‌نامه سرگشاده به جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، و جناب آقای دکتر محمدرضا عارف، معاون اول رئیس‌جمهور ‌جناب آقای دکتر پزشکیان ‌جناب آقای دکتر عارف ‌سلام علیکم ‌امروز که دستور تدوین «راهبرد دوساله دولت» را صادر کرده‌اید، ضروری است یک واقعیت بنیادین در مرکز این راهبرد قرار گیرد: اقتصاد در شرایط جنگ، تحریم و محاصره اقتصادی را نمی‌توان با منطق اقتصاد معمول اداره کرد. ‌هدف اقتصاد در وضعیت عادی، رشد، افزایش بهره‌وری و بهبود شاخص‌های کلان است؛ اما در شرایط جنگی و اضطراری، اولویت نخست باید بقای جامعه، تداوم زندگی روزمره، تأمین نیازهای اساسی و حفظ پایداری اجتماعی باشد. هنگامی که جنگ و محاصره اقتصادی، تورم را تشدید کرده و قدرت خرید خانوارها را کاهش می‌دهد، دولت نمی‌تواند صرفاً به سیاست‌های متعارف اقتصادی، آزادسازی قیمت‌ها یا جراحی‌های پرهزینه اقتصادی تکیه کند. ‌در دو سال پیش‌رو، کشور بیش از هر چیز به یک اقتصاد تاب‌آور و حمایت‌محور نیاز دارد؛ اقتصادی که بتواند دسترسی همه اقشار، به‌ویژه طبقات کم‌درآمد و آسیب‌پذیر، به مواد غذایی، دارو، انرژی، مسکن و خدمات ضروری را تضمین کند. معیار موفقیت چنین اقتصادی فقط نرخ رشد یا تراز بودجه نیست؛ بلکه این است که هیچ خانواده‌ای از حداقل کالری لازم، داروی ضروری و نیازهای اولیه زندگی محروم نماند. ‌از اجرای سیاست‌هایی که به نام «جراحی اقتصادی» فشار اصلی را بر دوش حقوق‌بگیران، بازنشستگان، کارگران و اقشار کم‌درآمد می‌گذارد، پرهیز کنید. جامعه‌ای که هم‌زمان زیر فشار جنگ، تحریم، تورم و نااطمینانی قرار دارد، توان تحمل شوک‌های تازه قیمتی را ندارد. اصلاحات ساختاری لازم‌اند، اما زمان، ترتیب و شیوه اجرای آن‌ها باید تابع ضرورت حفظ انسجام اجتماعی باشد. ‌از طعنه‌ها و اتهام‌هایی چون «اقتصاد دولتی» یا «کمونیستی» نیز نهراسید. جیره‌بندی، کنترل قیمت کالاهای حیاتی، تضمین توزیع عادلانه و مداخله مستقیم دولت در تأمین نیازهای اساسی، مختص حکومت‌های کمونیستی نبوده است. ایالات متحده و بریتانیا نیز در دوران جنگ، برای حفظ قدرت ملی و تأمین عادلانه نیازهای مردم، نظام جیره‌بندی و کنترل مصرف را به اجرا گذاشتند. ‌دولت باید از هم‌اکنون سازوکاری شفاف، عادلانه و غیرتحقیرآمیز برای تضمین حداقل نیازهای خانوار طراحی کند. احیای یک نظام هوشمند تأمین کالاهای اساسی، تشکیل ذخایر راهبردی، نظارت مؤثر بر زنجیره توزیع، جلوگیری از احتکار، حمایت هدفمند از اقشار آسیب‌پذیر و تضمین حداقل کالری و پروتئین مورد نیاز هر فرد، باید در قلب راهبرد دوساله دولت قرار گیرد. ‌این سیاست به معنای کنار گذاشتن بازار نیست؛ بلکه به معنای پذیرش مسئولیت دولت در وضعیتی است که سازوکارهای عادی بازار دیگر قادر به تضمین امنیت غذایی و معیشتی همه شهروندان نیستند. در شرایط اضطراری، دولت باید آخرین و مطمئن‌ترین پناه مردم باشد، نه نهادی که هزینه بحران را به ضعیف‌ترین اقشار منتقل می‌کند. ‌راهبرد دوساله دولت را بر سه اصل بنا کنید: بقا، تداوم و پایداری. ‌تأمین نان، غذا، دارو و انرژی مردم را مقدم بر پروژه‌های نمایشی و اصلاحات پرخطر قرار دهید. اقتصاد جنگی پیش از آنکه برنامه‌ای برای افزایش قدرت دولت باشد، تعهدی برای حفاظت از زندگی، کرامت و امنیت مردم است. ‌امروز زمان جراحی‌های تازه نیست؛ زمان جلوگیری از فرسایش بدن نحیف جامعه است. ‌با احترام ‌حسین قتیب ‌یک معلم و شهروند ایرانی

