فرهاد قنبری ادبیات زیربنای جامعه است. ⏪ حقیقتا گاهی مواقع که به زبان نسل جدید، به پوشش و رفتار و گفتار و واژه‌هایی که نسل جدید در مکالمه‌های روزمره خود استفاده می‌کند، می‌اندیشم دچار ناامیدی می‌شوم و با خود می‌گویم، نکند واقعا کار این جامعه تمام شده است و فقط ما حرص بیخود می‌خوریم. به واژه‌های بیگانه‌ای مانند «اِکس»، «کراش»، «کاپل»، «سوشال فرند»، «گوست»، «تاکسیک» «دیت»، «رِل» و هزار آت و آشغالی که وارد گفتار روزمره جامعه شده است بنگریم. جامعه‌ای که دیگر نتواند ادبیات تولید کند، جامعه‌ای که ارتباطش با ادبیات کلاسیک خود قطع شود و جامعه‌ای که نود میلیون جمعیت دارد اما تیتراژ کتب ادبی‌اش به زیر پانصد می‌رسد، کم‌کم حتی سلام علیک فارسی و بومی خود را هم فراموش خواهد. (کما اینکه امروز هم این مسئله در شرف وقوع است) اینجا بورکینافاسو یا کامرون و گامبیا نیست که به راحتی فرانسوی و انگلیسی و هر زبان و هویتی را به آن تحمیل کرد. اینجا سرزمینی است که بیش از یکصدهزار صفحه نثر کلاسیک و بیش از یک میلیون بیت شعر کلاسیک پشت سر خود دارد. اینکه اینجا نوجوان و مردمش اینگونه با میراث فرهنگی خود بریده و از گفتار و رفتار تا پوشش و زبان در دام چنین وضعیت سخیفی می‌افتد، چیزی کمتر از تهاجم خارجی با بمب اتم نیست. ⏪ این را باید مدام با خود تکرار کنیم که سینمای بدون ادبیات، موسیقی بدون ادبیات، فرهنگ بدون ادبیات و اجتماع بدون ادبیات، موسیقی و سینما و فرهنگ و اجتماعی سطحی و فاقد اعتبار است. ⏪ اگر می‌خواهیم بدانیم که چرا موسیقی پاپ و رپ فارسی به چنین قهقرایی رفته‌ و هر لات و بی‌سروپایی با عربده و فحاشی و تولید نویزهای گوش‌خراش، خود را خواننده و اهل موسیقی معرفی می‌کند، باید به مدارس‌ و دانشگاه‌هایمان برگردیم و ببینیم که چگونه شعر و ادبیات را از واحدهای درسی و کتب دانش‌ آموزان‌ و دانشجوهایمان حذف کرده‌ایم. ⏪ اگر می‌خواهیم بدانیم که چرا سینمای کشورمان به چنین قهقرایی رفته‌است و هر جفنگِ بی‌سروتهی به پرفروش‌ترین فیلم‌های سینمای کشورمان تبدیل شده و هر کلاژ مهوعی به نام اثر آوانگارد به جامعه قالب می‌شود، باید دوباره به دانشگاه و مدارس‌مان برگردیم و ببینیم که چگونه داستان و نثر و نظم کلاسیک و نمایش‌نامه و شعر را از واحدهای درسی دانش‌آموزانمان حذف کرده‌ایم. ⏪ اگر می‌خواهیم بدانیم چرا تفکر انتقادی و پرسشگر در جامعه از میان رفته‌است و همگی به مصرف‌کننده‌های صِرف کالاها و اخبار دم‌دستی صفحات مجازی تبدیل شده‌ایم، دوباره باید به مدارس‌مان برگردیم و ببینیم که چگونه ادبیات را از واحدهای درسی دانش‌ آموزانمان حذف کرده‌ایم.