📌ولایت‌پذیری، انتخاب گزاره‌های دلخواه از سخنان ولیّ فقیه نیست؛ بلکه التزام عملی به منظومه رهنمودهای ایشان، از مقاومت در برابر دشمن تا حفظ انسجام ملی، از تقویت توان داخلی تا پرهیز از دوقطبی‌سازی‌های زیان‌بار است. ▫️کشور امروز با مسائل بزرگ و پیچیده و با دشمنی آشکار و چندلایه روبه‌روست. وظیفه ما آن است که توان و وقت خود را صرف حل مسائل مردم، افزایش اقتدار ایران، پاسداری از دستاوردهای مقاومت و ناکام گذاشتن دشمن کنیم؛ نه آنکه سرمایه محدود مسئولیت را در پاسخ‌گویی به همه برداشت‌ها و داوری‌های غیردقیق بیش از اندازه هزینه کنیم. در پایان تذکر صادقانه و دلسوزانه جناب‌عالی را مغتنم می‌شمارم و از خداوند می خواهم به لطف خود من را ثابت قدم نگه دارد تا در راستای اعتلای اسلام و انقلاب و ایران عزیز همچنان انجام وظیفه کنم؛ رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً. سرباز انقلاب محمد باقر قالیباف  یادداشت ۲ روز پیش آقای شریعتمداری 📮 پایگاه اطلاع‌رسانی محمدباقر قالیباف ▫️ @Ghalibaf 🔗 Ghalibaf.ir

📍رابطهٔ راهبردی ایران و چین به اجازه هیچکس نیازی ندارد | از موضع اصولی چین علیه تحریم‌های غیرقانونی آمریکا استقبال می‌کنیم 🔖دکتر محمدباقر قالیباف نماینده ویژه ایران در امور چین، با اشاره به موضع وزارت خارجه چین در ردّ تحریم‌های اخیر آمریکا علیه ایران، در صفحه شخصی خود در شبکه ایکس نوشت: 📌ما از موضع اصولی چین در ردّ تحریم‌های غیرقانونی علیه ایران استقبال می‌کنیم. شراکت راهبردی جامع ایران و چین بر پایهٔ احترام متقابل، همکاری برد-برد، و چشم‌اندازی مشترک برای جهانی چندقطبی استوار است. رابطهٔ این دو کشور نیازی به اجازهٔ هیچ‌کس ندارد. 📮 پایگاه اطلاع‌رسانی محمدباقر قالیباف ▫️ @Ghalibaf 🔗 Ghalibaf.ir

صادق خرازی: در سیستان به ارتش آمریکا فرودگاه داده بودیم؛ برای کمک به آنها در مسئله افغانستان در زمان جرج بوش

خبرنگار الجزیره: 🔹به نظر می‌رسد که واشنگتن ممکن است در متقاعد کردن کشورهای همسایه برای پیوستن به تحریم‌ها علیه تهران با مشکل مواجه شود. 🔹 برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که با ۱۶ کشور هم‌مرز با ایران تماس گرفته است - ۸ کشور از این میان، دشواری قطع روابط اقتصادی خود با ایران را به دلیل منافع در هم تنیده تأیید کرده‌اند - در حالی که ۸ کشور دیگر پاسخ داده‌اند که در حال بررسی این احتمال هستند، که می‌تواند به عنوان یک امتناع مودبانه تعبیر شود.

🔻جنگ ایران همین حالا هم در صندوق‌های رای انتخابات میان‌دوره‌ای قرار گرفته است ▪️به گزارش پولیتیکو، تصمیم ترامپ برای جنگ با ایران، در انتخابات نوامبر امسال روی میز رای‌دهندگان قرار گرفته است؛ نه به‌عنوان یک مسئله سیاست خارجی، بلکه به‌عنوان مسئله اقتصادی. ▪️در اوهایو و آیووا، نامزدهای دموکرات رقبای جمهوری‌خواه را که از این جنگ حمایت کرده‌اند، به ضدکشاورز بودن متهم می‌کنند، زیرا جنگ باعث افزایش قیمت کود شده است. ▪️در تگزاس و کارولینای شمالی نیز دموکرات‌ها بر افزایش قیمت بنزین تمرکز کرده‌اند. همچنین عبدال ‌ال‌سید در یک تبلیغ انتخاباتی هزینه جنگ ایران را به کمبود بودجه برای تعمیر چاله‌های جاده‌ها مرتبط کرده است. ▪️دموکرات‌ها در سال ۲۰۰۶ با بهره‌گیری از احساسات ضدجنگ به پیروزی‌های کنگره‌ای دست یافتند. رهبران حزب اکنون امیدوارند این سناریو تکرار شود. ▪️کارشناسان تاکید دارند که مسئله شماره یک انتخابات فعلی، «توانایی خرید» و هزینه‌های زندگی است. در نظرسنجی پولیتیکو، ۵۶ درصد پاسخ‌دهندگان هزینه‌های زندگی را از مسائل اصلی کشور دانستند و تنها ۱۷ درصد بی‌ثباتی جهانی را نگرانی عمده اعلام کردند.