🔶پیش از جنگ بعدی؛ ایران چگونه معماری دفاعی آمریکا را فرسوده می‌کند؟ ✍️ شمس الدین شریعتی مهم‌ترین تحول میدان در جنگ جاری میان ایران و امریکا، کاهش حاشیۀ امنیتی آمریکا در منطقه است. حفاظت از پایگاه‌ها، نیروها و زیرساخت‌های این کشور هر روز پرهزینه‌تر و دشوارتر می‌شود. راهبرد ایران را باید در همین چارچوب دید: تبدیل جنگ از رقابتی برای کسب پیروزی فوری، به فرایندی بلندمدت برای فرسایش توان دفاعی و عملیاتی طرف مقابل. برآوردهای تازه نشان می‌دهد موجودی رهگیرهای پاتریوت آمریکا نسبت به پیش از آغاز جنگ دست‌کم ۶۵ درصد کاهش یافته است. ذخیرۀ رهگیرهای تاد نیز، با وجود جایگزینی بخشی از مهمات مصرف‌شده، همچنان دست‌کم ۳۸ درصد کمتر از سطح پیش از جنگ برآورد می‌شود. این ارقام، همان‌گونه که تحولات میدانی نیز نشان می‌دهد، به معنای کاهش توان و احتمال رهگیری موشک‌ها و پهپادهای ایران است. در کنار فرسایش ذخایر رهگیر، آسیب‌پذیری پایگاه‌های آمریکا نیز، به‌ویژه پس از انهدام رادارهای شناسایی، آشکارتر شده است. بررسی تصاویر ماهواره‌ای از سوی واشنگتن‌پست در گزارش 17 اردیبهشت ماه 1405، آسیب یا انهدام دست‌کم ۲۲۸ سازه و تجهیز را در ۱۵ مرکز نظامی آمریکا در منطقه تأیید کرده است؛ تحولات دو ماه اخیر نیز نشان می‌دهد این آسیب‌پذیری نه تنها برطرف نشده، بلکه بیشتر نیز شده است. موشک‌های ایران آشیانه‌ها، انبارهای سوخت و ساختمان‌های اقامتی، تجهیزات راداری، ارتباطات ماهواره‌ای و اجزای سامانه‌های پاتریوت و تاد را هدف قرار می‌دهند. بررسی‌ها همچنین نشان داده است که بسیاری از حملات ایران از دقت و خسارت قابل‌توجهی برخوردار بوده‌اند. خسارت‌های واردشده، توان آمریکا برای ادامۀ عملیات هوایی علیه ایران را به‌شدت محدود کرده، هرچند آن را به‌طور کامل از میان نبرده است. تحول دوم، ارتقای چرخۀ اطلاعاتی ایران است. انتشار تصاویر دقیق از خسارت پایگاه‌های آمریکا و حمله به اهداف حساس نشان می‌دهد تهران به اطلاعات به‌روزتر و دقیق‌تری از تحرکات اخیر دشمن، محل تجهیزات، مراکز فرماندهی و تجمع نیروها دسترسی پیدا کرده است. حملات پهپادی به مراکز مرتبط با سیا از این جهت اهمیت ویژه‌ای دارد. رویترز گزارش داده است که دست‌کم دو مرکز سرّی سیا، یکی در عربستان و دیگری در شرق عراق، هدف قرار گرفته‌اند. این شواهد نشان می‌دهد فاصلۀ میان شناسایی هدف، اجرای حمله و ارزیابی خسارت کوتاه‌تر شده است. میدان برای ایران شفاف‌تر و پنهان‌کردن تجهیزات حساس برای آمریکا دشوارتر شده است. در چنین شرایطی، تفاوت اصلی میان دو طرف را باید در افق زمانی آن‌ها جست‌وجو کرد. آمریکا معمولاً می‌کوشد با موج‌های سنگین حملات هوایی، پرتابگرها، مراکز فرماندهی، تأسیسات موشکی و پهپادی و زیرساخت‌های ساحلی ایران را در مدت کوتاهی تخریب کند. اما ایران با یک طرح بلندمدت، الزاماً در پی نتیجۀ فوری نیست. تهران می‌کوشد در هر دور درگیری، بخشی از توان دفاعی و حضور منطقه‌ای آمریکا را کاهش دهد: یک رادار شناسایی کمتر، یک پایگاه تخلیه‌شده، تجهیزاتی که برای حفاظت از آن‌ها باید