🔻ترجمه درستی از معنای دقیق توسعه نداریم؛ توسعه به معنای وسیع شدن همه امور نیست سیدعلی میرفتاح، روزنامه‌نگار و نویسنده در «رادیوچه»: 🔻 ما سال‌هاست راجع به چیزی صحبت می‌کنیم به نام توسعه و تمنای توسعه. واژه توسعه متعلق به ما نبوده و development را معادل سازی کردیم. برای یک فارسی‌ زبان که به دنبال معنی‌یابی است، توسعه یعنی وسیع شدن و مثلا در رسانه یعنی به جای یک کانال تلویزیونی، پنجاه کانال داشته باشیم. اما ما می‌دانیم development این نیست و ترجمه فعلی خودش یک بدفهمی ایجاد می‌کند و باعث تاخیر ما در توسعه واقعی می‌شود. می‌توان گفت دلیلش این است افرادی که در مصدر امر هستند ضرورتا کتاب‌های مبانی توسعه را نخوانده‌اند تا بدانند توسعه بومی به چه معناست. 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

🔻 روشنفکران می‌گویند «ما بر قدرت هستیم نه با قدرت» یعنی روشنفکر زبان حرف زدن با حاکم خود را بلد نیست! سیدعلی میرفتاح، روزنامه‌نگار و نویسنده در «رادیوچه»: 🔻 مشهور است که شهید آیت‌الله خامنه‌ای در یکی از خطبه‌های نمازجمعه از روشنفکران دعوت می‌کنند و پیغامی هم به امثال مهدی اخوان ثالث می‌دهد. اخوان در جواب می‌گوید: ما بر قدرت هستیم نه با‌ قدرت. 🔻 من هنوز مبانی [این حرف] یعنی ارزش بر قدرت بودن را متوجه نمی‌شوم که انسان تفاخر هم بکند. این یعنی منِ روشنفکر ادبیات حرف زدن با حاکمان خود را ندارم. در عالم سنت سعدی را داشتیم که با حاکم زمانه تند حرف می‌زد: ای که دستت می‌رسد کاری بکن پیش از آن کز تو نیاید هیچ‌کار 🔻 سعدی به حاکم صریح می‌گوید کاری بکن. این به ظرفیت شاعر ما برمی‌گردد که می‌تواند درشت بگوید اما بلد است چکار کند. 🎥 ویدئو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

🔻وزیر ارشاد: آقای جبلی شخصا فرد متخصصی است اما صداوسیما در شرایط فعلی باید ملی‌تر و متنوع‌تر عمل کند نظر وزیر ارشاد درباره پیمان جبلی رئیس رسانه ملی: از ابتدای انقلاب اسلامی که من نگاه می‌کنم، از لحاظ تخصص رسانه‌ای، آقای جبلی لایق‌ترین کسی است که بر صندلی صداوسیما نشسته چون کسی است که رسانه را می‌شناسد و گام به گام با رسانه حرکت کرده و در این منصب قرار گرفته؛ البته این مانع نمی‌شود که من اختلاف سلیقه‌هایی که با ایشان دارم را نادیده بگیرم؛ برداشت من است که صداوسیما در همه شرایط بخصوص در شرایطی که ما گسست‌های سنگین و دشمنان کینه‌توزی داریم تلاش کند که سیمای ملی‌تر و سلایق متنوع‌تر ارائه کند و البته ممکن است ایشان فکر کند که من اشتباه می‌کنم و مسیری که صداوسیما می‌رود درست است 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

