر یک تهدید واحد ایستاده است، و در چنین لحظه‌ای، وفاداری به سرزمین باید بر همه برچسب‌های فرسوده سیاسی تقدم داشته باشد. ‌ما اکنون زیر یک پرچم ایستاده‌ایم: ایران. ‌آن که به دنبال تفرقه است را طرد کنید. ✍حسین قتیب 🇮🇷@world_order

محمد رضا جلایی پور: همهٔ کارکنان رسانهٔ ملی که زیر تهدید مدام بمباران نگذاشتند صدا و سیما خاموش شود، به ویژه آن‌ها که در برنامه‌هایی همچون زمانه و من‌ایرانم همبستگی‌های فراگیرتری ساختند؛  یکایک مرزبانان خاکی و آبیِ ایران که در شرایط تشدید تهدیدهای تجاوز، رخصت ناامنی و تجاوز مرزی را ندادند؛ یکایک ایرانیانی که بعد از تهدید زیرساخت‌ها، روی پل‌ها و دور نیروگاه‌های ایران زنجیرهٔ انسانی ساختند؛ یکایک داوطلبان هلال احمر و کارکنان آتش‌نشانی و نهادهای مدنی و عمومی امدادرسانی که چهل روز به قربانیان تجاوز به کشورمان و در شرایط سخت خدمات کارساز رساندند؛ همهٔ همراهان کمپین‌های مستقل دفاع میهنی همچون «به نام ایران» که از روز اول جنگ با طرح‌های میدانی و رسانه‌ایشان مارپیچ‌های سکوت را شکستند، صدای کودکان میناب و دلاوران ناو دنا و هزاران شهید ایران در داخل و خارج کشور شدند، هزاران نفر با سلایق مختلف را در بیانیه‌ها و کنش‌های نمادین همبسته کردند و الگوهایی برای ساختن همبستگی‌های فراگیرتر و تکثرپذیر و بهره‌گیری از هنر و ادبیات در فضای عمومی و خیابان پروردند که تکثیر شد؛  یکایک ایرانیان خارج از کشور که زیر فشار و ضرب اپوزیسیون فاشیستی و وابسته به اسراییل، محور تجمع‌های ضد تجاوز به ایران در شهرهای بزرگ جهان شدند؛ صدها هزار اهالی کشمیر و عراق و پاکستان و یمن و ترکیه که با تجمع‌های اعتراضی باشکوه و کمک‌های نقدی‌شان به یاری ایرانیان آمدند؛  سازندگان جوان و خلاق ویدیوهای لگویی و انیمه‌ای که در شرایط ضعف دیپلماسی عمومی ایران تاثیر جهانی داشتند؛ هنرمندانی همچون محسن چاوشی که از همان روزهای اول جنگ خط‌شکنی کردند و خوش درخشیدند و سرمایهٔ اجتماعی و هنری‌شان را در خدمت دفاع میهنی قرار دادند؛ و هنرمندانی همچون علی قمصری که ابتکارشان را در خدمت حفظ ایران و سرمایه‌های زیرساختی‌اش قرار دادند؛ مداحانی همچون مهدی رسولی و حسین طاهری و محمدحسین پویانفر که در این جنگ با نوحه‌های حماسی و محبوب‌شان مقاومت و شور ضروری برای دفاع میهنی را پروردند؛ همهٔ فرماندهان و مدیران عالی‌رتبه در نهادهای عمومی که زیر تهدید مدامِ ترور، خدمت‌رسانی تمام‌وقت کردند و حتی یک نفر ریزش و پیوستن به جبههٔ دشمن نداشتند؛ یکایک کارکنان صنعت حمل و نقل و صاحبان کسب و کارهای خرد و بزرگ که بخشی از کالاها و خدمات ضروری را ارائه می‌کردند و حتی در رمضان و نوروز و شرایط جنگی هم تعطیلات نداشتند؛  رهبران و کنشگران سیاسی و مدنی‌ هزینه‌داده‌ای که در روزهای جنگ انتقادهایشان در سیاست داخلی را مسکوت گذاشتند و با ارتفاع‌گیری ملی از همان ابتدا تمام‌قد و گرم و بسیج‌گر وارد میدان دفاع میهنی شدند؛ همه کارشناسان و راهبرد