🔰میزگرد بررسی و نقد بر لبه تنهایی/۳ چرا اسرائیل در «بر لبه تنهایی» کمرنگ است؟ «تنهایی استراتژیک» منحصر به ایران است؟ 🔹️اهمیت کتاب نصر از نظر من این است که در قالب یک روایت تاریخی، مجموعه‌ای از معماهای امنیت و توسعه را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد. معمولاً این‌گونه گفته می‌شود که اگر امنیت نداشته باشی، توسعه پیدا نمی‌کنی. اما من از زاویه دیگری به مسئله نگاه می‌کنم و می‌پرسم: چگونه می‌توان توسعه پیدا کرد، بدون آنکه امنیت دیگران یا حتی امنیت خود را به خطر انداخت؟ 🔸کرمی: به نظرم شاید مهم‌ترین نکته این باشد که نهایتاً درست است که استقلال‌خواهی ایران واقعاً قابل درک است. این استقلال‌خواهی لزوماً به معنای بیگانه‌ستیزی نیست که مثلاً بگوییم با گروگان‌گیری همراه است. همچنین، همان‌طور که دکتر فاضلی هم اشاره کردند، این استقلال‌خواهی لزوماً ایدئولوژیک نیست. این استقلال‌خواهی محصول یک تجربه تاریخی از مداخله خارجی، نفوذ خارجی و تحقیر بین‌المللی است. اما نکته مولف «بر لبه تنهایی» این است که این استقلال‌خواهی، چون سویه‌های نظامی پررنگی پیدا کرده، در حالی که به زعم او می‌توانست سویه‌های توسعه‌ای و اقتصادی جدی نیز داشته باشد، رفتن به سمت نظامی‌گری، درگیری‌های منطقه‌ای و دفاع رو به جلو، آن را با نوعی تناقض مواجه کرده است. خدمت شما عرض کنم، این روند میدان جنگ را از آن دفاع پیشتاز یا رو به جلو در غزه، فلسطین، لبنان و سوریه به داخل ایران کشانده و در واقع به ضد خود تبدیل شده است؛ به‌گونه‌ای که مشکلات و محدودیت‌های آن را به ما نشان می‌دهد. 🔸فاضلی: اهمیت این کتاب در طرح کردن معماها و سؤال‌های پیچیده‌ای است که در بستری پیچیده، پیشِ روی ایران به‌عنوان یک موجودیت ژئوپلیتیک قرار دارد. ایرانی وجود دارد که صرف‌نظر از اینکه در آن شاه در قدرت باشد یا جمهوری اسلامی، با مشکلاتی مواجه است؛ از جمله مشکلات امنیتی. با شکل‌گیری جمهوری اسلامی، این مشکلات امنیتی بیشتر می‌شود؛ یعنی نوع رویکردها و حتی دوره‌ای که جمهوری اسلامی در آن ظهور می‌کند، باعث تشدید این مشکلات می‌شود. در بستری تاریخی که نصر آن را توضیح می‌دهد، برخی ایده‌ها نیز به‌عنوان راهبردهای کلان شکل می‌گیرند؛ از جمله دفاع رو به جلو، جنگیدن با دشمن در جهان عرب یا نفوذ در جهان عرب. اما نکته مهم کتاب، که به‌ویژه در سه فصل پایانی به آن پرداخته می‌شود، همان چیزی است که من در شش قسمت پادکستم آن را شرح دادم. در قسمت ششم، تقریباً نیمی از بحث را به سؤال‌هایی اختصاص دادم که خودِ کتاب پاسخی برای آن‌ها ارائه نمی‌دهد، اما آن‌ها را پیش می‌کشد و مطرح می‌کند. مثلاً؛ استدلال نصر این است که پس از آنکه ایران محور مقاومت را شکل داد، به‌ویژه پس از جنگ لبنان، این محور مقاومت به موفقیت‌های قابل‌توجهی دست یافت. جهان عرب دریافت که محوری از مقاومت شکل گرفته که ایران حامی آن است. در نتیجه، بخش بزرگی از جهان عرب احساس نگرانی کرد. 🔸صادقی‌زاده: به نظر من، مهم‌ترین نکته‌ای که شاید بتوان در این کتاب یافت و از آن بهره گرفت، تصحیح برداشت ما از مفهوم امنیت ملی است. اینکه خاستگاه برداشت ما از مفهوم امنیت چگونه باعث شده است امنیت را به‌صورت تک‌بعدی ببینیم و با این خوانش تک‌بعدی، بسیاری از منابع اجتماعی و اقتصادی خود را، به یک معنا، در لبه پرتگاه قرار دهیم تا سیاستی خاص را پیش ببریم و در یک حوزه مشخص به پیروزی برسیم. واقعیت این است که شکست در همه جبهه‌ها برای پیروزی در یک جبهه، در نهایت مساوی با شکست در همان جبهه است. زیرا اگر در جبهه‌های موازی شکست بخورید، حتی اگر در آن جبهه پیروز شده باشید، این پیروزی عملاً ناپایدار خواهد بود. همان‌گونه که کتاب نیز توضیح می‌دهد، ایران هلال شیعی‌ را که شکل داده بود، در نتیجه همین عدم تقارن و عدم توازن، در تحولات اخیر از دست داد. ibna.ir/x6J99 @ibna_official