🔻توضیح وزیر ارشاد درباره بازگشت هنرمندان خارج از کشور سیدعباس صالحی وزیر ارشاد در «فرهیختگان‌گپ»: 🔻 لیست‌های مختلفی شامل بیش از ۱۰۰ نفر به مجموعه‌هایی که در حوزه بازگشت ایرانیان به کشور دخیل هستند ارائه داده‌ایم. شخصیت‌های بسیاری مثل دکتر سروش یا حتی دکتر کدیور خارج از کشور هستند که پای ایران ایستادند. به عقاید آنها کاری ندارم و حتی ممکن است انتقادهایی هم به آنها داشته باشیم اما آنهایی که آن ور هستند بیشتر از ما فحش می‌خوردند و هزینه می‌دهند و آنها در این جنگ وجودی پای ایران ماندند. 🔻 لازم نیست هنرمندانی که قصد بازگشت دارند حتما بیایند برنامه‌ای اجرا کنند، صرفا بتوانند بیایند ایران را ببینند و برگردند و حس نکنند این دعوت و حضور به معنای این است که انتظار انجام کاری را داریم. مراحل طی شده و جمهوری اسلامی با نگاهی بازی به این موضوع نگاه می‌کند. 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

🔻جمله «مراقب خودت باش» بی‌معنی و سکولار است؛ «او مای گاش» از کجا آمد؟ سیدعلی میرفتاح نویسنده و روزنامه‌نگار در «رادیوچه»: 🔻 ما در زبان فارسی چند جور خداحافظی داریم، می‌گوییم: در پناه خدا ،دست علی به همرات یا خداحافظت. یعنی دوست و عزیزمان را می‌سپاریم به دست یک اراده برتر، نیرویی قوی‌تر و برتر تا او را حفظ کند. 🔻 حالا تعبیر دیگری وارد زبان ما شده که همه هم به کار می‌برند و گاهی حتی مجریان تلویزیون می‌گویند: «مراقب خودت باش». حقیقتاً این تعبیر خیلی بی‌معنی است. می‌فهمم از کجا آمده. از زبان ترجمه و از یک زبان سکولار که نمی‌خواهد خدا را وارد مناسبات کند؛ یعنی می‌گوید این موضوع به ما ربطی ندارد. 🔻 مثلاً در فیلم‌ها می‌بینیم وقتی چیزی از دستشان می‌افتد و نمی‌خواهند بگویند مای گاد (خدای من) می‌گویند: «مای گاش» یعنی یک لغت ابداع کرده‌اند که گاد (خدا) را به زبان نیاورند. اما منِ ایرانی چرا باید به رفیقم بگویم مراقب خودت باش اصلاً یعنی چه؟ یعنی او چه کار باید بکند تا مراقب خودش باشد؟ 🔻 اگر پدران ما می‌شنیدند که ما این‌گونه از هم خداحافظی می‌کنیم می‌گفتند خطر اینجاست که تعبیرهایی وارد زبان ما می‌شوند که هم بر نحو و جمله‌بندی ما تأثیر می‌گذارند و هم بر نگرش و جهان‌بینی ما. 🎥 ویدئو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

🔻زبان فارسی مانع سکولار شدن جامعه ایرانی است؛ اگر اسلام را از سعدی بگیریم دیگر معنایی ندارد سیدعلی میرفتاح نویسنده و روزنامه‌نگار در «رادیوچه»: 🔻 زبان فارسی، آمیخته با عربی است. واقعیت این است که این عربی، اتفاقاً عربیِ زبان عربی نیست، بلکه عربیِ قرآن و روایات است. یعنی آن لغات یا تعابیری که ما اخذ کرده‌ایم، مقدار زیادی، یعنی بالای ۹۰ درصدش، از قرآن گرفته شده و خیلی از کلماتی که امروز ما استفاده می‌کنیم، ریشه قرآنی دارد، بدون اینکه خودمان متوجه باشیم. 🔻 در واقع آن چیزی که نگهبان یا حافظ زبان فارسی بوده و آن را حفظ کرده و به دست ما رسانده، شعر است. شعر مهم‌ترین ظرف زبان است و این شعر یک سبقه عرفانی و مذهبی دارد که در ذهن ما رسوخ کرده. به علاوه اینکه حتی شاعران سکولار به لحاظ نظری هم از همین تعابیر استفاده کردند. 🔻 آن تعابیر عربی که در زبان فارسی است، در واقع نمی‌گذارد ما به لحاظ نظری تغییر بکنیم و ماتریالیست بشویم. ما همیشه برای امور، یک باطنی قائلیم. ما خیلی از چیزهایی که در زبان به کار می‌بریم، اتفاقاً ارجاع به باطن است؛ حتی در واقع قسم‌هایی که می‌خوریم و شوخی‌هایی که با هم می‌کنیم. 🔻 الان مد شده، مثلاً بعضی‌ها خیلی سعدی را ستایش می‌کنند، بعد می‌خواهند مثلاً در عین حال اسلام هم کنار بگذارند؛ شما اگر شما اسلام را از سعدی بگیرید، هیچ چیزی ندارد. 🎥 ویدئو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

