⭕️متخاصم کیست؟ 👤احمد شیرزاد (نماینده اسبق مجلس ششم) مقدمه: بیانیه جبهه اصلاحات (مورخ ۲۶ مرداد ۱۴۰۴) ذیل راهکار ارائه شده در بند ج مقدمه (راهکار شجاعانه)، مسؤلان کشور را به «ترک تخاصم در داخل و خارج کشور» و در ادامه به «پایان دادن به تنش‌زایی و انزوای بین‌المللی» فرا خوانده است. روح حاکم بر بیانیه نیز حاکی از این نگاه است که جمهوری اسلامی  مسول دمیدن بر آتش تخاصم بین ایران و غرب است. در این یادداشت تلاش کرده‌ام نگاهی گذرا در نقد این دیدگاه داشته باشم. آیا سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران همواره بر محور تخاصم با دول خارجی به ویژه ایالات متحده آمریکا استوار بوده است؟ یا بالعکس، سیاست چهل پنجاه سال گذشته آمریکا و نماینده‌اش در منطقه، یعنی اسرائیل، بر تخاصم با ایران بنا شده است؟ من می‌پذیرم که برخی از نیروهای سیاسی در جناح اصولگرا به دنبال سیاست ستیزه جویانه دائمی با جهان غرب و در راس آن آمریکا هستند. این واقعیتی کتمان ناپذیر در آرایش سیاسی کشور است. اما سوال این است که آیا همواره سیاست رسمی کشور بر مبنای این گرایش سیاسی شکل گرفته است؟ هرگز چنین نیست. در واقع، پیروزی اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری سال‌های ۱۳۷۶ و ۱۳۸۰ که منجر به دولت هشت ساله اصلاحات شد، بر مبنای گرایش عمومی جامعه به پرهیز از تنش با جهان شکل گرفت. پس از دوران دولت احمدی‌نژاد نیز مجدداً شعار «سانتریفیوژ بچرخد، اما کاری کنید که چرخ مملکت هم بچرخد» توسط حسن روحانی منجر به تشکیل دولت تدبیر امید و فرایند طولانی برجام شد. و بالاخره همین یک سال پیش رای مردم به پزشکیان ریشه عمیق در پرهیز جامعه از دادن سکان سیاست خارجی به دست گرایش ستیزه‌جویانه داشت. در هر سه مورد خاتمی، روحانی و پزشکیان آثار میل به تنش زدایی و برقراری ارتباط کم هزینه با دولت های غربی به وضوح در رفتار این دولت‌ها و سیاست خارجی نظام جمهوری اسلامی ایران مشهود بود. خاتمی پاسخ خود را با طرح محور شرارت جورج بوش گرفت، روحانی ثمره دو سال تلاش منتهی به برجام را در خروج یک جانبه آمریکا و برقراری تحریم‌های بی‌سابقه یکجانبه گرفت، و پزشکیان نیز پاسخ تلاش در گشودن باب مذاکره و گفتگو با طرف اصلی ماجرا، یعنی آمریکا، را در جنگ ۱۲ روزه تحمیلی آمریکا-اسرائیل دریافت کرد. تصور می‌کنم برخی از دوستان با شنیدن کلمه «دشمن» در فضای گفتمانی کشور مشکل دارند. خب عزیزان، با چنین رفتاری آمریکا دشمن است، مگر نیست؟ در هفتاد و اندی سال گذشته کدام رفتار دوستانه را از آمریکایی‌ها دیده‌ایم که دلمان را به آن خوش کنیم؟ من شخصاً با برخی از رفتارهای شعار گونه و ظاهرگرایانه، که ژست آمریکایی ضد آمریکایی توخالی و بی ثمر را به جامعه القا می‌کند، مشکل دارم. بیشتر از این بگویم؛ مثل همه اصلاح طلبان از تفوق دیدگاه رقیب پزشکیان (در انتخابات گذشته) احساس نگرانی دارم. اما اشتباه نکنیم؛ در رفتار آمریکایی‌ها بویی از دوستی به مشام نمی‌رسد. بسیار ساده لوحانه است که تصور کنیم یک ابرقدرت قدرقدرت مثل آمریکا سیاست خارجی خود را بر مبنای «مرگ بر آمریکا» گفتن مردم در نماز جمعه یا به آتش کشیدن پرچم آمریکا تنظیم می‌کند. آنها اگر منافعشان را در دوستی با ایران مستقل و ترک تخاصم چند ده ساله قرار داده بودند، این مسائل ظاهری هم حل می‌شد و چندان گرهی در سیاست دولت‌ها نبود. (در حاشیه عرض کنم؛ ببینید چطور وقتی روابط ما با مصری ها رو به بهبود رفت اسم خیابان خالد استانبولی هم تغییر کرد!) برخی از دوستان مشکل دارند که چرا فلان نماینده مجلس یا فلان مدیر مسئول بهمان روزنامه سخنان تندروانه می‌گوید. خب بگوید؛ تا جایی که این قبیل افراد خلاف قوانین جمهوری اسلامی کاری نکرده‌اند من و شما نمی‌توانیم متعرض آنها شویم. کسانی سال‌هاست می‌گویند که ما باید بمب بسازیم و از ان پی تی خارج شویم. خب بگویند؛ آیا در عمل چنین شده است؟ مگر در آن سوی قضیه،  شاهد هزاران موضع‌گیری ضد ایرانی نیستیم؟ منکر آن نیستم که در مقاطعی در گذشته امکان بن‌بست شکنی بیشتر و حرکت به سمت روابط سالم‌تر با آمریکایی‌ها وجود داشته و متاسفانه فرصت‌ها سوخته است. اما منصفانه نگاه کنیم؛ آیا دوران زمامداری دونالد ترامپ را، با آن کارنامه مششع عملیات نظامی علیه ایران، می‌توان فرصتی تاریخی برای ترک مخاصمه بین ایران و آمریکا پنداشت؟ در عین حال ما با همین آدم هم وارد گفتگو شدیم و به دنبال آنکه زمامدار معصوم در کاخ سفید مستقر شود نبودیم. اما دیدید که چه شد. همین الان هم اگر رویکردی معامله گرایانه، و نه قلدر مآبانه، از سوی آمریکایی‌ها ارائه شود، به گمانم در سمت جمهوری اسلامی ایران واقع‌بینی کافی برای گام برداشتن در جهت حل و فصل نسبی مشکلات وجود دارد. خلاصه کنم، برخی از دوستان ما در تشخیص آن که طوفان تخاصم هواره از کدام سمت ورزیده است، کمی نامنصف هستند. ۶ شهریور ۱۴۰۴ #عصراندیشه 🆔@nazm_jahani

