🔴 ایهود اولمرت، نخست‌وزیر پیشین اسرائیل، خیانت نتانیاهو به دستگاه‌های اطلاعاتی رژیم را تائید کرد 🔺️ «ایهود اولمرت»، نخست‌وزیر پیشین رژیم اسرائیل در گفتگو با سی‌ان‌ان، گزارش روزنامه «هاآرتص» را تأیید کرده است. 🔺️طبق این گزارش، بنیامین نتانیاهو پیش از حمله ۷ اکتبر ۲۰۲۳ از سوی «شیخ محمد بن زاید»، رئیس امارات، هشدار صریحی درباره قصد حماس برای اجرای یک عملیات بزرگ دریافت کرده بود، اما این اطلاعات را از نهادهای امنیتی و اطلاعاتی اسرائیل پنهان نگه داشت. 🔺️ بر پایه این گزارش، تماس تلفنی حدوداً ۴۵ دقیقه‌ای در اواخر سپتامبر ۲۰۲۳ (حدود ده روز پیش از حمله) انجام شد. 🔺️ در این تماس، رئیس امارات نسبت به اقدام «یحیی سنوار»، رهبر حماس در غزه، هشدار داد و آن را «زمین‌لرزه» توصیف کرد. 🔺️ نتانیاهو در پاسخ اعلام کرد که اسرائیل برای هر سناریویی آماده است. 🔺️ گزارش حاکی است که نتانیاهو این هشدار را با رؤسای شین‌بت، موساد و رئیس ستاد ارتش اسرائیل در میان نگذاشت. 🔺️ یک مقام ارشد شین‌بت اعلام کرد که آگاهی از این هشدار «می‌توانست کل تصویر ارزیابی ما را تغییر دهد». 🔺️ در همین حال، «نفتالی بنت»، نخست‌وزیر پیشین رژیم، این گزارش را «درست» خوانده و نتانیاهو را به «غفلت جنایی» متهم کرده است. 🔺️ پیش از این نیز اتهاماتی مبنی بر نادیده گرفتن هشدارهای مشابه از سوی مقامات مصری مطرح شده بود. 🔺️ نتانیاهو در اکتبر ۲۰۲۳ ادعا کرده بود که هیچ هشداری درباره قصد حماس برای آغاز جنگ دریافت نکرده است، ادعایی که بعداً حذف شد. 🔺️ این تحولات، بحث‌ها درباره مسئولیت «شکست اطلاعاتی» ۷ اکتبر و شکست بازدارندگی اسرائیل را دوباره داغ کرده است. 🔺️ اما گزارش اخیر بار دیگر تأیید می‌کند که نتانیاهو دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی اسرائیل را هم فریب داده و این دستگاه‌ها نه تنها در برابر حماس، بلکه در برابر نخست‌وزیر رژیم هم شکست خورده‌اند.

🔴 کشورهای حاشیه خلیج فارس راهی جز تنگه هرمز ندارند 🔹️فیگارو: 🔺️ کویت و قطر برای صادرات منابع انرژی خود به‌شدت به تنگه هرمز وابسته‌اند و در صورت تداوم بسته‌ماندن آن، با بحران جدی مواجه خواهند شد. 🔺️ عربستان و امارات تنها کشورهای منطقه هستند که بخشی از نفت خود را از مسیرهای جایگزین صادر می‌کنند؛ اما این مسیرها نیز ظرفیت کافی برای جایگزینی هرمز را ندارند. 🔺️پس از تفاهم‌نامه اسلام‌آباد، قطر و امارات مجبور به پرداخت عوارض عبور به ایران شدند 🔺️ برای کویت، قطر و عراق، در عمل هیچ «پلن B» مؤثری برای صادرات هیدروکربن‌ها وجود ندارد. 🔺️ بسته‌ماندن هرمز علاوه بر انرژی، تجارت، امنیت غذایی و بنادر مهم منطقه را نیز تحت تأثیر قرار داده است؛ از جمله بندر جبل‌علی امارات که یکی از مراکز مهم ترانشیپ کالا در منطقه است. 🔺️کشورهای خلیج فارس در حال جست‌وجوی مسیرهای جایگزین‌اند، اما هیچ‌کدام در کوتاه‌مدت نمی‌توانند جایگزین واقعی تنگه هرمز شوند.