‌ ⏪ اگر می‌خواهیم بدانیم چرا این میزان‌حمله به زبان و ادبیات فارسی در جامعه رواج پیدا کرده‌است، باید به مدارس‌ و دانشگاه‌هایمان برگردیم و ببینیم که چگونه ادبیات روزبه‌روز تهی از محتوا و اندیشه شده و دلنوشته و شعرهای سطحی به نام ادبیات (آن هم عموما به معلمانی که چندان شناخت و علاقه‌ای به ادبیات ندارند) ارائه و تدریس می‌شود. ⏪ اگر می خواهیم بدانیم چرا علوم انسانی‌مان این میزان نازا و عقیم است، باید دوباره به مدارس و نظام آموزشی‌مان برگردیم و ببینیم که چگونه ادبیات به حاشیه رانده شده و به چشم تفننی بی مصرف نگریسته می‌شود. ⏪ اگر می خواهیم بدانیم چرا در دو سه دهه اخیر هر خزعبلی به اسم شعر و بیان عقده های سرکوب شده جنسی به اسم رمان و داستان چاپ و منتشر می شود، دوباره باید برگردیم به مدارس و جایگاه متون ادبی را از نظر بگذرانیم. 👈 ادبیات با خاطره‌نوشت و دلنوشته و انشاء نویسی (به آن مفهومی که می‌شناسیم) و هرزه‌نگاری متفاوت است. عموم آثاری که در سالهای اخیر به اسم ادبیات و شعر و نمایشنامه و داستان در کشورمان چاپ می‌شود، هیچ ارتباطی با شعر و ادبیات ندارد. 👈 همانطور که هر خزعبلِ قافیه‌داری شعر نیست، هر متن بی سروتهی هم نمایشنامه و داستان و در کل ادبیات نیست و این بلایی است که با حذف و نادیده گرفتن ادبیات سر جامعه آمده است. 👈 به خاطر داشته باشیم دانش بدون توانایی درست‌خواندن و درست‌نوشتن، دانشی تهی از محتواست و وظیفه ادبیات آموزش درست خواندن و درست نوشتن و درست اندیشیدن و تقویت قوه خیال و ادراک و احساس است. 👈 به خاطر داشته باشیم ادبیات تخیل و روح پرسشگر و انتقادی جامعه را بیدار می‌کند. ادبیات رواداری و تعامل و پذیرش غیر را می‌آموزد، ادبیات وسعت دید انسان را فراخ می‌سازد، ادبیات به زندگی اصالت و معنا می‌بخشد، ادبیات ذوق زیبایی‌شناسی انسان‌ها را وسعت می‌بخشد و جهان جدید و به مراتب بزرگتری را مقابل دیدگان‌مان قرار می دهد. ✍فرهاد قنبری

خداوند اکبر عبدی را رحمت کند ولی ایشان نه آن بازیگر بزرگی بود که برخی رسانه‌ها در حال ترسیم آن هستند و نه آن شخصیت متفکر و بزرگی بود که برخی رسانه‌های دیگر در حال ساختن و پرداختن آن هستند. اما عبدی یک تفاوت عمده با بدنه جریان اصلی سینمای ایران داشت و آن اینکه اهل شوآف و نمایش و تظاهر نبود. سعی می‌کرد خودش باشد، این کشور را دوست داشت و برای یک جایزه کم ارزش فلان جشنواره خارجی، همه چیز خود را به حراج نمی‌گذاشت. #خرمگس

فرهاد قنبری: سالهاست که می‌نویسم جریانی که امروز در ایران به نام اصلاحات فعالیت می‌کند، شعبه داخلی اپوزسیون ضدایرانی خارج از کشور است. - روزنامه شرق و سازندگی و هم‌میهن و...، شعبه اینترنشنال در داخل کشور هستند. - به اشتباه این جریان در ایران به جریان «غربزده» شناخته می‌شوند. مفهوم غربزدگی یعنی زیستن و دیدن جهان از دریچه عقل و متافزیک غربی. این جریان غربزده نیست بلکه دشمن ایران و چاپلوس و کاسه‌لیس هر جانوری است که کنش ضدایرانی دارد.

