✍فرهاد قدوسی ۱/۳ 🔹در مورد «تنگه هرمز» خلط مبحث میان دو کاربرد مختلف برای این‌ تنگه، باعث ابهام‌ و عدم درک اهمیت‌ تنگه برای پایان‌ جنگ و اختلاف نظرها شده است. دو کاربرد تنگه: 1. تنگه به‌عنوان ابزار و سلاح اقتصادی برای پایان دادن به جنگ: ابزاری جهت متوقف کردن تعرضات و تجاوزات آمریکا و اسرائیل علیه ایران. 2. تنگه به‌عنوان ابزار درآمدزایی پس از جنگ: وسیله‌ای برای دریافت غرامت، تأمین هزینه‌های بازسازی و جبران خسارات جنگ. این دو مقوله با هم مخلوط شده‌اند و مشکلاتی ایجاد کرده‌اند. از همان ابتدا هم وارد شدن به بحث «درآمدزایی از تنگه» تا حدی اشتباه بود؛ چون دقیقاً همین‌جاست که بحث‌های حقوقی و اقتصادیِ مفصلی مطرح می‌شود که: *« آیااین کار مطابق حقوق بین‌الملل هست یا نیست؟»* یا *« آیااصلاً درآمدی دارد یا ندارد که به تبعات بستن و کنترل تنگه بیارزد؟ عده‌ای می‌گویند ۸۰ میلیارد دلار و عده‌ای دیگر می‌گویند ۸ میلیارد دلار در امد دارد»* مسئله‌ی تنگه به‌عنوان ابزار درآمدزایی در حال حاضر تا قبل از پایان‌جنگ چندان مهم نیست. آنچه اکنون اهمیت حیاتی دارد، تنگه به‌عنوان یک سلاح اقتصادی برای پایان دادن به جنگ است. اساساً استراتژی «جنگ نامتقارن» ایران که از حدود ۳۰ سال پیش (یا حتی زودتر، از حوالی دهه ۱۹۹۰) در حال تدوین بوده، بر همین مبنا استوار است که با بستن یا ناامن کردن تنگه، می‌توانیم فشار اقتصادی مستقیمی به آمریکا وارد کنیم. در تمام جنگ‌های قبلی که آمریکا در آن‌ها درگیر بوده و حتی در ان مواردی که امریکا شکست خورد و یا متوقف شد — به عنوان‌مثال جنگ ویتنام، عراق، یا افغانستان — دولت‌ها و گروه‌های متخاصم توانایی ضربه زدن نظامی به آمریکا در خاک این کشور را نداشتند. اثرات جنگ‌هایی مانند عراق یا افغانستان به بدنه و عمق جامعه آمریکا منتقل نمی‌شد. البته در جنگ ویتنام، به دلیل تعداد بالای کشته‌ها (حدود ۵۵ هزار نفر) و اجباری بودن سربازی، اثر مستقیمی بر جامعه گذاشت و نهضت ضد جنگ را شکل داد. اما پس از آن، با حرفه‌ای شدن ارتش و لغو سربازی اجباری، اثر جنگ‌ها بر جامعه آمریکا بسیار کمتر شد و بخش بسیار کوچکی از مردم درگیر تبعات مستقیم آن می‌شدند و میشوند. اما شرایط این‌جنگ و تعرض امریکا و اسراییل علیه ایران تا حد قابل توجهی متفاوت است. برای اینکه این جنگ تمام شود، باید یکی از این دو اتفاق بیفتد: * وارد شدن ضربه‌ی کیفی