🔴 اعترافات قالیباف در قاب موگویی! 🔻منتقدان، تندرو بودند یا واقعیت‌ها را پیش‌بینی کردند؟ ✍️#داود_مدرسی_یان 🔹در هفته اخیر، گفت‌وگوی محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، با جواد موگویی در قالب مجموعه «ماجرای جنگ»، بازتابی قابل توجه در فضای رسانه‌ای و سیاسی ایران داشت. این گفت‌وگو در امتداد مصاحبه‌های پیشین موگویی – که با دیپلمات ارشد عباس عراقچی آغاز شد – به نظر می‌رسد برای پاسخ ساختاریافته به جریان منتقدان داخلی نسبت به سیاست‌های نظام و محور مقاومت پس از عملیات «طوفان الاقصى» طراحی شده باشد. 🔸منتقدان این سیاست‌ها بر این باورند که از پاییز ۲۰۲۳ (مهر ۱۴۰۲)، رویکرد تصمیم‌گیری تهران و متحدان منطقه‌ای آن، به جای تحکیم مواضع تهاجمی، به سوی انفعال و عقب‌نشینی مبتنی بر محاسبه‌گری بیش از حد پیش رفت؛ روندی که به زعم آنان، به رژیم صهیونیستی فرصت داد تا به صورت مرحله‌ای دامنه ضربات خود را از مرزهای راهبردی تا قلب تهران گسترش دهد. 🔹پاسخ رسمی به این انتقادات، عمدتاً بر برچسب‌گذاری سیاسی متمرکز بوده؛ برخی مدافعان وفاق داخلی، به ویژه در اطراف آقایان قالیباف و پزشکیان، زمینه را به دوگانه‌ای «منتقدان بی‌عقل و تندرو» در برابر «مدافعان خردمند نظام» تبدیل کرده‌اند. برادر موگویی هم در ایجاد این دوقطبی غلط، نقش داشت. 🔸موگویی بارها مدعی شد که منتقدان، فرماندهان را ترسو خواندند. این لفظ را بارها و بارها بعد از جنگ استفاده کرد. در حالیکه از بین منتقدین شاخص هیچ کسی این لفظ را به کار نبرده. بله مواضع سیاسی فرماندهان نیروهای مسلح مورد انتقاد گرفت ولی اهانت خیر! با این حال، مرور وقایع نشان می‌دهد بخش مهمی از پیش‌بینی‌های منتقدان، در عمل رخ داده است. 🔻نکته قابل توجه در مصاحبه موگویی با قالیباف این است که رئیس مجلس، ولو با زبانی تعدیل‌شده، به محورهای کلیدی همان نقدها اذعان کرد: 🔹ترجیح اقدام تهاجمی از سوی حزب‌الله در عمق خاک اسرائیل، فراتر از مدل دفاعی ۵ کیلومتری حزب‌الله. 🔸پذیرش تأخیر در ورود به بحران سوریه و تأثیر آن بر تشدید تهدیدات اسرائیل. 🔹تشریح روند تصاعدی حملات اسرائیل، از اهداف بدون حضور ایران تا پایگاه‌ها و در نهایت سفارت ایران در دمشق. 🔸تأکید بر غافلگیری نیروهای مسلح در نوع عملیات؛ در حمله شبانه و ضربه به «مغز و چشم» سامانه دفاعی کشور. 🔻در شرایطی که این مفاهیم پیش‌تر در گفتار مخالفان، مصداق «افراط‌گرایی» دانسته می‌شد، اکنون بیان آن‌ها از زبان یکی از مقامات عالی کشور، شکاف میان روایت رسمی و واقعیت‌های میدانی را برجسته می‌کند. تحلیلگران خارجی، این روند را نشانه‌ای از تنش در الگوی مدیریت بحران جمهوری اسلامی می‌دانند؛ مدلی که میان تمایل به مانور سیاسی و ضرورت اقدام پیش‌دستانه در میدان، گرفتار تعارض‌های ساختاری شده است. #نبرد_اسرائیل_و_ایران "مثل بهشتی"؛ منعکس‌کننده بهترین تحلیل‌ها؛ عضو شوید👇 ✅️ @mesle_Beheshti

*مصطفی نجفی*، پژوهشگر روابط بین‌الملل، *ایکس*: *اسنپ‌بک آغاز فاز نهایی «پروژه مهار ایران» و بازتنظیم نظم امنیتی خاورمیانه است* که بعد از جنگ‌های اوکراین و غزه (۷ اکتبر) طراحی شد. غرب با اسنپ‌بک به دنبال تشدید شکاف‌ها و ایجاد ناآرامی داخلی در ایران و همگام با آن اقدام نظامی است. ‏نباید این پروژه کلان را دست کم گرفت. ⁩

*امیرعلی ابوالفتح*، پژوهشگر روابط بین‌الملل، *ایکس*: ‏تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران بر می‌گردد اما بدانیم که ‏۱. نفت در زمره این تحریم‌ها نیست؛ ‏۲. بازگشت به فصل ۷ منشور به‌منزلهٔ مجوز شورای امنیت برای حمله به ایران نیست؛ ‏۳. هر اقدام نظامی آمریکا و اسراییل علیه ایران چه پیش از بازگشت این تحریم‌ها و چه بعد از آن محتمل بوده و خواهد بود.