🔰تحلیلی درباره جنگ ایران و رژیم صهیونیستی؛ افقی تازه در تاریخ معاصر 🔸اگر بتوان از دل این بحران، افقی متفاوت در سازمان سیاسی و اقتصادی جامعه گشود، آن‌گاه شاید بتوان گفت که این جنگ، صرفاً بر سر تعیین قدرت مسلط خاورمیانه نبوده است؛ بلکه به نقطه‌ای تبدیل شده که در آن امکان گسست از منطق سرمایه و آغاز افقی تازه در تاریخ معاصر پدیدار شده است. 🔸️مسئله اصلی برای ایران، صرف پیروزی یا شکست در میدان جنگ نیست. پرسش تعیین‌کننده این است که اگر ایران بتواند موقعیت برتر منطقه‌ای را به دست آورد، آیا صرفاً جای اسرائیل را در همان منطق موجود اشغال خواهد کرد یا امکان گشودن افقی متفاوت را نیز دارد؟ به باور من، پاسخ به این پرسش مشروط است. 🔸️اگر ایران تنها در سپهر سیاست باقی بماند و خود را صرفاً به‌عنوان قدرت مسلط منطقه بازتعریف کند، تفاوت ماهوی با دیگر دولت‌های سرمایه‌دار نخواهد داشت. در این صورت، حتی اگر نفوذ منطقه‌ای بیشتری به دست آورد، تنها به یکی دیگر از بازیگران فرماسیون سرمایه‌داری منطقه‌ای تبدیل خواهد شد؛ فرماسیونی که منطق بنیادین آن همچنان انباشت سرمایه، رقابت دولت‌ها و بازتولید مناسبات موجود است. 🔸 ایران تنها زمانی می‌تواند نقشی تاریخی ایفا کند که تقابل سیاسی را به سطح مناسبات مادی جامعه ارتقا دهد. زیرا ریشه بازتولید نظم سرمایه‌داری نه صرفاً در آرایش نیروهای سیاسی، بلکه در شیوه تولید، مالکیت و توزیع ثروت نهفته است. تا زمانی که این بنیان اقتصادی دست‌نخورده باقی بماند، هر دگرگونی سیاسی، دیر یا زود، در همان منطق پیشین استحاله خواهد شد. تاریخ بارها نشان داده است که تغییر دولت‌ها، بدون دگرگونی در مناسبات مادی، اغلب به بازتولید همان ساختارها در شکلی تازه می‌انجامد. ibna.ir/x6JgF @ibna_official

در راستای توسعه ادبیات علمی و راهبردی کشور: 📌 فراخوان انتشار مقالات علمی درباره «جنگ رمضان» در فصلنامه‌های پژوهشکده تحقیقات راهبردی ▫️پژوهشکده تحقیقات راهبردی با انتشار فراخوانی، از اساتید، پژوهشگران، دانشجویان و صاحب‌نظران دعوت می‌کند تا مقالات علمی خود را با محوریت «جنگ رمضان» برای انتشار در فصلنامه‌های تخصصی این پژوهشکده ارسال کنند. این فراخوان با هدف تبیین ابعاد مختلف جنگ رمضان در شش فصلنامه علمی منتشر شده است. 🌐 مطالعه متن کامل خبر #خبر ➖➖➖➖➖ 💠 پژوهشکده تحقیقات راهبردی 🆔 @csr_ir_official