به زندگی در اسرائیل: اینکه خود اسرائیل (به‌عنوان تحریک‌کننده اصلی جنگ) آسیب ببیند و درخواست آتش‌بس دهد. تقریباً در جنگ ۱۲ روزه همین اتفاق افتاد؛ یعنی نتانیاهو متوجه شد به تنهایی نمی‌تواند بجنگد و آمریکا هم قرار نیست به شکل مستقیم وارد شود، لذا با واسطه قرار دادن ترامپ درخواست آتش‌ بس کرد و با چند روز تاخیر اتش بس حاصل شد. * وارد کردن فشار مستقیم به ترامپ و جامعه آمریکا: استراتژی جنگ‌ نامتقارن ایران بر این فرض مبتنی است که وارد کردن فشار نظامیِ مستقیمِ هم‌ سطح با قدرت آمریکا برای ایران احتمالا امکان‌پذیر نیست— اگرچه پیشرفت‌های پس از جنگ ۴۰ روزه نشان داد که از لحاظ توان ضربه زدن نظامی نیز رشد خیلی زیادی داشته‌ایم. اما این عدم برابری در ضربه زدن‌ نظامی را می‌توان با استفاده از تنگه، وارد کردن ضربه و فشار اقتصادی تا حد قابل توجهی جبران کرد. البته این‌ امر مبتنی بر فرض سوم‌ دیگر تاب اوری بیشتر جامعه ایران‌ نسبت به امریکا است.‌ این جنگ‌ از نادر مواردی است که به خاطر اتحاذ این‌استراتژی جنگ نامتقارن که حتی بفضی کارشناسان امریکایی هم اذعان دارند ایران از طریق آن می‌تواند فشار جنگ را به داخل جامعه آمریکا منتقل کند. قصد این است که با ایجاد فشار اقتصادی، بالا بردن قیمت بنزین و افزایش نرخ بهره‌ی اوراق قرضه ( با بالا بردن هزینه استقراض که مدیریت اقتصادی را برای دولت آمریکا بسیار سخت می‌کند )،... و ایجاد نارضایتی عمومی فشار سیاسی به ترامپ‌ و هیئت حاکمه امریکا وارد شود. افزایش نرخ بهره کارت‌های اعتباری، وام مسکن و خرید خودروی مردم تأثیر می‌گذارد، به داخل جامعه آمریکا فشار می‌آورد و نارضایتی ایجاد می‌کند؛ در نهایت این فشار مردمی ممکن است منجر به تغییر رفتار دولت آمریکا شود. این استراتژی کاملاً مشابه همان استراتژی فشاری است که امریکا با وضع تحریم‌ها و بمباران زیرساخت‌ها (پل‌ها، جاده‌ها، آب و...) به ایران وارد می‌کند تا رفتار ایران را تغییر دهد. طرف‌های قبلی که با آمریکا می‌جنگیدند توانایی انتقال چنین فشاری را نداشتند و حداکثر می‌توانستند به نیروهای نظامی آمریکا حاضر در کشور خودشان ضربه بزنند؛ اما ایران در قالب این جنگ نامتقارن، توانایی انتقال این فشار به سطوح مختلف جامعه آمریکا را دارد. ۲/۳ 🔹یک‌سری فشارها و ضربات —آن‌طور که انتظار می‌رفت نه به اسرائیل و نه به جامعه آمریکا وارد نشد و یا نمی‌شود.