👈 این دلقک ابله اگر اندازه ارزنی تاریخ و فرهنگ و هویت ایرانی را می‌شناخت، نباید چنین تصویری از خودش منتشر می‌کرد. 👈 تاریخ ادبیات و فرهنگ این سرزمین را بنگریم این جماعت همجنس‌باز همیشه با صفاتی چون اَمرد و مخنث و مأبون و حیز و... مورد تحقیر همگانی بوده‌اند و لواط و قوم لوط از بدترین ناسزاها بوده است، اما این احمق نشست و برخواست با چنین جماعتی را نشان افتخار خود می‌داند. 👈 پدر این فرد هم به همین میزان نادان بود و به واسطه عدم شناخت تاریخ و سنت و فرهنگ این سرزمین بود که آخر عمری توسط مردم از کشور بیرون رانده شده و آواره کارائیب و شمال آفریقا بود. 👈 پدر بزرگ این آدم هم چون بی‌سواد و قلدرمآب بود، فهمی از تاریخ و فرهنگ و هویت ایرانی نداشت و به همین واسطه آخر عمری آواره آفریقا و همنشین جانوران استوایی شده یود.

وظیفه ما به عنوان شهروند عادی ایجاد فشار اضافی بر روی فرماندهان نظامی کشور نیست. اما به نظر حمله به کشتی ایران توسط اوکراین یا نباید رسانه‌ای می‌شد و حالا که رسانه‌ای شده است اگر پاسخ درخور و قاطعی به این دلقک اوکراینی داده نشود، بدعتی خطرناک ایجاد خواهد شد و از این پس هر کشور و کشورکی سعی در آسیب زدن به جان و مال و منافع ملی ایران خواهد داشت. - به خاطر داریم که چند سال پیش در حمله ایران به تروریست‌های مقیم پاکستان، آن کشور در کمتر از یک روز حملاتی به خاک ایران داشت. #خرمگس

🔴باتلاق خاورمیانه: چگونه جنگ ایران حیثیت ماشین نظامی آمریکا را زیر سوال برد / The Christian Science Monitor 🔴بن‌بست استراتژیک واشنگتن 🔴با وجود تهدیدات دونالد ترامپ مبنی بر نابودی زیرساخت‌های حیاتی نظیر نیروگاه‌ها در پاسخ به حملات مداوم در تنگه هرمز، گسیل نیروهای آمریکایی به منطقه، محدودیت‌های عمیق این ماشین جنگی را برملا ساخته است. جنگ پنج‌ماهه اخیر آسیب‌پذیری‌های بنیادین را عیان کرده و اعتبار پنتاگون را در سطح جهانی با بحرانی بی‌سابقه مواجه ساخته است. قدرت آتش خیره‌کننده ایالات متحده در بازگشایی تنگه هرمز یا وادار ساختن تهران به میز مذاکره کاملاً ناکام مانده است. 🔴هزینه‌های این درگیری نظامی به رقم نجومی ۳۷.۵ میلیارد دلار رسیده است؛ چشم‌اندازی تاریک که به دلیل فقدان استراتژی خروج، تشدید تلفات انسانی و تحلیل ذخایر تسلیحاتی، انتقادات دوحزبی بی‌سابقه‌ای برانگیخته است. حذف نام چهار سرباز کشته‌شده از فهرست رسمی تلفات تحت عنوان نقص فنی، بر وحشت فزاینده از تبدیل بحران به جنگی فرسایشی افزوده است؛ بحرانی که ریشه در ناتوانی ساختار سیاسی در پیش‌بینی افق‌های راهبردی دارد. 🔴فلج نیروی دریایی 🔴ناتوانی خیره‌کننده نیروی دریایی در تامین امنیت تنگه هرمز که مسیر ترانزیت یک‌پنجم نفت جهان بود، شکستی استراتژیک و تاریخی محسوب می‌شود. ایالات متحده در وضعیت واکنش انفعالی کامل قرار گرفته و اعتبار بازدارندگی نظامی آن با تغییر ناگهانی اهداف جنگ از مهار هسته‌ای به بازگشایی مستاصلانه آبراهه، زیر سوال رفته است. ایران که عملاً فاقد نیروی دریایی کلاسیک است، اکنون با قایق‌های تندرو و پهپادهای تهاجمی، قدرتی بی‌سابقه برای انسداد این گذرگاه ژئوپلیتیک به نمایش می‌گذارد. 