شریعتی کدام پروژه را بر هم میزند؟ ▪️این کینه، شتری است شریعتی، بازهم موضوع روز شد؛ آن‌هم وسط جنگ با آمریکا و اسرائیل. این‌بار، حملات موسی غنی‌نژاد به او، اسباب گفتگو درباره‌اش شد؛ او، شریعتی را شیاد نامید! غنی‌نژاد و همفکرانش، اساساً دلشان با شریعتی صاف نمی‌شود، نه به این دلیل‌که او برای بیان حرف‌هایش، شخصیتی خیالی به‌نام «شاندل» ساخته، بلکه به این دلیل‌که شریعتی، رشتهٔ شبه‌روشنفکرانِ بی‌مایهٔ غرب‌باور را پنبه کرده. شریعتی درست زمانی‌که کلاهبردارانِ آمریکازده، داشتند در کشور دکان باز می‌کردند تا دلزدگان از پوچیِ مارکسیسم را به دام بیندازند، زد زیر میزشان. و با طرح موضوع امپریالیسم، هر دو سوی ماجرای غرب (چپ و راست) را فاش کرد. او چنان ادبیاتی ساخت که حالاحالا‌ها برای فهم ماهیت مزورانه و خون‌آشام غرب و بویژه آمریکا، به کار می‌آید. شریعتی و جلال و معدودی دیگر از اهل فکر و فرهنگ، پروژهٔ غرب‌باوران را برای اضمحلال و تسلیم ایران برهم‌ زده‌اند. و کینهٔ شتریِ دارودستهٔ آمریکاچی‌ها را به‌جان خریده‌اند. حمله به شریعتی بهانه است برای همچنان زنده نگه داشتنِ ایدهٔ «همه چیز در غرب و با غرب است» کینه‌ورزی با اندیشهٔ ضدامپریالیستی. غنی‌نژاد و همفکرانش، ارکان اتاق فکر بخشی از حکمرانی ما بوده‌اند. ✍روح‌الله رشیدی 🔻 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

«آمریکا» از نگاه دکتر شریعتی 🔻 حکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد @HokmranOnline

🔺حمله به کشتی‌های آمریکایی در دریای مدیترانه، کار چه کسی بود؟ 👤مهدی خراتیان؛ مدیر اندیشکده احیای سیاست 🔰 برنامه 190 | 8 مردادماه 1405 🔹برنامه به وقت ایران - شبکه خبر 🔸 هرشب حوالی ساعت ۱۹:۳۰ 🔻🔻🔻 کانال رسمی برنامه به وقت ایران شبکه خبر @bevaqteiran

قدوسی: این نظر و تحلیل آقای خراتیان صحیح به نظر می‌آید. پاسخ حمله اوکراین به کشتی روسی در دریای خزر با حمله به کشتی امریکایی (با پرچم جزایر مارشال) حامل LNG در بندر مصری در دریای مدیترانه داده شد. پاسخ خیلی دقیق و حساب شده ای بوده. ناامن‌کردن کریدور شمالی با ناامن‌کردن کریدور IMEC پاسخ داده شد.

​«اینجا بخشی از گزارش کنگره آمریکا از ماه آوریل آمده است که برای اولین بار بیان می‌کند: ​«سبته و ملیلیه در خاک مراکش قرار دارند و همچنان موضوع ادعای دیرینه مراکش هستند» ​در این گزارش از مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، خواسته شده است تا زمینه را برای این تغییر وضعیت فراهم کند. https://x.com/i/status/2083021437632156025 🔸ترجمه قسمت مربوط به مرکش عکس پیوست(گزارش کنگره آمریکا): "مراکش.—کمیته، کمک‌ها به مراکش را در راستای حمایت از منافع امنیت ملی ایالات متحده ادامه می‌دهد و تخصیص حداقل ۲۰,۰۰۰,۰۰۰ دلار تحت «برنامه‌های سرمایه‌گذاری امنیت ملی» و حداقل ۲۰,۰۰۰,۰۰۰ دلار تحت «برنامه تأمین مالی نظامی خارجی» را دستور می‌دهد. ​کمیته به اتحاد تاریخی میان ایالات متحده و مراکش، آن‌گونه که در سال ۱۷۸۶ طی «پیمان صلح و دوستی مراکش و آمریکا» رسمیت یافت، اشاره می‌کند. کمیته خاطرنشان می‌سازد که شهرهای تحت اداره اسپانیا، یعنی سبته (Ceuta) و ملیلیه (Melilla)، در خاک مراکش قرار دارند و همچنان موضوع ادعای دیرینه مراکش هستند. کمیته از تلاش‌های وزیر امور خارجه برای تشویق تعامل دیپلماتیک میان مراکش و اسپانیا در خصوص وضعیت آینده سبته و ملیلیه حمایت می‌کند."