🔴 دلایل تاریخی بی‌اعتمادی ایران به آمریکا 🔹️باربارا اسلاوین، خبرنگار باسابقه آمریکایی در حوزه ایران: 🔺 پس از ۱۱ سپتامبر، نیروی قدس ایران اطلاعاتی در اختیار نیروهای آمریکایی قرار داد که به آنها در تصرف کابل کمک کرد. 🔺 با این حال، نومحافظه‌کاران در دولت بوش، در سخنرانی وضعیت کشور در سال ۲۰۰۲، بر گنجاندن ایران در «محور شرارت» در کنار عراق و کره شمالی اصرار کردند. 🔺 آمریکا و ایران همچنین در ۱۸ ماه پس از ۱۱ سپتامبر، در ژنو و پاریس مذاکرات مستقیم و محرمانه‌ای انجام دادند. 🔺 در ماه مه ۲۰۰۳، درست زمانی که رئیس‌جمهور بوش در جنگ عراق زودهنگام از عبارت «ماموریت انجام شد» استفاده می‌کرد، ایران از طریق سفیر وقت سوئیس در تهران پیشنهادی را به وزارت خارجه آمریکا منتقل کرد که بر اساس آن، مذاکراتی جامع برای حل مسائل باقی‌مانده درباره برنامه هسته‌ای، تروریسم و مناقشه اسرائیل و فلسطین انجام می‌شد. 🔺 رد پیشنهاد ایران از سوی آمریکا، جریان اصلاح‌طلبی را در ایران که از گفت‌وگو با واشنگتن حمایت کرده بود، بیش از پیش بی‌اعتبار کرد. 🔺 محسن رضایی در سال ۲۰۰۶ گفته بود: این دوره زمانی طلایی برای آمریکایی‌ها بود تا اختلافات خود با ایران را حل کنند. اما اگر آمریکا تصمیم به اقدامات سختگیرانه بگیرد، همه‌چیز یک‌شبه تغییر خواهد کرد و مشکلات جدی برای آمریکا به وجود خواهد آمد. 🔺 اوباما به این نتیجه رسید که دیپلماسی و دستیابی به توافق هسته‌ای می‌تواند برای ایران زمان بخرد تا این کشور به‌طور طبیعی تغییر کند. 🔺 ترامپ اما محاسبه متفاوتی داشت. از برجام خارج شد، سردار سلیمانی را ترور کرد، و در میانه مذاکرات دو جنگ علیه ایران راه انداخت. 🔺 ترامپ قادر نیست راهی برای خروج آبرومندانه از این درگیری پیدا کند؛ درگیری‌ای که اگر دیپلماسی دو دهه پیش پیروز شده بود، شاید می‌شد از آن اجتناب کرد.

پاسخ بنده به توییت جناب آقای حجت الاسلام و المسلمین دکتر حسام الدین آشنا: ‏سلام آقای آشنا! از جملهٔ «اگر سلاح هسته‌ای داشتند، من به رهبرشان زنگ می‌زدم» چگونه به این نتیجه می‌رسیم که «می‌خواهد ایران را به بازدارندگی هسته‌ای تشویق کند تا بهانهٔ حملهٔ هسته‌ای به دست بیاورد»؟ میان این دو گزاره چند حلقهٔ اثبات‌نشده وجود دارد: قصد تشویق ایران، طراحی دام و تصمیم به استفاده از سلاح هسته‌ای. تعبیر «بالاترین سطح عملیات شناختی» جای شواهدِ این حلقه‌ها را نمی‌گیرد. ممکن‌بودن یک سناریو، دلیل واقعی‌بودن آن نیست. فاصله میان این حرف و آن نتیجه را باید با شواهد پُر کرد، نه با عنوان «بالاترین سطح عملیات شناختی». ‏اگر این یک عملیات شناختی برای کشاندن ایران به سمت بمب بود، باید حداقل چند نشانه مشاهده می‌کردیم: کاهش تهدید علیه برنامه هسته‌ای ایران، ایجاد فضای زمانی برای پیشروی برنامه، ارسال پیام‌های دوپهلو درباره تحمل ایران هسته‌ای، یا رفتار عملی که احتمال عبور ایران از آستانه را افزایش دهد. آنچه در عمل مشاهده می‌کنیم تقریباً عکس این‌هاست. همین امروز ترامپ درباره فعالیت در منطقه کوه کلنگ تهدید به حمله مجدد کرده است و گفته اگر ایران فعالیت مورد نظر آمریکا را ادامه دهد، امکان حمله وجود