🔻نمی‌توان مصدق را نادیده گرفت؛ آقای شهید گفتند مصدق چهره ضد استعماری بود اما اشتباهاتی داشت محسن یزدی، مدیر فرهنگی در «فرهیختگان گپ»: 🔻 مصدق بالاخره مرام و رویکردی داشت. نوع مراوده او با آیت‌الله کاشانی و شهید نواب صفوی نیز روشن است 🔻 آنها در شکل‌گیری دولت مصدق کمک کردند و طبیعتاً آیت‌الله کاشانی نیز توقعاتی داشت. فارغ از این اختلافات مصدق شخصیتی ضد استعمار و ضد انگلیس بود تعبیری که آقا نیز درباره او به کار برده‌اند. 🔻 البته در مقطعی به آمریکایی‌ها اعتماد کرد اما این به معنای دلبستگی او به آمریکا نبود. برای نمونه، زمانی که میلسپو برای سامان‌دادن امور مالی ایران آمد، مصدق مخالفت کرد و معتقد بود چرا باید یک خارجی این کار را انجام دهد و یک ایرانی باید مسئول آن باشد. 🔻 مسئله این است که تکلیف منِ فیلم‌ساز یا مدیر فرهنگی با مصدق مشخص نیست و مرجعی هم وجود ندارد که روشن کند چگونه باید به او پرداخت. مصدق در برابر انگلیسی‌ها ایستاد هزینه داد، در برابر شاه ایستادگی کرد و حتی خانواده شاه را از ایران خارج کرد در عین حال اشتباهاتی نیز داشت که درباره آنها بحث شده است. 🔻 نمی‌توان مصدق را نادیده گرفت یا او را صرفاً فردی خائن و وابسته معرفی کرد. ممکن است اشتباهاتی کرده یا مراوداتی داشته باشد، اما کسی که هم صلاحیت تاریخی این کار را دارد و هم به مبانی انقلاب معتقد است، باید تکلیف را روشن کند و بگوید چگونه باید به مصدق پرداخت. 🎥 ویدیو کامل در یوتیوب | آپارات | سایت

یافته‌های سیدجواد طباطبایی رو کن‌فیکون کرد!

توییت برنی سندرز در پاسخ به نوشته ترامپ درخصوص تغییر نام تنگه هرمز و ...: "نه، آقای ترامپ. مردم آمریکا نمی‌خواهند شما تنگه هرمز را به نام خودتان تغییر نام دهید. آنها می‌خواهند شما به جنگ غیرقانونی‌تان در ایران پایان دهید که قیمت دیزل را به ۵.۶۹ دلار در هر گالن و قیمت بنزین را به ۴.۱۲ دلار در هر گالن رسانده است. شما رئیس‌جمهور هستید، نه یک پادشاه دیوانه. مثل آن عمل کنید."