در مورد اسرائیل: محور مقاومت بعد از عملیات ۷ اکتبر بر این باور بود که با انجام یک جنگ محدود هنوز میشود بر اسرائیل فشار قابل توجه و موثری وارد کرد. به این‌معنی که آب را به تدریج و ارامی داغ کرد و مثل وضعیت «قورباغه‌ای که در آب آرام‌آرام گرم می‌شود و می‌پزد» با یک جنگ فرسایشی کم شدت و طولانی اسراییل را پخت. اما آب عملا خیلی گرم نشد؛ زیرا تمام فشارهای اقتصادی به جامعه اسرائیل منتقل نگردید و هزینه‌های آن را آمریکا تقبل کرد (حداقل ۳۰ تا ۴۰ میلیارد دلار یا حتی بیشتر به صورت مستقیم کمک کرد). در نتیجه، فشار اقتصادی چندانی به جامعه اسرائیل وارد نشد و آن‌ها خیلی زود توانستند از نظر اقتصادی به روال عادی برگردند. در مورد خود آمریکا: روشی که آمریکایی‌ها از زمان جنگ ویتنام برای تامین هزینه های جنگ استفاده میکنند روشی بدیع در تاریخ جنگها است. در طول تاریخ، جنگ‌ها همواره هزینه‌بر بوده‌اند و شاهان مجبور می‌شدند مالیات‌ها را افزایش دهند که همین امر باعث نارضایتی عمومی می‌شد. اما دولت آمریکا به جای مالیات گرفتن مستقیم از مردم اقدام به «استقراض» با فردش اوراق قرضه میکند اقدامی که آثار منفی خود را در آینده نشان میدهد و مردم بسیار دیرتر، پس از جنگ با آثار منفی ان روبرو میشوند. مردم آمریکا اکثرا هنوز متوجه تبعات ۴۰ تریلیون دلار بدهی ناشی از این جنگ‌ها نیستند، اما این بدهی بالا بتدریج دارد آثار خود را در زندگی مردم‌ نشان‌ میدهد. تا زمانی که سیستم «پترودلار» برپاست و کشورهای دنیا حاضرند اوراق قرضه آمریکا را بخرند، این سیستم مانند طرح‌های هرمی (پانزی) پنهان می‌ماند و به کار خود ادامه می‌دهد. *یانس واروفاکیس* (وزیر اقتصاد سابق یونان) اسم این سیستم را «گلوبال مینوتور» (Global Minotaur) گذاشته بود؛ موجودی افسانه‌ای در یونان باستان که معتقد بود این ساختار نهایتاً اقتصاد جهانی را نابود خواهد کرد، اما فعلاً صدایش در نیامده و آن‌ها می‌توانند آن را ادامه دهند. بنابراین، جنگ تاکنون هزینه مستقیم و محسوسی برای مردم آمریکا نداشته است. در مورد تلفات انسانی و ارتش حرفه‌ای: نظر برخی کارشناسان (مثل آقای دکتر فواد ایزدی) که می‌گویند *«اگر تعداد کشته‌های آمریکا به ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر برسد، بازدارندگی ایجاد می‌کند»* در کلیت درست است، اما حتی این مسئله هم ان تأثیر سابق را ندارد؛ به چند دلیل: 1. حرفه‌ای شدن ارتش: ارتش آمریکا اکنون یک ارتش حرفه‌ای است؛ مردم می‌گویند *«وظیفه‌شان است بجنگند، پول می‌گیرند، حقوق دریافت می‌کنند و کشته شدن هم بخشی از شغلشان است.»* ترامپ هم مانور روی این ایده را شروع کرده و مثلاً در پستی اخیر اشاره کرده *«ما فقط ۱۹ کشته داده‌ایم، در حالی که در ویتنام ۵۵ هزار نفر کشته شدند.»* 2. ساختار طبقاتی و نژادی ارتش: ارتش آمریکا همواره ابزاری برای پله‌ی ارتقای اجتماعی (Social Mobility) طبقات پایین‌تر بوده است. و به علاوه الان تاحدی جنبه نژادی هم‌ پیدا کرده بخش قابل توجهی از بدنه ارتش را سیاهان و «هیسپانیک‌ها» (اسپانیایی‌تبارها) یعنی فرزندان خانواده‌های مهاجران تشکیل می‌دهند. در صورت داشتن‌گرین‌کارد خدمت در ارتش امریکا گرفتن تابعیت را تسریع خواهد کرد و یا کمک به دادن اقامت به بعضی بستگان درجه اول میشود.‌ بنابراین، تلفات نظامی تا یک آمار مشخص (مثلاً زیر صد نفر) در جامعه آمریکا خیلی مؤثر نیست و توجه زیادی هم جلب نمی‌کند. البته اعدادي در حدود ۱۰۰۰ نفر تلفات تاثیر خود را خواهد داشت.‌ از طرف دیگر، اگر تلفات خیلی بالا برود (مثلاً بالای ۱۰ هزار نفر)، ممکن است باعث تحریک ناسیونالیسم و غرور آمریکایی شده و آن‌ها را به سمت استمرار جنگ و پاسخ شدیدتر ببرد. يعني در این زمینه يک عدد بهينه وجود دارد. نتیجه‌گیری: ضربه ای که از همه ضربات مؤثرتر است، ضربه اقتصادی است. ترامپ از اول قول داده بود که وارد جنگ جدیدی نمی‌شود و وضع اقتصادی‌ هم مستقل از جنگ بخاطر اعمال بی حساب و کتاب تعرفه ها و عدم‌تولید شغل های جدید متزلزل است. از طرف دیگر «هوش مصنوعی» هم واجد حبابی است که بسیاری منتظر ترکیدن ان هستند. گلوگاه هوش مصنوعی در امریکا تامین انرژی مورد نیاز مراکز داده و هزینه این‌ انرژی است. بعضی از شرکت‌ها بدنبال ایجاد مراکز داده در خاورمیانه و در کشورهایی مثل امارات و قطر به جهت استفاده از منابع انرژی ارزانتر این مکان‌ها بوده اند. اگر در اثر جنگ جاری با بسته شدن‌تنگه هزینه انرژی بالا برود و ضرباتی به مراکز داده (Data Centers) و شرکت‌های هوش مصنوعی در خاورمیانه (مثلاً در امارات، بحرین و...) وارد شود، در تسریع در ترکاندن این حباب موثر خواهد بود و بازار سهام را بسیار متزلزل خواهد کرد.

