🔻مصطفی نجفی، کارشناس سیاسی در «فرهیختگان گپ»: در رابطه با چین کم‌کاری‌هایی کردیم. در این برهه‌ای که سیاست خارجی ما انتخاب‌های زیاد و متعددی ندارد و انتخاب‌های بزرگی هم در کار نیست، باید روابط با چین را از این وضعیت اضطرارمحور و جدیداً مبهم خارج کنیم. همیشه سیاست خارجی ما اضطرارمحور بوده، اما الان یک عنصر دیگر هم به آن اضافه شده و آن ابهام است. البته ما قرار نیست سیاست‌هایمان را شفاف با چینی‌ها به اشتراک بگذاریم، چک کنیم و تنظیم کنیم، اما یک سطح از شفافیت برای ارتقاء روابط ضروری است

🔻راهکار دیپلماتیک در وضعیت فعلی برای شکستن محاصره‌ آمریکا جواب نمی‌دهد؛ باید ابزارهای قدرت و زور را فعال کنیم مصطفی نجفی، کارشناس سیاسی در «فرهیختگان گپ»: 🔻 این اشتراک نظر بین ایران و آمریکا وجود دارد که بن‌بست دیپلماتیک فعلی جز با دستور کار جدید و تحمیل قواعد نظامی، شکسته نخواهد شد. 🔻 آمریکایی‌ها تلاش می‌کنند با ابراز نظامی این شرایط محاصره را حفظ کنند؛ برای ما هم روشن شده است که راهکار و ابتکار دیپلماتیک در وضعیت فعلی برای امکان شکستن محاصره‌ آمریکا وجود ندارد. 🔻 آمریکا ابزاری را به کار گرفته تا ایران را وادار به پذیرش اهداف خود کند؛ اگر ما به عرصه دیپلماتیک ورود کنیم، از نظر آمریکایی‌ها در شرایط ضعف قرار داریم بنابراین با وضعیت فعلی نمی‌توانیم وارد فضای دیپلماتیک بشویم! باید ابزار های قدرت و زور را فعال کنیم تا یک موازنه‌ای در مقابل آمریکا ایجاد کنیم و تا زمانی که قواعد مورد خواست دو طرف به یک تعادلی نرسد، بن‌بست دیپلماتیک ادامه‌دار خواهد بود.

من این مدعای دکتر نجفی که «همیشه سیاست خارجی ما اضطرارمحور بوده» رو قبول ندارم. بله، سیاست‌ گاه منفعلانه جلو رفته، اما اصل آن بر محور ضدیت با نظم مدرن، و ایجاد و تثبیت نظم جدیدی بوده است. پرسش از اینکه این سیاست چه میزان موفق بوده است امر دیگری است. و لذا اینکه ثقل سیاست خارجی ایران بر مدار انفعال بچرخد، چه بسا دقیق نبوده و نباشد. حال اگر سطح‌بندی کنیم و بین بنیاد، راهبرد و تاکتیک تفکیک قائل شویم، میتوان انفعال را صورتبندی کرد.