سخنگوی وزارت خارجه چین: رئیس جمهور شی جین پینگ در مورد وضعیت خاورمیانه خاطرنشان کرد که چین از کشورهای منطقه در توسعه روابط حسن همجواری و دوستانه، حمایت از دیدگاه امنیت مشترک، جامع، مشارکتی و پایدار و ایجاد یک معماری امنیتی جدید برای خاورمیانه حمایت می‌کند. رئیس جمهور شی چهار پیشنهاد ارائه داد: 1️⃣ آزادسازی شتاب داخلی امنیت مشترک منطقه‌ای. 2️⃣ پیشبرد مدیریت جامع امنیت مشترک منطقه‌ای. 3️⃣ تقویت پایه‌های توسعه امنیت مشترک منطقه‌ای. 4️⃣ افزایش هماهنگی بین‌المللی در مورد امنیت مشترک منطقه‌ای. https://fxtwitter.com/rnamdari/status/2095276664250945779

🔸احمد جعفر (@ahmjaf) «اگر به حملات امروز علیه #کویت پاسخ نظامی از سوی ایالات متحده داده نشود، این حملات می‌توانند قاعده‌ی خطرناک جدیدی را تثبیت کنند: #ایران ریتم تحرکات را تعیین می‌کند، هدف را انتخاب می‌کند و ابتکار عمل را در دست می‌گیرد. ​این امر خبر بسیار بدی برای کشورهای خلیج [فارس] خواهد بود.» 🔹دنی سیترونویچ: دقیقاً. دولت ترامپ به روشنی نمی‌خواهد وارد یک دور باطل و طولانی‌مدت از اقدامات تلافی‌جویانه با ایران شود. اما پس از آخرین پاسخ ایران و حمله امروز در کویت، عدم پاسخگویی نیز هزینه‌های خاص خود را به همراه دارد: این کار بازدارندگی ایالات متحده را به‌ویژه در تهران و سراسر منطقه خلیج [فارس] بیش از پیش تضعیف می‌کند. معضل واشنگتن دقیقاً همین است. اگر دولت می‌خواهد یک خط قرمز معتبر ترسیم کند، باید تمایل به اجرای آن را هم داشته باشد. اما هرگونه پاسخ معنا‌دار از سوی ایالات متحده به احتمال زیاد پاسخ دیگری از سوی ایران را به همراه خواهد داشت و همان چرخه تنش‌زایی که ترامپ سعی در اجتناب از آن دارد را دوباره فعال می‌سازد. این مسئله به مشکل بنیادی استراتژی فعلی اشاره دارد: یک طرف سعی در حفظ وضع موجود دارد، در حالی که طرف دیگر فعالانه می‌کوشد آن را تغییر دهد. این فرمولی برای دستیابی به ثبات نیست. واشنگتن می‌خواهد این تقابل را مهار کند؛ تهران می‌خواهد آن را بازطراحی کرده و شکل جدیدی به آن بدهد. دولت آمریکا اکنون در حال درک این موضوع است که تطبیق دادن این دو واقعیت با یکدیگر تا چه حد دشوار است. #جنگ_ایران https://fxtwitter.com/citrinowicz/status/2095386665539850515