هیهات مِن مکانیسم ماشه هیهات مِن مکانیسم ماشه هیهات مِن مکانیسم ماشه سر مردم کلاه نگذارید به نام وفاق مقصران فاجعه بزرگ برجام را تبرئه نکنید. کسی که در کشور مسئول بوده و امروز این فاجعه بزرگ را به ملت تحمیل کرده باید پاسخگو باشد. کسی که مکانیسم ماشه را اساسا انکار میکرد منتقدان برجام را بیسواد، بی شناسنامه و جهنمی خواند و با قدرت رسانه زنجیزه ای، هزاران سایت، کانال و صفحه همه منتقدان را در آن زمان خفه کردند... همه را فراموش کنیم؟ https://eitaa.com/Politicalhistory

اتحاد مقدس کلید واژه و یکی از خطوط مهم سخنرانی اخیر رهبرانقلاب #اتحاد_مقدس بود.‌ خود ایشان مشخصا و مصداقا معلوم نمودند اضلاع این اتحاد را. اتحاد مقدس بین چه کسانی باید محقق و مستمر ادامه دار باشد؟ رهبر انقلاب: توصیه‌ی قطعی، حفظ اتحاد بین ملّت و دولت، بین آحاد مسئولین نظام، بین نیروهای مسلّح و مردم و بین آحاد مردم است. ۱۴۰۴/۶/۲ ۱. بین ملت و دولت ۲. آحاد مسولان نظام ۳. نیروهای مسلح و مردم ۴. بین آحاد مردم . #اتحاد_مقدس اسم رمز و ارزش مهم در مقابل دشمن است. مصادیق آن روشن و غیرقابل انکار می باشد. اختلاف بین دولت و ملت، بین مسولان، بین نیروهای مسلح و مردم و حتی تفرقه افکنی بین خود مردم علیه اتحاد مقدس بحساب می آید. اما معنای #اتحاد_مقدس پذیرش و سکوت در برابر امثال حسن روحانی و احزاب سیاسی شکست خورده نیست که وسط جنگ اخیر دنبال کینه توزی و امتیازگیری از نظام و مردم بودند. همین سخنرانی اخیر رهبری در چند بخش مشخص پاسخ واضح به شبهات و شیطنت های حسن روحانی بود. اتحاد مقدس در آن لایه ها باید حفظ شود و باید مراقبت کرد اما معنای اتحاد مقدس چشم پوشی به تسویه حساب کاسبان سیاسی نیست. با مردم متحد شوید نه با این کاسبان قدرت. مقابل مردم خاضع باشید و حرف از اتحاد بزنید نه در برابر دلالان قدرت. برخی #اتحاد_مقدس را پوششی ساخته اند برای ائتلاف با این جریانات و پشت گوش انداختن کاستی ها و نقص‌ها... در همان سخنرانی رهبر انقلاب که اسم رمز اتحاد مقدس را مطرح فرموند، خود ایشان انتقادات جدی را به همین افراد مطرح نمودند. بخوانید. دقیق بود. #علیرضا_زادبر https://eitaa.com/Politicalhistory

⭕️ایران ممکن است تضعیف شده باشد، اما از میدان خارج نشده است/ اسپکتیتور 🔸حملات حوثی‌ها و جنگ فرسایشی علیه اسرائیل حوثی‌های یمن با وجود ضربات اسرائیل، همچنان توانایی پرتاب موشک و پهپاد به سمت اسرائیل و هدف قرار دادن مسیرهای حیاتی دریایی در دریای سرخ را دارند. حملات آنها موجب کاهش ۸۵ درصدی تردد کشتی‌ها در این مسیر شده است. این نشان می‌دهد که نفوذ منطقه‌ای ایران در یمن همچنان برقرار است. 🔸ناکامی روایت پایان نفوذ ایران پس از «جنگ ۱۲ روزه» علیه ایران در ژوئن ۲۰۲۵ و شکست‌های سنگین حزب‌الله در ۲۰۲۴، برخی در غرب و اسرائیل تصور کردند که محور ایران فروپاشیده است. اما واقعیت میدانی نشان می‌دهد جز سقوط قطعی رژیم اسد در سوریه، در سایر جبهه‌ها ایران همچنان فعال است و می‌تواند بازسازی کند. 🔸عراق؛ حشدالشعبی به‌مثابه سپاه پاسداران عراقی شبه‌نظامیان شیعه مورد حمایت ایران با ۲۳۸ هزار نیرو، مهم‌ترین بازیگر سیاسی–نظامی عراق هستند. دولت السودانی متکی به این گروه‌هاست و قانونی در حال بررسی است که جایگاه دائمی آنها به‌عنوان یک ساختار نظامی موازی را تثبیت می‌کند. این روند، عراق را عملاً به بازوی منطقه‌ای ایران بدل می‌سازد. 🔸لبنان و تداوم قدرت حزب‌الله با وجود تضعیف حزب‌الله، هیچ نشانه‌ای از خلع سلاح این گروه وجود ندارد. دولت لبنان هم اراده و هم توانایی رویارویی با حزب‌الله را ندارد. تنها فشار مستقیم اسرائیل است که مانع بازسازی توان نظامی این گروه می‌شود. 🔸 ایران؛ هنوز در بازی تصویر کلی این است که ایران در ۱۸ ماه گذشته ضربات سختی خورده، اما فقط در سوریه شکست راهبردی قطعی داشته است. در یمن، عراق و لبنان همچنان فعال است و با اتکا به شبکه‌های نیابتی‌اش می‌تواند به بازگشت و بازسازی امید داشته باشد. زنگ خطر در آسمان شب اورشلیم گواهی است بر این که اعلام «پایان ایران» اشتباهی خطرناک خواهد بود. #روندنگار_بین‌الملل 🆔@nazm_jahani