🔰۱۴٠۵/۶/۱۸ *🔶در حملات امشب برای اولین بار و به صورت آزمایشی از موشک کروز سوپرسونیک (فرا صوت) "نار" / "آذر" استفاده شد...، موشکی که هم نسخه ضد ناو و هم نسخه ضد اهداف زمینی خواهد داشت... 🔶همچنین سامانه پدافندی "اعجاز" داره مراحل پایانی آزمایشاتش رو میگذرونه...؛ این سامانه پدافندی کوتاه برد مخصوص مقابله با جنگنده ها به صورت پسیو و در شرایط کمین پدافندی طراحی شده... موشک این سامانه میتونه به صورت تک یا چند فروندی به صورت استتار شده و با فاصله از سیستم شناسایی و کنترل اصلیِ سامانه ، در محل کمین قرار بگیره و جنگنده دشمن رو کاملاً غافلگیر کنه... 🟩این سامانه ۴ ویژگی بسیار مهم داره : 🔴اول ؛ جنگنده دشمن زمانی متوجه وجود سامانه پدافندی در اون محل میشه که موشک پدافندی به سمتش شلیک شده...، چون سامانه کاملا به صورت پسیو عمل میکنه (شناسایی بدون انتشار امواج) و همچنین پرتابگر موشک ها به صورت کاملا استتار شونده طراحی شده... 🔴دوم ؛ به خاطر کاملا پسیو بودنِ سامانه ، نه سرکوب پدافندی با مهماتی که جستجوگر امواج راداری دارند روش جواب میده و نه حتی میتونن با اخلال و جنگ الکترونیک عملکرد سامانه رو مختل کنن...، برای مثال ، اگر عملکرد بسیار موفقِ سامانه پدافندی مجید در این جنگ رو (که از همه لحاظ بسیار ضعیف تر از سامانه پدافندیِ اعجاز هست) رو بررسی کنید ، متوجه میشید که این سامانه قراره چه کارهایی انجام بده و چقدر مؤثر باشه... 🔴سوم ؛ چون موشک های سامانه روی یک پلتفرم خیلی ساده و ارزون قیمت قرار میگیرن ، حتی اگر بعد از شلیک شدنِ موشک پدافندی ، دشمن بتونه پرتابگر رو مورد اصابت قرار بده باز بخش های اصلی سامانه کاملاً ایمن میمونن... 🔴چهارم ؛ موشک این سامانه که مجهز به فیوز های مجاورتی دقیقِ ، با توان مانور و سرعت بالا طراحی شده و سر جنگی قدرتمندی داره...، همین باعث میشه که حتی اگر‌ موشک به صورت مستقیم به جنگنده دشمن برخورد نکنه ،‌ باز هم انفجاری که در کنار یا زیر جنگنده رخ میده توانایی رسوندن آسیب بسیار شدیدی رو داره...* ✍عرفان محمدی 🆔@world_order

💠 سردار محبی: رسانه در جنگ ترکیبی، نقش تعیین‌کننده‌ای در تقویت اراده عمومی دارد معاون روابط عمومی و سخنگوی سپاه در آیین گرامیداشت روز خبرنگار و رونمایی از پوستر هفتمین جشنواره رسانه‌ای ابوذر در استان مرکزی: 🔹️جنگ امروز به دلیل ماهیت ترکیبی خود، عرصه‌های مختلفی دارد که رسانه یکی از مهم‌ترین آن‌هاست؛ زیرا رسانه به‌دلیل اثرگذاری عمیق و گسترده بر افکار عمومی، می‌تواند پیش از آغاز جنگ، روند آن را تحت تأثیر قرار دهد و در جریان جنگ نیز موجب تقویت یا تضعیف اراده عمومی شود. 🔹️مسئولیت اصحاب رسانه در شرایط کنونی، تنها روایتگری نیست؛ بلکه آنان باید در سه عرصه روایت صحیح، مقابله رسانه‌ای با دشمن و سرمایه‌سازی ملی ایفای نقش کنند. روایت رسانه‌ای باید دقیق، واقعی و مبتنی بر شناخت ابعاد آشکار و پنهان جنگ باشد تا برای نسل‌های آینده نیز قابل استفاده و ماندگار باشد. 