منابع بیشتری اختصاص یابد و فشار ناشی از قیمت بالای نفت که باید برای مدتی طولانی‌تر حفظ شود. از این زاویه، درگیری محدود برای ایران صرفاً یک رویارویی مقطعی نیست؛ مرحلۀ آماده‌سازی میدان برای جنگ گستردۀ بعدی است. اکنون که اسرائیل مستقیماً در حملات مشارکت ندارد و رادارهای شناسایی و رهگیری آمریکا آسیب جدی دیده‌اند، ایران فرصت بیشتری پیدا می‌کند فشار خود را بر معماری نظامی آمریکا در منطقه متمرکز کند؛ معماری‌ای که در جنگ تمام‌عیار بعدی، پشتیبان اصلی عملیات آمریکا و دفاع از اسرائیل خواهد بود. از همین زاویه می‌توان حملات پیش‌دستانۀ ایران به اردن را در تاریخ 7 مرداد 1405 فهمید. موفقیت این راهبرد فقط به توان اصابت موشک‌ها وابسته نیست؛ به توان مدیریت تصاعد نیز بستگی دارد. تهران باید به‌اندازۀ کافی هزینه تحمیل کند تا حضور آمریکا در منطقه فرسوده و توان عملیاتی آن محدود شود، اما نه به‌گونه‌ای که واشنگتن را به یک جنگ تمام عیارِ زود هنگام و استفادۀ گسترده‌تر از برتری تهاجمی خود سوق دهد. ایران در حال تبدیل زمان به سلاح است: واداشتن طرف مقابل به مصرف مهماتی که جایگزینی آن‌ها سال‌ها طول می‌کشد، افزایش آسیب‌پذیری پایگاه‌های نظامی با انهدام رادارهای شناسایی، بالا نگه‌داشتن بلندمدت قیمت نفت و افزایش دائمی هزینۀ حضور نظامی آمریکا در منطقه.

🔰میزگرد بررسی و نقد بر لبه تنهایی/۳ چرا اسرائیل در «بر لبه تنهایی» کمرنگ است؟ «تنهایی استراتژیک» منحصر به ایران است؟ 🔹️اهمیت کتاب نصر از نظر من این است که در قالب یک روایت تاریخی، مجموعه‌ای از معماهای امنیت و توسعه را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد. معمولاً این‌گونه گفته می‌شود که اگر امنیت نداشته باشی، توسعه پیدا نمی‌کنی. اما من از زاویه دیگری به مسئله نگاه می‌کنم و می‌پرسم: چگونه می‌توان توسعه پیدا کرد، بدون آنکه امنیت دیگران یا حتی امنیت خود را به خطر انداخت؟ 🔸کرمی: به نظرم شاید مهم‌ترین نکته این باشد که نهایتاً درست است که استقلال‌خواهی ایران واقعاً قابل درک است. این استقلال‌خواهی لزوماً به معنای بیگانه‌ستیزی نیست که مثلاً بگوییم با گروگان‌گیری همراه است. همچنین، همان‌طور که دکتر فاضلی هم اشاره کردند، این استقلال‌خواهی لزوماً ایدئولوژیک نیست. این استقلال‌خواهی محصول یک تجربه تاریخی از مداخله خارجی، نفوذ خارجی و تحقیر بین‌المللی است. اما نکته مولف «بر لبه تنهایی» این است که این استقلال‌خواهی، چون سویه‌های نظامی پررنگی پیدا کرده، در حالی که به زعم او می‌توانست سویه‌های توسعه‌ای و اقتصادی جدی نیز داشته باشد، رفتن به سمت نظامی‌گری، درگیری‌های منطقه‌ای و دفاع رو به جلو، آن را با نوعی تناقض مواجه کرده است. خدمت شما عرض کنم، این روند میدان جنگ را از آن دفاع پیشتاز یا رو به جلو در غزه، فلسطین، لبنان و سوریه به داخل ایران کشانده و در واقع به ضد خود تبدیل شده است؛ به‌گونه‌ای که مشکلات و محدودیت‌های آن را به ما نشان می‌دهد. 