۳/۳ ضربه اقتصادی گسترده و موثر منجر به افزایش نرخ بهره اوراق قرضه، افزایش تورم و هزینه مواد غذایی و انرژی و بنزين و در نتیجه ایجاد رکود در اقتصاد امریکا و اقتصاد جهانی خواهد شد. تجربه نشان داده ترامپ به این نشانگرها اقتصادی بسیار حساس است و واکنش نشان میدهد. فقط نباید عجله کرد. او مثل بسیاری از افراد وقتی مشکل رفع(ولو به طور موقت) شد، توبه می شکند و فیلش یاد هندستون میکند و به راه گذشته خود برمی‌گردد. وقتی توبه اش واقعی خواهد بود که بر لبه پرتگاه [مرگ] اقتصادی قرار گرفته باشد. 🆔@world_order

وال استریت ژورنال: بازسازی سریع زیرساخت‌های ایران، اسرائیل را غافلگیر کرد 🔹روزنامه وال استریت ژورنال در گزارشی بر اساس بررسی تصاویر ماهواره‌ای و اظهارات مقام‌های اسرائیلی و غربی نوشت: ایران با سرعتی فراتر از انتظار، زیرساخت‌های آسیب‌دیده از حملات آمریکا و (رژیم) اسرائیل را بازسازی کرده و این موضوع نگرانی‌هایی را در میان مقام‌های اسرائیلی ایجاد کرده است. 🔹در ادامه این گزارش آمده است: بازسازی سریع تاسیسات ایران از پایگاه‌های موشکی در دل کوه‌ها تا پل‌ها، بنادر و مراکز تولیدی، نشان‌دهنده توان صنعتی و تاب‌آوری بالای این کشور در برابر کارزار بمباران گسترده‌ای است که بیش از ۲۰ هزار حمله را شامل شده است.

✍الله‌کرم مشتاقی ❌با بالا رفتن قیمت نفت، حملات کوبنده ایران علیه اهداف دشمن و بی نتیجه بودن حملات اخیر آمریکا، دوباره دوگانه درخواست مارک روبیو برای مذاکره و تهدیدهای آنچنانی ترامپ برای مرعوب کردن ایران و وادار کردن مقامات ما برای بازگشت به میز مذاکره شروع شده است. ⚠️ دفعه قبل که آتش بس برقرار شد همان ایامی بود که ترامپ تهدید می‌کرد ایران را به عصر حجر برمی‌گرداند! همزمان تصویر [ ساخته شده توسط هوش مصنوعی] آقای عراقچی نیز منتشر شد که تک‌زنگ‌های وزیر خارجه آمریکا را بی‌پاسخ گذاشته. 💢 این تکنیک آنهاست تا ما را دچار شک و تردید کنند. باید به کوبیدن بر سر دشمن ادامه بدهیم. نباید به آنها فرصت تنفس داد. 🆔@world_order