🔴نیروی دریایی آمریکا که ۴۵ سال روی سناریوهای پیچیده تصرف جزایری نظیر ابوموسی و خارگ تمرین کرده بود، در لحظه سرنوشت‌ساز در درماندگی مطلق قرار دارد. این بن‌بست میدانی از محاسبات غلط سیاستمداران نشات می‌گیرد که با توهم پیروزی سریع، محدودیت‌های مرگباری بر عملیات‌ها تحمیل کردند. فقدان مهارت‌های حیاتی نظیر مین‌روبی و ناتوانی در اسکورت کاروان‌های تجاری در برابر دشمن نامتقارن، شکاف‌های فاحش قابلیت‌های رزمی ناوگان آمریکا را آشکار ساخته است. 🔴فروپاشی اقتدار جهانی 🔴زمان به هیچ وجه به نفع واشنگتن پیش نمی‌رود؛ تنها اقلیتی ناچیز باور دارند دستاوردهای این نبرد ارزش خون‌های ریخته‌شده را دارد و تنها ۲۳ درصد معتقدند جایگاه استراتژیک آمریکا تقویت شده است. در حالی که افکار عمومی بدنه ارتش را به دلیل تبعیت مطلق از رهبران غیرنظامی مقصر نمی‌داند، سکوت مصلحت‌اندیشانه فرماندهان در ارائه مشاوره‌های انتقادی، آن‌ها را نیز در جایگاه متهمان قرار می‌دهد. 🔴روند پاکسازی و اخراج ده‌ها فرمانده ارشد توسط پیت هگست، فضای رعب‌آلودی ایجاد کرده که امکان گفت‌وگوی سازنده میان نظامیان و مقامات سیاسی را نابود ساخته است. در سطحی کلان‌تر، این نبرد نه تنها قدرت سخت، بلکه تصویر آمریکا به عنوان صادرکننده قدرت نرم را در صحنه جهانی ویران کرده است. تهران دیگر از مسدودسازی آبراه‌های حیاتی هراسی ندارد و این تحولات ثابت می‌کند که ایالات متحده توانایی بنیادین خود برای اعمال نفوذ قاطع در معادلات جهانی را کاملاً از دست داده است. 🆔@world_order

🔴ترامپ بدترین دشمن خود در پرونده ایران است / خودزنی بزرگ ترامپ در خلیج فارس و شرح افتادن کاخ سفید در دام استراتژیک تهران‌/ تلگراف 🔴روایت خیالی و واقعیت میدانی 🔴دونالد ترامپ در دیدار با جوزف عون، رئیس‌جمهور لبنان، تصویری وارونه از نبرد با ایران ارائه داده و مدعی شد حملات سنگین آمریکا، تهران را در درماندگی مطلق قرار داده و زمینه توسعه حملات به تأسیسات هسته‌ای زیرزمینی کوه پیک‌اکس فراهم شده است. با این حال، واقعیت نشان می‌دهد یادداشت تفاهم ژوئن نابود شده و بمباران‌های ده‌روزه زیرساخت‌ها مانند پل‌ها و بنادر، مانع تسلط ایران بر تنگه هرمز نشده است. 🔴حملات موشکی و پهپادی سپاه پاسداران به شناورهای بدون مجوز، عبور روزانه را به ارقام تک‌رقمی کاهش داده و کشورهای عربی منطقه را پس از آتش‌بس هشتم آوریل مجدداً هدف قرار داده است؛ موضوعی که درخواست برخی دولتهای عربی برای اعزام نیروی زمینی آمریکا را به همراه داشت. ترامپ بحرانی را مدیریت می‌کند که خود خالق آن است؛ چراکه پیش از جنگ، تنگه هرمز آبراهی آزاد بود، اما اکنون به دریاچه‌ای تحت کنترل ایران تبدیل شده که آژیرهای خطر را بر همایش‌های اقتصادی دوحه، دبی، ابوظبی و ریاض حاکم کرده و بازارهای جهانی نفت را دچار شوک قیمتی مداوم ساخته است. 