*علی صمدزاده*، پژوهشگر روابط بین‌الملل، *ایکس*: ‌چه فرصت‌هایی که در #شرم‌الشیخ از دست نرفت؛ مثلاً عكس یادگاری با رئیس‌جمهور کشوری که کمتر از چهار ماه پیش حین مذاکرات به تأسیسات هسته‌ای ایران حمله کرد یا ملاقات با مقامات السالوادور یا آذربایجان در حاشیهٔ اجلاس «صلح در خاورمیانه»!

*محمد‌ صرفی*، سردبیر تهران‌تایمز، *ایکس*: ترامپ برای تکمیل دیپلماسی نمایشی خود نیاز به یک قاب دارد. قابی خاص از حرکات بدن که در آن یک مقام ارشد ایرانی، رئیس‌جمهور یا وزیر امور خارجه، مؤدب و سربه‌زیر در برابر او حاضرند و مخاطب حرف‌هایش دربارۀ صلح! ‌یکی از دلایل مهم دعوت ایران به #شرم‌الشیخ، بسترسازی برای چنین قابی بود.

مهدی #مطهرنیا در سال‌های نه چندان دور #آمریکاستیز بود اما حالا با مشتی #واژه‌های بی‌سر و‌ ته خود‌ساخته، سعی دارد #تسلیم به آمریکا را در چشم مردم ایران #تئوریزه و تزیین کند. 🆔@nazm_jahani

☝️

🔻منطق جمهوری اسلامی در شرم‌الشیخ 🔻چرا جمهوری اسلامی به دعوت آمریکایی‌ها پاسخ مثبت نداد و در نشست شرم‌الشیخ شرکت نکرد؟ برخی گفتند باید می‌رفت و فریاد می‌زد، برخی دیگر آن را فرصتی برای کاهش تحریم‌ها دانستند. اما دلایل مخالفت با حضور ایران روشن است و هر کدام بر پایه عقل، تجربه و رسانه استوار است. 1⃣نخست آن‌که دنیای امروز، دنیای تصویر و افکار عمومی است. آتش‌بس غزه هم محصول همین افکار عمومی بود، نه لطف آمریکا. حالا ترامپ که زیر فشار ملت‌ها ناچار به پذیرش آتش‌بس شد، می‌خواهد خود را قهرمان صلح نشان دهد. حضور ایران در نشست شرم‌الشیخ، یعنی مشروعیت‌بخشی به نمایش پیروزمندانه شکست‌خوردگان. ایران نباید خرج تبلیغ مردی شود که سال‌ها حامی نتانیاهو و کشتار مردم بی‌دفاع بود. 2⃣دوم آن‌که این نشست تحریف آشکار مفهوم صلح است. ترامپ نه صلح‌آفرین، بلکه وادار به عقب‌نشینی شد. آنچه امروز به‌عنوان توافق صلح معرفی می‌شود، نتیجه مقاومت مردم فلسطین و رسوایی رژیم صهیونیستی در افکار عمومی است، نه ابتکار واشنگتن. حضور ایران در این نشست یعنی تأیید روایت وارونه‌ای که آمریکا از حقیقت ساخته است. 3⃣سوم، تناقض آشکار در رفتار غرب است. آمریکا هم‌زمان ایران را تهدید می‌کند و تحریم تازه می‌گذارد، اما برای حضورش در نشست التماس می‌کند. چون بدون ایران هیچ نظم سیاسی تازه‌ای در منطقه مشروعیت ندارد. این دعوت نه از سر احترام، بلکه برای بهره‌برداری رسانه‌ای است تا نشان دهند حتی تهران هم در چارچوب طراحی‌شده آن‌ها بازی می‌کند. 4⃣چهارم، فریاد در صحنه‌ای که میکروفنش در دست دشمن است، فریاد نیست. حضور ایران و اعتراضش در نشست‌هایی با کارگردانی آمریکا، هرگز دیده و شنیده نمی‌شود؛ بلکه تحریف یا تمسخر می‌شود. اما نرفتن، خود پیام است؛ افشاگری با سکوت. 5⃣پنجم، ایران حامی صلح واقعی است، نه صلح نمایشی. صلحی که حماس تعریف کرده: خروج کامل رژیم از غزه، توقف بمباران، آزادی اسرا و رفع محاصره. نشست شرم‌الشیخ در پی وارونه‌سازی همین حقیقت است؛ نشستی که در آن اشغالگر قهرمان می‌شود و مقاومت متهم. نرفتن ایران، دفاع از حقیقت صلح و استمرار منطق مقاومت است. همشهری @mahdian_mohsen