۱/ دیپلماسی عمومی منطقه‌‌ای ایران؛ مشکل از کجاست؟ محمدرضا عشوری وقتی از دیپلماسی عمومی ایران سخن به میان می‌آید، معمولاً بحث به سرعت به موضوعاتی مثل محدویت‌های رسانه‌‌ای، بودجه، تحریم یا ضعف زیرساخت‌ها کشیده می‌شود. همه این عوامل مهم‌اند، اما به گمان من مسئله اصلی جای دیگری است. مسئله این است که ما پیش از آنکه جهان عرب را «مخاطب» خود بدانیم، آن را «موضوع سیاست» خود دانسته‌ایم. این دو نگاه، تفاوتی بنیادین دارند. وقتی کشوری را «موضوع سیاست» می‌بینید، طبیعی است که تحلیل‌های شما حول محور دولت‌ها، بحران‌ها، ائتلاف‌ها و موازنه‌های قدرت شکل بگیرد. اما وقتی همان کشور را «مخاطب» می‌بینید، پرسش‌های دیگری مطرح می‌شود: دانشجوی مصری و اردنی و.. امروز چه تصویری از ایران دارد؟ جوان بیست‌ساله قطری و اماراتی چگونه اخبار خود را دریافت می‌کند؟ چه کسانی در عربستان بر افکار عمومی اثر می‌گذارند؟ مهم‌ترین دغدغه نسل جدید کویتی، عمانی یا حتی سوری و عراقی چیست؟ اگر پاسخ این پرسش‌ها را ندانیم، هر اندازه هم که پیام تولید کنیم در واقع در حال سخن گفتن با تصویری خیالی از مخاطب هستیم، نه با خودِ مخاطب. به نظر می‌رسد یکی از خلأهای جدی سیاست خارجی ایران، فقدان یک نظام مستمر برای مطالعه افکار عمومی جهان عرب است. ما مراکز متعددی برای تحلیل تحولات سیاسی، امنیتی و راهبردی منطقه داریم، اما واقعا چند مرکز را می‌توان نام برد که به‌ صورت مداوم نگرش نسل جدید عرب، تحولات فرهنگی، تغییرات رسانه‌ای یا روندهای هویتی را رصد کنند؟ این خلأ فقط یک ضعف پژوهشی نیست، یک ضعف سیاست‌گذاری است. دیپلماسی عمومی، پیش از آنکه هنر سخن گفتن باشد، هنر شناختن است. کشوری که مخاطب خود را نشناسد، حتی اگر بهترین پیام را هم تولید کند، تضمینی برای شنیده شدن آن وجود ندارد. شاید زمان آن رسیده باشد که به جای پرسیدنِ «چه بگوییم؟» ابتدا بپرسیم: «اصلاً با چه کسی حرف می‌زنیم؟» اگر پاسخ این پرسش روشن نباشد، بعید است پاسخ پرسش اول نیز راهگشا باشد. 🆔@world_order

بازدهی اوراق قرضه ۳۰ ساله خزانه‌داری آمریکا به ۵.۱۸ درصد جهش کرد؛ این بالاترین سطح آن در ۱۹ سال گذشته است. ​آخرین باری که این نرخ تا این حد بالا بود به سال ۲۰۰۷، درست پیش از بحران مالی جهانی(۲۰۰۸)، بازمی‌گردد. ​در آن زمان، بدهی ملی آمریکا ۸.۴ تریلیون دلار بود، اما امروز به ۳۹.۴ تریلیون دلار رسیده است. نرخ بهره همان است، اما حجم بدهی تقریباً ۵ برابر شده! ​اکنون هزینه پرداخت سود این بدهی به‌تنهایی سالانه بیش از ۱ تریلیون دلار است. این یعنی قبل از اینکه دولت حتی یک سنت صرف هزینه‌های دیگر کند، سهم هر خانوار حدود ۷,۷۰۰ دلار می‌شود. ​تاوان بدهی‌های آمریکا اکنون دامن‌گیر همه شده است. https://x.com/i/status/2080334032655495171

رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین: 🔹حداقل ۱۵ نفر از تراستی( افراد مورد اطمینان نظام برای انتقال پول نفت) فرار کرده‌اند و میلیارد ها دلار ثروت ملی را برده‌اند