روایتی از تفاهم اسلام‌آباد 📝 یادداشت اختصاصی ابتکار ایران بخش قدرت چانه‌زنی و اهرم‌سازی شما خواهد بود. اشکالاتی در تعریف نظم جدید در تنگه هرمز داشتیم و هنوز هم داریم، ولی نفس این هدف‌گذاری درست بود. بخشی از منازعه جدید برای این شروع شد که ایران تسلطی در تنگه نداشته باشد. از همان روزهای اول توافق، یعنی قبل از آنکه ایران در ایام تشییع به چند کشتی حمله کند، آمریکایی‌ها کریدور جنوبی را راه انداخته بودند. آقای عراقچی به ویتکاف گفته بود که اگر دو هفته صبر کنید، ترافیک در تنگه هرمز عادی می‌شود؛ مسیر جنوبی را تعلیق کنید. ولی سنتکام نپذیرفت و به نظرم چاره‌ای نبود جز اینکه این مسیر باید مسدود می‌شد. من همان موقع هم می‌گفتم که راه انسداد تنگه، لزوماً زدن کشتی‌ها نیست و باید عمان و امارات را که خدمات ناوبری و شاتلینگ را تسهیل می‌کنند، هدف قرار دهیم؛ چون بدون این دو کشور، مسیر جنوبی نمی‌توانست تثبیت شود. ولی به هر حال این اتفاق نیفتاد. آمریکا مطابق بند ۵ عمل نکرد و اینجا هم توافق اجرا نشد. نقض آتش بس و عدم پایبندی به توافق از طرف آمریکا شروع شد. اولویت چهارم هم این بود که یکپارچگی محور مقاومت حفظ شود و ترمز عقب‌نشینی ایران در منطقه کشیده شود. ولی آمریکا، یعنی همان دقیقا شخص ونس با هماهنگی روبیو، توافق سه‌جانبه با دولت لبنان و رژیم ایجاد کرد و عملاً، به‌جای احترام به تمامیت ارضی لبنان، موقعیت رژیم را در نوار امنیتی لبنان تثبیت کرد. طرف مقابل حتی حاضر نشد کمیته‌ای را که حتی می‌توانست به ضرر ایران باشد تشکیل بدهد؛ کمیته‌ای که در آن ایران در مقابل دولت نواف سلام و دولت ترامپ قرار می‌گرفت. دلیلش این بود که نمی‌خواست به ایران مشروعیتی برای اعمال نفوذ در لبنان بدهد. بنابراین، بند یک تفاهم هم در موضوع لبنان اجرا نشد. مشکل این است که تفاهم اسلام‌آباد به یک دعوای داخلی تبدیل شد. واقعاً تلقی این نبود که تفاهم، فرصتی برای تنفس بین دو جنگ است. چون اگر این بود، نباید قالیباف و پزشکیان تا این حد از شروع درگیری برآشفته می‌شدند و اینگونه به دفاع سرسختانه از آن می پرداختند به نحوی که از نگاه ایشان موافقت با مخالفت با تفاهم اسلام آباد به ملاک مرزبندی افراد و جریان های اجتماعی تبدیل شود. تصور آقای قالیباف، که یک چهره و سرمایه ملی و قابل احترام است، این بود که می‌توان با تفاهم، نقطه پایانی بر این جنگ گذاشت و کشور را ساخت. الان هم موضوع حیثیتی و سیاسی شده است و آسیب ها و چالش هایی که داریم به درستی بحث نمی شود. آنچه در میانه این مباحث فراموش شده است این است که ما هنوز به هیچ‌کدام از اهداف چهارگانه نرسیده‌ایم و درباره تفاهم با هم اختلاف داریم؛ در حالی که مسئله باید این باشد که چگونه می‌توان این اهداف را محقق کرد. تفاهم اسلام‌آباد تقریباً تمام شده است و سودای بازگشت به آن را نباید داشت. نباید هم فکر کرد که قرار بود این تفاهم تا ابد کار کند. این تفاهم، یک پیروزی نمادین و لحظه‌ای برای ایران بود و تمام شد. دنبال مقصر داخلی هم نباید گشت. این متن‌ها برای طرف آمریکایی هیچ ارزشی ندارد و حتی اگر آن شب آن سه کشتی هم هدف قرار نمی‌گرفتند، این تفاهم کنار گذاشته می‌شد؛ همان‌طور که ترامپ متن ده‌بندی (مبنای گفت و گو در اسلام آباد اول) را با یک توئیت کنار گذاشت و بسیاری از توافق‌های بین‌المللی دیگر را نیز زیر پا گذاشت. به هر حال، در این نقطه باید از گذشته درس گرفت و رو به جلو، به مسئله بازدارندگی، تاب‌آوری، انسجام اجتماعی و تثبیت نفوذ در خلیج فارس و شامات فکر کرد. تازه بعد از انتخابات نیز بحران‌های جدیدی پیش رو داریم.