دارد. این رفتار با طراحی یک «طعمه» برای ترغیب تهران به ساخت سلاح تناقض دارد. ‏معنای مستقیم جمله روشن است: داشتن سلاح هسته‌ای، رفتار او را در برابر طرف مقابل تغییر می‌دهد. می‌توان درباره صداقت این حرف، مخاطب آن و مقصود سیاسی گوینده بحث کرد؛ اما مضمونش اذعان به همان چیزی است که نظریه بازدارندگی در روابط بین الملل توضیح می‌دهد: وقتی حمله با خطر پاسخِ تحمل‌ناپذیر همراه باشد، قدرت برتر هم ناچار است در شیوه برخورد خود تجدیدنظر کند. برای فهم این منطق لازم نیست به ترامپ اعتماد کنیم. بازدارندگی اساساً برای شرایطی مطرح می‌شود که به نیت خیر طرف مقابل اعتمادی نداریم. ‏البته نگرانی شما می‌تواند صورت دقیق‌تری داشته باشد: ممکن است کشوری به سوی ساخت سلاح حرکت کند، اما پیش از آنکه توان پاسخ قابل اتکایی پیدا کند، هدف حمله قرار گیرد. این خطر را باید جدی گرفت. نکته این جاست که استراتژی در آستانه بودن و ماندن سال‌های سال است که این فرصت را به امریکا و اسراییل داد و نتیجه اش را در فردو و نظنز و اصفهان و اراک دیدیم و در کوه کلنگ و کرکس احتمالا ‏خواهیم دید. ‏استدلال شما یک مشکل دیگر هم دارد: «بهانه حمله» را جای «محاسبه هزینه حمله» نشانده‌اید. حتی فرض کنیم حرکت ایران به سوی سلاح، دستاویز تازه‌ای به مهاجم بدهد. هنوز پرسش اصلی پابرجاست: آیا مهاجم می‌تواند پیامدهای حمله را تحمل کند؟ بازدارندگی قرار نیست دشمن را از پیدا کردن بهانه محروم کند؛ قرار است او را، حتی با وجود بهانه و خصومت، از اقدام منصرف کند. کسی ممکن است هزار توجیه برای حمله داشته باشد، اما از ترس پاسخ دست نگه دارد. ‏برادر آشنا ، اتفاقاً در این باره توضیح بسیار کم‌هزینه‌تری وجود دارد. ترامپ می‌خواهد در برابر مخاطب آمریکایی توضیح دهد چرا جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح را موفقیت می‌داند. برای برجسته‌کردن موفقیت خودش می‌گوید اگر ایران بمب داشت، قدرت مانور آمریکا از میان می‌رفت و او مجبور بود با رهبر ایران تماس بگیرد. یعنی استدلالش چنین است ‏بنابراین نمی‌شود هر سخنی درباره اثر بازدارنده سلاح را، صرفاً چون گوینده‌اش دشمن است، دعوتی فریبکارانه به سلاح‌سازی دانست. دشمن هم ممکن است در لابه‌لای لاف‌زنی‌هایش محدودیت قدرت خود را آشکار کند. تشخیص این محدودیت، ساده‌لوحی یا اعتماد به او نیست؛ همان محاسبه‌ای است که تحلیل راهبردی باید انجام دهد. برای تبدیل این جمله به «عملیات شناختی»، باید شواهدی فراتر از نیت‌خوانی ارائه کرد. ‏با آرزوی توفیق ✍حسین قتیب

🔵چند نکته درباره وضعیت فعلی تقابل ایالات متحده و ایران. ✍رابرت مالی ۱. ترامپ یک طرح بلندمدت داشت که عبارت بود از فشار و خفه کردن اقتصادی ایران و هم‌زمان افزایش رفت‌وآمد نفتکش‌های غیرایرانی از تنگه هرمز. مشکل اینجاست که یک طرح بلندمدت باید از پس شرایط کوتاه‌مدت برآید، و احتمال اینکه ایران دست روی دست بگذارد و این «وضعیت جدید» را بپذیرد، صفر بود. تشدید تنش‌ها از سوی ایران قابل پیش‌بینی بود؛ اقدامی که برای وارد کردن هزینه‌ای سنگین به ایالات متحده در قبال جنگ اقتصادی‌اش طراحی شده بود. به همین ترتیب، اقدامات حوثی‌ها نیز