🔸فاضلی: اهمیت این کتاب در طرح کردن معماها و سؤال‌های پیچیده‌ای است که در بستری پیچیده، پیشِ روی ایران به‌عنوان یک موجودیت ژئوپلیتیک قرار دارد. ایرانی وجود دارد که صرف‌نظر از اینکه در آن شاه در قدرت باشد یا جمهوری اسلامی، با مشکلاتی مواجه است؛ از جمله مشکلات امنیتی. با شکل‌گیری جمهوری اسلامی، این مشکلات امنیتی بیشتر می‌شود؛ یعنی نوع رویکردها و حتی دوره‌ای که جمهوری اسلامی در آن ظهور می‌کند، باعث تشدید این مشکلات می‌شود. در بستری تاریخی که نصر آن را توضیح می‌دهد، برخی ایده‌ها نیز به‌عنوان راهبردهای کلان شکل می‌گیرند؛ از جمله دفاع رو به جلو، جنگیدن با دشمن در جهان عرب یا نفوذ در جهان عرب. اما نکته مهم کتاب، که به‌ویژه در سه فصل پایانی به آن پرداخته می‌شود، همان چیزی است که من در شش قسمت پادکستم آن را شرح دادم. در قسمت ششم، تقریباً نیمی از بحث را به سؤال‌هایی اختصاص دادم که خودِ کتاب پاسخی برای آن‌ها ارائه نمی‌دهد، اما آن‌ها را پیش می‌کشد و مطرح می‌کند. مثلاً؛ استدلال نصر این است که پس از آنکه ایران محور مقاومت را شکل داد، به‌ویژه پس از جنگ لبنان، این محور مقاومت به موفقیت‌های قابل‌توجهی دست یافت. جهان عرب دریافت که محوری از مقاومت شکل گرفته که ایران حامی آن است. در نتیجه، بخش بزرگی از جهان عرب احساس نگرانی کرد. 🔸صادقی‌زاده: به نظر من، مهم‌ترین نکته‌ای که شاید بتوان در این کتاب یافت و از آن بهره گرفت، تصحیح برداشت ما از مفهوم امنیت ملی است. اینکه خاستگاه برداشت ما از مفهوم امنیت چگونه باعث شده است امنیت را به‌صورت تک‌بعدی ببینیم و با این خوانش تک‌بعدی، بسیاری از منابع اجتماعی و اقتصادی خود را، به یک معنا، در لبه پرتگاه قرار دهیم تا سیاستی خاص را پیش ببریم و در یک حوزه مشخص به پیروزی برسیم. واقعیت این است که شکست در همه جبهه‌ها برای پیروزی در یک جبهه، در نهایت مساوی با شکست در همان جبهه است. زیرا اگر در جبهه‌های موازی شکست بخورید، حتی اگر در آن جبهه پیروز شده باشید، این پیروزی عملاً ناپایدار خواهد بود. همان‌گونه که کتاب نیز توضیح می‌دهد، ایران هلال شیعی‌ را که شکل داده بود، در نتیجه همین عدم تقارن و عدم توازن، در تحولات اخیر از دست داد. ibna.ir/x6J99 @ibna_official

🔰تحلیلی درباره جنگ ایران و رژیم صهیونیستی؛ افقی تازه در تاریخ معاصر 🔸اگر بتوان از دل این بحران، افقی متفاوت در سازمان سیاسی و اقتصادی جامعه گشود، آن‌گاه شاید بتوان گفت که این جنگ، صرفاً بر سر تعیین قدرت مسلط خاورمیانه نبوده است؛ بلکه به نقطه‌ای تبدیل شده که در آن امکان گسست از منطق سرمایه و آغاز افقی تازه در تاریخ معاصر پدیدار شده است. 🔸️مسئله اصلی برای ایران، صرف پیروزی یا شکست در میدان جنگ نیست. پرسش تعیین‌کننده این است که اگر ایران بتواند موقعیت برتر منطقه‌ای را به دست آورد، آیا صرفاً جای اسرائیل را در همان منطق موجود اشغال خواهد کرد یا امکان گشودن افقی متفاوت را نیز دارد؟ به باور من، پاسخ به این پرسش مشروط است. 🔸️اگر ایران تنها در سپهر سیاست باقی بماند و خود را صرفاً به‌عنوان قدرت مسلط منطقه بازتعریف کند، تفاوت ماهوی با دیگر دولت‌های سرمایه‌دار نخواهد داشت. در این صورت، حتی اگر نفوذ منطقه‌ای بیشتری به دست آورد، تنها به یکی دیگر از بازیگران فرماسیون سرمایه‌داری منطقه‌ای تبدیل خواهد شد؛ فرماسیونی که منطق بنیادین آن همچنان انباشت سرمایه، رقابت دولت‌ها و بازتولید مناسبات موجود است. 