اندیشانی که بدون این‌که موظف باشند و بی‌مزد و منت، با ده‌ها ساعت وقت‌گذاری، پیشنهادها و ایده‌های کارساز برای عبور ایران از این گردنه را می‌پرداختند و به هر طریق ممکن به دست تصمیم‌گیران و تصمیم‌سازان می‌رساندند؛ دلاوران لرِ هم‌وطنمان که با برنو به نبرد مجهزترین نیروهای عملیات ویژه متجاوزان در دشت و کوهستان رفتند؛ ۱۶ میلیون جانفدا که ظرف چند روز برای دفاع از ایران داوطلب شدند؛ و شهید لاریجانی که هم راوی قدرت ملی در هر دو جنگ بود و هم پرورندهٔ تدبیرهایی که به چنین نتیجهٔ عزت‌مندانه‌ای برای ایران ختم شد. یکایک ما سوارانِ کشتیِ ایران و حتی فرزندان و نوادگانمان مدیون رشادت و مجاهدت و ایثارگری قهرمانان و نیروهایی هستیم که یاد شدند. بالنده و پاینده باد ایران! 🇮🇷@world_order

🎥 ایتای بلومنتال تحلیلگر نظامی و امنیتی شبکه کان ۱۱ عبری: امشب فاش می‌کنیم که در آغاز جنگ رمضان علیه ایران در ماه مارس، مقامات ارشد امنیتی امارات متحده به‌صورت محرمانه به اسرائیل سفر کردند و با مسئولان بلندپایه دستگاه امنیتی اسرائیل دیدار داشتند. در واقع، اکنون برای نخستین بار گزارش می‌دهیم که در جریان جنگ، مقامات بلندپایه اماراتی به‌صورت فیزیکی وارد اسرائیل شده‌اند. این دیدارها بر هماهنگی‌های امنیتی میان دو طرف متمرکز بوده است و پس از آن انجام شد که گزارش‌هایی درباره سفرهای محرمانه مقامات اسرائیلی به ابوظبی منتشر شده بود؛ از جمله نتانیاهو و رئیس ستاد کل، ایال زامیر. برای درک اهمیت این هیئت، نمی‌توانیم جزئیات هویت افراد حاضر را فاش کنیم، اما این مقامات با یک هواپیمای اختصاصی بوئینگ ۷۳۷ VIP وارد شدند؛ هواپیمایی که معمولاً توسط اعضای بلندپایه خاندان سلطنتی امارات مورد استفاده قرار می‌گیرد.

⭕️چرا بخش‌های به سود ایران در توافق‌نامه در حال برجسته شدن است؟ به گمان من، درز دادن بخش‌هایی از توافق احتمالی را نباید صرفا یک اتفاق رسانه‌ای یا نتیجه رقابت معمول میان خبرنگاران برای انتشار زودتر خبر دانست. زمان‌بندی این درزها، انتخاب بندهایی که منتشر می‌شوند و نحوه برجسته‌کردن آن‌ها نشان می‌دهد که احتمالا با بخشی از یک کارزار سیاسی و رسانه‌ای روبه‌رو هستیم. کارزاری که از همین حالا می‌خواهد توافق را ضعیف، ناکافی و بیش از حد به سود ایران نشان دهد، آن هم پیش از آن‌که متن کامل، ضمائم حقوقی و سازوکارهای اجرایی آن در دسترس افکار عمومی قرار گیرد. در چنین شرایطی، انتشار گزینشی چند بند می‌تواند تصویری کاملا متفاوت از کلیت توافق بسازد. ممکن است امتیازهای ایران برجسته شوند، اما محدودیت‌های پذیرفته‌شده از سوی تهران، تعهدات متقابل آمریکا و اسرائیل یا ضمانت‌های اجرایی توافق کمتر دیده شوند. به این ترتیب، پیش از آن‌که بحثی جدی درباره هزینه‌ها و دستاوردهای واقعی توافق شکل بگیرد، این برداشت در افکار عمومی تثبیت می‌شود که ایران دست بالا را پیدا کرده و طرف مقابل ناچار به عقب‌نشینی شده است. منطق سیاسی این کار روشن است. وقتی