قابل پیش‌بینی بود؛ اقدامی که هم از جاه‌طلبی‌های محلی در یمن و هم از تمایل برای کمک به جمهوری اسلامی جهت تنگ‌تر کردن فشار بر بازار نفت نشأت می‌گرفت. ۲. ترامپ به نوعی با نسخه خودش از یک «موفقیت فاجعه‌بار» روبرو شده است: هرچه محاصره و تحریم‌ها اقتصاد ایران را بیشتر تحت فشار قرار داد، انگیزه تهران برای تشدید تنش بیشتر شد و چیز کمتری برای از دست دادن داشت. ۳. ترامپ اساساً سه گزینه پیش رو دارد: * تلاش برای مدیریت مناقشه از طریق پاسخ‌های تلافی‌جویانه سنجیده؛ به این امید که به یک تعادل پایدار دست یابد که هم به ایران آسیب بزند و بازدارندگی ایجاد کند و هم از یک تصاعد نظامی از کنترل خارج‌شده جلوگیری کند. اما بعید است ایران همکاری کند و در هر صورت، این کار تاثیر چندانی بر کاهش قیمت نفت نخواهد داشت. * تشدید تنش‌ها — علیه تاسیسات هسته‌ای، زیرساخت‌های غیرنظامی یا اهداف مربوط به رهبری — به امید اینکه ایران را وادار به عقب‌نشینی کند. اما این اقدام منابع نظامی ایالات متحده را بیش از پیش تحت فشار قرار می‌دهد، احتمال برانگیختن پاتک‌های بزرگتر را افزایش می‌دهد و در نتیجه قیمت نفت را از این هم بالاتر می‌برد. * یا تلاش برای رسیدن به یک راهکار مذاکره‌شده که با اختلاف زیاد، گزینه بهتری است. اما برای اینکه ایران توافق کند، هرگونه معامله احتمالا باید شبیه به تفاهم‌نامه (MOU) قبلی باشد، با این تفاوت که شفافیت بیشتری درباره کنترل آن بر تنگه هرمز وجود داشته باشد. شاید این بهایی باشد که باید برای پایان دادن به این جنگ غیرقانونی و نادرست پرداخت کرد. با این حال، هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که ترامپ دست‌کم پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آماده باشد وارد این مسیر شود… https://fxtwitter.com/Rob_Malley/status/2098242477245214876 🔻پیوند به این فرسته درX: https://x.com/FGhoddoussi/status/2098340984253731061

🔵حمله تند جان کیریاکو به تسلط اسرائیل بر یونان آتن، اسرائیل را شریکی حیاتی و پیش از هر چیز، وزنهٔ تعادلی در برابر ترکیه می‌داند. اما فروش تسلیحات، افزایش اجاره‌بها که خریداران املاک اسرائیلی باعث ان دانسته میشوند، و انزجار از جنگ غزه، این شراکت را به یک چالش و هزینهٔ سیاسی داخلی تبدیل کرده است. منتقدان، این رابطه را نابرابر و حتی استعماری می‌نامند. آیا دوستی اسرائیل با آتن می‌تواند از محبوبیت پایین خود جان سالم به در ببرد؟ ماتیلدا مالینسون در این گفتگو میزبان جان کیریاکو، تحلیلگر سابق سازمان سیا و مجری برنامه «John Kiriakou’s Briefing Room»، است. Athens treats Israel as a vital partner, above all as a counterweight to Turkey. But arms sales, high rents blamed on Israeli property buyers, and revulsion at the Gaza war are turning that partnership into a domestic liability. Critics call the relationship asymmetrical, even colonial. Can Israel’s friendship with Athens survive its own unpopularity? Mathilda Mallinson is joined by former CIA analyst and host of John Kiriakou’s Briefing Room, John Kiriakou. https://youtu.be/ET_ee3W8NPY?si=pDVUS8zH1Jl2kjqa