*نیما موسوی*، پژوهشگر روابط بین‌الملل، *ایکس*: رای منفی به قطعنامه امشب، نقطه پایانی بر ۲۲ سال اعتمادسازی و ایده‌هایی همچون وابستگی متقابل و امکان ائتلاف ایران و غرب بود که به‌وسیله تصمیم‌سازان سیاست‌خارجی بیان می‌شد. در این میان *بازگشت تحریم، ترور سلیمانی و حتی جنگ تمام‌عیار باعث انعطاف در ایده‌های متصلب دیپلمات‌های ایرانی نشد.* #سریع‌القلم #ظریف #امنیتی‌سازی

*مسعود زین‌العابدین*، دانش‌آموختهٔ فلسفه، *ایکس*: ‏هیچ ایرانی از تحریم کشورش شاد نمی‌شود اما ما سال‌هاست که در وضعیت تعلیق گرفتاریم. در انتظاری پوچ معطوف به بیرون معلقیم و حتی گفتمان‌های انتخاباتی‌مان نیز معطوف به انتخابی است که در تعامل با بیرون، مشکل‌گشایی کند. ‏این *قطع امید از بیگانه می‌تواند یک انقلاب در انقلاب باشد،* اگر بفهمیم.

*علی‌اکبر ولایتی*، مشاور امور بین‌الملل رهبری، *تسنیم*: *سازمان ملل متحد امروز مانند جامعه ملل در حال پیوستن به تاریخ است و عملاً تصمیمات آن در جهان بی‌اثر شده است*. مکانیزم ماشه نیز که از ابتدا بر پایه‌ای غلط بنا نهاده شده بود، در این شرایط هیچ اثر عملی علیه ایران نخواهد داشت و صرفاً ابزاری تبلیغاتی و هجمه‌ای علیه جمهوری اسلامی محسوب می‌شود.

*علی لاریجانی*، دبیر شورای عالی امنیت ملی، *ایکس*: ‏• *با اجرای اسنپ‌بک، همکاری با آژانس تعلیق خواهد شد.* ‏• آژانس در گذشته اعلام کرد ایران به دنبال ساخت سلاح هسته‌ای نیست. ‏• سیاست جمهوری اسلامی، ساخت سلاح نیست. ‏• مصوبه‌ مجلس شورای اسلامی، تعلیق همکاری با آژانس در صورت اجرای اسنپ‌بک است. ‏• ایران همه مسیرها برای حل مسالمت‌آمیز مسئله را دنبال کرده است. • بمباران مراکز هسته‌ای، در دنیا بدون سابقه بود. ‏• در قاهره بازدید از مراکز سالم، تصویب شده است اما بازدید از مراکز صدمه‌دیده، نیاز به روش و برنامه جدید دارد.

*کیوان ساعدی*، دانش‌آموختهٔ علوم سیاسی، *ایکس*: ‌‏بیانات دیشب رهبری دربارۀ اهمیت «غنی‌سازی اورانیوم، توان دفاعی کشور و نفی مذاکره با آمریکا» ریشه در «رئالیسم سیاسی» دارد و ناظر به تجربه‌های متعدد تاریخی است. ‏سیاست، عرصۀ توهم و خوش‌بینی ساده‌انگارانه نیست. *‏مذاکره بدون تغییر رفتار آمریکا، بازتولید چرخۀ فشار و بدعهدی خواهد بود.*

*فیاض زاهد*، پژوهشگر و دانش‌آموختۀ تاریخ، *ایکس*: ‏۱. هر مذاکره‌ای نیازمند وجود درصدی از حق برابر است؛ ‏۲. ترامپ نشان داده با آدم ضعیف مدارا نخواهد کرد؛ ‏۳. علی‌رغم موافقت با دیپلماسی، باید شرایط تحقق آن فراهم باشد وگرنه نه‌تنها دستاوردی نخواهیم داشت، تحقیر هم می‌شویم؛ ‏۴. *سخنان رهبری زمینه‌ساز بازیگری افزون‌تر مقامات ایران است.*

*علی صمدزاده*، پژوهشگر امنیت و روابط بین‌الملل، *ایکس*: ‏به آدرس‌های غلط توجه نکنید! ‏هیچ توافقی در شرایط کنونی میان ایران با اروپا، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و حتی آمریکا، احتمال برخورد نظامی و دور جدیدی از جنگ میان رژیم صهیونیستی با ایران را کاهش نمی‌دهد. راه‌حل آن است، *برای جنگ آماده شوید و بازدارندگی ایران را احیا کنید*.