🔹علی صمدزاده: سفر رئیس سیا به مسکو شاید بیش از آنکه نشانه قدرت آمریکا باشد، نشانه نگرانی واشنگتن از هم‌زمان‌شدن بحران‌هایی باشد که دیگر نمی‌تواند تشدید همه آنها را با هم مدیریت کند. ایران در خلیج فارس، روسیه در اوکراین و فشار فزاینده بر منابع نظامی آمریکا یک واقعیت را برجسته کرده‌اند: واشنگتن هنوز قدرت بزرگی است، اما ظرفیت مدیریت «تشدید هم‌زمان» نامحدود نیست. اینجا یک فرصت تاریخی برای تهران و مسکو شکل می‌گیرد: همکاری راهبردی ایران و روسیه زمانی بیشترین ارزش را پیدا می‌کند که هزینه مهار هم‌زمان آن دو، از ظرفیت قابل‌تحمل آمریکا عبور کند. مسئله تشکیل یک «ائتلاف ضدآمریکایی» نیست؛ مسئله ساختن وضعیتی است که واشنگتن ناچار شود میان جبهه‌ها، منابع و اولویت‌هایش انتخاب کند. شاید مهم‌ترین اهرم تهران و مسکو نه تشدید بیشتر در یک جبهه، بلکه افزایش هزینه مدیریت هم‌زمان چند جبهه برای آمریکاست https://fxtwitter.com/A_Samadzadeh/status/2092526783459459093

⭕️ برنامهٔ «به وقت ایران»، هم از حیث فرم و محتوا و هم از نظر میزان مخاطب و تاثیر، برنامه‌ای خوش‌ساخت، موفق و گیرا و از استانداردهای صداوسیما بالاتر است. می‌توان محتوایش را نقد کرد یا مطالبه کرد که سایر گرایش‌های ملتزم به قانون هم چنین فرصت و تریبونی در رسانهٔ ملی پیدا کنند یا طیف مهمانان متخصص وسیع‌تر شود؛ اما این‌که به جای نقد محتوا، محل تولد یکی از میزبانان که ۴۳ سال ساکن ایران و به وضوح بیشتر از بسیاری از ایرانیان دلبسته و دغدغه‌مند ایران است دستمایهٔ حمله شود مصداق نقد سخیف است. ✍محمدرضا جلایی‌پور

جنگ تجاری آمریکا با چین به خاطر ایران؟ 🔵«کریس مورفی» سناتور دموکرات در پاسخ به این سوال که آیا اتفاقی افتاده واقعاً در حد یک «D-Day اقتصادی» بود؟، گفت: این نشانه‌ای است از اینکه ترامپ در جنگ نظامی شکست خورده و خودش هم دارد اذعان می‌کند که هیچ‌یک از اهدافش محقق نشده است. 🔵حکومت ایران قدرتمندتر از همیشه است، ساختار آن کاملاً پابرجاست و همچنان موشک‌ها، برنامه هسته‌ای و پهپادهایش را در اختیار دارد و هر زمان که بخواهد می‌تواند ما را مورد آزار و حمله قرار دهد. 🔵او عملاً پذیرفته که نمی‌تواند این جنگ را از طریق نظامی پیروز شود؛ مسئله‌ای که یک فاجعه است. حالا هم به‌نوعی دارد کارزار تحریمی جدیدی را به نمایش می‌گذارد، چون ما تقریباً هر چیزی را که می‌توانستیم، پیش از این تحریم کرده‌ایم. 🔵تنها اقدام باقی‌مانده این است که عملاً یک جنگ تجاری جدید با چین به راه بیندازیم تا چین را وادار کنیم خرید نفت ایران را متوقف کند زیرا اگر چین همچنان نفت ایران را بخرد، اقتصاد ایران می‌تواند سرپا بماند. 🔵اما به نظر نمی‌رسد رئیس‌جمهور تمایل داشته باشد حتی چنین کاری انجام دهد. بنابراین، به نظر می‌رسد این اقدامات بیشتر جنبه تبلیغاتی و لفظی دارند تا این تصور ایجاد شود که او همچنان در حال جنگیدن است، در حالی که این جنگ عملاً از پیش باخته شده است. 🔵این جنگ دست‌کم از نظر نظامی قطعاً شکست خورده است و اگر چین به خرید نفت ایران ادامه دهد که به نظر می‌رسد همین کار را خواهد کرد، حتی نمی‌توان ضربه نهایی و مهلکی به اقتصاد ایران وارد کرد. 🔵بنابراین، آنچه می‌بینیم بیشتر مجموعه‌ای از شعارها و لفاظی‌های پر سر و صدا در میانه جنگی است که به‌طور فزاینده‌ای ناکارآمد مدیریت می‌شود و در حال آسیب زدن به منافع آمریکاست.

