نورنیوز نزدیک به شهید شمخانی نوشت: " ۹ اسفند؛ دو دستورکار در یک جلسه بخش سوم در روز جمعه ۸ اسفند ۱۴۰۴، برای شمخانی و شماری از فرماندهان ارشد نظامی تقریباً قطعی شده بود که آمریکا و رژیم صهیونیستی در روزهای آینده به ایران حمله خواهند کرد. شمخانی همان شب، حوالی ساعت ۲۱، متنی را برای انتشار در اختیار واحد اطلاع‌رسانی دبیرخانه شورای دفاع قرار داد که در آن به احتمال حمله مشترک آمریکا و اسرائیل و واکنش ایران به این سناریو اشاره شده بود. صبح روز بعد، کمیته فرعی شورای دفاع با مسئولیت دبیر شورا تشکیل جلسه داد.جلسه دو دستور کار داشت: نخست، پیگیری اجرای طرح جامع مدیریت اغتشاشات؛ طرحی که ریشه در دغدغه چندین‌ساله رهبر انقلاب و شمخانی و پس از حوادث دی‌ماه ۱۴۰۴ به یک اولویت فوری تبدیل شده بود. دوم، بررسی موضوع قریب‌الوقوع بودن حمله آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران. این دو دستور کار، در ظاهر از دو جنس متفاوت بودند؛ اما در واقع به یک واقعیت مشترک مربوط می‌شدند: کشور در برابر تهدیدی چندلایه قرار داشت و باید هم برای جنگ خارجی و هم برای مدیریت بحران‌های امنیتی و اجتماعی آماده می‌ شد جلسه در حال برگزاری بود که حمله آغاز شد. در جریان این حمله، دریاسالار شهید علی شمخانی و تعدادی از فرماندهان عالی به شهادت رسیدند. به این ترتیب، جلسه‌ای که قرار بود هم اجرای طرح کاهش تلفات در اغتشاشات را پیگیری کند و هم درباره قریب‌الوقوع بودن حمله دشمن تصمیم‌سازی کند، خود به یکی از آخرین جلسات پیش از آغاز جنگ تبدیل شد. اهمیت این جلسه در همین پیوند نهفته است؛ پیوند میان دو دغدغه‌ای که در آن صبح، در یک میز واحد جمع شده بودند: مقابله با دشمنی که برای ایجاد بحران در داخل و حمله از خارج برنامه‌ریزی می‌کرد و تلاش برای آنکه در مواجهه با بحران‌های آینده، حتی در سخت‌ترین شرایط امنیتی، جان مردم و معترضان تا حد امکان حفظ شود. روایت عراقچی از آن روز، اکنون این پرسش را روشن‌تر می‌کند که آن جلسه چه بود و چرا برگزار شد. این جلسه، نه یک نشست عادی و نه صرفاً یک جلسه کارشناسی بود؛ بلکه نشستی عالی و ضروری برای تصمیم‌سازی درباره مواجهه با جنگی بود که از نگاه فرماندهان عالی نیروهای مسلح، وقوع آن در دو سطحِ ایجاد بحران و اغتشاش داخلی و حمله نظامی خارجی، قطعی به نظر می‌رسید. در چنین شرایطی، بر اساس تأکید فرمانده معظم کل قوا، لازم بود پیش از آغاز درگیری، همه تمهیدات لازم برای مقابله با ابعاد مختلف این تهدید پیش‌بینی و روند اجرای آنها دنبال شود؛ از آمادگی برای مقابله با حمله خارجی گرفته تا ایجاد ظرفیت لازم برای مدیریت بحران‌های داخلی با کمترین میزان آسیب و تلفات انسانی. اهمیت جلسه صبح ۹ اسفند ۱۴۰۴ در همین‌جا بود: فرماندهان عالی نیروهای مسلح در شرایطی گرد هم آمده بودند که وقوع یک جنگ چندلایه، شامل حمله نظامی خارجی و تلاش برای ایجاد بحران در داخل، از نظر آنان قطعی بود و بر اساس تأکید فرمانده معظم کل قوا، باید برای مقابله با همه ابعاد این جنگ تصمیم‌گیری و تمهیدات لازم پیش‌بینی می‌شد. جلسه‌ای که با همین هدف در حال برگزاری بود، پیش از آنکه به پایان برسد، با آغاز حمله دشمن به نقطه‌ای تاریخی در روند تصمیم‌گیری‌های کشور تبدیل شد.