توافق در واشنگتن، تل‌آویو یا رسانه‌های نزدیک به آن‌ها به‌عنوان نشانه شکست یا عقب‌نشینی معرفی شود، فشار برای اجرای سخت‌گیرانه‌تر آن افزایش پیدا می‌کند. در چنین فضایی، هر بند مبهم می‌تواند با محدودکننده‌ترین تفسیر ممکن اجرا شود، هر تأخیر فنی یا اختلاف اجرایی می‌تواند به‌عنوان عدم پایبندی ایران معرفی شود و هر اختلاف بر سر بازرسی‌ها، رفع تحریم‌ها، عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز یا ترتیب اجرای تعهدات، به بحران تازه‌ای تبدیل شود. حتی نقض برخی مفاد توافق نیز ممکن است بعدا با این استدلال توجیه شود که طرف مقابل صرفا در حال «اصلاح یک توافق بد» یا «جلوگیری از سوءاستفاده ایران» بوده است. مقاله‌هایی از جنس تحلیل اخیر Foreign Policy را نیز باید در همین چارچوب دید. این نوشته‌ها فقط در پی توضیح این نیستند که چه کسی جنگ را برد یا باخت. آن‌ها در حال ساختن روایتی هستند که بر اساس آن، آمریکا و اسرائیل در میدان نظامی موفق بودند، اما در سطح سیاسی و راهبردی امتیاز دادند. در این روایت، بقای نظام سیاسی ایران، سخت‌ترشدن مواضع تهران، استفاده از تنگه هرمز به‌عنوان اهرم فشار و فاصله‌گرفتن کشورهای عربی از پروژه عادی‌سازی با اسرائیل، همگی نشانه‌های یک شکست راهبردی معرفی می‌شوند. نتیجه عملی چنین روایتی این است که توافق از همان روز نخست نه به‌عنوان پایان جنگ، بلکه به‌عنوان سندی موقت، ناقص و قابل بازنگری معرفی شود. توافقی که باید دائما زیر سؤال برود، با سخت‌گیری اجرا شود و امکان بازگشت از آن همیشه باز بماند. در این چارچوب، حتی اگر جنگ در میدان متوقف شود، منطق جنگ می‌تواند در شیوه اجرای توافق ادامه پیدا کند. به همین دلیل، به نظر من نبرد اصلی شاید تازه پس از اعلام توافق آغاز شود. این نبرد دیگر فقط بر سر متن و مفاد حقوقی توافق نیست، بلکه بر سر این است که چه کسی تفسیر مسلط از آن را شکل می‌دهد. اگر روایت «توافق ضعیف» تثبیت شود، راه برای اجرای گزینشی، بازگشت مرحله‌ای تحریم‌ها، تعلیق برخی تعهدات و حتی نقض تدریجی توافق باز خواهد شد. در چنین شرایطی، طرفی که روایت عمومی را در اختیار بگیرد، احتمالا قدرت بیشتری برای تعیین سرنوشت واقعی توافق خواهد داشت. ✍حسین قتیب 🇮🇷@world_order

قالیباف، یکی از متنفذترین چهره‌های ایرانی، پیشنهاد تشکیل یک بلوک (اتحاد) با چین را مطرح کرد: ​«ما به بلوک‌ها نیاز داریم و به‌نوعی، آن‌ها در حال حاضر وجود دارند. ​هر بلوکی که شکل بگیرد، بدون شک دو کشور بخشی از آن خواهند بود؛ هیچ تردیدی در این باره نیست: چین و ایران. ​من در تمام جنبه‌ها—اعم از فناوری، اقتصاد و سیاست—به این مسیر کاملاً متعهد هستم.» One of the most influential Iranian figure Ghalibaf proposes forming a Bloc with China: "We need Blocs and in a sense, they already exist Whatever Bloc is formed, two countries will undoubtedly be part of it; there is no doubt about that: China and Iran I am firmly committed to this path in all its aspects: technology, the economy, and politics" https://x.com/i/status/2067215308599820651 🇮🇷@WORLD_ORDER