برخی دوگانه ها و سوال سازی ها از اساس غلط و انحرافی‌اند. پدر مهمتر است یا مادر؟ برای بدن قلب مهمتر است یا مغز؟ آب مهمتر است یا اکسیژن؟ اساس ایجاد این نوع دوگانه غلط است هر دو توامان مهمند و از هر دو نباید کوتاه آمد و یا صرف نظر کرد. گفته اند: موشک مهم است ولی مردم مهمترند! این از همان جنس دوگانه های باز تولید ضعف برای کشور است. #علیرضا_زادبر @Politicalhistory

🎥 جدال لفظی بر سر بتن‌ریزی هسته‌ای در دوره برجام!/ماجرای بتن چه بود؟ 👈 ساسان کریمی، استادیار دانشگاه تهران و فواد ایزدی، دانشیار این دانشگاه در نشست «اسنپ‌بک و معادلات نوین ایران و غرب» که روز نوزدهم مهر ماه در دانشگاه تهران برگزار شد به بحث درباره بتن‌ریزی سایت اراک پرداختند. 👈 گفتنی‌ست، علی اکبر صالحی در مصاحبه‌ای در سال ۱۴۰۳ گفته بود «من آن زمان لوله‌های مشابه را برای مخزن سوخت رآکتور اراک خریداری کردم و این درحالی بود که فقط یک نفر در کشور در قامت بالاترین مقام ارشد نظام درباره این اقدام اطلاع داشت ولی آن زمان این مطلب را اعلام نکردیم، چون می‌دانستیم که طرف مقابل بدعهدی می‌کند و حضرت آقا هم فرموده بودند مراقب بدعهدی آنها باشید.» _ اصلاحات نیوز ✅ @Eslahatnews 🔗 Eslahatnews.com

"جمهوری اسلامی؛ پیچیدگی حکمرانی، نه سکولاریسم ساختاری" ✍احمد اولیایی ۱. دغدغه اجرای شریعت دغدغه‌ای مقدس و قابل ستایش است. اما نادیده‌گرفتن این دغدغه در قاطبه مسئولین و این گزاره که «فقط من یا ما دغدغه دینی داریم» بی‌انصافی ست‌. ۲. تبعات سکولار‌خواندن ساختارِ نظام چیست؟ آیا ساختار با نظام متفاوت است و یا وقتی کسی بگوید ساختار، سکولار است می‌تواند همچنان به اسلامی‌بودن نظام قائل باشد؟! در بحث فساد هم همیشه این دو گانه بوده؛ فساد در سیستم دیده می‌شود یا فساد، سیستماتیک ست؟ رهبری پاسخ دادند: «برخی سعی کردند ثابت کنند که فساد در جمهوری اسلامی به قول خودشان سیستمی است در حالی که چنین چیزی دروغ است و دستگاه سالم است»(۱۴۰۴/۳/۷). سکولار خواندن ساختار خیلی با اعتقاد به فساد سیستماتیک در جمهوری اسلامی فرقی ندارد. ۳. آیا ناتوانی در حل مسائلی مانند مسأله حجاب، فقط به سکولاریسم ساختاری ربط دارد یا «پیچیدگی مسأله» نیز دخیل است؟ اساسا پیچیدگی مقوله «اداره» کجا باید در نظر گرفته شود؟ بعضی از ما نمی‌توانیم مقدار استفاده‌ی فرزندمان از گوشی تلفن همراه را مدیریت کنیم آنوقت چگونه در تحلیل ناتوانی ساختار از حل یک‌مسأله‌ی پیچیده، تاریخمند، ذو ابعاد و پر ابهام، اولین تحلیل را بر سکولاریسم ساختاری و مسئولان بی‌دین سوار می‌کنیم؟! شاید مسأله پیچیده باشد. ۴. روش، سلیقه، تکنیک و تاکتیک در مواجهه با مسائل تا کجا منطقةالفراغ است؟ یعنی در ساختار نظامی بزرگ و جامعه‌ای عظیم و متکثر از حیث اندیشمند، مسئول، مذهب، فکر، و غیره، تا کجا می‌توان به ساختار اجازه مواجهه‌های مختلف با مسائل را داد؟ آیا اجازه می‌دهیم مواجهه‌ها و روش‌های مواجهه گاهی عوض شود و در عین حال ساختار، سکولار خوانده نشود؟ یا ساختار فقط زمانی متصف به اسلامی می‌شود که روش ما را برگزیند؟! ۵. عجیب تر آنکه سکولار‌خواندن ساختارِ نظام چه تصویری از رهبری بازتولید می کند؟! این تصویر که رهبری در خروج ریل نظام و ساختار از اسلامیت کاری نمی‌کند و حال آنکه خودشان فرمودند: «وظیفه‌ی رهبری آنجایی است که احساس کند یک حرکتی دارد انجام میگیرد که این حرکت، مسیر نظام را دارد منحرف میکند. اینجا وظیفه‌ی رهبری است که بیاید در میدان و به هر شکلی که ممکن است بِایستد و نگذارد؛ ولو مورد جزئی باشد»(۱۳۹۵/۴/۱۲). پس یا باید تبعات ادعای سکولاریسم ساختاری را بپذیریم یا بگوییم ساختار، اسلامی ست و البته در برخی مسائل، بله، تصمیم های خلاف هم دیده می شود. قطعا ورود جریان انقلابی به تصمیم‌های خلاف شرع مسئولین لازم است اما سکولار‌خواندن ساختار، رهبری را در موضع پاسخ قرار خواهد داد که در این انحراف اساسی، چرا کاری نمی‌کنند. یا اینکه مدعیان سکولاریسم ساختاری باید معتقد باشند سکولاریسم ساختاری با این طمطراق که می‌گویند اساسا انحراف جدی از مسیر نیست که این هم بعید است! پ.ن: این یادداشت در دفاع از عضو مجمع تشخیص یا در مورد مسأله حجاب نیست. در مقام رد ادعای سکولاریسم ساختاری در نظام جمهوری اسلامی ست. https://eitaa.com/ahmad_olyaei