☀️ چین در شاخ آفریقا چه چیزهایی دارد؟ ➕دکتر «می درویش»، استاد روابط بین‌الملل دانشگاه بیرمنگام، در پادکست الشرق در مورد حضور و اقدامات چین در آفریقا گفت: «حضور چین در جیبوتی و سرمایه‌گذاری‌های آن در شاخ آفریقا، به‌طور رسمی بخشی از ابتکار «کمربند و جاده» محسوب نمی‌شود؛ بلکه انگیزه اصلی پکن، همانند هر سرمایه‌گذار دیگری، جستجوی سودهای کلان (تا ۳۰۰ یا ۴۰۰ درصد) در بازارهای بکر آفریقاست. همچنین برخلاف شرکت «موانئ دبی» که ساختاری خصوصی و مستقل دارد، شرکت‌های چینی فعال در این پروژه‌ها تا حد زیادی وابسته به دولت چین هستند، هرچند در امور مدیریتی خود از استقلال نسبی برخوردارند.» 🌐 منبع: پادکست الشرق podcastalsharq 🎙#مشرق_پادکست ✨ @Mashreq_Media

❌بارها به رویکرد غیرحرفه‌ای و تجارت محور «خبر فوری» اشاره و اعتراض کرده بودم. این رسانه متاسفانه «دقت و صحت» را فدای «سرعت» می‌کند، حجم انبوه خبر را در دستور کار دارد بدون آنکه اهمیتی به صحت و سقم آن بدهد! ⚠️از بسته شدن اين رسانه خوشحال نیستم اما بی توجهی به تذکرات مکرر و اصرار «خبرفوری» به انتشار اخبار بدون پایه و اساس، مسیر نادرستی را در حوزه خبررسانی ترویج می‌کرد که در طولانی مدت منجر به سوءتحلیل عمومی و گسترش این سبک از خبررسانی می‌گردید. ✍الله‌کرم مشتاقی 🆔 @world_order

☀️ تفاوت چین و امارات در چیست؟ ➕ دکتر «می درویش»، استاد روابط بین‌الملل دانشگاه بیرمنگام، در پادکست الشرق در مورد تفاوت رویکرد چین و امارات در آفریقا گفت: «تفاوت اصلی میان چین و امارات متحده عربی در میزان ریسک‌پذیری آن‌هاست؛ در حالی که سرمایه‌گذاران چینی تمایلی به پذیرش خطرات بالا ندارند، امارات با پذیرش ریسک‌های شدید—مانند سرمایه‌گذاری در بوصاصوی سومالی علی‌رغم تر/و/ر مدیر پروژه و توقف دو ساله کار—حاضر است برای کسب سود سرشار و بازدهی بلندمدت در افق ۱۰ تا ۱۵ ساله صبر کند. همین اشتها برای پذیرش ریسک بالا باعث شده است تا امارات به بازیگر مسلط و بزرگ در سرمایه‌گذاری‌های بندری شاخ آفریقا تبدیل شود.» 🌐 منبع: پادکست الشرق podcastalsharq 🎙#مشرق_پادکست ✨ @Mashreq_Media

آتش‌بس غیررسمی / Undeclared TACO آخرین حمله‌ی سنتکام: ۳۳ ساعت پیش آخرین حمله‌ی ارتش: ۲۷ ساعت پیش آخرین حمله‌ی سپاه: ۲۲ ساعت پیش

🟢ضربه مقاومت حوثی‌ها به جازان یک ضربه بسیار بزرگ بود. بیایید تا برایتان توضیح دهم یمنی‌ها چه چیزی را در داخل عربستان هدف قرار دادند؟ این حمله با پنج موشک بالستیک انجام شد که مجتمع آرامکو در جازان را هدف قرار دادند؛ جایی که یک تأسیسات حاشیه‌ای یا یک انبار نفت معمولی نیست، بلکه یکی از جدیدترین و بزرگ‌ترین مجتمع‌های صنعتی وابسته به آرامکو به شمار می‌رود. ظرفیت پالایشی این پالایشگاه حدود ۴۰۰ هزار بشکه در روز است و بنزین و گازوئیل کم‌گوگرد تولید می‌کند. همچنین این پالایشگاه به یک سیستم عظیم تولید برق، تولید گازهای صنعتی و فعال‌سازی واحدهای فرآوری و ذخیره‌سازی متصل است. اهمیت این مجتمع تنها به حجم آن مربوط نمی‌شود، بلکه به موقعیت استراتژیک آن در ساحل جنوبی البحر الاحمر (بحر احمر) بازمی‌گردد؛ موضوعی که آن را به یکی از مهم‌ترین تأسیسات پالایشی و انرژی عربستان در منطقه و حلقه‌ای اساسی در زیرساخت‌های نفتی و صنعتی این کشور در این ساحل تبدیل می‌کند. تصاویری که تداوم آتش‌سوزی را نشان می‌دهند، به روشنی گویای آن است که ضربه سطحی نبوده و خسارت‌ها ممکن است به واحدهای فرآوری، انرژی یا ذخیره‌سازی در داخل این مجتمع صنعتی بسیار پیچیده و درهم‌تنیده رسیده باشد. در تأسیساتی با این عظمت، صرفاً خاموش کردن آتش برای بازگرداندن آن به مدار کاری کافی نیست. بازرسی واحدها، تعمیر لوله‌ها و تجهیزات، تعویض سیستم‌های آسیب‌دیده و سپس راه‌اندازی تدریجی ممکن است هفته‌ها یا حتی ماه‌ها زمان ببرد. به همین دلیل، شلیک پنج موشک بالستیک به جازان صرفاً به معنای یک آتش‌سوزی در داخل یک تأسیسات عربستانی نیست، بلکه ضربه‌ای مستقیم به یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های پالایشی و انرژی در البحر الاحمر است؛ آن هم در زمانی که جهان خود از فشار بر ظرفیت پالایش و مسیرهای تأمین نفت رنج می‌برد. 🆔@world_order