🎥 نیک فوئنتس، چهره رسانه‌ای مشهور آمريکايی؛ "شیعیان مسلمانان واقعی هستند، هرگز فراموش نکنید چه کسانی برای فلسطین جنگیدند، اون ایران و شیعیان بودند «رهبر معظم ایران [آیت الله خامنه‌ای] اگر صدایم را می‌شنوید، از اینکه به مقابله با اسرائیل پرداخته‌اید، سپاسگزارم.»" ✨پارسینTV را به اشتراک بگذارید📲 🆔 @parsintv

ترامپ: «ما فردی به‌نام سلیمانی را از میان برداشتیم. فکر می‌کنید اگر او زنده بود، اتفاقات فعلی برای ایران رخ می‌داد؟ او یک نابغه بود. مردم این را فراموش می‌کنند. همه آدم‌های سرسخت متوجه نیستند که این یک توافق سه ماهه نبود. سال‌ها طول کشید تا این توافق حاصل شود. می‌دانید چرا؟ چون من کسی بودم که ژنرال سلیمانی را کشتم. ترور سلیمانی بزرگترین اتفاق ۵۰ سال اخیر خاورمیانه بود. سلیمانی یک نابغه بود. او خیلی مورد احترام بود. او همه کاره ای ایران بود. آنها هرگز نتوانستند او را جایگزین کنند» ⏪ سلیمانی نابغه‌ای بود که هم توسط آمریکا، هم توسط جریانهای سیاسی داخل، هم توسط رسانه‌ها و هم توسط جماعت نوک‌دماغ بینی که بزرگترین دغدغه‌اش شکم و زیرشکم است، ترور شد. سلیمانی وطن‌دوست‌ترین استراتژیست نظامی ایران بود و همین جرم برای او بس بود که در معرض این میزان توهین و بی‌احترامی قرار بگیرد. و اصولا در جامعه‌ای که یک جرثومه فساد و تباهی و رذالتی چون رضا پهلوی می‌تواند در قد و قواره کنشگر سیاسی مطرح شود، باید هم سلیمانی‌ها مورد توهین و اهانت قرار بگیرند. ⏪ دچار این توهمات و خیالات هم نشویم که ملت بزرگ ایران شکست‌ناپذیر است و این ملت تاریخی است و فلان و فلان. این ملت همیشه تاریخ و در بالای نود درصد جنگ‌ها شکست خورده و تحقیر شده و خاک و جان و مال خود را از دست داده است. این کشور اگر امروز سر پا مانده است بعد از الطاف الهی، مجاهدت و از جان گذشتگی نهایت بیست تا سی درصد ساکنان این سرزمین است. باقی خیالات است. #خرمگس 🇮🇷@world_order

فرهاد قنبری کدام شاهنشاهی دوهزار ساله؟ جشن‌های شاهنشاهی دوهزار و پانصد ساله در عمل به توهم دو هزار و پانصد سال شاهنشاهی ایرانی دمید و جماعتی بی‌سواد و خودبزرگ پندار خلق کرد که تصور می‌کرد دوهزار و پانصد سال آقای جهان بوده است. و جالب آنکه در این میان حتی یک نفر هم نپرسید که از سال دوازده هجری شمسی که تازی‌ها پا به این سرزمین گذاشتند تا هزار سال بعد آن چند پادشاه ایرانی بر بخش بزرگی از این سرزمین حکومت کرد که آن را بخشی از امتداد و دوهزار و پانصد سال شاهنشاهی ایران می‌نامند؟ در این توهمات از معاویه تا هشام ابن‌عبدالملک و عبدالملک‌ابن مروان و منصور دوانیقی و هارون رشید و سایر خلفای تازی که تسمه از گُرده اجدادمان کشیدند، به عنوان امتداد شاهنشاهی ایرانی یاد شد.. در این توهمات از فرزندان سبکتکین و سلجوق و انوشتکین غرچه و سایر غلامان ترک و ترکمان که از بزدلی و بی‌عرضگی اجداد ما بر این سرزمین حکومت می‌کردند به اسم امتداد شاهنشاهی ایرانی یاد شد. در این مسیر آنقدر توهم را ادامه دادند که از هلاکوخان و اباقا و اولجایتو و تیمور و الغ‌بیگ و سایر نوادگان چنیگزِ وحشی، برایمان امتداد شاهنشاهی ایرانی ساختند و چنان بر چشمانمان خاک پاشیدند که حتی تل عظیم جنازه اجدادمان که با شمشیر تازی و ترکمان و مغول بر روی هم انباشته شده بود را ندیدیم. در امتداد این شاهنشاهی از ما چنان قهرمانانی شکست ناپذیری ساختند که انگار همیشه تاریخ بر تارک پر افتخار تاریخ نشسته و جهان محو جبروتمان بوده است. در این توهم فروشی دوهزار و پانصد ساله به ما نگفتند که تا همین یک قرن پیش از تازی و مغول و ترک تا عثمانی و ازبک و ترکمان جغرافیای این سرزمین ستم‌دیده را اتوبان قتل و غارت و تجاوز خود می‌دانست و هر وقت که عنان هوس و شهوت از دست‌اش خارج می‌شد یا دنبال غارت و راهزنی بود مسیری بهتری از مرزهای دوهزار و پانصد سال شاهنشاهی ما نمی‌شناخت. ایران با دو هزار و پانصد سال شاهنشاهی از چالدران تا جنگ‌های ایران و روس و جنگ اول و دوم جهانی همیشه راحت‌الحلقوم اقوام بیابان‌گرد و قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی بود و آنچه در این میان پایمال می‌شد، جان و مال و ناموس و آبروی رعیت ایرانی بود. ملتی که تاریخ‌اش، تاریخ شکست بود و در هر جنگ و پای هر میز مذاکره‌ای چاره‌ای جز تحقیر و از دست دادن بخشی از خاک و امضای کاپیتولاسیون و پرداخت غرامت و امثالهم نداشت. ملتی که باید تا همین نیم قرن پیش میان قدرتهای استعمارگر «موازنه مثبت» برقرار می‌کرد تا خدای نکرده خم به ابروی ظالمان و زورگویان نیاید. (و اگر در این میان هم کسی جرات می‌کرد و از مقاومت و «موازنه منفی» و ملی کردن منابع کشور سخن می‌گفت، شاهنشاهی دوهزار و پانصد ساله به کمک امپریالیست‌ها می‌شتافت و چنان در دهان دولت و ملت خود می‌زد که دیگر جرات چنین غلط‌‌هایی را نداشته باشند) حال در این میان و در نیم قرن اخیر مردانی پیدا شدند که علارغم همه خامی واشتباهات و تعصبات و ندانم‌کاری‌های خود، کاپیتولاسیون را ننگ ایرانی می‌دانستند، از غارت منابع کشور توسط بیگانه ابراز ناخرسندی می‌کردند و از قدرت درون‌زا و قوی شدن کشور برای مقابله با ظالمان سخن گفتند و تلاش می‌کردند که ایرانی قوی و قدرتمند که هر کس و ناکسی جرات حمله و غارت منابع آن را نداشته باشد، بسازند. و در این هنگام دوباره مدعیان شاهنشاهی دوهزار و پانصد ساله به کمک امپریالیست‌ها و دشمنان شتافتند و این بار با کنار گذاشتن تمام نقاب‌ها، دوشادوش دشمنان برای نابودی ایران صف کشیدند و فریاد زدند که شما غلط می‌کنید که می‌خواهید ایرانی مستقل و قوی بسازید. فریاد زدند که ایرانی مفتخر به شاهنشاهی چند هزارساله، باید تحقیرشده، مورد تجاوز قرار گرفته، لگدخورده و چاپلوس بیگانه باشد و چیزی غیر این را تحمل نخواهیم کرد.. 🇮🇷@world_order