تحلیل فارن‌افرز‌ درباره نسخه دوم فشار حداکثری علیه ایران 🔵«نِیت سوانیون» مذاکره‌کننده پیشین آمریکایی در مقاله‌ای در فارن‌افرز نوشته است: رؤسای‌جمهور آمریکا یکی پس از دیگری در برابر مسئله ایران با بحران مواجه شده‌اند، از شکست انتخاباتی جیمی کارتر پس از بحران گروگان‌گیری تا رسوایی ایران-کنترا در دوران رونالد ریگان و مناقشه بر سر توافق هسته‌ای برجام در دوره باراک اوباما. 🔵ترامپ با آغاز جنگ علیه ایران تلاش کرد این الگو را بشکند و مدعی شد که برخلاف رؤسای‌جمهور پیشین، تهدید ایران را با اقدام نظامی و تغییر حکومت از بین خواهد برد. 🔵اما ۶ ماه بعد، ترامپ نیز با همان مشکلی روبه‌رو شده که دولت‌های قبلی آمریکا تجربه کرده بودند. جنگ نه‌تنها ایران را تسلیم نکرد، بلکه هزینه‌های سیاسی و اقتصادی قابل توجهی برای واشنگتن ایجاد کرده است. 🔵سیاست آمریکا در قبال ایران طی دهه‌های گذشته عمدتاً بر دو ابزار استوار بوده است: تهدید نظامی و فشار اقتصادی. 🔵با این حال، این راهبرد نتوانسته رفتار ایران را به شکل مورد نظر واشنگتن تغییر دهد و تشدید فشارها در دوره ترامپ به جای حل تناقض‌های موجود درباره ایران، آنها را عمیق‌تر کرده است. 🔵جمهوری اسلامی حکومتی با دو ویژگی همزمان است: ایدئولوژیک و عمل‌گرا. تهران همچنان بر اصول ضدآمریکایی و ضداسرائیلی خود پایبند است، اما در مواقعی که منافعش ایجاب کند، تصمیم‌های عمل‌گرایانه می‌گیرد، مانند پذیرش محدودیت‌های هسته‌ای در برجام یا عادی‌سازی روابط با عربستان در سال ۲۰۲۳. 🔵جنگ اخیر نشان داد آمریکا توانایی محدودی برای شکست نظامی ایران دارد. حملات آمریکا و اسرائیل به ساختارهای نظامی و سیاسی ایران آسیب زد، اما نتوانست حکومت را سرنگون کند.‌تهران دریافت که آمریکا تمایلی به اعزام نیروهای زمینی به ایران ندارد و همین مسئله قدرت بازدارندگی ایران را افزایش داده است. 🔵ایران توانسته در یک جنگ فرسایشی، محاسبات آمریکا را تحت تأثیر قرار دهد. تهران بر این باور است که تحمل هزینه‌های جنگ و فشار اقتصادی برای حکومت ایران بیشتر از تحمل افکار عمومی آمریکاست، به‌خصوص زمانی که جنگ برای بسیاری از آمریکایی‌ها یک درگیری غیرضروری تلقی می‌شود. 🔵تحریم‌های اقتصادی آمریکا علیه ایران، اگرچه فشار زیادی بر اقتصاد این کشور وارد کرده‌اند، اما در دستیابی به هدف اصلی خود یعنی تغییر رفتار تهران موفق نبوده‌اند. 🔵تحریم‌ها در طول دهه‌های گذشته به یک ابزار ثابت در سیاست خارجی آمریکا تبدیل شده‌اند، اما بیشتر از آنکه ایران را وادار به عقب‌نشینی کنند، به ابزاری نمادین برای نشان دادن واکنش واشنگتن تبدیل شده‌اند. 🔵تلاش اخیر ترامپ برای محاصره اقتصادی ایران ممکن است بیش از آنکه به اقتصاد ایران ضربه بزند، اعتبار آمریکا را تضعیف کند. ایران با استفاده از موقعیت ژئوپلیتیکی خود در تنگه هرمز نشان داده فشار اقتصادی می‌تواند پیامدهایی برای اقتصاد جهانی و بازار انرژی داشته باشد. 🔵جنگ اخیر باعث شده ابزارهای سنتی فشار آمریکا علیه ایران کارایی گذشته را از دست بدهند. در گذشته، لغو تحریم‌ها یک امتیاز مهم برای مذاکره با ایران محسوب می‌شد، اما اقدامات ترامپ نشان داد که واشنگتن حتی بدون دریافت امتیازات مشخص از تهران نیز حاضر به کاهش برخی فشارها شده است. 🔵آمریکا باید از رویکرد مبتنی بر فشار دائمی فاصله بگیرد و سیاستی واقع‌بینانه‌تر در قبال ایران اتخاذ کند. 🔵فشار نظامی و اقتصادی گاهی توانسته‌اند ایران را به تغییرات محدود وادار کنند، اما هرگز نتوانسته‌اند جمهوری اسلامی را سرنگون کنند یا زندگی مردم ایران را بهبود بخشند. 🔵شکست راهبرد فشار حداکثری می‌تواند فرصتی برای بازنگری در سیاست آمریکا باشد چرا که پس از ۴۷ سال تجربه، واشنگتن باید بپذیرد که ایران کشوری است که نمی‌توان آن را صرفاً با تهدید و تحریم وادار به تغییر کرد.