🎥 در جلسۀ برجامی ظریف و فرماندهان سپاه چه گذشت؟ 🔸روایت سید نظام‌الدین موسوی از جلساتی که در برهۀ مذاکرات برجام با حضور ظریف و جمعی از فرماندهان سپاه برگزار شد. @Farsna

☝️

استاد! بیا پائین... 🔹 مهدی مطهرنیا را شاید خیلی‌ها این چند وقت اخیر شناخته باشند؛ حرفها و ریش‌هایش را با هم ست کرده است؛ از آن جهت که علاقمند است همه چیزش خاص باشد. حرف شاد و خاص بگوید، ریش خاص داشته باشد، تلفظ خاص و من‌درآوردی از کلمات داشته باشد که هیچکس آنطور تلفظ نمی‌کند؛ حتی مکاتب خاص هم بتراشد! مثلاً همین نئوزززالیسم یا یک چیزی توی این مایه‌ها! 🔹 شما همین نئوزززالیسم را به ۵۰ تا استاد دانشگاه در حوزه روابط بین‌الملل نشان بده، اگر یکی توانست بگوید که این جناب مطهرنیا چه می‌گوید! ما خودمان به بعضی اساتید نشان دادیم، حرف‌های بامزه‌ای زدند که حالا نمی‌شود اینجا تکرارش کرد! 🔹 امّا اگر خیلی‌ها امروز جناب مطهرنیا را می‌شناسند، عده‌ای هم هستند که از قدیم با او آشنایند. او که امروز ژست نظریه‌پرداز نئونمی‌دانم‌چی‌چی به خود گرفته و سیاستگذاران را از دریچه‌ی بی‌تدبیری نقد می‌کند، زمانی مجری صداوسیما هم بود و با مهندس مشایی گفتگو می‌کرد و البته اشتباهات خیلی بامزه‌تری هم در پرداختن به نظریات می‌کرد. 🔹 برخی حساب‌های فضای مجازی به مناسبت همین تلاش‌های استاد برای خاص بودن، فیلم‌هایی از او در گذشته استخراج کرده و منتشر کرده‌اند. مثلاً همین فیلمش که در جمع روحانیت مبارز صحبت می‌کند و نسبت به آمریکا دو آتشه است! هوسِرل را هوس‌رِل می‌گوید و چیزهایی می‌بافد که کسی نمی‌فهمد نهایتاً استاد چه می‌خواهد بگوید. @TasnimNews