🔗 Shadow of Ezra: «بنیامین نتانیاهو و پسرش، یائیر نتانیاهو، حداقل از سال ۲۰۱۹ خواستار حمله و تصرف شهرهای سبته و ملیلیه در اسپانیا توسط «عرب‌ها و مسلمانان» بوده‌اند. پسر نتانیاهو نوشت: «عرب‌ها و مسلمانان عزیز: آیا می‌خواهید سرزمین‌های اشغالی عربی و اسلامی را آزاد کنید؟ خوب است از اینجا شروع کنید!» اوایل امسال، نتانیاهو اظهار داشت که اسپانیا تصمیم گرفته در برابر اسرائیل بایستد و او این کشور را درس عبرت خواهد کرد. «من قصد ندارم به هیچ کشوری اجازه دهم بدون پرداخت بهایی فوری، علیه ما جنگ دیپلماتیک راه بیندازد.» 🔗 Shadow of Ezra : Benjamin Netanyahu and his son, Yair Netanyahu, have been calling for an invasion of Spain's cities of Ceuta and Melilla by "Arabs and Muslims" since at least 2019. Netanyahu's son wrote: "Dear Arabs and Muslims: Want to free occupied Arab Islamic lands? Here's a good start!" Earlier this year, Netanyahu stated that Spain had decided to stand up against Israel and that he would make an example of the country. "I do not intend to allow any country to wage a diplomatic war against us without paying an immediate price." https://x.com/i/status/2082984666059931807

منابع خبری: در اسپانیا حکومت نظامی برقرار شد 🔹شورشی‌ها به دومین شهر بزرگ حمله کردند بحران در اسپانیا به خاطر سیل پناهجویان از مراکش 🔹ده‌ها هزار مهاجر مراکشی با هماهنگی دولت صهیونی این کشور وارد اسپانیا شدند و دیشب تعدادی از شهر های اسپانیا رو به آشوب کشیدن و ماشینها رو آتیش زدن و مغازه ها رو غارت کردن