🔹️پیشرفت جوانان متخصص و متعهد کشور در حوزه‌های دفاعی و فناوری، نمونه‌ای از ظرفیت‌های داخلی است که باید به‌صورت دقیق برای مردم روایت شود. اگر این دستاوردها تبیین نشوند، ممکن است در گذر زمان به فراموشی سپرده شوند؛ اما روایت مستمر و موشکافانه آن‌ها می‌تواند به سرمایه‌ای علمی، اجتماعی و تاریخی تبدیل شود. 🔹️اگر اراده یک ملت سست شود، حتی برخورداری از ثروت و تجهیزات نیز نمی‌تواند مانع شکست آن شود؛ اما ملت برخوردار از باور و اراده قوی می‌تواند بسیاری از کمبودها را جبران کند. 🔹️رسانه‌ها در جریان تحولات اخیر توانستند با انعکاس حضور مردم، افتخارآفرینی‌های نیروهای مسلح و جلوه‌های همدلی اجتماعی، میان میدان و جامعه پیوند ایجاد کنند و این نقش باید حفظ و تقویت شود. sepahnews.ir | سپاه نیوز @sepahnews

✅ سیاستمدار فرانسوی: 📍تابستانی که پشت سر گذاشتیم را می‌توان با یک عبارت توصیف کرد: «تغییر در معماری امنیت جهانی»/در واقع، دوران «خاورمیانه آمریکایی» به پایان رسیده، آمریکا جای پای خود را از دست داده و اعتبار نظامی ایالات متحده خد‌شه‌دار شده... #فرانسوی 🆔 @Kavoshmedia

✅ کارشناسان فرانسوی: 📍ترامپ ادعا می‌کرد تنگه هرمز تحت تسلط من است اما ایران با توقیف این شناور زیرسطحی آمریکا را تحقیر کرد... 🔻مهندسان ایرانی را دست کم نگیرید و منتظر مهندسی معکوس این ابزار پیشرفته باشید... #فرانسوی 🆔 @Kavoshmedia

🔻فروپاشی هژمونی دریایی آمریکا؛ تولد دکترین تازه ایران ✍🏻 مهدی محمدی آنچه در آب‌های جنوب ایران می‌گذرد، یک درگیری تاکتیکی نیست؛ نقطه عطفی در بازتعریف نظم امنیتی منطقه است. شلیک موفق به ناو هواپیمابر و ناوشکن آمریکایی، فقط یک عملیات نظامی نبود؛ اعلام تولد دکترینی تازه در راهبرد دفاعی ایران: - «پیش‌دستی راهبردی» - «پاسخ نامتوازن و چندبرابری» 🔹جنگ ترکیبی؛ از ترکیب تا ابتکار جنگ ایران و آمریکا دیگر کلاسیک نیست؛ این یک جنگ تمام‌عیار ترکیبی (اقتصادی، شناختی، دریایی، سایبری، دیپلماتیک) است. اما آمریکا پس از ۴۰ روز: ● نه تنگه هرمز را باز کرد ● نه برنامه هسته‌ای را متوقف ساخت ● نه آشوب داخلی ایجاد کرد ● و نه توان نظامی ایران را مهار نمود 🔹پاسخ به پروژه ترامپ برای خروج از ضعف واشنگتن با بسته فشار جدید (تحریم، محاصره، عملیات شناختی) تلاش کرد اعتمادبه‌نفس ازدست‌رفته را بازیابد. اما ایران به خودِ استراتژی دشمن حمله کرد، نه فقط ابزارهایش. هدف ما: نمی‌گذاریم ترامپ هرگز اعتمادبه‌نفس بازسازی‌شده پیدا کند، چون او با اعتمادبه‌نفس، فاجعه‌سازتر است. 🔹تسویه حساب با نیروی دریایی؛ آخرین برگ نظامی آمریکا نیروی زمینی و هوایی آمریکا از محیط پیرامونی ایران اخراج شده‌اند (۱۸ پایگاه تعطیل، عقب‌نشینی تا اردن و دیگو گارسیا). تنها باقیمانده، نیروی دریایی بود که امروز هدف شلیک ایران قرار گرفته است. شلیک ساحل‌به‌دریا به ناوگانی با سطح دفاعی بالا، یکی از دشوارترین عملیات‌های موشکی جهان است. و ما به سمت غرق‌کردن ناو هواپیمابر پیش می‌رویم. 