🔰 یک کار تمیز و جالب و حرفه‌ای. گروه فنی و مهندسی آفاق فجر با هماهنگی نیرو‌های مسلح کشورمان، سایتی طراحی کرده که به صورت روزانه حملات سپاه غیرتمند و ارتش دلاور کشورمان را در عملیات نصر ۲ روی نقشه به نمایش می‌گذارد. 💢 آدرس سایت این است: https://nasrdashboard.com 🗺 یعنی بر اساس تاریخ و نقطه جغرافیایی می‌توانید جزئیات و نتیجه حمله را مشاهده کنید. 🆔@world_order

🔻فارن افرز: ایران و قواعد نوین قدرت جهانی، شکل‌گیری و افول سلطه آمریکا رابرت پیپ، استاد برجسته علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو در مقاله جدید فارن افرز نوشت: 🔻 جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱ نقطه‌ عطفی در تاریخ معاصر بود؛ جایی که آمریکا با پیروزی سریع و کوبنده خود، تصویری از سلطه‌ای بی‌نظیر را به جهان عرضه کرد. این پیروزی که با تلفات اندک و فناوری‌های پیشرفته به دست آمد، نظم پس از جنگ سرد را بر چهار فرض اساسی استوار ساخت: برتری نظامی بی‌رقابت آمریکا، توانایی آن در تضمین جریان کالاها در جهان، بازدارندگی‌ که هرگونه مقاومت را بیهوده می‌نمود، و اعتمادی که سرمایه‌ گذاران و دولت‌ها را به ثبات جهانی مطمئن می‌کرد. این مفروضات، زیربنای عصر تک‌قطبی شدند؛ عصری که در آن قدرت آمریکا نه تنها یک واقعیت نظامی، بلکه یک باور جمعی در سراسر جهان بود. 🔻 اما همان نیروهایی که این نظم را پدید آوردند، زمینه‌های زوال آن را هم فراهم کردند. جهانی‌سازی که زاییده‌ ثبات پس از جنگ سرد بود، فناوری‌های نظامی پیشرفته را از انحصار دولت‌های بزرگ خارج و آنها را به کالاهایی تجاری و در دسترس تبدیل کرد. صنعت نیمه‌هادی، ماهواره‌های تجاری، حسگرهای ارزان‌قیمت و پهپادهای غیرنظامی، سلاح‌هایی که روزگاری تنها در اختیار قدرت‌های بزرگ بود، اکنون در اختیار بازیگران دیگری قرار گرفت که توانستند با هزینه‌ای ناچیز، هزینه‌های گزافی را بر دشمنان قدرتمند خود تحمیل کنند. پهپاد شاهد ۱۳۶ ایرانی که با قطعاتی تجاری و هزینه‌ای ۲۰ هزار دلاری ساخته می‌شود، نمونه‌ای بارز از این دگرگونی است. 🔻 جنگ ایران، نقطه‌ عطف این تحول را به روشنی به نمایش گذاشت. برخلاف جنگ خلیج فارس که در آن آمریکا به راحتی اهداف خود را منهدم می‌کرد، در جنگ ایران، ارتش این کشور با دشمنی مواجه شد که می‌توانست پرتابگرهای خود را سریع‌تر از نابودی آنها بازسازی کند. سرنگونی یک هلیکوپتر آپاچی ۳۵ میلیون دلاری آمریکا توسط پهپادی ۲۰ هزار دلاری ایرانی، نشان داد که قدرت نظامی برتر دیگر ضامن پیروزی نیست. ایران با استراتژی اختلال، و نه رویارویی مستقیم، توانست اعتماد به امنیت دریایی را متزلزل کند و هزینه‌های گزافی بر اقتصاد جهانی تحمیل نماید، به‌گونه‌ای که حق بیمه‌های دریایی افزایش یافت و مسیر کشتی‌ها تغییر کرد. 🔻 این تغییر تنها به خاورمیانه محدود نمی‌ماند. در شرق آسیا، تایوان می‌تواند الگوی ایران را تکرار کند و با استفاده از پهپادهای ارزان‌قیمت و موشک‌های متحرک، مسیرهای دریایی منتهی به بنادر اصلی چین را به مخاطره اندازد. باتوجه به اینکه ۴۰ درصد از تولید ناخالص داخلی چین به تجارت دریایی وابسته است، حتی چند حمله موفقیت‌آمیز پهپادی می‌تواند اعتماد به زنجیره‌های تامین را فرو بریزد و اقتصادی وابسته به صادرات را با بحرانی بی‌سابقه روبرو کند. این سناریو نشان می‌دهد که قواعد جدید قدرت، نقاط راهبردی را به میدان‌های اصلی نبرد آینده تبدیل کرده است. 