🔸 ایران تنها زمانی می‌تواند نقشی تاریخی ایفا کند که تقابل سیاسی را به سطح مناسبات مادی جامعه ارتقا دهد. زیرا ریشه بازتولید نظم سرمایه‌داری نه صرفاً در آرایش نیروهای سیاسی، بلکه در شیوه تولید، مالکیت و توزیع ثروت نهفته است. تا زمانی که این بنیان اقتصادی دست‌نخورده باقی بماند، هر دگرگونی سیاسی، دیر یا زود، در همان منطق پیشین استحاله خواهد شد. تاریخ بارها نشان داده است که تغییر دولت‌ها، بدون دگرگونی در مناسبات مادی، اغلب به بازتولید همان ساختارها در شکلی تازه می‌انجامد. ibna.ir/x6JgF @ibna_official

در راستای توسعه ادبیات علمی و راهبردی کشور: 📌 فراخوان انتشار مقالات علمی درباره «جنگ رمضان» در فصلنامه‌های پژوهشکده تحقیقات راهبردی ▫️پژوهشکده تحقیقات راهبردی با انتشار فراخوانی، از اساتید، پژوهشگران، دانشجویان و صاحب‌نظران دعوت می‌کند تا مقالات علمی خود را با محوریت «جنگ رمضان» برای انتشار در فصلنامه‌های تخصصی این پژوهشکده ارسال کنند. این فراخوان با هدف تبیین ابعاد مختلف جنگ رمضان در شش فصلنامه علمی منتشر شده است. 🌐 مطالعه متن کامل خبر #خبر ➖➖➖➖➖ 💠 پژوهشکده تحقیقات راهبردی 🆔 @csr_ir_official

شریعتی کدام پروژه را بر هم میزند؟ ▪️این کینه، شتری است شریعتی، بازهم موضوع روز شد؛ آن‌هم وسط جنگ با آمریکا و اسرائیل. این‌بار، حملات موسی غنی‌نژاد به او، اسباب گفتگو درباره‌اش شد؛ او، شریعتی را شیاد نامید! غنی‌نژاد و همفکرانش، اساساً دلشان با شریعتی صاف نمی‌شود، نه به این دلیل‌که او برای بیان حرف‌هایش، شخصیتی خیالی به‌نام «شاندل» ساخته، بلکه به این دلیل‌که شریعتی، رشتهٔ شبه‌روشنفکرانِ بی‌مایهٔ غرب‌باور را پنبه کرده. شریعتی درست زمانی‌که کلاهبردارانِ آمریکازده، داشتند در کشور دکان باز می‌کردند تا دلزدگان از پوچیِ مارکسیسم را به دام بیندازند، زد زیر میزشان. و با طرح موضوع امپریالیسم، هر دو سوی ماجرای غرب (چپ و راست) را فاش کرد. او چنان ادبیاتی ساخت که حالاحالا‌ها برای فهم ماهیت مزورانه و خون‌آشام غرب و بویژه آمریکا، به کار می‌آید. شریعتی و جلال و معدودی دیگر از اهل فکر و فرهنگ، پروژهٔ غرب‌باوران را برای اضمحلال و تسلیم ایران برهم‌ زده‌اند. و کینهٔ شتریِ دارودستهٔ آمریکاچی‌ها را به‌جان خریده‌اند. حمله به شریعتی بهانه است برای همچنان زنده نگه داشتنِ ایدهٔ «همه چیز در غرب و با غرب است» کینه‌ورزی با اندیشهٔ ضدامپریالیستی. غنی‌نژاد و همفکرانش، ارکان اتاق فکر بخشی از حکمرانی ما بوده‌اند. ✍روح‌الله رشیدی 🔻 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

«آمریکا» از نگاه دکتر شریعتی 🔻 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

🔺حمله به کشتی‌های آمریکایی در دریای مدیترانه، کار چه کسی بود؟ 👤مهدی خراتیان؛ مدیر اندیشکده احیای سیاست 🔰 برنامه 190 | 8 مردادماه 1405 🔹برنامه به وقت ایران - شبکه خبر 🔸 هرشب حوالی ساعت ۱۹:۳۰ 🔻🔻🔻 کانال رسمی برنامه به وقت ایران شبکه خبر @bevaqteiran

قدوسی: این نظر و تحلیل آقای خراتیان صحیح به نظر می‌آید. پاسخ حمله اوکراین به کشتی روسی در دریای خزر با حمله به کشتی امریکایی (با پرچم جزایر مارشال) حامل LNG در بندر مصری در دریای مدیترانه داده شد. پاسخ خیلی دقیق و حساب شده ای بوده. ناامن‌کردن کریدور شمالی با ناامن‌کردن کریدور IMEC پاسخ داده شد.