🔹فهیمه چاکر الحسینی: @fahimeh_chh امروز داشتم به همین فکر می‌کردم. حسن روحانی باتجربه و سیاستمداره. ولی نگاه سیاسی‌ش اساساً تسلیم در برابر غربه. موضعش الزاماً از باب خیانت هم نیست. می‌گه این باعث پیشرفت اقتصادی می‌شه. از نظر منی که بیشتر این ۱۳سال هوادار و مدافع جدی حسن روحانی بودم بعد از این جنگ راهم ازش جداست./ امروز من موضع استقلال‌طلبانۀ خامنه‌ای رو بیشتر می‌پسندم. بعد از جنگ ۱۲روزه نگاهم به سیاست خارجۀ خامنه‌ای تغییر کرد. از استقلال حرف زدنش فقط شعار نبود. عملاً در این ۳۴سال توان نظامی‌ای ساخت که باعث حفظ ایران شد. مدل حسن روحانی و رفسنجانی زمان شاه امتحان خودش رو پس داده./ همکاری با غرب الزاماً به استقلال سیاسی و ثبات منجر نمی‌شه. همینه که امروز فکر می‌کردم در بین رجل سیاسی امروز چه کسی رو داریم که هم تجربه و سیاست‌ورزی حسن روحانی رو داشته باشه هم نگاه استقلال‌طلبانۀ خامنه‌ای رو. جوابی براش پیدا نکردم/ حسن روحانی خائن نیست اتفاقاً بسیار هم توسعه‌گراست و زمان ریاست‌جمهوری‌ش هم تلاش بسیار قابل‌توجهی برای توسعۀ زیرساختی و اقتصادی کشور کرد. مسئلۀ من با دیدگاهش به سیاست‌خارجی در برابر غربه. به نظرم کسی از این منظر بخواد بهش بگه خائن روا نیست. ساده‌انگاری هست ولی خیانت نه./ یکی از کسانی که به نظرم واجد این ویژگی‌ها بودم لاریجانی بود که به دست حرومزاده‌های مادون انسان شهید شد. یکی از خسارت‌های بزرگ این جنگ از دست دادن لاریجانی بود. در اوج پختگی سیاسی و فکری ازمون گرفتندش. خدا لعنتشون کنه!/ https:// fxtwitter.com/fahimeh_chh/status/2097784262455955463 در پاسخ گفته کاربر زیر: @memar6020 حیات جریان تسلیم‌طلب، به طور کامل به جریان پایداری و آخرالزمانی وابسته است؛ چراکه با معرفی خود به‌عنوان جانشین آنها، ترس از افراط را به سرمایه سیاسی خود تبدیل کرده است. و خود را تنها گزینه عقلانی ممکن معرفی میکند @fahimeh_chh: واقعیت سیاسی روی زمین حداقل در انتخابات قبلی همین بود. خود حکومت هم انگار نمی‌خواد اجازه بده که جریان سومی شکل بگیره. من همچنان بین سعید جلیلی و پزشکیان، پزشکیان رو انتخاب می‌کنم. چون جریان مقابل به‌شدت دنبال محدودیت اجتماعی‌ست./ باز می‌گم در مقابل تسلیم‌طلبی نیروهایی در داخل حکومت هستند که جلوی اثربخشی‌شون رو بگیرند ولی تحجر فرهنگی و فضای بستۀ اجتماعی که سعید جلیلی و یارانش به دنبالش هستند تهش به فاجعه‌ای شبیه اعتراضات مهسا ختم می‌شه و ترمزی هم در داخل حکومت نداره./ https://x.com/fahimeh_chh/status/2098038592782168287

کسانی که خانم چاکر الحسینی را میشناسند میدانند همانجور که خودشان گفته اند بسیار طرفدار و علاقمند به اقای روحانی بودهاند.  در دوران انتخابات‌های ۹۲ و ۹۶ و ۱۴۰۰  ایشان در حمایت از اقایان روحانی و همتی بسیار فعال بودند.   جنگ معیارها را عوض میکند.

این گفتگوی با آقایان جان کیریاکو و شان متیوز شنیدنی و اطلاع دهنده است. فرایندی مشابه با این فرایند در جریان در یونان و قبرس، در آرژانتین و بعضی کشورهای دیگر امریکای لاتین هم در جریان است.