🔻 آمریکا دیگر نمی‌تواند با هزینه‌ای اندک، نتایج سیاسی مطلوب خود را تحمیل کند. تشدید درگیری دیگر به نفع قدرت‌های بزرگ نیست و بازیگران کوچکتر با تکیه بر فناوری‌های در دسترس، توانایی افزایش هزینه‌ها را سریع‌تر از سرکوب آنها توسط آمریکا دارند. جهانی‌سازی که سه دهه رفاه و امنیت به ارمغان آورد، اکنون شبکه‌هایی از آسیب‌پذیری خلق کرده که سلطه نظامی به تنهایی قادر به حفاظت از آنها نیست. 🔻 ایران توانسته با استراتژی اختلال، اهرم فشاری قدرتمند ایجاد کند که می‌تواند در بلندمدت به نفوذ سیاسی تبدیل شود. انتظارات دولت‌ها، بازارها و سرمایه‌گذاران در حال دگرگونی است؛ آنها به‌تدریج می‌آموزند که هیچ تصمیم مهمی در خلیج فارس بدون در نظر گرفتن خواست ایران قابل اتخاذ نیست. 🔻 در سطح جهانی، قدرت‌های بزرگ دیگر نمی‌توانند به سادگی گذشته، اراده خود را بر دیگران تحمیل کنند. دومین انقلاب دقیق، که دسترسی همگانی به سلاح‌های هوشمند را ممکن ساخته، معادله قدرت را به نفع بازیگران کوچکتر تغییر داده است. اقتصاد موفق، فناوری را فراگیر می‌کند و این فراگیری، به نوبه‌ خود، به بازیگران ضعیف‌تر توانایی تحمیل هزینه بر قدرتمندان را می‌دهد. 🔻 تنگه هرمز ممکن است تنها آغاز این تحول باشد. اگر مکانیسم‌های مشابه در نقاط دیگر جهان از جمله تنگه تایوان، دریای چین جنوبی و تنگه مالاکا تکرار شوند، عصر پیشِ رو نه با گسترش بی‌حد و حصر جهانی‌سازی، بلکه با هزینه‌های فزاینده‌ حفاظت از آن تعریف خواهد شد. در این جهان جدید، قدرت‌های بزرگ با چالشی بی‌سابقه روبرو هستند: چگونه می‌توان در عصری که هر بازیگری توانایی اخلال در نظم جهانی را دارد، ثبات و امنیت را حفظ کرد؟ پاسخی که جنگ ایران به روشنی نشان داد، این است که قواعد قدیمی دیگر کارایی ندارند و قواعد جدیدی در حال شکل‌گیری هستند.

☀️ حضور امارات در آفریقا فقط اقتصادی است؟ ➕ دکتر «می درویش»، استاد روابط بین‌الملل دانشگاه بیرمنگام، در پادکست الشرق در مورد ماهیت حضور امارات در آفریقا گفت: «شرکت موانئ دبی (DP World) اگرچه سابقه مدیریت پایگاه‌های نظامی در اریتره را طی دوران جنگ یمن داشته، اما در حال حاضر تمرکز اصلی آن بر بهره‌برداری اقتصادی و تجاری است. در موارد خاصی مانند توافق با سومالی‌لند، علی‌رغم پیشنهادات اولیه برای احداث فرودگاه نظامی در بربره، دولت مربوطه با این درخواست مخالفت کرد و توافق نهایی صرفاً بر توسعه زیرساخت‌های غیرنظامی و تجاری متمرکز ماند.» 🌐 منبع: پادکست الشرق podcastalsharq 🎙#مشرق_پادکست ✨ @Mashreq_Media

📡 رؤیای اسرائیل برای آینده ایران! فرمانده ارشد و کارشناس مسائل نظامی اسرائیلی | شبکه i24 عبری: 📌 ما به آمریکایی‌ها مشاوره دادیم که شما نباید با ایران توافق کنید، تنها راه این است که ایران را از درون با حمله گسترده به زیرساخت‌های غیرنظامی، نابود کنید!