​«اینجا بخشی از گزارش کنگره آمریکا از ماه آوریل آمده است که برای اولین بار بیان می‌کند: ​«سبته و ملیلیه در خاک مراکش قرار دارند و همچنان موضوع ادعای دیرینه مراکش هستند» ​در این گزارش از مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، خواسته شده است تا زمینه را برای این تغییر وضعیت فراهم کند. https://x.com/i/status/2083021437632156025 🔸ترجمه قسمت مربوط به مرکش عکس پیوست(گزارش کنگره آمریکا): "مراکش.—کمیته، کمک‌ها به مراکش را در راستای حمایت از منافع امنیت ملی ایالات متحده ادامه می‌دهد و تخصیص حداقل ۲۰,۰۰۰,۰۰۰ دلار تحت «برنامه‌های سرمایه‌گذاری امنیت ملی» و حداقل ۲۰,۰۰۰,۰۰۰ دلار تحت «برنامه تأمین مالی نظامی خارجی» را دستور می‌دهد. ​کمیته به اتحاد تاریخی میان ایالات متحده و مراکش، آن‌گونه که در سال ۱۷۸۶ طی «پیمان صلح و دوستی مراکش و آمریکا» رسمیت یافت، اشاره می‌کند. کمیته خاطرنشان می‌سازد که شهرهای تحت اداره اسپانیا، یعنی سبته (Ceuta) و ملیلیه (Melilla)، در خاک مراکش قرار دارند و همچنان موضوع ادعای دیرینه مراکش هستند. کمیته از تلاش‌های وزیر امور خارجه برای تشویق تعامل دیپلماتیک میان مراکش و اسپانیا در خصوص وضعیت آینده سبته و ملیلیه حمایت می‌کند."

🔗 Shadow of Ezra: «بنیامین نتانیاهو و پسرش، یائیر نتانیاهو، حداقل از سال ۲۰۱۹ خواستار حمله و تصرف شهرهای سبته و ملیلیه در اسپانیا توسط «عرب‌ها و مسلمانان» بوده‌اند. پسر نتانیاهو نوشت: «عرب‌ها و مسلمانان عزیز: آیا می‌خواهید سرزمین‌های اشغالی عربی و اسلامی را آزاد کنید؟ خوب است از اینجا شروع کنید!» اوایل امسال، نتانیاهو اظهار داشت که اسپانیا تصمیم گرفته در برابر اسرائیل بایستد و او این کشور را درس عبرت خواهد کرد. «من قصد ندارم به هیچ کشوری اجازه دهم بدون پرداخت بهایی فوری، علیه ما جنگ دیپلماتیک راه بیندازد.» 🔗 Shadow of Ezra : Benjamin Netanyahu and his son, Yair Netanyahu, have been calling for an invasion of Spain's cities of Ceuta and Melilla by "Arabs and Muslims" since at least 2019. Netanyahu's son wrote: "Dear Arabs and Muslims: Want to free occupied Arab Islamic lands? Here's a good start!" Earlier this year, Netanyahu stated that Spain had decided to stand up against Israel and that he would make an example of the country. "I do not intend to allow any country to wage a diplomatic war against us without paying an immediate price." https://x.com/i/status/2082984666059931807