🔹فروپاشی بازدارندگی آمریکا برای دهه‌ها، آمریکا در منطقه آزادی عمل مطلق داشت. امروز ایران تنها کشوری است که در هوا، زمین و دریا به آمریکا شلیک موفق داشته است. بازدارندگی آمریکا در حال فروپاشی است و این مدال افتخار، تنها بر سینه رزمندگان ایرانی می‌درخشد. 🔹ضربه به قلب استراتژی محاصره و تحریم بسته فشار جدید آمریکا بر نیروی دریایی به‌عنوان ابزار محاصره اقتصادی استوار بود. ضربه به این ابزار = فروپاشی ترکیب «محاصره و تحریم». نتیجه: کاهش شدید توان اسکورت نفت‌کش‌ها در مسیر جنوبی تنگه هرمز. 🔹پاسخ نامتوازن؛ تولد بازدارندگی ایرانی راهبرد «پاسخ چندبرابری» به هر ضربه، حتی کوچک، ترامپ را به این نقطه می‌رساند که فشار بیشتر = مشکلات بیشتر برای آمریکا. وقتی جامعه اطلاعاتی آمریکا بپذیرد ایران زیر بار شروط نمی‌رود، بازدارندگی ایرانی متولد می‌شود. 🔹منطقه تردد ممنوع؛ برگ جدید ژئوپلیتیکی توان ساحل‌به‌دریا، به ایران امکان اعلام «منطقه ممنوعه تردد» در تنگه هرمز، خلیج فارس و دریای عمان را داده است. محاصره معکوس؛ خط قرمز جدید ایران در آب‌های جنوب. 🔹دکترین پیش‌دستی؛ تعیین‌کننده زمان و مکان درگیری دیگر دشمن تعیین‌کننده نیست؛ ما تعیین می‌کنیم جنگ بعدی کجا، کی و چگونه شروع شود. ابتکار عمل راهبردی در دست ایران. 🔸جمع‌بندی آنچه می‌بینیم، بلوغ تدریجی یک دکترین نظامی تازه است؛ مبتنی بر پیش‌دستی، پاسخ نامتناسب، تصفیه‌حساب با تمام اجزای ماشین جنگی دشمن، و بازنویسی معادله بازدارندگی. @mohammadi61

راهبرد نیابتی ایران دیگر بازنخواهد گشت جنگ کنونی، محور مقاومت را از خط مقدم دفاعی ایران به شبکه‌ای ضعیف‌تر تبدیل کرده و تهران را واداشته است امنیت خود را بر موشک‌ها، پهپادها، تنگه هرمز و احتمالاً بازدارندگی هسته‌ای استوار کند نویسنده: علی هاشم، روزنامه‌نگار و پژوهشگر جنگ‌ها، دیپلماسی و تحولات سیاسی خاورمیانه منبع: فارن پالیسی تاریخ انتشار: ۸ سپتامبر ۲۰۲۶ علی هاشم می‌نویسد سه سال پیش، از روستای مروحین در مرز لبنان می‌شد حیفا را دید؛ منظره‌ای که با تصور آن زمان از «محور مقاومت» به رهبری ایران و هدف اعلام‌شده آزادسازی فلسطین هماهنگ بود. اما حمله هفتم اکتبر و سه سال جنگ در غزه، لبنان و ایران، راهبرد بازدارندگی تهران را فروپاشاند. اسرائیل تهاجمی‌تر شد و نشان داد آماده است پیش از دشمنان خود حمله کند؛ درنتیجه نیروهای نیابتی دیگر نتوانستند جنگ را از مرزهای ایران دور نگه دارند. محور مقاومت نخستین خط دفاعی ایران در برابر اسرائیل و آمریکا بود. خط دوم، زرادخانه موشکی و پهپادی و خط سوم، برتری جغرافیایی ایران شامل وسعت سرزمینی، کوهستان‌ها و به‌ویژه تنگه هرمز بود. با ناکارآمدشدن خط نخست، تهران مجبور شد به دو لایه بعدی متوسل شود و برای نخستین‌بار توانایی خود را برای جنگیدن بدون اتکا به متحدان منطقه‌ای آزمایش کند. جنگ حتی رابطه میان ایران و گروه‌های متحدش را معکوس کرد. قرار بود حزب‌الله و دیگر نیروهای محور از رسیدن جنگ به ایران جلوگیری کنند، اما تهران اکنون برای حفظ آنان مداخله نظامی و دیپلماتیک می‌کند. حزب‌الله