‏⭕️«معمای بقا»؛ سد تاریخی توسعه در ایران 👤مصطفی نجفی 🔸اقتصاد قوی، تسلیحات متعارف قوی، روحیه دفاعی قوی، روابط خارجی گسترده خارجی و... بدون حل معمای تاریخی بقا حاصل نخواهد شد. پروژه‌ توسعه ایران حداقل در ۱۰۰ سال اخیر به شدت متأثر از ترس نخبگان ایرانی از معضله بقا بوده است. 🔸در واقع، یکی از محوری‌ترین ویژگی‌های تاریخ معاصر ایران، غلبه‌ی «ترس از بقا» بر ذهنیت نخبگان سیاسی و فکری بوده است. از ابتدای قرن نوزدهم، شکست‌های نظامی ایران از روسیه، جدایی بخش‌هایی از سرزمین و نفوذ قدرت‌های استعماری، این تصور را در ذهن نخبگان ایجاد کرد که موجودیت ایران به عنوان کشور و ملت همواره در معرض نابودی است. از این رو، هر پروژه‌ی اصلاحی و توسعه‌ای، نه بر مبنای رفاه یا پیشرفت اجتماعی، بلکه به‌عنوان واکنشی اضطراری برای حفظ موجودیت سیاسی ـ سرزمینی شکل گرفت. 🔸در دوران قاجار، اصلاحاتی چون تأسیس دارالفنون، ارتش جدید عباس‌میرزا یا اعزام دانشجو به اروپا، همه پاسخی به تهدید نظامی و خطر تجزیه بودند. در انقلاب مشروطه نیز، مطالبه‌ی قانون و عدالت‌خانه بیش از آنکه صرفاً از دل اندیشه‌های لیبرال برخاسته باشد، ناشی از نگرانی از فروپاشی و سلطه بیگانه بود. رضاشاه با تمرکز قدرت، ایجاد ارتش مدرن و راه‌آهن، بیش از هر چیز دغدغه‌ی انسجام و ممانعت از تجزیه را دنبال می‌کرد. 🔸در دهه‌ی ۱۳۳۰، نهضت ملی شدن نفت نیز علاوه بر عدالت اقتصادی، پاسخی بود به ترس از سلطه خارجی و از دست رفتن استقلال ملی. پس از انقلاب ۱۳۵۷ هم، جنگ هشت ساله، برنامه هسته‌ای و سیاست‌های منطقه‌ای در چارچوب همین ذهنیت بقا قابل فهم‌اند: غلبه‌ی امنیت و حفظ موجودیت بر توسعه‌ی اقتصادی و اجتماعی. 🔸این ذهنیت پیامدهای مهمی داشته است. نخست آنکه همواره امنیت بر توسعه اولویت یافته؛ ارتش، سیاست خارجی و انسجام قدرت مقدم بر آموزش، بهداشت و رفاه عمومی بوده‌اند. دوم، توسعه پایدار هیچ‌گاه مجال استقرار نیافته و در نتیجه تهدید بقا همواره بازتولید شده است. سوم، هویت سیاسی ایران بیش از آنکه توسعه‌محور باشد، امنیتی باقی مانده و این چرخه همچنان ادامه دارد. 🔸به این ترتیب، معمای تاریخی ایران آن است که توسعه همواره در سایه اضطراب بقا متوقف یا ناقص مانده است. تا زمانی که مسئله‌ی بقا به شکلی پایدار حل نشود، پروژه‌ی توسعه نیز ناگزیر همچنان واکنشی و مقطعی خواهد ماند، نه برنامه‌ای آگاهانه و پایدار برای آینده. 🔸تجربه تاریخی به ما می گوید، بازدارندگی کارآمد و پایدار در ایران هم لزوما با بازدارندگی متعارف به دست نمی‌آید! 🔗بازدارندگی هسته ای و بازگشت به ریل توسعه اقتصادی irdiplomacy.ir/fa/news/1998001‎ #امنیت #بقا #قدرت #نظم #دولت #بازدارندگی #جغرافیا 🆔@nazm_jahani