*سیدمحسن مصطفوی*، دانش‌آموختۀ روابط بین‌الملل،‌ *خبرآنلاین*: دنیای سیاست و روابط بین‌الملل در حال یک شیفت پارادایمی است و دوره چندجانبه‌‌گرایی و اتحاد و اتئلاف‌های بین‌المللی رو به پایان است. آنچه در سال‌های آینده در روابط بین‌الملل قابل پیش‌بینی است، برگشت کشورها به سمت نحلۀ واقع‌گرایی است که بر چهار محور قرار دارد (survive, statism, self-help, security dilemma). *این چهار اصل یعنی بقا، خودیاری، دولت‌گرایی و معمای امنیت، اصول اصلی آیندۀ سیاست جهان خواهند بود.* ‌

ظاهراً بناست به زودی مناظره‌ای بین دکتر بازرگان (موازنه‌ی قدرت) و دکتر مطهرنیا (آیین قدرت) برگزار شود. دکتر بازرگان جزو نیروهای گفتمان انقلاب است اما با ادبیات رئالیستی خام. دکتر مطهرنیا، در بین اپوزیسیون‌هایی که این روزها بازار گرمی در فضای مجازی دارند، جزو باسواد‌هاشون محسوب می‌شه نسبت به زیباکلام و نصیری و شهاب الدین حائری. کسی که اهمیت انقلاب، دولت، قدرت و سیاست و رئالیسم رو خوب فهمیده، کتبی که نوشته مؤید حرفهام هست اما این روز‌ها پوپولیست شده و حرف‌های رایگان میزنه. گویی جبرگرا شده و میگه در آیین قدرت باید مقابل قدرت بزرگی چون آمریکا تسلیم شد. میگه اسرائیل دنبال تجزیه ایران نیست و... مطهرنیا یک زمانی جزو تصمیم‌ساز‌های جمهوری اسلامی و گویا آدم هاشمی رفسنجانی بوده. یک زمانی در صدا و سیما حضور پررنگ و سفارشی‌ای داشته اما این روز‌ها از مخالفین نظام شده. به نظرم به این خاطر که: 1.معمولاً کسانی که سمت علوم سیاسی و علوم مدرن میرن، جدا از این‌که اسیر و شیفته‌ی اصطلاحات پرطمطراق و دهن‌پرکن غربی میشن که در عین حال تهی از محتوا یا بدمحتوا است، اما مجذوب تحولات جهانی از جمله عناصر و مولفه‌های قدرت می‌شوند، ابزارهایی مانند هوش مصنوعی که در آینده تعیین‌کننده اند و... و در نهایت نسبت به این تحولات منفعل می‌شوند. از طرفی، کمبودهای داخلی و کم‌فهمی‌های برخی تصمیم‌گیران در این‌باره را می‌بینند و ناامید می‌شوند. به‌خصوص اگر ایمان‌ها ضعیف باشه و به مکانیسم‌های قدرت در عالم اسلامی از جمله نصرت الهی التفات نشه و نسبت به جهت‌داری علم مدرن، غفلت شه و قدرت رو کاملا رئالیستی و ماتریالیستی ببینند. پس مطهرنیا مرعوب و مقهور قدرت قدرت‌های بزرگ است و ناامید است از قدرت جمهوری اسلامی در این جدال و مبارزه. 2.برخی اشکالات اخلاقی که خود ما هم کم و بیش به آن‌ها دچاریم و باید کنترلشون کنیم. گویی این مشکلات اخلاقی موجب شده دستگاه‌های امنیتی و نیروهای گمنام، مانع ارتقاء جایگاه استاد مطهرنیا در دانشگاه شوند و فرصت‌هایی که قبلا به او در مراکز حساس تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری و صداوسیما داده میشد از او سلب شود و این امر، موجب ایجاد کینه و کدورت و گرفتن حس انتقام در او شود. اینجاست که مطهرنیا حرف‌هایی میزند که از باسوادی چون او انتظار نمی‌رود. می‌گوید، تا دلش خنک شود. 3.احیانا برخی بدرفتاری‌ها از انقلابی‌نماها یا کم‌مهری از انقلابی‌ها هم دیده و این هم بی‌تاثیر نبوده باشه. شاید علت فرارش از مناظره با بازرگان و درخواست هشتادمیلیون برای برگزاری مناظره، همین بوده باشه. شاید. شاید چون میداند خیلی از حرف‌هایش عوام‌فریبی است و متقن نیست... چون این‌ حرف‌ها از روی انتقام است... از آن‌جا که ادبیات دکتر بازرگان تنها یک قرائت از نیروهای گفتمان انقلاب است، امید است که دیگر نیروهای مهم و برجسته هم با دکتر مطهرنیا به مناظره بپردازند. مناظره‌ای به دور از حواشی و مطالب زرد حتی الامکان، تا سیه‌روی شود هر که در او غش باشد.