از پیشگام رویارویی منطقه‌ای به سازمانی تحت فشار تبدیل شده است: سقوط حکومت بشار اسد مسیر تدارکاتی آن را قطع کرد و دولت لبنان نیز هم‌زمان با مذاکره با اسرائیل، این گروه را تحت فشار قرار داده است. حزب‌الله امروز دیگر همان سازمان پیش از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ نیست. نقش منطقه‌ای آن از عراق، سوریه و یمن تا حضور تاریخی در بوسنی دیگر قابل‌تکرار نیست. جنگ و سقوط اسد، حزب‌الله را به حوزه داخلی لبنان بازگردانده و کارکرد آن برای تهران و کل محور را تغییر داده است. بااین‌حال، این شبکه کاملاً از میان نرفته و ایران هنوز از وجود آن بهره می‌برد. در مقابل، فعال‌کردن اهرم هرمز برای ایران مزیتی بی‌سابقه ایجاد کرده است. تهران اکنون از جغرافیای خود برای فشار بر تجارت جهانی استفاده می‌کند، هرچند در برابر آمریکا و اسرائیل با توان هسته‌ای، نیروی هوایی پیشرفته، سامانه هشدار زودهنگام و پدافند چندلایه قرار دارد. به اعتقاد نویسنده، ترامپ در مواجهه با این راهبرد جدید، عادی‌سازی شرایط را به یک جنگ طولانی ترجیح می‌دهد. یکی از اهداف اعلام‌نشده جنگ، تغییر حکومت ایران بود. آمریکا و اسرائیل در ظاهر بر حذف تهدید هسته‌ای، نابودی زیرساخت موشکی و برچیدن شبکه منطقه‌ای ایران تأکید داشتند، اما ترامپ و نتانیاهو از سرنگونی حکومت نیز سخن گفتند. ترامپ پس از کشته‌شدن علی خامنه‌ای بارها اعلام کرد جمهوری اسلامی سقوط کرده است؛ اما حکومت در عمل در جهتی مخالف خواست واشنگتن و تل‌آویو تغییر کرد و به ساختاری منسجم‌تر و سخت‌گیرتر تبدیل شد. اختلاف‌های داخلی ادامه دارند، ولی هنوز به شکافی تبدیل نشده‌اند که کشور را به دو اردوگاه متخاصم تقسیم کند. تغییر دبیر شورای عالی امنیت ملی نمونه‌ای از این تحولات بود. محمدباقر ذوالقدر، جانشین علی لاریجانی که در جنگ کشته شد، بر سر نحوه برخورد با کشتی‌های عبوری از هرمز با دیگر رهبران اختلاف پیدا کرد و پس از حملات سپاه به کشتی‌ها تهدید به استعفا کرد. سپس محسن رضایی، فرمانده پیشین سپاه، جانشین او شد و ذوالقدر به مقام مشاور مجتبی خامنه‌ای انتقال یافت؛ رهبری که به گفته نویسنده همچنان در پشت صحنه حکومت می‌کند. انتصاب رضایی حامل چند پیام بود. او در بهار و تابستان استدلال می‌کرد که ایران نمی‌تواند هم‌زمان مذاکره و جنگ کند؛ موضعی که به گفته یک مقام ناشناس ایرانی، مجتبی خامنه‌ای نیز در ماه ژوئن به مسئولان منتقل کرده بود. انتصاب رضایی هم‌زمان با پرشدن بیشتر مناصب خالی فرماندهی نظامی انجام شد و تغییر اولویت‌های دفاعی ایران را تکمیل کرد. رضایی در اواخر اوت از مواضع متعارف مقام‌های ارشد ایران فراتر رفت. او عضویت در پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای را زیر سؤال برد و گفت وقتی این عضویت مانع حملات آمریکا و اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران نشده است، چرا ایران نباید به‌دنبال سلاح هسته‌ای برود. این سخنان در حالی مطرح شد که مجلس خروج از پیمان را بررسی می‌کرد.