🔴شکست دیپلماسی اجبار 🔴راهبرد واشنگتن بر تشدید تدریجی حملات در استان‌های جنوبی و ساحلی ایران متمرکز است تا با انهدام سکوهای موشکی، انبارها و قایق‌های تندرو، توان تهدید دریانوردی را تضعیف کرده و تهران را به بازگشت به میز مذاکره یا بازگشایی تنگه وادار سازد. با این حال، فشارهای میانجی‌های منطقه‌ای برای آتش‌بس ۱۰ روزه و احیای یادداشت تفاهم مبهم گذشته ناکام مانده است. گرچه تجهیزات نظامی ایران در این حملات آسیب دیده‌اند، اما توانایی ساخت انبوه پهپادهای انتحاری باعث شده تا بستن عملی تنگه هرمز همچنان ادامه یابد. 🔴دیپلماسی اجبار کاخ سفید نه‌تنها دستاوردی نداشته، بلکه با هر بمبی که بر خاک ایران فرود می‌آید، موضع حکومت تهران برای ادامه نبرد سرسختانه‌تر می‌شود. فشار بر متحدان حوثی برای اختلال در حرکت نفتکش‌ها در سایر گلوگاه‌های منطقه‌ای نیز اثبات می‌کند که تهران هیچ تمایلی برای تسلیم شدن در برابر فشارهای نظامی ندارد. 🔴دگرگونی نظم امنیتی منطقه 🔴ارزیابی واشنگتن مبنی بر تسلیم شدن تهران بر اثر فشار نظامی، ناشی از دست‌کم گرفتن تغییرات بنیادین در موازنه خلیج فارس است. ایران اگرچه از نظر نظامی و اقتصادی طرف ضعیف‌تر محسوب می‌شود، اما با تسلیح موقعیت جغرافیایی خود، برتری نظامی ایالات متحده را خنثی کرده و ترامپ را در یکی از سخت‌ترین بن‌بست‌های دوران ریاست‌جمهوری‌اش قرار داده است. اهرم استراتژیک تنگه هرمز تا زمان احداث خطوط لوله گران‌قیمت کنارگذر، همچنان به عنوان برگه برنده ایران باقی خواهد ماند و این جنگ بزرگ‌ترین هدیه ممکن را به تهران اعطا کرده است. 🔴پایان این منازعه همراه با تغییرات ساختاری عمیق در منطقه خواهد بود؛ عوارض ترانزیتی در تنگه اجتناب‌ناپذیر می‌شود، کشورهای عرب خلیج فارس با حفظ روابط با واشنگتن به دنبال ترتیبات امنیتی جایگزین خواهند رفت و کشورهایی نظیر عربستان و قطر برای بازگشت به شرایط عادی اقتصادی، جدی‌تر از گذشته به سمت تنش‌زدایی و بهبود روابط با تهران حرکت خواهند کرد. 🆔@world_order

🔴ایران از گوشه رینگ بیرون آمد؛ جنگی که رؤیای پیروزی سریع آمریکا را شکست داد / فارن پالیسی 🔴توهم برتری نظامی 🔴پس از جنگ ۱۲ روزه، ترکیبی از اطلاعات دقیق، فناوری پیشرفته، هواپیماهای پنهانکار، مهمات دورایستا و سامانه‌های دفاع موشکی آمریکا و اسرائیل، این تصور را ایجاد کرد که تهران در برابر قدرت نظامی واشنگتن و تل‌آویو به بن‌بست رسیده است. همکاری برخی کشورهای عربی در رهگیری پهپادها و موشک‌های ایران نیز تلفات آمریکا و اسرائیل را کاهش داد و احساس غلبه کامل بر دشمن را تقویت کرد. 