توطئه علیه دولت از درون دفتر دولت؟ ▪️ شوخی سفارت سنایی در روسیه هم زیبا نیست! ▪️بخش اوّل 🔹 موسسه مطالعات ایران و اوراسیا اخیراً نشستی با حضور مهدی سنایی معاون سیاسی دفتر رئیس جمهور و محمد جواد ظریف وزیر خارجه اسبق کشورمان و معاون مستعفی راهبردی دولت برگزار کرده که طی آن درباره آینده سیاست خارجی ایران بحث شده است. 🔹آن‌طور که رسانه‌های نزدیک به دولت گزارش داده‌ و جمع‌بندی کرده‌اند، بیت‌الغزل این نشست انتقادات تلویحی و یا بعضاً صریح از دستگاه دیپلماسی دولت است! سنایی در این نشست ضمن هشدار درباره نبود برنامه در وزارت خارجه برای آینده گفته است که «نمی داند دست فرمان سیاست خارجی به خصوص بعد از جنگ ۱۲ روزه و بازگشت تحریم‌ها چیست»! 🔸درباره این نشست و اظهارات آقایان سنایی و ظریف می‌توان چند نکته را به صورت مختصر مطرح کرد: 🔹۱- محتوای طرح شده در این نشست و نوع بازنمایی آن در رسانه نزدیک به دولت،‌ عملاً معنایی جز انتقاد دولت از دولت برای مخاطب ندارد! معاون سیاسی دفتر رئیس‌جمهور به همراه محمدجواد ظریف، رسماً دولت را محکوم می‌کنند که برنامه‌ای برای حوزه دیپلماسی در دوران مکانیسم ماشه و پس از آن و بویژه با نگاه به تغییرات نظم جهانی ندارد! 🔹مخاطبی که این محتوا را می‌خواند دقیقاً باید چه حسی نسبت به دولت پیدا کند؟ آیا تصور می‌کند که در شرایط واقعاً حساس فعلی، مجموعه‌ای به نام دولت درصدد اقدام برای منافع ملی است و یا اینکه به این جمع‌بندی می‌رسد که معاون سیاسی دفتر رئیس‌جمهور، در کنار جناب ظریف بیشتر ترجیح داده است که سر دستگاه دیپلماسی دولت را در ملأ عام بتراشد؟! 🔹۲- میزانسن نشست در نوع خود جالب است؛ آقای سنایی و جناب ظریف با اشاره به وضعیتی که در دوره مکانیسم ماشه برای کشور پدید آمده، سوالات تئوریک ناقصی درباره دیپلماسی ایران مطرح می‌کنند. در واقع، جناب سنایی دوشادوش جناب ظریف که خود از بنیانگذاران مکانیسم ماشه در برجام است، ایران را ملامت می‌کند که چرا به فکر راهکارهای شگرفی برای برون‌رفت نیستید؟ مفهوم کلی این میزانسن این است که دیگران آنقدر که سخنرانان این نشست عاقلند، از عقلانیت دیپلماتیک برخوردار نیستند که کشور را از مسئله برهانند! چه کسی این ادعا را مطرح می‌کنند؟ طرفداران یا عاملان همان مسئله؛ یعنی مکانیسم ماشه. این سوپرتناقض،‌ اگر هم بنا به دلایلی سخنرانان محترم را آزار ندهد، مخاطب را بسیار متعجب می‌کند. 🔹۳- از دیگر نشانه‌های سطح بالای توهم دیپلماتیک حاکم بر این نشست آنجاست که جناب سنایی با اشاره به طرح دو دولتی در فلسطین اشغالی، یعنی تشکیل دولت فلسطینی در کنار دولت اسرائیلی، از موضع مطالبه‌گر، از دولت می‌پرسد که در برابر این دیدگاه‌ها چه استراتژی خاصی دارد؟ آنها که با مواضع جناب سنایی آشنا هستند این گمانه را پیش می‌کشند که احتمالاً ایشان معتقد است ایران هم باید به چنین دیدگاهی فکر کند! توهم بودن این دیدگاه آنجاست که اولین و بزرگترین مخالف این طرح دو دولتی خود رژیم صهیونیستی و حامی اصلی‌اش آمریکاست؛ آنان اساساً از اینکه چیزی به نام دولت فلسطینی تشکیل شود، کاملاً بیزارند و مانع آن بوده‌اند و خواهند بود. حالا چه عقلی می‌تواند به ایران بگوید که به چنین تئوری توهمی و از اساس غلط، فکر کرده و کشور را باز هم سر کار بگذارد؟ آیا همان برجام و ماشه که ده سال کشور را سر کار گذاشت کفایت نکرد؟ @TasnimNews