مجتبی خامنه‌ای هنوز تأیید نکرده است که به فتوای پدرش درباره ممنوعیت تولید، نگهداری، دستیابی و استفاده از سلاح هسته‌ای پایبند خواهد ماند؛ هرچند موضعی مخالف آن نیز اعلام نکرده است. ایران نیز پیش از جنگ هشدار داده بود که در صورت هدف قرارگرفتن، ممکن است دکترین هسته‌ای خود را بازنگری کند. بنابراین پرسش اصلی این است که آیا بازدارندگی هسته‌ای به‌عنوان لایه چهارم به سه لایه موجود راهبرد دفاعی ایران اضافه خواهد شد. در چارچوب جدید، شبکه متحدان همچنان باقی می‌ماند، اما اهمیت آن کاهش یافته است. حزب‌الله پس از دو جنگ دشوار با اسرائیل فرسوده شده، هرچند برای بازسازی آماده می‌شود. گروه‌های عراقی نزدیک به ایران زیر فشار قرار گرفته‌اند و نفوذ آمریکا در سیاست عراق دوباره رو به افزایش است. مسیر سوریه نیز با سقوط اسد از میان رفته است. حوثی‌های یمن در مقایسه با دیگر اعضای محور همچنان توان فشار بر عربستان را حفظ کرده‌اند. ریاض طی دو سال گذشته تلاش کرده است از ورود به جنگ از مسیر باب‌المندب جلوگیری کند و این جبهه هنوز به‌طور کامل فعال نشده است. بنابراین یمن یکی از معدود بخش‌های شبکه منطقه‌ای ایران است که ظرفیت ایجاد فشار قابل‌توجه را حفظ کرده است. موشک‌ها و پهپادها اکنون به اولویت بالاتری تبدیل شده‌اند. ایران در ماه‌های گذشته سرمایه‌گذاری گسترده‌ای برای افزایش اثربخشی و قدرت چانه‌زنی این تسلیحات انجام داده است. عملکرد آنها در جنگ نشان داد که برخلاف شبکه نیابتی، مستقیماً از داخل خاک ایران می‌توانند برای تهران بازدارندگی و قدرت تلافی ایجاد کنند. هرمز نیز پس از آتش‌بس به مهم‌ترین ابزار فشار ایران تبدیل شده است. تهران این اهرم را به شیوه‌های مختلف به کار می‌گیرد و می‌کوشد برای نقش و کنترل خود در تنگه یک واقعیت حقوقی و سیاسی تازه ایجاد کند. در آرایش جدید، شبکه نیابتی لایه نخست اما ضعیف‌شده است؛ موشک‌ها و پهپادها جایگاه مرکزی دارند؛ هرمز به ابزار اصلی اعمال فشار تبدیل شده و احتمال افزوده‌شدن لایه هسته‌ای نیز مطرح است. تغییر راهبرد در جنوب لبنان به‌صورت ملموس دیده می‌شود. اسرائیل مناطق بیشتری را اشغال کرده و خبرنگاران لبنانی دیگر نمی‌توانند از مروحین یا حتی ناقوره، که اکنون تحت اشغال اسرائیل است، حیفا را مشاهده کنند. معادله جدید لبنان بخشی از نبرد گسترده‌تری است که هم‌زمان هرمز را در کانون راهبرد ایران قرار داده است. ایران دیگر مانند گذشته بر مشاهده و تهدید حیفا تمرکز ندارد و جبهه لبنانی ساخته‌شده برای این هدف اهمیت سابق را از دست داده است. بااین‌حال، تهران نفوذ خود در جنوب لبنان را کاملاً رها نخواهد کرد؛ زیرا این حضور دست‌کم یک سامانه هشدار زودهنگام نزدیک اسرائیل فراهم می‌کند که می‌تواند نشانه‌های جنگ تازه را شناسایی و زمینه بازسازی تدریجی نفوذ ایران را حفظ کند. نتیجه‌گیری نویسنده این است که ایران راهبرد امنیتی خود را کاملاً کنار نگذاشته، بلکه ترتیب و اهمیت اجزای آن را تغییر داده است. محور مقاومت باقی خواهد ماند، اما دیگر نخستین و اصلی‌ترین خط دفاعی تهران نیست. ایران اکنون بر بازسازی سریع موشک‌ها و پهپادها، استفاده از هرمز و احتمال بررسی بازدارندگی هسته‌ای تمرکز دارد. خط دفاعی قدیمی در جنوب لبنان به‌زودی بازنخواهد گشت و جایگزین آن از داخل مرزهای ایران آغاز می‌شود.

‌🔻آمریکا با هدف قرار دادن نفتکش‌ها در سواحل ایران و مشخصا خارک، علاوه بر اینکه می‌خواهد بازدارندگی معتبر در برابر رویکرد تهاجمی اخیر ایران در حمله به ناوگان دریایی آمریکا ایجاد کند، ممکن است گام تازه‌ای در راهبرد محاصره نیز باشد که براساس آن، قصد دارد حلقه فشار را از مسیرهای انتقال نفت به مبدأ حرکت نفتکش‌ها منتقل کند و صادرات انرژی ایران را از نقطه آغاز با اختلال جدی مواجه کند. ‌