👤امیر علی ابوالفتح: خروج از NPT بدون تصمیم برای ساخت سلاح اتمی، عبث است. و تلاش برای ساخت سلاح اتمی یعنی رفتن به استقبال جنگی به مراتب شدیدتر از جنگ 12 روزه بدون کسب بازدارندگی غیر اتمی، رسیدن به بازدارندگی اتمی برای ایران ویرانگر خواهد بود. https://x.com/Abolfath/status/1961326620930683180?t=7ewYPDu-kzbjBgsjLs_L2w&s=19 #قدرت #بازدارندگی #امنیت #بقا #دیپلماسی #جنگ #جغرافیا #ژئوپلیتیک #کارشناسی #علم

👤امیر علی ابوالفتح: پرسیده اند منظورت از بازدارندگی غیر اتمی چیست؟ پاسخ من: از جمله اقتصاد قوی، تسلیحات متعارف قوی، روحیه قوی دفاعی، انسجام داخلی قوی، روابط خارجی گسترده، ارتباط راهبردی با روسیه و چین https://x.com/Abolfath/status/1961388488911130726?t=QO55DzV3yW-GxfCOtcLksQ&s=19 #تسلیحات_متعارف_قوی #روحیه_قوی_دفاعی #انسجام_داخلی_قوی #روابط_خارجی_گسترده #سیاست_خارجی_فعال #ارتباط_راهبردی_با_روسیه_و_چین #اقتصاد_قوی

آیا ایران می‌تواند از الگو چین استفاده کند؟ در زمان عادی‌سازی رابطه چین و ‎#آمریکا، ۱-چین بمب اتم داشت. ۲-مشکلی به اسم اسرائیل نداشت. ۳-برای عادی‌سازی روابط با چین در بین نخبگان سیاسی و اقتصادی آمریکا اجماع وجود داشت. هیچکدام از موارد بالا برای ایران صادق نیست. 🖋 فواد ایزدی

بر اساس اطلاعات به‌دست‌آمده، پس از سخنرانی شیخ نعیم قاسم، دولت عربستان سعودی فشار زیادی بر نواف سلام و برخی دیگر از مقامات لبنانی وارد کرده تا پاسخی تند به سخنان شیخ نعیم بدهند. نواف سلام نیز در مصاحبه‌ای با روزنامه «الشرق الأوسط»، با لحنی تند به حزب‌الله پاسخ داده است. سعودی‌ها به عوامل خود در لبنان دستور داده‌اند که موضوع «تسلیم سلاح» را به هر قیمتی پیش ببرند و از «جنگ داخلی» نیز هراسی به خود راه ندهند. اگر توافق پکن طرف سومی دارد که باید عدم پایبندی یکی از طرف‌ها را گزارش دهد، اکنون زمان آن است که این توافق یک‌طرفه مورد محاسبه و بازنگری قرار گیرد. 🖋 حسین پاک

سانسور اسرائیل هنوز اجازه نداده نیم‌سطر از خساراتِ حملاتِ موشکی ایران به مراکزِ دولتی‌اش منتشر شود، آن‌وقت مقاماتِ دولتی ما مسابقه گذاشته‌اند برای خودزنی و تبلیغ توانِ دشمن. پخمه و دهن‌لق و ترحم‌انگیز و تاسف‌بار... مصداقِ بارزِ مارادونا را ول کُن و غضنفر را بچسب! 🖋 حسین دهباشی

توافق پکن میان ‎#ایران و ‎#عریستان بدون شک تاریخ مصرف دارد... هیچ رابطه یک‌طرفه‌ای وجود ندارد. علی‌رغم حسن نیت ایران و کمک به سعودی‌ها، اما آن‌ها در حال بازی در زمین دشمنان ایران هستند. ‎#لبنان شاقول ارزیابی تداوم این رابطه است. باید گوش آل سعود به شدت پیچیده شود... 🖋 کریم جعفری

به آمریکا اعتماد نکنید. به روسیه اعتماد نکنید. به چین اعتماد نکنید. به اروپاهم اعتماد نکنید. ولی با هوشمندی و فرصت‌شناسی و با تکیه بر سه اصل عزت،حکمت و مصلحت؛ از مذاکره،معامله،مصالحه، مواجهه و حتی مقاتله با آن‌ها هم نهراسید؛ چرا که این‌روش‌ها همه کارکرد ابزاری دارند نه ارزش ذاتی! 🖋 حسام‌الدین آشنا