🔺قبیله غریبه‌ها؛ 🔻چرا پیوستن به سازمان کشورهای ترک به نفع ایران نیست 🖌️نویسنده: دکتر احسان موحدیان دیپلماسی ایرانی: در سال های اخیر به شکلی متناوب، بحث منافع و مضرات پیوستن ایران به سازمان کشورهای ترک در محافل کارشناسی داخلی مطرح شده و گذر از تحلیل های سطحی ثابت می کند چنین اقدامی منافع ملی ایران را تامین نمی کند. برای درک این موضوع، باید از تحلیل های سطحیِ و مبتنی بر همکاری اقتصادی صرف فراتر رفت و به لایه های عمیق‌تر ژئوپلیتیک، هویت، مذهب و امنیت نفوذ کرد. نظر به موضوع مذکور از این لایه ها ثابت می کند، این سازمان برای ایران یک «تله استراتژیک» است و اهداف ترکیه در آن، به طور نظام‌مند با منافع ایران در تضاد قرار میگیرد. کالبدشناسی یک سازمان قوم مدار؛ چرا ایران غریبه مطلق است؟ سازمان کشورهای ترک یک نهاد صرفاً اقتصادی یا حتی سیاسی نیست؛ این سازمان تجسم نهادیِ ایدئولوژی پانترکیسم است. این ایدئولوژی، که از اواخر قرن نوزدهم در امپراتوری عثمانی و سپس در ترکیه رشد کرد، بر اساس «اشتراک قومی و زبانی» بنا شده است. به همین دلیل، ایران به عنوان کشوری که اکثریت جمعیت آن غیرترک هستند، از اساس در این باشگاه قومی، یک عنصر بیگانه و نامتجانس محسوب می شود. بگذریم از اینکه کشورهای آسیای مرکزی نیز خود را کاملا متجانس با اهداف و ریشه های قومی و زبانی مد نظر ترکیه تصور نمی کنند. ۱. طرد ذاتی: این سازمان برای «جهان ترک» ساخته شده است. ایرانِ با گروه های جمعیتی متنوع ولی همسو و همدل، به عنوان یک کل، نمی تواند عضو این جهان باشد. حضور ایران به عنوان عضو ناظر هم همیشه القاکننده یک شکاف جعلی است: بخشی از جمعیت ایران (آذری ها) قرار است به این جهان تعلق داشته باشند، اما دولت-ملت ایران به عنوان یک کل به آن تعلق ندارد. هدف از ایجاد این وضعیت، تضعیف وفاداری شهروندان آذری به ایران است تا آنها در موقعیتی تعارض آمیز میان احساس تعلق به«ملیت فراگیر ایرانی» و «ملیت قوم محور ترکی» قرار بگیرند. ۲. زبان و الفبا به مثابه سلاح: محور اصلی همگرایی در سازمان کشورهای ترک، زبان و الفبای مشترک است. الفبای لاتین ترکیهای، که سازمان مذکور به دنبال همه گیر کردن آن است، در تضاد کامل با الفبای فارسی-عربی رایج در ایران (و میان آذری هایایران) است. این پروژه، نه تنها به دنبال جدا کردن ترک زبانان منطقه از الفبای سیریلیک روسی، بلکه به دنبال قطع ارتباط فرهنگی و تمدنی چندصدساله آنها با جهان ایرانی، الفبای فارسی و هویت اسلامی (به روایت غیرترکی) است. ایران در این سازمان نمی تواند از الفبای خود و در نتیجه از هویت ملی و شیعی دفاع کند، زیرا الفبا، خودِ میدان نبرد است. تله ایدئولوژیک؛ تبعیت از دیدگاههای اخوانی و سنیمحور ترکیه خطرناک ترین بعد این سازمان برای ایران، بُعد ایدئولوژیک آن است. ترکیه تحت رهبری حزب عدالت و توسعه و شخص رجب طیب اردوغان، از سازمان کشورهای صرفاً به عنوان یک ابزار دیپلماتیک و به منظور توسعه همکاری های اقتصادی استفاده نمی کند، بلکه آن را به یک سکوی ترویج تفکر «اخوان المسلمینی» و «نوعثمانیگری سنی محور» تبدیل کرده است. ایرانِ شیعه، در این ساختار، نه یک شریک، بلکه یک هدف برای استعمار فکری و یک بدعت گذار تلقی میشود. ۱. روایت تاریخی رقیب: روایت غالب در محافل پانترکیست و اخوانی ترکیه، تاریخ را اینگونه بازنویسی میکند: امپراتوری عثمانی، نماینده واقعی جهان اسلام و رهبر ترکها بود که توسط امپریالیسم غرب و خیانت اعراب و ایرانیها نابود شد. امپراتوری صفویه (و ایران شیعه) نیز به عنوان «ستون پنجم» غرب و عاملی برای تفرقه در جهان اسلام و ترک معرفی میشود که با ترویج تشیع، جلوی وحدت ترکان را گرفت. سازمان کشورهای ترک خود را وارث خلافت عثمانی پس از جنگهای سلسله های عثمانی و صفوی، تلقی می کند. حضور ایرانِ شیعه در چنین سازمانی، به معنای پذیرش این روایت تحقیرآمیز و تلاش برای توجیه تاریخ خود در دادگاهی است که قاضی آن، میراث دار رقیب تاریخی ماست. ۲. اسلام سکولار-اخوانی در برابر تشیع انقلابی: اسلام سیاسی ترکیه (اخوانی) با اسلام سیاسی ایران (مبتنی بر الگوی ولایت فقیه) در یک رقابت وجودی برای رهبری جهان اسلام است. سازمان کشورهای ترک به ترکیه امکان می دهد تا مدل خود از «اسلام ترکی»، که جلوه هایی از سکولاریسم، ناسیونالیسم و بازار آزاد را با گرایشات اخوانی ترکیب می کند، به عنوان الگوی برتر برای جوامع ترک زبان مسلمان (که اکثراً سنی یا از میراث تصوف سنی برخوردارند) عرضه کند. ۳. نفوذ مذهبی: از طریق این سازمان، نهادهای مذهبی ترکیه و بنیادهای اخوانی، به راحتی در آسیای مرکزی و قفقاز مسجد میسازند، امام جماعت تربیت میکنند و بورسیه تحصیلی تخصیص می دهند. آنها نسخه ای از اسلام سنی حنفی-اخوانی را ترویج می کنند که تشیع را یک فرقه انحرافی میداند.