🔴این موفقیت اولیه به برداشت خطرناکی انجامید که بر اساس آن، نیروهای نیابتی ایران در منطقه، از حزب‌الله و حماس تا حوثی‌ها، قابل مهار یا حذف هستند و خود ایران نیز می‌تواند وادار به تسلیم شود. بر همین اساس، عملیات بعدی آمریکا و اسرائیل با هدف وادار کردن تهران به پذیرش خواسته‌های واشنگتن آغاز شد؛ حتی در شرایطی که مذاکرات هسته‌ای همچنان در جریان بود و امکان پیشرفت در آن وجود داشت. 🔴باتلاق اهداف متغیر 🔴چند ماه پس از آغاز درگیری گسترده‌تر، تصویر میدان تغییر کرده است. کارزار نظامی آمریکا که با هزینه‌های سنگین و استفاده گسترده از مهمات همراه شد، نتوانسته اهداف متعددی مانند پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، تغییر حکومت و تضمین عبور آزادانه نفتکش‌ها از تنگه هرمز را محقق کند. اهداف جنگ در طول مسیر تغییر کرده و اکنون واشنگتن با دشواری خروج از بحرانی روبه‌رو است که دستیابی به موفقیت در آن همچنان نامشخص باقی مانده است. 🔴در مقابل، ایران با حفظ کنترل بر مسیرهای حیاتی دریایی و ادامه توانایی‌های موشکی و پهپادی خود، نشان داده است که حاضر به پذیرش تسلیم نیست. افزایش دوباره قیمت نفت و سوخت، کاهش ذخایر سامانه‌های رهگیری موشکی آمریکا و درخواست بودجه تکمیلی ۶۷ میلیارد دلاری برای وزارت دفاع، فشارهای مالی و نظامی این رویارویی را برجسته کرده است. 🔴واقعیت جغرافیایی جنگ 🔴محدودیت‌های قدرت نظامی پیشرفته را آشکار کرده است. ایران به دلیل جمعیت گسترده، موقعیت جغرافیایی و قرار گرفتن در کنار مهم‌ترین ذخایر انرژی جهان، کشوری نیست که بتوان آن را حذف یا کاملاً خنثی کرد. پایگاه‌های آمریکا در خاورمیانه نیز در نتیجه شبکه گسترده حضور نظامی واشنگتن، در برد موشک‌ها و پهپادهای ایران قرار گرفته‌اند؛ مسئله‌ای که آسیب‌پذیری جدیدی برای آمریکا ایجاد کرده است. تشدید حملات علیه زیرساخت‌های غیرنظامی یا ادامه عملیات هوایی، ممکن است تنها به اعلام پیروزی سیاسی منجر شود، نه تغییر رفتار تهران. 🔴واشنگتن اکنون میان ادامه جنگ فرسایشی علیه توان موشکی و پهپادی ایران یا ورود به مسیری پرهزینه‌تر با نیروهای زمینی گرفتار است. راه‌حل جایگزین، پذیرش واقعیت‌های سیاسی و ارائه تضمین‌های امنیتی برای شکل دادن به کاهش تنش است؛ مسیری که پس از دهه‌ها فشار، تحریم و تقابل همچنان در برابر تصمیم‌گیرندگان قرار دارد.

☀️ حضور امارات در آفریقا فقط اقتصادی است؟ ➕ دکتر «می درویش»، استاد روابط بین‌الملل دانشگاه بیرمنگام، در پادکست الشرق در مورد ماهیت حضور امارات در آفریقا گفت: «شرکت موانئ دبی (DP World) اگرچه سابقه مدیریت پایگاه‌های نظامی در اریتره را طی دوران جنگ یمن داشته، اما در حال حاضر تمرکز اصلی آن بر بهره‌برداری اقتصادی و تجاری است. در موارد خاصی مانند توافق با سومالی‌لند، علی‌رغم پیشنهادات اولیه برای احداث فرودگاه نظامی در بربره، دولت مربوطه با این درخواست مخالفت کرد و توافق نهایی صرفاً بر توسعه زیرساخت‌های غیرنظامی و تجاری متمرکز ماند.» 🌐 منبع: پادکست الشرق podcastalsharq 🎙#مشرق_پادکست ✨ @Mashreq_Media