برخی منابع : ترامپ به میانجی ها اطلاع داده است ایالات متحده حمله محدود به تاسیسات کوه کلنگ را خاتمه جنگ با ایران اعلام کرده است. 👆پ ن: خوب الان دست و پاها در ایران شل شده و راه توافق و آتش‌بس باز می‌شود و باز ترامپ رهایی پیدا می‌کند از نفت بالای ۱۱۰ دلاری این بار رحم به این بشر خیانت هست و آن مسئولی که این کار را کرد دیگر قطعا «دلسوز» نیست… https://t.me/kriyaassess

اگر این خبر درست باشد نشان میدهد که ضربه اقتصادی دارد کار میکند. ترامپ‌انتظار نداشت بعد از امضاء یادداشت تفاهم ایران کشتی ها را بزند و یا تنگه را به این شدت وحدت ببندد. به هر حال بالا رفتن نرخ بهره اوراق قرضه چه ده‌ساله چه سی ساله برای او و کلا حاکمیت آمریکا بسیار خطرناکند توانایی قرض کردن و مدیریت کشور و باز پرداخت قرض های قبلی را می‌گیرد. منتهی برای اینکه بازدارندگی واقعی (مثل ایمنی در مورد ویروس) ایجاد شود ایران باید کمی صبر کند که این اثر به جامعه آمریکا هم‌ منتقل شود و در حافظه جمعی انها بماند. رکود دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۷۰ و سال ۲۰۰۸ در اذهان مردم هست. مثل ویروس کرونا یک بار زدن واکسن کافی نیست حداقل دو بار باید باشد. #بین_دوگانگی‌ها

✍الله‌کرم مشتاقی ❌حمید قنبری| معاون دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه: اگر رفع تحریم‌ها حاصل نشود، شاید بتوان زنده ماند اما زندگی کردن موضوع دیگری است| توسعه پایدار نیازمند بازگشت ایران به نظام مالی و بانکی بین‌المللی است! ✍ آقای قنبری این حرفها در حالی که در میانه جنگ وجودی هستیم، پیامد خوبی ندارد. اگر پیشرفت ناممکن است پس این پیشرفت‌ها در حوزه سلامت، پزشکی، راه، نانو، موشکی، برق، هوافضا و.. از کجا حاصل شده؟ بله! اگر قرار باشد از مسیر اندیشمندان غربی توسعه، پیش برویم، توسعه ناممکن است. اما ما انقلاب کرده‌ایم که مدل و سَبک جدیدی از توسعه را ایجاد و الگو کنیم. شما مسئولید که این راه‌ها را پیدا، تقویت و رشد بدهید نه اینکه تحقیر و تخفیف بدهید. ⚠️ جنابعالی کتابی دارید باعنوان «تحریم های مالی علیه جمهوری اسلامی ایران و راهکارهای مقابله با آنها»، که در سال ۱۳۹۹ چاپ شده! در آن کتاب راهکارهای خنثی کردن تحریم‌ها ذکر شده. خب! همان مطالب را اکنون که در جایگاه اجرایی قرار گرفته‌اید عملیاتی کنید. اساساً جنابعالی به این وزارتخانه مامور شدید تا وضعیت و بستر تجارت بین المللی را در همین شرایط موجود فراهم کنید. 🆔@world_order

به خاطر نفوذ اسرائیل در امریکا محال است تحریم ها برداشته شوند. احتمال فروریختن نظام‌تحریم‌ها بیشتر از برداشتن ان است. متاسفانه بعضا درک درستی از نفوذ شدت اسرائیل در امریکا در میان قسمتی از بدنه هم اصلاح طلبی و هم‌اصول گرایی وجود ندارد.‌ روسیه تحریم‌های کمتری از ایران ندارد منتهی سریعا بدنبال دور زدن ان بوده و کار را هم دست تراستی ها نسپرده مستقیما دولت ان با دولت چین وارد گفتگو و ایجاد روابط جدید شد. به علاوه در حاضر اگر دنبال سرمایه گذاری در ایران هستیم طرف چینی توانمندتر و بسیار علاقه مندتر است. ترامپ‌ به دنبال این است که عربستان و امارات و قطر درآمد حاصل از فروش نفت و‌گاز را ببرند در امریکا سرمایه گذاری کنند و یا دارد نفت ونزوئلا را میدزد دنبال سرمایه گذاری در انجا نیست. #بین_دوگانگی‌ها